Ang 983

ਕਿਤੇ ਬਾਢਵਾਰੀਨ ਕੋ ਕਾਢ ਢੂਕੈ ॥੭॥

kite baaddavaareen ko kaadd ddookai ||7||

They were cut into pieces and their elephants were severed.(7)

ਕਿਤੇ ਚੋਟ ਓਟੈ ਕਿਤੇ ਕੋਟਿ ਪੈਠੈ ॥

kite choT oTai kite koT paiThai ||

ਕਿਤੇ ਰਾਗ ਮਾਰੂ ਸੁਨੇ ਆਨਿ ਐਠੈ ॥

kite raag maaroo sune aan aaiThai ||

ਕਿਤੇ ਭੀਰ ਭਾਜੇ ਕਿਤੇ ਸੂਰ ਕੂਟੇ ॥

kite bheer bhaaje kite soor kooTe ||

ਕਿਤੇ ਬਾਜ ਮਾਰੇ ਰਥੀ ਕ੍ਰੋਰਿ ਲੂਟੇ ॥੮॥

kite baaj maare rathee kror looTe ||8||

ਕਹੂੰ ਜ੍ਵਾਨ ਜੇਬੇ ਕਹੂੰ ਬਾਜ ਮਾਰੇ ॥

kahoo(n) javaiaan jebe kahoo(n) baaj maare ||

ਕਹੂੰ ਭੂਮਿ ਝੂਮੇ ਦਿਤ੍ਰਯਾਦਿਤ ਭਾਰੇ ॥

kahoo(n) bhoom jhoome dhitrayaadhit bhaare ||

ਕਿਤੇ ਬੀਰ ਘਾਯਨ ਘਾਏ ਪਧਾਰੇ ॥

kite beer ghaayan ghaae padhaare ||

ਕਿਤੇ ਖੇਤ ਸੋਹੇ ਮਹਾਬੀਰ ਡਾਰੇ ॥੯॥

kite khet sohe mahaabeer ddaare ||9||

ਇਤੈ ਸੂਰ ਕੋਪਿਯੋ ਉਤੈ ਚੰਦ੍ਰ ਧਾਯੋ ॥

eitai soor kopiyo utai cha(n)dhr dhaayo ||

ਇਤੈ ਜੋਰਿ ਗਾੜੀ ਅਨੀ ਇੰਦ੍ਰ ਆਯੋ ॥

eitai jor gaaRee anee i(n)dhr aayo ||

Here, the Sun and there, the Moon was raiding, and Indra, along with his army, had ventured too.

ਉਤੈ ਬੁਧਿ ਬਾਧੀ ਧੁਜਾ ਬੀਰ ਬਾਕੋ ॥

autai budh baadhee dhujaa beer baako ||

ਇਤੋ ਕਾਲ ਕੋਪਿਯੋ ਜਿਤੈ ਕੌਨ ਤਾ ਕੋ ॥੧੦॥

eito kaal kopiyo jitai kauan taa ko ||10||

On the one side Buddha with a flag had come and on that side Kaal was striving.(10)

ਇਤੈ ਕੋਪਿ ਕੈ ਐਸ ਬਾਚੇ ਸਿਧਾਯੋ ॥

eitai kop kai aais baache sidhaayo ||

From one side Brahamputra was shooting in and from the other

ਦੁਤਿਯ ਓਰ ਤੇ ਚਾਰਜ ਸੁਕ੍ਰਾ ਰਿਸਾਯੋ ॥

dhutiy or te chaaraj sukraa risaayo ||

Shankar Acharya was leaping in anger.

ਕੋਊ ਤੀਰ ਛੋਰੈ ਕੋਊ ਮੰਤ੍ਰ ਡਾਰੈ ॥

kouoo teer chhorai kouoo ma(n)tr ddaarai ||

Some were throwing arrows and some were chanting.

