Ang 973

ਕਹਿਯੋ ਅਪਸੁੰਦ ਯਾਹਿ ਮੈ ਕਰਿ ਹੌ ॥

kahiyo apasu(n)dh yaeh mai kar hau ||

Sandh said, ‘I will marry you,’ but Apsandh stressed, ‘No, I espouse you.’

ਰਾਰਿ ਪਰੀ ਦੁਹੂੰਅਨ ਮੈ ਭਾਰੀ ॥

raar paree dhuhoo(n)an mai bhaaree ||

ਬਿਚਰੇ ਸੂਰਬੀਰ ਹੰਕਾਰੀ ॥੧੨॥

bichare soorabeer ha(n)kaaree ||12||

The dispute was ensued among them and they started to fight.(12)

ਭੁਜੰਗ ਛੰਦ ॥

bhuja(n)g chha(n)dh ||

Bhujang Chhand

ਪਰਿਯੋ ਲੋਹ ਗਾੜੋ ਮਹਾ ਬੀਰ ਮਾਡੇ ॥

pariyo loh gaaRo mahaa beer maadde ||

A great fight followed and powerful warriors confronted each other.

ਝੁਕੇ ਆਨਿ ਚਾਰੋ ਦਿਸਾ ਕਾਢਿ ਖਾਡੇ ॥

jhuke aan chaaro dhisaa kaadd khaadde ||

From all four sides they converged.

ਛਕੇ ਛੋਭ ਛਤ੍ਰੀ ਮਹਾ ਘਾਇ ਮੇਲੈ ॥

chhake chhobh chhatree mahaa ghai melai ||

Furiously, many Kashatris inflicted injuries.

ਕਿਤੇ ਢਾਲਿ ਤਿਰਸੂਲ ਖਗਾਨ ਖੇਲੈ ॥੧੩॥

kite ddaal tirasool khagaan khelai ||13||

The shields and the spears dominated everywhere.(13)

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

Sorath

ਬਾਜਨ ਬਜੇ ਅਨੇਕ ਸੁਭਟ ਸਭੈ ਹਰਖਤ ਭਏ ॥

baajan baje anek subhaT sabhai harakhat bhe ||

ਜੀਵਤ ਬਚਿਯੋ ਨ ਏਕ ਕਾਲ ਬੀਰ ਚਾਬੇ ਸਕਲ ॥੧੪॥

jeevat bachiyo na ek kaal beer chaabe sakal ||14||

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਜੁਝੈ ਜੁਝਊਆ ਕੇ ਬਜੇ ਸੂਰਬੀਰ ਸਮੁਹਾਇ ॥

jujhai jujhuooaa ke baje soorabeer samuhai ||

As soon as the music of death rolled, the dauntless ones faced each other.

ਗਜੇ ਸੁੰਦ ਅਪਸੁੰਦ ਤਬ ਢੋਲ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਬਜਾਇ ॥੧੫॥

gaje su(n)dh apasu(n)dh tab ddol miradha(n)g bajai ||15||

In the accompaniment of the drums, Sandh and Apsandh roared.(15)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਪ੍ਰਥਮ ਮਾਰਿ ਬਾਨਨ ਕੀ ਪਰੀ ॥

pratham maar baanan kee paree ||

ਦੁਤਿਯ ਮਾਰਿ ਸੈਥਿਨ ਸੌ ਧਰੀ ॥

dhutiy maar saithin sau dharee ||

Primarily the arrows dominated, then the spears sparkled.

ਤ੍ਰਿਤਿਯ ਜੁਧ ਤਰਵਾਰਿਨ ਪਰਿਯੋ ॥

tiratiy judh taravaarin pariyo ||

ਚੌਥੋ ਭੇਰ ਕਟਾਰਿਨ ਕਰਿਯੋ ॥੧੬॥

chauatho bher kaTaarin kariyo ||16||

Then the swords and then the daggers glittered.(16)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਮੁਸਟ ਜੁਧ ਪੰਚਮ ਭਯੋ ਬਰਖਿਯੋ ਲੋਹ ਅਪਾਰ ॥

musaT judh pa(n)cham bhayo barakhiyo loh apaar ||

Then came the turn of the boxing, and the hands swung like steel.

ਊਚ ਨੀਚ ਕਾਤਰ ਸੁਭਟ ਸਭ ਕੀਨੇ ਇਕ ਸਾਰ ॥੧੭॥

uooch neech kaatar subhaT sabh keene ik saar ||17||

The strong, the weak, the brave and the coward were becoming indistinguishable.( 17)

ਬਜ੍ਰ ਬਾਨ ਬਰਛਾ ਬਿਛੂਆ ਬਰਖੇ ਬਿਸਿਖ ਅਨੇਕ ॥

bajr baan barachhaa bichhooaa barakhe bisikh anek ||

ਊਚ ਨੀਚ ਕਾਤਰ ਸੁਭਟ ਜਿਯਤ ਨ ਉਬਰਿਯੋ ਏਕ ॥੧੮॥

uooch neech kaatar subhaT jiyat na ubariyo ek ||18||

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

Savaiyya

ਗਾੜ ਪਰੀ ਇਹ ਭਾਤਿ ਤਹਾ ਇਤ ਸੁੰਦ ਉਤੇ ਅਪਸੁੰਦ ਹਕਾਰੋ ॥

gaaR paree ieh bhaat tahaa it su(n)dh ute apasu(n)dh hakaaro ||

The stampede was heightened as Sandh on the one side and Apsandh on the other stormed.

