Ang 975

ਸੁਰ ਪੁਰ ਬਹੁਰ ਬਧਾਵੋ ਭਯੋ ॥੧੪॥

sur pur bahur badhaavo bhayo ||14||

He took over the sovereignty, once again, and the greetings flowed in the heaven.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਸਤਰਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੧੭॥੨੨੯੬॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ik sau satareh charitr samaapatam sat subham sat ||117||2296||afajoo(n)||

117th Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed With Benediction. (117)(2294)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਪਛਿਮ ਦੇਵ ਰਾਵ ਬਡਭਾਗੀ ॥

pachhim dhev raav baddabhaagee ||

ਮੰਤ੍ਰ ਕਲਾ ਰਾਨੀ ਸੌ ਪਾਗੀ ॥

ma(n)tr kalaa raanee sau paagee ||

In the West Country there lived an auspicious king named Dev Raao. Mantar Kala was his wife.

ਜੋ ਤ੍ਰਿਯ ਕਹੈ ਵਹੈ ਜੜ ਕਰਈ ॥

jo tiray kahai vahai jaR kariee ||

ਬਿਨੁ ਪੂਛੈ ਕਛੁ ਤਿਹ ਨ ਨੁਸਰਈ ॥੧॥

bin poochhai kachh teh na nusariee ||1||

The way the woman directed, that fool followed and without her consent would not take a single step.(1)

ਤਾ ਪਰ ਰਹਤ ਰਾਵ ਉਰਝਾਯੋ ॥

taa par rahat raav urajhaayo ||

ਦੋਇ ਪੁਤ੍ਰ ਤਾ ਤੇ ਉਪਜਾਯੋ ॥

dhoi putr taa te upajaayo ||

She always ensnared the Raja; they had two sons.

ਕਾਲ ਪਾਇ ਰਾਜਾ ਮਰਿ ਗਯੋ ॥

kaal pai raajaa mar gayo ||

ਰਾਜ ਪੁਤ੍ਰ ਤਾ ਕੇ ਕੋ ਭਯੋ ॥੨॥

raaj putr taa ke ko bhayo ||2||

After sometimes the Raja died and his sons took over the kingdom.(2)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਏਕ ਪੁਰਖ ਆਯੋ ਤਹਾ ਅਮਿਤ ਰੂਪ ਕੀ ਖਾਨਿ ॥

ek purakh aayo tahaa amit roop kee khaan ||

Once, a man came, who was very handsome.

ਲਖਿ ਰਾਨੀ ਤਿਹ ਬਸਿ ਭਈ ਬਧੀ ਬਿਰਹ ਕੈ ਬਾਨ ॥੩॥

lakh raanee teh bas bhiee badhee bireh kai baan ||3||

Becoming the victim of his love-arrows, Rani felt herself under his spell.(3)

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

Sortha

ਤਾ ਕੌ ਲਯੋ ਬੁਲਾਇ ਪਠੈ ਸਹਚਰੀ ਏਕ ਤਿਹ ॥

taa kau layo bulai paThai sahacharee ek teh ||

Through one of her maids, she called him over,

ਕਹਿਯੋ ਬਿਰਾਜਹੁ ਆਇ ਸੰਕ ਤ੍ਯਾਗ ਹਮ ਕੌ ਅਬੈ ॥੪॥

kahiyo biraajahu aai sa(n)k tayaag ham kau abai ||4||

And told him to stay their without any trepidation.(4)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਤਬ ਸੁੰਦਰ ਤਿਨ ਹ੍ਰਿਦੈ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥

tab su(n)dhar tin hiradhai bichaariyo ||

ਰਾਨੀ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਗਟ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

raanee ke prat pragaT uchaariyo ||

Then, that handsome man thought and spoke to the Rani emphatically,

ਏਕ ਬਾਤ ਤੁਮ ਕਰੋ ਤਾ ਕਹਊ ॥

ek baat tum karo taa kahuoo ||

ਨਾਤਰ ਧਾਮ ਨ ਤੁਮਰੇ ਰਹਊ ॥੫॥

naatar dhaam na tumare rahuoo ||5||

‘I must ask you one thing, I will stay if you agree, and otherwise I will leave.’(5)

ਸੁ ਹੌ ਕਹੌ ਜੋ ਯਹ ਨਹਿ ਕਰੈ ॥

s hau kahau jo yeh neh karai ||

ਮੋਰ ਮਿਲਨ ਕੋ ਖ੍ਯਾਲ ਨ ਪਰੈ ॥

mor milan ko khayaal na parai ||

(He thought) ‘I must say something which she cannot do and abandon thought of meeting me.