ਲਿਖੈ ਜੰਤ੍ਰ ਕੇਊ ਕੇਊ ਤੰਤ੍ਰ ਸਾਰੈ ॥੧੧॥

likhai ja(n)tr keuoo keuoo ta(n)tr saarai ||11||

Some were writing and some recoun ting.(11)

ਕਿਤੇ ਤੇਗ ਸੂਤੇ ਕਿਤੇ ਬਾਨ ਮਾਰੈ ॥

kite teg soote kite baan maarai ||

ਕਿਤੇ ਗੋਫਨੈ ਗੁਰਜ ਗੋਲੇ ਉਭਾਰੈ ॥

kite gofanai guraj gole ubhaarai ||

ਕਿਤੇ ਮੁਗਦ੍ਰ ਠਾਵੈਂ ਕਿਤੇ ਤੀਰ ਛੋਰੈ ॥

kite mugadhr Thaavai(n) kite teer chhorai ||

ਕਿਤੇ ਬੀਰ ਬੀਰਾਨ ਕੋ ਮੂੰਡ ਫੋਰੈ ॥੧੨॥

kite beer beeraan ko moo(n)dd forai ||12||

ਕਹੂੰ ਛਤ੍ਰ ਜੂਝੇ ਕਹੂੰ ਛਤ੍ਰ ਟੂਟੇ ॥

kahoo(n) chhatr joojhe kahoo(n) chhatr TooTe ||

ਕਹੂੰ ਬਾਜ ਤਾਜੀ ਜਿਰਹ ਰਾਜ ਲੂਟੈ ॥

kahoo(n) baaj taajee jireh raaj looTai ||

ਕਿਤੇ ਪਾਸ ਪਾਸੇ ਕਿਤੇ ਝੋਕ ਝੋਰੇ ॥

kite paas paase kite jhok jhore ||

ਕਿਤੇ ਛਿਪ੍ਰ ਛੇਕੇ ਕਿਤੇ ਛੈਲ ਛੋਰੇ ॥੧੩॥

kite chhipr chheke kite chhail chhore ||13||

ਕਿਤੇ ਸੂਰ ਸ੍ਰੋਨਾਨ ਕੇ ਰੰਗ ਰੰਗੇ ॥

kite soor sronaan ke ra(n)g ra(n)ge ||

ਬਚੇ ਬੀਰ ਬਾਕਾਨ ਬਾਜੀ ਉਮੰਗੇ ॥

bache beer baakaan baajee uma(n)ge ||

ਮਹਾ ਭੇਰ ਭਾਰੀ ਮਹਾ ਨਾਦ ਬਾਜੇ ॥

mahaa bher bhaaree mahaa naadh baaje ||

ਇਤੈ ਦੇਵ ਬਾਕੇ ਉਤੈ ਦੈਤ ਗਾਜੇ ॥੧੪॥

eitai dhev baake utai dhait gaaje ||14||

ਉਠਿਯੋ ਰਾਗ ਮਾਰੂ ਮਹਾ ਨਾਦ ਭਾਰੋ ॥

auThiyo raag maaroo mahaa naadh bhaaro ||

ਇਤੈ ਸੁੰਭ ਨੈਸੁੰਭ ਦਾਨੋ ਸੰਭਾਰੋ ॥

eitai su(n)bh naisu(n)bh dhaano sa(n)bhaaro ||

Song of death was prevailing but Sunbh and NiSunbh were fully alert.

ਬਿੜਾਲਾਛ ਜ੍ਵਾਲਾਛ ਧੂਮ੍ਰਾਛ ਜੋਧੇ ॥

biRaalaachh javaiaalaachh dhoomraachh jodhe ||

Both were fighting hard, as anyone who showed his back would get

ਹਟੇ ਨ ਹਠੀਲੇ ਕਿਸੂ ਕੇ ਪ੍ਰਬੋਧੇ ॥੧੫॥

haTe na haTheele kisoo ke prabodhe ||15||

ignominy in the eyes of his mother.(15)