ਪਟਿਸਿ ਲੋਹਹਥੀ ਪਰਸੇ ਅਮਿਤਾਯੁਧ ਲੈ ਕਰ ਕੋਪ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥

paTis lohahathee parase amitaayudh lai kar kop prahaare ||

In great furry they raided each other with various arms.

ਰਾਜ ਪਰੇ ਕਹੂੰ ਤਾਜ ਹਿਰੇ ਤਰਫੈ ਕਹੂੰ ਬੀਰ ਕ੍ਰਿਪਾਨਨ ਮਾਰੇ ॥

raaj pare kahoo(n) taaj hire tarafai kahoo(n) beer kirapaanan maare ||

Dead Rajas along with their crowns were found lying down.

ਆਪਸ ਮੈ ਲਰਿ ਬੀਰ ਦੋਊ ਬਸਿ ਕਾਲ ਭਏ ਕਰਤਾਰ ਸੰਘਾਰੇ ॥੧੯॥

aapas mai lar beer dhouoo bas kaal bhe karataar sa(n)ghaare ||19||

Punished by the Creator, the fighters from both sides had taken shelter under Kaal, the god of death.(19)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਆਪਸ ਬੀਚ ਬੀਰ ਲਰਿ ਮਰੇ ॥

aapas beech beer lar mare ||

ਬਜ੍ਰ ਬਾਨ ਬਿਛੂਅਨ ਬ੍ਰਿਨ ਕਰੇ ॥

bajr baan bichhooan biran kare ||

The intrepid fought among themselves and were killed with the arrows as hard as stones.

ਫੂਲ ਅਨੇਕ ਮੇਘ ਜ੍ਯੋ ਬਰਖੇ ॥

fool anek megh jayo barakhe ||

ਦੇਵਰਾਜ ਦੇਵਨ ਜੁਤ ਹਰਖੇ ॥੨੦॥

dhevaraaj dhevan jut harakhe ||20||

The flowers started to pour from the heaven and the celestial gods felt the sighs of relief.(20)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਦੁਹੂੰ ਭ੍ਰਾਤ ਬਧਿ ਕੈ ਤ੍ਰਿਯਾ ਗਈ ਬ੍ਰਹਮ ਪੁਰ ਧਾਇ ॥

dhuhoo(n) bhraat badh kai tirayaa giee braham pur dhai ||

After annihilating both the brothers, the woman left for Godly domain,

ਜੈ ਜੈਕਾਰ ਅਪਾਰ ਹੂਅ ਹਰਖੇ ਮਨ ਸੁਰ ਰਾਇ ॥੨੧॥

jai jaikaar apaar hooa harakhe man sur rai ||21||

Gratitude were showered from everywhere and Devraj, the Almighty, was much appeased.(21)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਸੋਹਲਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੧੬॥੨੨੮੨॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ik sau sohalavo charitr samaapatam sat subham sat ||116||2282||afajoo(n)||

116th Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed With Benediction.(116)(2280)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਦੈਤਨ ਤੁਮਲ ਜੁਧੁ ਜਬ ਕੀਨੋ ॥

dhaitan tumal judh jab keeno ||

ਦੇਵਰਾਜ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਮਗੁ ਲੀਨੋ ॥

dhevaraaj gireh ko mag leeno ||

When the devils indulged in war, Devraj went to Indra’s house.

ਕਮਲ ਨਾਲਿ ਭੀਤਰ ਛਪਿ ਰਹਿਯੋ ॥

kamal naal bheetar chhap rahiyo ||

ਸਚਿਯਹਿ ਆਦਿ ਕਿਸੂ ਨਹਿ ਲਹਿਯੋ ॥੧॥

sachiyeh aadh kisoo neh lahiyo ||1||

He (Indra) hid himself in the stem of the Sun-flower, and neither Sachee nor anybody else could see him(1)

ਬਾਸਵ ਕੌ ਖੋਜਨ ਸਭ ਲਾਗੇ ॥

baasav kau khojan sabh laage ||

ਸਚੀ ਸਮੇਤ ਅਸੰਖ ਨੁਰਾਗੇ ॥

sachee samet asa(n)kh nuraage ||

All, including Sachee, became apprehensive,

ਢੂੰਢਿ ਫਿਰੇ ਕਾਹੂੰ ਨਹਿ ਪਾਯੋ ॥

ddoo(n)dd fire kaahoo(n) neh paayo ||

ਦੇਵਨ ਅਮਿਤ ਸੋਕ ਉਪਜਾਯੋ ॥੨॥

dhevan amit sok upajaayo ||2||

As, in spite of searching, he could not be found.(2)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira