Ang 994

ਤੁਰਤੁ ਏਕ ਤਹ ਸਖੀ ਪਠਾਈ ॥੧੭॥

turat ek teh sakhee paThaiee ||17||

soon reached the place (of Sahiban.(17)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸੁਨੋ ਮਿਤ੍ਰ ਬਿਨੁ ਨਿਸਿ ਭਈ ਹ੍ਯਾਂ ਨ ਪਹੂਚਹੁ ਆਇ ॥

suno mitr bin nis bhiee hayaa(n) na pahoochahu aai ||

‘Listen my friend; don’t come here before the night falls.

ਜਿਨ ਕੋਊ ਸੋਧਿ ਪਛਾਨਿ ਕੈ ਤਿਨ ਪ੍ਰਤਿ ਕਹੈ ਨ ਜਾਇ ॥੧੮॥

jin kouoo sodh pachhaan kai tin prat kahai na jai ||18||

‘Some body may recognise you and may go to tell my parents.(18)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਬਹੁਰਿ ਸਖੀ ਤਿਹ ਆਨਿ ਜਤਾਯੋ ॥

bahur sakhee teh aan jataayo ||

ਬੈਠਿ ਬਾਗ ਮੈ ਦਿਵਸ ਬਿਤਾਯੋ ॥

baiTh baag mai dhivas bitaayo ||

The friend came, made him to understand and then by sitting in the garden, he spent the day.

ਸੂਰਜ ਛਪਿਯੋ ਰੈਨਿ ਜਬ ਭਈ ॥

sooraj chhapiyo rain jab bhiee ||

ਬਾਟ ਗਾਵ ਤਾ ਕੇ ਕੀ ਲਈ ॥੧੯॥

baaT gaav taa ke kee liee ||19||

When the Sun was set, it became dark, he took to his way to her village.(19)

ਰੈਨਿ ਭਈ ਤਾ ਕੇ ਤਬ ਗਯੋ ॥

rain bhiee taa ke tab gayo ||

ਡਾਰਤ ਬਾਜ ਪ੍ਰਿਸਟਿ ਤਿਹ ਭਯੋ ॥

ddaarat baaj pirasaT teh bhayo ||

When it was total dark, he went to her and took her on the back of his horse.

ਹਰਿ ਤਾ ਕੋ ਦੇਸੌਰ ਸਿਧਾਰਿਯੋ ॥

har taa ko dhesauar sidhaariyo ||

ਜੋ ਪਹੁਚਿਯੋ ਤਾ ਕੋ ਸਰ ਮਾਰਿਯੋ ॥੨੦॥

jo pahuchiyo taa ko sar maariyo ||20||

After taking her away he started to go to another country and who so ever followed he killed him with the arrows.(20)

ਰੈਨਿ ਸਕਲ ਤਾ ਕੋ ਲੈ ਗਯੋ ॥

rain sakal taa ko lai gayo ||

ਉਤਰਤ ਚੜੇ ਦਿਵਸ ਕੇ ਭਯੋ ॥

autarat chaRe dhivas ke bhayo ||

He kept on travelling whole night and when day broke he dismounted.

ਥੋ ਸੁ ਕੁਮਾਰ ਅਧਿਕ ਤਨ ਹਾਰਿਯੋ ॥

tho su kumaar adhik tan haariyo ||

Himself he was tired and he was carrying with him Sahiban as well,

ਔਰ ਸਾਹਿਬਾ ਸਾਥ ਬਿਹਾਰਿਯੋ ॥੨੧॥

aauar saahibaa saath bihaariyo ||21||

He felt exhausted and went to sleep and, on the other side, her all the relatives realised.(21)

ਸ੍ਰਮਤ ਭਯੋ ਤਹ ਕਛੁ ਸ੍ਵੈ ਰਹਿਯੋ ॥

sramat bhayo teh kachh savai rahiyo ||

ਤਬ ਲੌ ਸਭ ਸਮਧਿਨ ਸੁਨਿ ਲਯੋ ॥

tab lau sabh samadhin sun layo ||

ਚੜੇ ਤੁਰੈ ਸਭ ਸੂਰ ਰਿਸਾਏ ॥

chaRe turai sabh soor risaae ||

ਬਾਧੇ ਗੋਲ ਤਹਾ ਕਹ ਧਾਏ ॥੨੨॥

baadhe gol tahaa keh dhaae ||22||

Infuriated, they set up teams and marched tOwards that direction.(22)

ਤਬ ਸਾਹਿਬਾ ਦ੍ਰਿਗ ਛੋਰਿ ਨਿਹਾਰਾ ॥

tab saahibaa dhirag chhor nihaaraa ||

ਹੇਰੈ ਚਹੂੰ ਓਰ ਅਸਵਾਰਾ ॥

herai chahoo(n) or asavaaraa ||

When Sahiban opened her eyes, she saw the riders on all sides.

ਸੰਗ ਭਾਈ ਦੋਊ ਤਾਹਿ ਨਿਹਾਰੇ ॥

sa(n)g bhaiee dhouoo taeh nihaare ||

ਕਰੁਣਾ ਬਹੇ ਨੈਨ ਕਜਰਾਰੇ ॥੨੩॥

karunaa bahe nain kajaraare ||23||

With them, when she saw her two brothers, she could not help her tears.(23)

ਜੌ ਹਮਰੇ ਪਤਿ ਇਨੇ ਨਿਹਰਿ ਹੈ ॥

jau hamare pat ine nihar hai ||

ਦੁਹੂੰ ਬਾਨ ਦੁਹੂਅਨੰ ਕਹ ਹਰਿ ਹੈ ॥

dhuhoo(n) baan dhuhooana(n) keh har hai ||

‘If my husband saw them, he will kill them both with two arrows.

ਤਾ ਤੇ ਕਛੂ ਜਤਨ ਅਬ ਕੀਜੈ ॥

taa te kachhoo jatan ab keejai ||

ਜਾ ਤੇ ਰਾਖਿ ਭਾਇਯਨ ਲੀਜੈ ॥੨੪॥

jaa te raakh bhaiyan leejai ||24||

‘Something must be done, so that my brothers are spared.’(24)

ਸੋਵਤ ਹੁਤੋ ਮੀਤ ਨ ਜਗਾਯੋ ॥

sovat huto meet na jagaayo ||

ਜਾਡ ਭਏ ਤਰਕਸ ਅਟਕਾਯੋ ॥

jaadd bhe tarakas aTakaayo ||

She did not wake her friend up but took his quiver and hung it Over the tree.

ਔਰ ਸਸਤ੍ਰ ਲੈ ਕਹੂੰ ਦੁਰਾਏ ॥

aauar sasatr lai kahoo(n) dhuraae ||

ਖੋਜੇ ਹੁਤੇ ਜਾਤ ਨਹਿ ਪਾਏ ॥੨੫॥

khoje hute jaat neh paae ||25||

Also she hid away his other weapons so that he could not find them.(25)

ਤਬ ਲੌ ਆਇ ਸੂਰ ਸਭ ਗਏ ॥

tab lau aai soor sabh ge ||

ਮਾਰੋ ਮਾਰ ਪੁਕਾਰਤ ਭਏ ॥

maaro maar pukaarat bhe ||

In the meantime, all the gallant ones came and shoUted ‘kill him, kill him’.

ਤਬ ਮਿਰਜਾ ਜੂ ਨੈਨ ਉਘਾਰੇ ॥

tab mirajaa joo nain ughaare ||

ਕਹਾ ਗਏ ਹਥਿਯਾਰ ਹਮਾਰੇ ॥੨੬॥

kahaa ge hathiyaar hamaare ||26||

Then Mirza opened his eyes and asked where were his weapons.(26)

ਭੌਡੀ ਰਾਡ ਕਹਿਯੋ ਕ੍ਯਾ ਕਰਿਯੋ ॥

bhauaddee raadd kahiyo kayaa kariyo ||

ਤਰਕਸ ਟਾਗਿ ਜਾਡ ਪੈ ਧਰਿਯੋ ॥

tarakas Taag jaadd pai dhariyo ||

‘Oh, you the mean woman, why have you. done this and hung my quiver on the tree?

ਪਹੁਚੇ ਆਨਿ ਪਖਰਿਯਾ ਭਾਰੇ ॥

pahuche aan pakhariyaa bhaare ||

ਕਹਾ ਧਰੇ ਤੇ ਸਸਤ੍ਰ ਹਮਾਰੇ ॥੨੭॥

kahaa dhare te sasatr hamaare ||27||

‘The riders have come nearer, where have you put my weapons?(27)

ਸਸਤ੍ਰਨ ਬਿਨਾ ਕਹੋ ਕਿਹ ਮਾਰੋ ॥

sasatran binaa kaho keh maaro ||

ਕਹੁ ਨਾਰੀ ਕ੍ਯਾ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਚਾਰੋ ॥

kahu naaree kayaa ma(n)tr bichaaro ||

‘Say something woman, withoUt weapons, how can kill them?

ਸਾਥੀ ਕੋਊ ਸੰਗ ਮੈ ਨਾਹੀ ॥

saathee kouoo sa(n)g mai naahee ||

ਚਿੰਤਾ ਅਧਿਕ ਇਹੈ ਚਿਤ ਮਾਹੀ ॥੨੮॥

chi(n)taa adhik ihai chit maahee ||28||

‘Afraid, I have no friend of mine with me.’(28)

ਹੇਰ ਰਹਿਯੋ ਆਯੁਧ ਨਹਿ ਪਾਏ ॥

her rahiyo aayudh neh paae ||

ਤਬ ਲਗ ਘੇਰ ਦੁਬਹਿਯਾ ਆਏ ॥

tab lag gher dhubahiyaa aae ||

In spite of searching hard, he could not find his weapons;

ਤ੍ਰਿਯ ਕੋ ਬਾਜ ਪ੍ਰਿਸਟਿ ਪਰ ਡਾਰਿਯੋ ॥

tiray ko baaj pirasaT par ddaariyo ||