Ang 972

ਅਤਿ ਹੀ ਰਿਸਿ ਕੈ ਨਿਜੁ ਸੀਸੁ ਧੁਨ੍ਰਯੋ ॥੨੦॥

at hee ris kai nij sees dhunrayo ||20||

A few days passed by and the Rishi learnt about the secret and shook his head in dismay.(20)

ਤਬ ਹੀ ਰਿਸਿ ਕੈ ਰਿਖਿ ਸ੍ਰਾਪ ਦਿਯੋ ॥

tab hee ris kai rikh sraap dhiyo ||

ਸੁਰ ਨਾਯਕ ਕੌ ਭਗਵਾਨ ਕਿਯੋ ॥

sur naayak kau bhagavaan kiyo ||

Then the sage invoked a curse and made Indra’s body abounded with vulva.

ਭਗ ਤਾਹਿ ਸਹੰਸ੍ਰ ਭਏ ਤਨ ਮੈ ॥

bhag taeh saha(n)sr bhe tan mai ||

ਤ੍ਰਿਦਸੇਸ ਲਜਾਇ ਰਹਿਯੋ ਮਨ ਮੈ ॥੨੧॥

tiradhases lajai rahiyo man mai ||21||

With thousands of vulvas in his body, extremely ashamed, Indra left for the jungle.(21)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸ੍ਰਾਪ ਦਿਯੈ ਤ੍ਰਿਯ ਕੌ ਬਹੁਰਿ ਜੋ ਤੈ ਕਿਯੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ॥

sraap dhiyai tiray kau bahur jo tai kiyo charitr ||

Then he cursed the woman for conducting such a vile Chritar,

ਤੈ ਪਾਹਨ ਕੀ ਚਾਰਿ ਜੁਗ ਹੋਹਿ ਸਿਲਾ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ॥੨੨॥

tai paahan kee chaar jug hoh silaa apavitr ||22||

That she turned into stone statue and remained there for four epochs.(22)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਪੰਦ੍ਰਹਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੧੫॥੨੨੬੧॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ik sau pa(n)dhrahavo charitr samaapatam sat subham sat ||115||2261||afajoo(n)||

115th Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed With Benediction. (115)(2259)

ਭੁਜੰਗ ਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥

bhuja(n)g prayaat chha(n)dh ||

Bhujang Pryaat Chhund

ਬਢੈ ਸੁੰਦ ਅਪਸੁੰਦ ਦ੍ਵੈ ਦੈਤ ਭਾਰੀ ॥

baddai su(n)dh apasu(n)dh dhavai dhait bhaaree ||

ਕਰੈ ਤੀਨਹੂੰ ਲੋਕ ਜਿਨ ਕੌ ਜੁਹਾਰੀ ॥

karai teenahoo(n) lok jin kau juhaaree ||

Sandh and Apsandh were two great devils; all the three domains paid them their obeisance.

ਮਹਾ ਕੈ ਤਪਸ੍ਯਾ ਸਿਵੈ ਸੋ ਰਿਝਾਯੋ ॥

mahaa kai tapasayaa sivai so rijhaayo ||

ਮਰੈ ਨਾਹਿ ਮਾਰੈ ਯਹੈ ਦਾਨ ਪਾਯੋ ॥੧॥

marai naeh maarai yahai dhaan paayo ||1||

After an extreme meditation they had obtained the boon from Shiva that they could not be killed.(1)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਰੀਝਿ ਰੁਦ੍ਰ ਯੌ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥

reejh rudhr yau bachan uchaare ||

ਤੁਮ ਨਹਿ ਮਰੋ ਕਿਸੂ ਤੇ ਮਾਰੇ ॥

tum neh maro kisoo te maare ||

Shiva gave them word that they could not be terminated,

ਜੌ ਆਪਸ ਮੈ ਰਾਰਿ ਬਢੈਹੋ ॥

jau aapas mai raar baddaiho ||

ਤੌ ਜਮ ਕੇ ਘਰ ਕੋ ਦੋਊ ਜੈਹੋ ॥੨॥

tau jam ke ghar ko dhouoo jaiho ||2||

‘But if you fought among yourself, then you would go to the domain of death.’(2)

ਮਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਜਬ ਬਰੁ ਪਾਯੋ ॥

mahaa rudhr te jab bar paayo ||

ਸਭ ਲੋਕਨ ਚਿਤ ਤੇ ਬਿਸਰਾਯੋ ॥

sabh lokan chit te bisaraayo ||

After obtaining such a boon they ignored all the people.

ਜੋ ਕੋਊ ਦੇਵ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਮੈ ਆਵੈ ॥

jo kouoo dhev dhirasaT mai aavai ||

ਜਿਯ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰ ਜਾਨ ਨ ਪਾਵੈ ॥੩॥

jiy lai ke fir jaan na paavai ||3||

Now ifthey came across any devil, that would not go away alive.(3)

ਐਸੀ ਭਾਤਿ ਬਹੁਤ ਦੁਖ ਦਏ ॥

aaisee bhaat bahut dhukh dhe ||

ਦੇਵ ਸਭੈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੈ ਗਏ ॥

dhev sabhai brahamaa pai ge ||

All this caused a great commotion and all the people went to Brahma, the Creator.

