Ang 995

ਨਗਰ ਆਪਨੇ ਓਰ ਸਿਧਾਰਿਯੋ ॥੨੯॥

nagar aapane or sidhaariyo ||29||

in the meantime they had surrounded him.(29)

ਬਿਨੁ ਆਯੁਧ ਭਜਿ ਚਲਿਯੋ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥

bin aayudh bhaj chaliyo nihaariyo ||

ਨਿਰਭੈ ਹ੍ਵੈ ਸਭਹੂੰਨ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥

nirabhai havai sabhahoo(n)n bichaariyo ||

They had intended to put the woman on the saddle of a horse

ਇਨ ਦੁਹੂੰਅਨ ਕੌ ਜਾਨ ਨ ਦੈਹੌ ॥

ein dhuhoo(n)an kau jaan na dhaihau ||

ਯਾ ਕੌ ਮਾਰਿ ਆਜੁ ਹੀ ਲੈਹੈ ॥੩੦॥

yaa kau maar aaj hee laihai ||30||

and ran away to the town.(30)

ਕੋਊ ਪਕਰਿ ਸੈਹਥੀ ਧਾਯੋ ॥

kouoo pakar saihathee dhaayo ||

ਕਿਨੂੰ ਕਾਢਿ ਕਰ ਖੜਗ ਨਚਾਯੋ ॥

kinoo(n) kaadd kar khaRag nachaayo ||

Some raided with daggers and some brandished swords.

ਕਿਨੂੰ ਮਾਰਿ ਬਾਨਨ ਕੀ ਕਰੀ ॥

kinoo(n) maar baanan kee karee ||

ਪਾਗ ਉਤਰਿ ਮਿਰਜਾ ਕੀ ਪਰੀ ॥੩੧॥

paag utar mirajaa kee paree ||31||

Some shot arrows and Mirza’s turban was toppled over.(31)

ਪਾਗ ਉਤਰਿ ਤਾ ਕੀ ਜਬ ਗਈ ॥

paag utar taa kee jab giee ||

ਮੂੰਡੀ ਹੋਤਿ ਨਾਗ ਤਿਹ ਭਈ ॥

moo(n)ddee hot naag teh bhiee ||

With turban off, his head became bare,

ਸੁੰਦਰ ਅਧਿਕ ਕੇਸ ਤਿਹ ਛੂਟੇ ॥

su(n)dhar adhik kes teh chhooTe ||

ਜਬ ਹੀ ਸੂਰ ਜੁਧ ਕਹ ਜੂਟੇ ॥੩੨॥

jab hee soor judh keh jooTe ||32||

And his beaUtiful hair flared when the raiders started the fight.(32)

ਕਿਨੀ ਬਿਸਿਖ ਕਸਿ ਤਾਹਿ ਪ੍ਰਹਾਰਿਯੋ ॥

kinee bisikh kas taeh prahaariyo ||

ਕਿਨਹੂੰ ਖੜਗ ਕਾਢਿ ਤਿਹ ਮਾਰਿਯੋ ॥

kinahoo(n) khaRag kaadd teh maariyo ||

ਕਿਨਹੂੰ ਵਾਰਿ ਗੁਰਜ ਕੋ ਕੀਨੋ ॥

kinahoo(n) vaar guraj ko keeno ||

ਖੇਤ ਮਾਰਿ ਮਿਰਜਾ ਕੌ ਲੀਨੋ ॥੩੩॥

khet maar mirajaa kau leeno ||33||

ਪ੍ਰਿਥਮ ਨਾਸ ਮਿਰਜਾ ਕੌ ਕਰਿਯੋ ॥

piratham naas mirajaa kau kariyo ||

ਬਹੁਰੌ ਜਾਇ ਸਾਹਿਬਹਿ ਧਰਿਯੋ ॥

bahurau jai saahibeh dhariyo ||

First they killed Mirza and then, some went and grasped Sahiban.

ਬੈਠੇ ਤਿਸੀ ਬਿਰਛ ਤਰ ਆਈ ॥

baiThe tisee birachh tar aaiee ||

ਜਹ ਤਿਨ ਦੁਹੂੰਅਨ ਰੈਨਿ ਬਿਤਾਈ ॥੩੪॥

jeh tin dhuhoo(n)an rain bitaiee ||34||

She ran to the tree, under which they had spent the night.(34)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਕਮਰ ਭਰਾਤ ਕੇ ਕੀ ਤੁਰਤੁ ਜਮਧਰ ਲਈ ਨਿਕਾਰਿ ॥

kamar bharaat ke kee turat jamadhar liee nikaar ||

She withdrew the dagger from the waist of her brother,

ਕਿਯੋ ਪਯਾਨੌ ਮੀਤ ਪਹਿ ਉਦਰ ਕਟਾਰੀ ਮਾਰ ॥੩੫॥

kiyo payaanau meet peh udhar kaTaaree maar ||35||

And thrust it into her own abdomen and fell near’the friend.(35)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