ਦੁਹਕਰ ਕਰਮ ਜੁ ਯਹ ਤ੍ਰਿਯ ਕਰਿ ਹੈ ॥

dhuhakar karam ju yeh tiray kar hai ||

ਤਬ ਯਹ ਆਜੁ ਸੁ ਹਮ ਕੋ ਬਰਿ ਹੈ ॥੬॥

tab yeh aaju su ham ko bar hai ||6||

‘Or else she will be too firm and will definitely marry me.’(6)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਏ ਜੂ ਪੂਤ ਜੁਗ ਤੁਮ ਜਨੇ ਤਿਨ ਦੁਹੂਅਨ ਕੋ ਮਾਰਿ ॥

e joo poot jug tum jane tin dhuhooan ko maar ||

‘These two sons which you have given birth to, kill them both,

ਗੋਦ ਡਾਰਿ ਸਿਰ ਦੁਹੂੰ ਕੇ ਮਾਗਹੁ ਭੀਖ ਬਜਾਰ ॥੭॥

godh ddaar sir dhuhoo(n) ke maagahu bheekh bajaar ||7||

‘And placing their heads in your lap, go out to beg alms.’ (7)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਤਬ ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯਾ ਕਾਜ ਸੋਊ ਕਿਯੋ ॥

tab teh tirayaa kaaj souoo kiyo ||

ਨਿਕਟ ਬੋਲਿ ਤਿਨ ਦੁਹੂੰਅਨ ਲਿਯੋ ॥

nikaT bol tin dhuhoo(n)an liyo ||

The woman decided to undertake the task and called both her sons.

ਮਦਰਾ ਪ੍ਰਯਾਇ ਕੀਏ ਮਤਵਾਰੇ ॥

madharaa prayai ke'ee matavaare ||

ਖੜਗ ਕਾਢਿ ਦੋਊ ਪੂਤ ਸੰਘਾਰੇ ॥੮॥

khaRag kaadd dhouoo poot sa(n)ghaare ||8||

She intoxicated them with wine and with a sword killed them both.(8)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਦੁਹੂੰ ਸੁਤਨ ਕੇ ਕਾਟ ਸਿਰ ਲਏ ਗੋਦ ਮੈ ਡਾਰਿ ॥

dhuhoo(n) sutan ke kaaT sir le godh mai ddaar ||

She cut of and put the heads of both of them in her lap.

ਅਤਿਥ ਭੇਖ ਕੋ ਧਾਰਿ ਕਰਿ ਮਾਗੀ ਭੀਖ ਬਜਾਰ ॥੯॥

atith bhekh ko dhaar kar maagee bheekh bajaar ||9||

Putting up the disguise of a beggar, she went out for begging.(9)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਭੀਖ ਮਾਗਿ ਮਿਤਵਾ ਪਹਿ ਗਈ ॥

bheekh maag mitavaa peh giee ||

ਪੂਤਨ ਮੁੰਡ ਦਿਖਾਵਤ ਭਈ ॥

pootan mu(n)dd dhikhaavat bhiee ||

After begging, she went to her lover and showed him the heads of her sons.

ਤੋਰੇ ਲੀਏ ਦੋਊ ਮੈ ਮਾਰੇ ॥

tore le'ee dhouoo mai maare ||

ਅਬ ਭੋਗਹੁ ਮੁਹਿ ਆਨਿ ਪਿਯਾਰੇ ॥੧੦॥

ab bhogahu muh aan piyaare ||10||

‘I have killed my both the sons. Now you come and make love with me.’(10)

ਦੁਹਕਰ ਕਰਮ ਜਾਰਿ ਲਖਿ ਲਯੋ ॥

dhuhakar karam jaar lakh layo ||

ਪਹਰ ਏਕ ਮਿਰਤਕ ਸੌ ਭਯੋ ॥

pahar ek mritak sau bhayo ||

An uphill task he faced, and for one whole watch he felt like a dead man.

ਦੁਤਿਯ ਪਹਰ ਆਨਿ ਜਬ ਲਾਗਿਯੋ ॥

dhutiy pahar aan jab laagiyo ||

ਚਿਤ੍ਰਯੋ ਛੋਰਿ ਮੂਰਛਨਾ ਜਾਗਿਯੋ ॥੧੧॥

chitrayo chhor moorachhanaa jaagiyo ||11||

When the second watch approached, he regained the consciousness.( 11)

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

Savaiyya

ਤਜਿਹੂੰ ਨ ਸਕੈ ਰਮਿਹੂੰ ਨ ਸਕੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕੀ ਆਨਿ ਬਨੀ ਦੁਚਿਤਾਈ ॥

tajihoo(n) na sakai ramihoo(n) na sakai ieh bhaat kee aan banee dhuchitaiee ||

(And contemplated,) ‘Neither I can accept her, nor can I leave, I am in a fix now.

ਬੈਠ ਸਕੈ ਉਠਿਹੂੰ ਨ ਸਕੈ ਕਹਿਹੂੰ ਨ ਸਕੈ ਕਛੁ ਬਾਤ ਬਨਾਈ ॥

baiTh sakai uThihoo(n) na sakai kahihoo(n) na sakai kachh baat banaiee ||

‘Neither, I can sit nor get up, such a situation has arisen.