ਬਿਸੁਕਰਮਹਿ ਬਿਧਿ ਬੋਲਿ ਪਠਾਯੋ ॥

bisukarameh bidh bol paThaayo ||

ਇਹੈ ਮੰਤ੍ਰ ਕੋ ਸਾਰ ਪਕਾਯੋ ॥੪॥

eihai ma(n)tr ko saar pakaayo ||4||

Brahma called the god, Wishkarama (the god of engineering), and decided to provide some remedy.(4)

ਬਿਸੁਕਰਮਾ ਪ੍ਰਤਿ ਬਿਧਹਿ ਉਚਾਰੋ ॥

bisukaramaa prat bidheh uchaaro ||

ਏਕ ਤ੍ਰਿਯਹਿ ਤੁਮ ਆਜੁ ਸਵਾਰੋ ॥

ek tirayeh tum aaj savaaro ||

Brahma asked Wishkarama to create such a woman today,

ਰੂਪਵਤੀ ਜਾ ਸਮ ਨਹਿ ਕੋਈ ॥

roopavatee jaa sam neh koiee ||

ਐਸੀ ਕਰੋ ਸੁੰਦਰੀ ਸੋਈ ॥੫॥

aaisee karo su(n)dharee soiee ||5||

That there had been no one like her before.(5)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਬਿਸੁਕਰਮਾ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਨਿ ਧਾਮ ਗਯੋ ਤਿਹ ਕਾਲ ॥

bisukaramaa ieh bachan sun dhaam gayo teh kaal ||

ਤੁਰਤ ਬਨਾਇ ਤਿਲੋਤਮਹਿ ਆਨਿਯੋ ਤਹਾ ਉਤਾਲ ॥੬॥

turat banai tilotameh aaniyo tahaa utaal ||6||

Wishkarama created a woman, whose beauty could not be surpassed.(6)

ਬਿਸੁਕਰਮਾ ਅਬਲਾ ਕਰੀ ਅਮਿਤੁ ਰੂਪ ਨਿਧਿ ਸੋਇ ॥

bisukaramaa abalaa karee amit roop nidh soi ||

ਜੋ ਹੇਰੈ ਰੀਝੈ ਵਹੈ ਜਤੀ ਨ ਕਹਿਯਤ ਕੋਇ ॥੭॥

jo herai reejhai vahai jatee na kahiyat koi ||7||

Who-so-ever looked at her, was most appeased and could not remain a celibate.(7)

ਅਮਿਤ ਰੂਪ ਤਾ ਕੋ ਨਿਰਖਿ ਸਭ ਅਬਲਾ ਰਿਸਿ ਖਾਹਿ ॥

amit roop taa ko nirakh sabh abalaa ris khaeh ||

Looking at her charm, the entire women folks became worried,

ਜਿਨਿ ਹਮਰੇ ਪਤਿ ਹੇਰਿ ਇਹ ਯਾਹੀ ਕੇ ਹ੍ਵੈ ਜਾਹਿ ॥੮॥

jin hamare pat her ieh yaahee ke havai jaeh ||8||

In case, on her sight, their husbands might forsake them.(8)

ਐਸੋ ਭੇਖ ਸੁ ਧਾਰਿ ਤ੍ਰਿਯ ਤਹ ਤੇ ਕੀਓ ਪਯਾਨ ॥

aaiso bhekh su dhaar tiray teh te keeo payaan ||

The woman, after making up her profile exquisite,

ਸਹਿਰ ਥਨੇਸਰ ਕੇ ਬਿਖੈ ਤੁਰਤ ਪਹੂੰਚੀ ਆਨ ॥੯॥

sahir thanesar ke bikhai turat pahoo(n)chee aan ||9||

Quickly walked over to the place called Thanesar.(9)

ਜਹਾ ਬਾਗ ਤਿਨ ਕੋ ਹੁਤੋ ਤਹਾ ਪਹੂੰਚੀ ਆਇ ॥

jahaa baag tin ko huto tahaa pahoo(n)chee aai ||

She reached there where they (the devils) had their garden.

ਦੇਵ ਦੈਤ ਤਾ ਕੌ ਨਿਰਖਿ ਰੂਪ ਰਹੇ ਉਰਝਾਇ ॥੧੦॥

dhev dhait taa kau nirakh roop rahe urajhai ||10||

The gods and the devils plunged into confusion on seeing her.(10)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਬਾਲ ਬਿਹਰਤੀ ਬਾਗ ਨਿਹਾਰੀ ॥

baal biharatee baag nihaaree ||

ਸਭਾ ਛੋਰਿ ਦੋਊ ਉਠੇ ਹੰਕਾਰੀ ॥

sabhaa chhor dhouoo uThe ha(n)kaaree ||

When she entered the garden, both the egoists came out of the assembly.

ਤੀਰ ਤਿਲੋਤਮ ਕੇ ਚਲਿ ਆਏ ॥

teer tilotam ke chal aae ||

ਬ੍ਯਾਹਨ ਕੋ ਦੋਊ ਲਲਚਾਏ ॥੧੧॥

bayaahan ko dhouoo lalachaae ||11||

They approached Tilotama (the woman) and both yearned to marry her.(11)

ਸੁੰਦ ਕਹਿਯੋ ਯਾ ਕੌ ਮੈ ਬਰਿ ਹੌ ॥

su(n)dh kahiyo yaa kau mai bar hau ||