Ang 961

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਜਬ ਵਹੁ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਅਖੇਟਕ ਆਵੈ ॥

jab vahu nirapat akheTak aavai ||

ਸ੍ਵਾਨਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮ੍ਰਿਗਨ ਗਹਾਵੈ ॥

savaiaanan te bahut miragan gahaavai ||

When the Raja would go for hunting, he would get many deer killed through his dogs.

ਬਾਜਨ ਸਾਥ ਆਬਿਯਨ ਲੇਹੀ ॥

baajan saath aabiyan lehee ||

ਅਮਿਤ ਦਰਬੁ ਹੁਸਨਾਕਨ ਦੇਹੀ ॥੩॥

amit dharab husanaakan dhehee ||3||

He would use his hawks to prey on water-fouls and distribute lot of wealth among the pretty people.(3)

ਨਿਤਿਪ੍ਰਤਿ ਅਧਿਕ ਮ੍ਰਿਗਨ ਕੌ ਮਾਰੈ ॥

nitiprat adhik miragan kau maarai ||

ਸਦਾ ਸੁ ਬਨ ਕੇ ਬੀਚ ਬਿਹਾਰੈ ॥

sadhaa su ban ke beech bihaarai ||

Remaining always in the jungle, he used to kill many deer.

ਦੁਹੂ ਹਾਥ ਸੌ ਤੀਰ ਚਲਾਵੈ ॥

dhuhoo haath sau teer chalaavai ||

ਤਾ ਤੇ ਕਹਾ ਜਾਨ ਪਸੁ ਪਾਵੈ ॥੪॥

taa te kahaa jaan pas paavai ||4||

Throwing arrows with both the hands, he would not let any animal escape.(4)

ਏਕ ਦਿਵਸ ਨ੍ਰਿਪ ਅਖਿਟ ਸਿਧਾਯੋ ॥

ek dhivas nirap akhiT sidhaayo ||

ਕਾਰੋ ਹਰਿਨ ਹੇਰਿ ਲਲਚਾਯੋ ॥

kaaro harin her lalachaayo ||

One day when he was on hunting spree, he became rapacious finding a black deer.

ਸੀਂਗਨ ਤੇ ਜੀਯਤ ਗਹਿ ਲੈਹੌ ॥

see(n)gan te jeeyat geh laihau ||

ਯਾ ਕੌ ਘਾਇ ਨ ਲਾਗਨ ਦੈਹੌ ॥੫॥

yaa kau ghai na laagan dhaihau ||5||

He thought, he would catch him alive and inflict no injury on his body.(5)

ਹੇਰਿ ਹਰਿਨ ਕਹ ਤੁਰੈ ਧਵਾਯੋ ॥

her harin keh turai dhavaayo ||

ਪਾਛੋ ਚਲਿਯੋ ਤਵਨ ਕੋ ਆਯੋ ॥

paachho chaliyo tavan ko aayo ||

On seeing him he sprinted his horse and chased him.

ਜਬ ਪਰਦੇਸ ਗਯੋ ਚਲਿ ਸੋਈ ॥

jab paradhes gayo chal soiee ||

ਚਾਕਰ ਤਹਾ ਨ ਪਹੂੰਚ੍ਯੋ ਕੋਈ ॥੬॥

chaakar tahaa na pahoo(n)chayo koiee ||6||

When he entered another territory, no servant was left with him.(6)

ਰਾਜ ਪ੍ਰਭਾ ਇਕ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰੀ ॥

raaj prabhaa ik raaj dhulaaree ||

ਰਾਜਾ ਕੋ ਪ੍ਰਾਨਨ ਤੇ ਪ੍ਯਾਰੀ ॥

raajaa ko praanan te payaaree ||

There was a princess named Raj Prabha, who loved Raja more than her soul.

ਧੌਲਰ ਊਚ ਤਵਨ ਕੌ ਰਾਜੈ ॥

dhaualar uooch tavan kau raajai ||

ਮਨੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਕੋਲ ਬਿਰਾਜੈ ॥੭॥

mano cha(n)dhramaa kol biraajai ||7||

Her sovereign palace would surmount the heights ofthe Moon.(7)

ਤਪਤੀ ਨਦੀ ਤੀਰ ਤਿਹ ਬਹੈ ॥

tapatee nadhee teer teh bahai ||

ਸੂਰਜ ਸੁਤਾ ਤਾਹਿ ਜਗ ਕਹੈ ॥

sooraj sutaa taeh jag kahai ||

An over gushing river used to flow nearby whose name was Jamuna.