ਪ੍ਰਥਮ ਮੀਤ ਤਹ ਤੇ ਨਿਕਰਾਯੋ ॥

pratham meet teh te nikaraayo ||

ਬਹੁਰਿ ਬਿਰਛ ਤਰ ਆਨਿ ਸੁਵਾਯੋ ॥

bahur birachh tar aan suvaayo ||

ਭ੍ਰਾਤਨ ਮੋਹ ਬਹੁਰਿ ਲਖਿ ਕਿਯੋ ॥

bhraatan moh bahur lakh kiyo ||

ਸਸਤ੍ਰਨ ਟਾਗਿ ਜਾਡ ਪਰ ਦਿਯੋ ॥੩੬॥

sasatran Taag jaadd par dhiyo ||36||

ਪ੍ਰਥਮੈ ਰੂਪ ਹੇਰਿ ਤਿਹ ਬਿਗਸੀ ॥

prathamai roop her teh bigasee ||

ਨਿਜੁ ਪਤਿ ਕੈ ਤਾ ਕੌ ਲੈ ਨਿਕਸੀ ॥

nij pat kai taa kau lai nikasee ||

First she had run away with the friend, then made him to sleep under the tree.

ਭ੍ਰਾਤਿਨ ਹੇਰਿ ਮੋਹ ਮਨ ਆਯੋ ॥

bhraatin her moh man aayo ||

ਨਿਜੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੋ ਨਾਸ ਕਰਾਯੋ ॥੩੭॥

nij preetam ko naas karaayo ||37||

Then she was over taken by the love for her brothers and got her lover annihilated.(37)

ਵਹ ਤ੍ਰਿਯ ਪੀਰ ਪਿਯਾ ਕੇ ਬਰੀ ॥

veh tiray peer piyaa ke baree ||

ਆਪਹੁ ਮਾਰਿ ਕਟਾਰੀ ਮਰੀ ॥

aapahu maar kaTaaree maree ||

The woman, then, thought of her lover and killed herself with a dagger.

ਜੋ ਤ੍ਰਿਯ ਚਰਿਤ ਚਹੈ ਸੁ ਬਨਾਵੈ ॥

jo tiray charit chahai su banaavai ||

ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਭੇਵ ਨਹਿ ਪਾਵੈ ॥੩੮॥

dhev adhev bhev neh paavai ||38||

Whatever the way a woman desires, she beguiles and, not even the gods and devils can understand her strategy.(38)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਪ੍ਰਥਮ ਤਹਾ ਤੇ ਕਾਢਿ ਕੈ ਪੁਨਿ ਨਿਜੁ ਮੀਤ ਹਨਾਇ ॥

pratham tahaa te kaadd kai pun nij meet hanai ||

First she had absconded and then got him killed,

ਪੁਨਿ ਜਮਧਰ ਉਰ ਹਨਿ ਮਰੀ ਭ੍ਰਾਤ ਮੋਹ ਕੇ ਭਾਇ ॥੩੯॥

pun jamadhar ur han maree bhraat moh ke bhai ||39||

And, for sake of her love for her brothers, she killed herself with a dagger.(39)

ਭੂਤ ਭਵਿਖ ਭਵਾਨ ਮੈ ਸੁਨਿਯਤ ਸਦਾ ਬਨਾਇ ॥

bhoot bhavikh bhavaan mai suniyat sadhaa banai ||

This will remain prevalent in the present and the future that,

ਚਤੁਰਿ ਚਰਿਤ੍ਰਨ ਕੌ ਸਦਾ ਭੇਵ ਨ ਪਾਯੋ ਜਾਇ ॥੪੦॥

chatur charitran kau sadhaa bhev na paayo jai ||40||

The secrets of the delusions of a clever woman cannot be conceived.(40)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਉਨਤੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੨੯॥੨੫੬੩॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ik sau unateesavo charitr samaapatam sat subham sat ||129||2563||afajoo(n)||

129th Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed With Benediction. (129)(2561)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਸੁਮਤਿ ਕੁਅਰਿ ਰਾਨੀ ਇਕ ਸੁਨੀ ॥

sumat kuar raanee ik sunee ||

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਬਿਖੈ ਅਤਿ ਗੁਨੀ ॥

bedh puraan bikhai at gunee ||

There had been a Rani called Sumat Kumari who was adept in Vedas and Puranas.

ਸਿਵ ਕੀ ਅਧਿਕ ਉਪਾਸਕ ਰਹੈ ॥

siv kee adhik upaasak rahai ||

ਹਰ ਹਰ ਸਦਾ ਬਕਤ੍ਰ ਤੇ ਕਹੈ ॥੧॥

har har sadhaa bakatr te kahai ||1||

She worshipped god Shiva and all the time meditated on his name.(1)