ਪਰਿਯੋ ਲੋਹ ਗਾੜੋ ਮਹਾ ਖੇਤ ਭਾਰੀ ॥

pariyo loh gaaRo mahaa khet bhaaree ||

ਇਤੈ ਦੇਵ ਕੋਪੇ ਉਤੈ ਵੈ ਹਕਾਰੀ ॥

eitai dhev kope utai vai hakaaree ||

ਜੁਰੇ ਆਨਿ ਦੋਊ ਭੈਯਾ ਕੌਨ ਭਾਜੈ ॥

jure aan dhouoo bhaiyaa kauan bhaajai ||

ਚਲੇ ਭਾਜਿ ਤਾ ਕੀ ਸੁ ਮਾਤਾਨ ਲਾਜੈ ॥੧੬॥

chale bhaaj taa kee su maataan laajai ||16||

ਜੁਰੇ ਆਨਿ ਭਾਈ ਭੈਯਾ ਕੌਨ ਹਾਰੈ ॥

jure aan bhaiee bhaiyaa kauan haarai ||

ਮਰੈ ਸਾਚੁ ਪੈ ਪਾਵ ਪਾਛੇ ਨ ਡਾਰੈ ॥

marai saach pai paav paachhe na ddaarai ||

ਭਰੇ ਛੋਭ ਛਤ੍ਰੀ ਮਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਚਿਯੋ ॥

bhare chhobh chhatree mahaa rudhr naachiyo ||

ਪਰਿਯੋ ਲੋਹ ਗਾੜੋ ਮਹਾ ਲੋਹ ਮਾਚਿਯੋ ॥੧੭॥

pariyo loh gaaRo mahaa loh maachiyo ||17||

ਹਠੇ ਐਠਿਯਾਰੇ ਹਠੀ ਐਂਠਿ ਕੈ ਕੈ ॥

haThe aaiThiyaare haThee aai(n)Th kai kai ||

ਮਹਾ ਜੁਧ ਸੌਡੀ ਮਹਾ ਹੀ ਰਿਸੈ ਕੈ ॥

mahaa judh sauaddee mahaa hee risai kai ||

ਮਹਾ ਸੂਲ ਸੈਥੀਨ ਕੇ ਵਾਰ ਛੰਡੇ ॥

mahaa sool saitheen ke vaar chha(n)dde ||

ਇਤੇ ਦੈਤ ਬਾਕੇ ਉਤੇ ਦੇਵ ਮੰਡੇ ॥੧੮॥

eite dhait baake ute dhev ma(n)dde ||18||

ਇਤੈ ਦੇਵ ਰੋਹੇ ਉਤੇ ਦੈਤ ਕੋਪੇ ॥

eitai dhev rohe ute dhait kope ||

ਭਜੈ ਨਾਹਿ ਗਾੜੇ ਪ੍ਰਿਥੀ ਪਾਇ ਰੋਪੇ ॥

bhajai naeh gaaRe pirathee pai rope ||

On one side the gods were getting irritated and on the other side the

ਤਬੈ ਬਿਸਨ ਜੂ ਮੰਤ੍ਰ ਐਸੇ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥

tabai bisan joo ma(n)tr aaise bichaariyo ||

gods were keeping their feet firmly on the ground.

ਮਹਾ ਸੁੰਦਰੀ ਏਸ ਕੋ ਭੇਸ ਧਾਰਿਯੋ ॥੧੯॥

mahaa su(n)dharee es ko bhes dhaariyo ||19||

Vishnu recited such an incantation, that he, himself, tUrned into a pretty lady.(19)

ਮਹਾ ਮੋਹਨੀ ਭੇਸ ਧਾਰਿਯੋ ਕਨ੍ਰਹਾਈ ॥

mahaa mohanee bhes dhaariyo kanrahaiee ||

ਜਿਨੈ ਨੈਕ ਹੇਰਿਯੋ ਰਹਿਯੋ ਸੋ ਲੁਭਾਈ ॥

jinai naik heriyo rahiyo so lubhaiee ||

He disguised as a great enticer; any body who looked at him was fascinated.

ਇਤੈ ਦੈਤ ਬਾਕੇ ਉਤੈ ਦੇਵ ਸੋਹੈ ॥

eitai dhait baake utai dhev sohai ||

On one side were the gods and the other devils.

ਦੁਹੂ ਛੋਰਿ ਦੀਨੋ ਮਹਾ ਜੁਧ ਮੋਹੈ ॥੨੦॥

dhuhoo chhor dheeno mahaa judh mohai ||20||

Both, being allured by her looks, abandoned fighting.(20)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਕਾਲਕੂਟ ਅਰੁ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸਿਵ ਕੇ ਦਏ ਬਨਾਇ ॥

kaalakooT ar cha(n)dhramaa siv ke dhe banai ||

(At the time ofthe distribution), The toxins and the Moon were given to Shiva,

ਐਰਾਵਤਿ ਤਰੁ ਉਚਸ੍ਰਵਿ ਹਰਹਿ ਦਏ ਸੁਖ ਪਾਇ ॥੨੧॥

aairaavat tar uchasrav hareh dhe sukh pai ||21||

And Airawat elephants, imaginative-tree and legendry horse were given to Lord Indra for consolation.(21)

ਕੌਸਤਕ ਮਨਿ ਅਰੁ ਲਛਿਮੀ ਆਪੁਨ ਲਈ ਮੰਗਾਇ ॥

kauasatak man ar lachhimee aapun liee ma(n)gai ||

Kaostic Mani (pearl out of sea), and the Lakhshmi (the woman), he (Shiva) took over for himself.

ਦੇਵ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਸੁਰਨ ਸੁਰਾ ਬਾਟਤ ਪਏ ਬਨਾਇ ॥੨੨॥

dhev a(n)mirat asuran suraa baaTat pe banai ||22||

The gods were bestowed with the nectar, and the wine was handed over to the devils.(22)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

ਰੰਭਾ ਔਰ ਧਨੰਤਰ ਲਿਯੋ ॥

ra(n)bhaa aauar dhana(n)tar liyo ||

ਸਭ ਜਗ ਕੇ ਸੁਖ ਕਾਰਨ ਦਿਯੋ ॥

sabh jag ke sukh kaaran dhiyo ||

ਤੀਨਿ ਰਤਨ ਦਿਯ ਔਰੁ ਨਿਕਾਰੇ ॥

teen ratan dhiy aauar nikaare ||

ਤੁਮਹੂੰ ਤਿਨੋ ਲਖਤ ਹੋ ਪ੍ਯਾਰੇ ॥੨੩॥

tumahoo(n) tino lakhat ho payaare ||23||

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

ਰੀਝਿ ਰਹੇ ਛਬਿ ਹੇਰਿ ਸੁਰਾਸਰ ਸੋਕ ਨਿਵਾਰ ਅਸੋਕੁਪਜਾਯੋ ॥

reejh rahe chhab her suraasar sok nivaar asokupajaayo ||

ਛੋਰਿ ਬਿਵਾਦ ਕੌ ਦੀਨ ਦੋਊ ਸੁਭ ਭਾਗ ਭਰਿਯੋ ਸਬਹੂੰ ਹਰਿ ਭਾਯੋ ॥

chhor bivaadh kau dheen dhouoo subh bhaag bhariyo sabahoo(n) har bhaayo ||

ਕੁੰਜਰ ਕੀਰ ਕਲਾਨਿਧਿ ਕੇਹਰਿ ਮਾਨ ਮਨੋਜਵ ਹੇਰਿ ਹਿਰਾਯੋ ॥

ku(n)jar keer kalaanidh kehar maan manojav her hiraayo ||

ਜੋ ਤਿਨ ਦੀਨ ਸੁ ਲੀਨ ਸਭੋ ਹਸਿ ਕਾਹੂੰ ਨ ਹਾਥ ਹਥਿਆਰ ਉਚਾਯੋ ॥੨੪॥

jo tin dheen su leen sabho has kaahoo(n) na haath hathiaar uchaayo ||24||

ਭੁਜੰਗ ਛੰਦ ॥

bhuja(n)g chha(n)dh ||

ਇਨੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਟ੍ਰਯੋ ਉਨੈ ਮਦ੍ਰਯ ਦੀਨੋ ॥

einai a(n)mirat baaTrayo unai madhray dheeno ||

Lured by her charm, both the gods and the devils shed their afflictions.

ਛਲੇ ਛਿਪ੍ਰ ਛੈਲੀ ਛਲੀ ਭੇਸ ਕੀਨੋ ॥

chhale chhipr chhailee chhalee bhes keeno ||

Enticed by her, they all ignored their grievances and quarrels.

ਮਹਾ ਬਸਤ੍ਰ ਧਾਰੇ ਇਤੈ ਆਪੁ ਸੋਹੈ ॥

mahaa basatr dhaare itai aap sohai ||

Elephant, parrots, Moon, lions and the Cupid cast off their egos.