ਪੰਛੀ ਤਹਾ ਚੁਗਤ ਅਤਿ ਸੋਹੈ ॥

pa(n)chhee tahaa chugat at sohai ||

ਹੇਰਨਿਹਾਰਨ ਕੋ ਮਨੁ ਮੋਹੈ ॥੮॥

heranihaaran ko man mohai ||8||

Around there, the birds picking up the seeds, always looked charming.(8)

ਸੁੰਦਰ ਤਾਹਿ ਝਰੋਖੇ ਜਹਾ ॥

su(n)dhar taeh jharokhe jahaa ||

ਕਾਢ੍ਯੋ ਆਨਿ ਰਾਇ ਮ੍ਰਿਗ ਤਹਾ ॥

kaaddayo aan rai mirag tahaa ||

In the palace, which had beautiful windows, the deer brought the Raja there.

ਤੁਰੈ ਧਵਾਇ ਸ੍ਰਮਿਤ ਤਿਹ ਕੀਨੋ ॥

turai dhavai sramit teh keeno ||

ਸ੍ਰਿੰਗਨ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਗੀ ਗਹਿ ਲੀਨੋ ॥੯॥

sira(n)gan te sira(n)gee geh leeno ||9||

The Raja had made the deer tired and caught it by holding it from the horns.(9)

ਯਹ ਕੌਤਕ ਨ੍ਰਿਪ ਸੁਤਾ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥

yeh kauatak nirap sutaa nihaariyo ||

ਯਹੈ ਆਪਨੇ ਹ੍ਰਿਦੈ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥

yahai aapane hiradhai bichaariyo ||

Raj Kumari observed this scene and thought in her mind.

ਮੈ ਅਬ ਹੀ ਇਹ ਨ੍ਰਿਪ ਕੌ ਬਰੌ ॥

mai ab hee ieh nirap kau barau ||

ਨਾਤਰ ਮਾਰਿ ਕਟਾਰੀ ਮਰੌ ॥੧੦॥

naatar maar kaTaaree marau ||10||

‘I will marry only this Raja otherwise I will finish myself with a dagger.(10)

ਐਸੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਰਾਇ ਸੌ ਜੋਰੀ ॥

aaisee preet rai sau joree ||

ਕਾਹੂ ਪਾਸ ਜਾਤ ਨਹਿ ਤੋਰੀ ॥

kaahoo paas jaat neh toree ||

She showered such a love that could not be shattered.

ਨੈਨ ਸੈਨ ਦੈ ਤਾਹਿ ਬਲਾਯੋ ॥

nain sain dhai taeh balaayo ||

ਮੈਨ ਭੋਗ ਤਹਿ ਸਾਥ ਕਮਾਯੋ ॥੧੧॥

main bhog teh saath kamaayo ||11||

Through her charming looks, she invited Raja and made love with him.(11)

ਐਸੀ ਫਬਤ ਦੁਹੂੰਨ ਕੀ ਜੋਰੀ ॥

aaisee fabat dhuhoo(n)n kee joree ||

ਜਨੁਕ ਕ੍ਰਿਸਨ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਕਿਸੋਰੀ ॥

januk kirasan birakhabhaan kisoree ||

The couple befitted so much that they seemed as the epitome of Krishna and Radha.

ਦੁਹੂੰ ਹਾਥ ਤਿਹ ਕੁਚਨ ਮਰੋਰੈ ॥

dhuhoo(n) haath teh kuchan marorai ||

ਜਨੁ ਖੋਯੋ ਨਿਧਨੀ ਧਨੁ ਟੋਰੈ ॥੧੨॥

jan khoyo nidhanee dhan Torai ||12||

They honnobbed their hands like a poor man who tried to move his hands searching for his last wealth.(12)

ਬਾਰ ਬਾਰ ਤਿਹ ਗਰੇ ਲਗਾਵੈ ॥

baar baar teh gare lagaavai ||

ਜਨੁ ਕੰਦ੍ਰਪ ਕੋ ਦ੍ਰਪੁ ਮਿਟਾਵੈ ॥

jan ka(n)dhrap ko dhrap miTaavai ||

He cuddled her again and again as if trying to ravage the pride of the Cupid.

ਭੋਗਤ ਤਾਹਿ ਜੰਘ ਲੈ ਕਾਧੇ ॥

bhogat taeh ja(n)gh lai kaadhe ||

ਜਨੁ ਦ੍ਵੈ ਮੈਨ ਤਰਕਸਨ ਬਾਧੇ ॥੧੩॥

jan dhavai main tarakasan baadhe ||13||

Making love by keeping her legs on the shoulder, he looked like the Cupid charging an arrow in the bow.(13)

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਸੌ ਚੁੰਬਨ ਕੀਨੇ ॥

bhaat bhaat sau chu(n)ban keene ||

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਆਸਨ ਤ੍ਰਿਯ ਦੀਨੇ ॥

bhaat bhaat aasan tiray dheene ||

He kissed her in many ways and endowed her many types of postures.

ਗਹਿ ਗਹਿ ਤਾ ਸੋ ਗਰੇ ਲਗਾਈ ॥

geh geh taa so gare lagaiee ||