Ang 959

ਏਕ ਤ੍ਰਿਯਾ ਤਿਹ ਨਿਕਟ ਬੁਲਾਈ ॥੨॥

ek tirayaa teh nikaT bulaiee ||2||

One day, extremely perturbed, his mother called in a lady.(2)

ਕੰਨ੍ਯਾ ਏਕ ਰਾਵ ਕੀ ਲਹੀ ॥

ka(n)nayaa ek raav kee lahee ||

ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਬਰਬੇ ਕਹ ਕਹੀ ॥

so nirap ko barabe keh kahee ||

Who selected a girl for the Raja and she requested Raja to marry her.

ਰਾਇ ਪੁਰਾ ਕੇ ਭੀਤਰ ਆਨੀ ॥

rai puraa ke bheetar aanee ||

ਰੋਪੇਸ੍ਵਰ ਕੇ ਮਨ ਨਹਿ ਮਾਨੀ ॥੩॥

ropesavair ke man neh maanee ||3||

She presented her to the Raja but he did not approve her.(3)

ਜਨ ਕਹਿ ਰਹੇ ਬ੍ਯਾਹ ਨ ਕੀਯੋ ॥

jan keh rahe bayaeh na keeyo ||

ਤਾਹਿ ਬਿਸਾਰਿ ਚਿਤ ਤੇ ਦੀਯੋ ॥

taeh bisaar chit te dheeyo ||

People pleaded but the Raja did accept her and counted her out of his mind.

ਤਵਨ ਨਾਰਿ ਹਠਨਿ ਹਠਿ ਗਹੀ ॥

tavan naar haThan haTh gahee ||

ਤਾ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰ ਬਰਿਸ ਬਹੁਤ ਰਹੀ ॥੪॥

taa ke dhavaiaar baris bahut rahee ||4||

But, the lady with determination, stayed put out side his door steps.( 4)

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

Savaiyya

ਰਾਵ ਰੁਪੇਸ੍ਵਰ ਕੁਅਰਿ ਥੋ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਕੁਪਿ ਕੈ ਤਿਹ ਊਪਰ ਆਯੋ ॥

raav rupesavair kuar tho nirap so kup kai teh uoopar aayo ||

Raja Roopeshwar had an enemy; getting furious, he raided him.

ਭੇਦ ਸੁਨ੍ਯੋ ਇਨ ਹੂੰ ਲਰਬੈ ਕਹ ਸੈਨ ਜਿਤੋ ਜੁ ਹੁਤੇ ਸੁ ਬੁਲਾਯੋ ॥

bhedh sunayo in hoo(n) larabai keh sain jito ju hute su bulaayo ||

He came to know as well and whatever small army he had, he collected.

ਦੁੰਦਭਿ ਭੇਰ ਬਜਾਇ ਰਿਸਾਇ ਚੜਿਯੋ ਦਲ ਜੋਰਿ ਤੁਰੰਗ ਨਚਾਯੋ ॥

dhu(n)dhabh bher bajai risai chaRiyo dhal jor tura(n)g nachaayo ||

Beating the drums he commenced his assault and, after assigning his army, he danced his horse.

ਬ੍ਰਹਮ ਕੁਮਾਰ ਕੈ ਧਾਰ ਹਜਾਰ ਮਨੋ ਜਲ ਰਾਸਿ ਕੈ ਭੇਟਨ ਧਾਯੋ ॥੫॥

braham kumaar kai dhaar hajaar mano jal raas kai bheTan dhaayo ||5||

It looked like the tributaries in thousands running to meet the River Brahamputra.(5)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਉਮਡੇ ਅਮਿਤ ਸੂਰਮਾ ਦੁਹਿ ਦਿਸਿ ॥

aumadde amit sooramaa dhuh dhis ||

ਛਾਡਤ ਬਾਨ ਤਾਨਿ ਧਨੁ ਕਰਿ ਰਿਸਿ ॥

chhaaddat baan taan dhan kar ris ||

From both sides braves swarmed and, in fury, shot the arrows.

ਧੁਕਿ ਧੁਕਿ ਪਰੇ ਬੀਰ ਰਨ ਭਾਰੇ ॥

dhuk dhuk pare beer ran bhaare ||

ਕਟਿ ਕਟਿ ਗਏ ਕ੍ਰਿਪਾਨਨ ਮਾਰੇ ॥੬॥

kaT kaT ge kirapaanan maare ||6||

The dauntless ones would get up again but those cut half with swords were dead beat.(6)

ਨਾਚਤ ਭੂਤ ਪ੍ਰੇਤ ਰਨ ਮਾਹੀ ॥

naachat bhoot pret ran maahee ||

ਜੰਬੁਕ ਗੀਧ ਮਾਸੁ ਲੈ ਜਾਹੀ ॥

ja(n)buk geedh maas lai jaahee ||

ਕਟਿ ਕਟਿ ਮਰੇ ਬਿਕਟ ਭਟ ਲਰਿ ਕੈ ॥

kaT kaT mare bikaT bhaT lar kai ||

ਸੁਰ ਪੁਰ ਬਸੇ ਬਰੰਗਨਿਨ ਬਰਿ ਕੈ ॥੭॥

sur pur base bara(n)ganin bar kai ||7||

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

ਬਜ੍ਰ ਬਾਨ ਬਰਛਿਨ ਭਏ ਲਰਤ ਸੂਰ ਸਮੁਹਾਇ ॥

bajr baan barachhin bhe larat soor samuhai ||

ਝਟਪਟ ਕਟਿ ਛਿਤ ਪਰ ਗਿਰੇ ਬਸੈ ਦੇਵ ਪੁਰ ਜਾਇ ॥੮॥

jhaTapaT kaT chhit par gire basai dhev pur jai ||8||

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

ਦਾਰੁਨ ਲੋਹ ਪਰਿਯੋ ਰਨ ਭੀਤਰ ਕੌਨ ਬਿਯੋ ਜੁ ਤਹਾ ਠਹਰਾਵੈ ॥

dhaarun loh pariyo ran bheetar kauan biyo ju tahaa Thaharaavai ||

ਬਾਜੀ ਪਦਾਤ ਰਥੀ ਰਥ ਬਾਰੁਨ ਜੂਝੇ ਅਨੇਕ ਤੇ ਕੌਨ ਗਨਾਵੈ ॥

baajee padhaat rathee rath baarun joojhe anek te kauan ganaavai ||

ਭੀਰ ਕ੍ਰਿਪਾਨਨ ਸੈਥਿਨ ਸੂਲਨ ਚਕ੍ਰਨ ਕੌ ਚਿਤ ਭੀਤਰਿ ਲ੍ਯਾਵੈ ॥

bheer kirapaanan saithin soolan chakran kau chit bheetar layaavai ||

ਕੋਪ ਕਰੇ ਕਟਿ ਖੇਤ ਮਰੇ ਭਟ ਸੋ ਭਵ ਭੀਤਰ ਭੂਲਿ ਨ ਆਵੈ ॥੯॥

kop kare kaT khet mare bhaT so bhav bheetar bhool na aavai ||9||

ਢਾਲ ਗਦਾ ਪ੍ਰਘ ਪਟਿਸ ਦਾਰੁਣ ਹਾਥ ਤ੍ਰਿਸੂਲਨ ਕੋ ਗਹਿ ਕੈ ॥

ddaal gadhaa pragh paTis dhaarun haath tirasoolan ko geh kai ||

ਬਰਛੀ ਜਮਧਾਰ ਛੁਰੀ ਤਰਵਾਰਿ ਨਿਕਾਰਿ ਹਜਾਰ ਚਲੇ ਖਹਿ ਕੈ ॥

barachhee jamadhaar chhuree taravaar nikaar hajaar chale kheh kai ||

ਜਗ ਕੋ ਜਿਯਬੋ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ਕੁ ਹੈ ਕਹਿ ਬਾਜੀ ਨਚਾਇ ਪਰੇ ਕਹਿ ਕੈ ॥

jag ko jiyabo dhin chaar k hai keh baajee nachai pare keh kai ||

ਨ ਟਰੇ ਭਟ ਰੋਸ ਭਰੇ ਮਨ ਮੈ ਤਨ ਮੈ ਬ੍ਰਿਣ ਬੈਰਿਨ ਕੇ ਸਹਿ ਕੈ ॥੧੦॥

n Tare bhaT ros bhare man mai tan mai biran bairin ke seh kai ||10||

ਬੀਰ ਦੁਹੂੰ ਦਿਸ ਕੇ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਮੁਖ ਊਪਰ ਢਾਲਨ ਕੋ ਧਰਿ ਜੂਟੇ ॥

beer dhuhoo(n) dhis ke kab sayaam mukh uoopar ddaalan ko dhar jooTe ||

(The Poet) Siam says, the braves from both sides fought defending themselves with the shields,

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਧਰੇ ਮਠਸਾਨ ਅਪ੍ਰਮਾਨ ਜੁਆਨਨ ਕੇ ਰਨ ਛੂਟੇ ॥

baan kamaan dhare maThasaan apramaan juaanan ke ran chhooTe ||

The arrows shot out of bows eliminated many young-men from the fights (they died).

ਰਾਜ ਮਰੇ ਕਹੂੰ ਤਾਜ ਗਿਰੇ ਕਹੂੰ ਜੂਝੇ ਅਨੇਕ ਰਥੀ ਰਥ ਟੂਟੇ ॥

raaj mare kahoo(n) taaj gire kahoo(n) joojhe anek rathee rath TooTe ||

Somewhere, the chiefs were lying (dead), and somewhere the crowns and chariots were scattered.

ਪੌਨ ਸਮਾਨ ਬਹੇ ਬਲਵਾਨ ਸਭੈ ਦਲ ਬਾਦਲ ਸੇ ਚਲਿ ਫੂਟੇ ॥੧੧॥

pauan samaan bahe balavaan sabhai dhal baadhal se chal fooTe ||11||

Like the wind some braves were shaking and they were staggering like the clouds.(11)

ਬਾਧਿ ਕਤਾਰਿਨ ਕੌ ਉਮਡੇ ਭਟ ਚਕ੍ਰਨ ਚੋਟ ਤੁਫੰਗਨ ਕੀ ਸ੍ਰਯੋਂ ॥

baadh kataarin kau umadde bhaT chakran choT tufa(n)gan kee srayo(n) ||

ਤੀਰਨ ਸੌ ਬਰ ਬੀਰਨ ਕੇ ਉਰ ਚੀਰ ਪਟੀਰ ਮਨੋ ਬਰਮਾ ਤ੍ਯੋਂ ॥

teeran sau bar beeran ke ur cheer paTeer mano baramaa tayo(n) ||

With swords in their hands, they came forward like the shots and the spinners.

ਮੂੰਡਨ ਤੇ ਪਗ ਤੇ ਕਟਿ ਤੇ ਕਟਿ ਕੋਟਿ ਗਿਰੇ ਕਰਿ ਸਾਇਲ ਸੇ ਇਯੋਂ ॥

moo(n)ddan te pag te kaT te kaT koT gire kar sail se iyo(n) ||

The chests of the intrepid were torn apart like the cutting of wood logs by the saws.

ਜੋਰਿ ਬਡੋ ਦਲੁ ਤੋਰਿ ਮਹਾ ਖਲ ਜੀਤਿ ਲਏ ਅਰਿ ਭੀਤਨ ਕੀ ਜ੍ਯੋਂ ॥੧੨॥

jor baddo dhal tor mahaa khal jeet le ar bheetan kee jayo(n) ||12||

The valiant ones were cut from the heads, feet and waist and they fell like the elephants fall in the sea.(12)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਐਸੀ ਬਿਧਿ ਜੀਤਤ ਰਨ ਭਯੋ ॥

aaisee bidh jeetat ran bhayo ||

ਬਹੁਰਿ ਧਾਮ ਕੋ ਮਾਰਗੁ ਲਯੋ ॥

bahur dhaam ko maarag layo ||

The great soldier, after winning the war, marched to his house.

ਤਉਨੈ ਨਾਰਿ ਭੇਦ ਸੁਨੈ ਪਾਯੋ ॥

taunai naar bhedh sunai paayo ||

ਰਨ ਕੌ ਜੀਤਿ ਰੁਪੇਸ੍ਵਰ ਆਯੋ ॥੧੩॥

ran kau jeet rupesavair aayo ||13||

Then the news reached the woman that Raja Roopeshwar had won and was coming back.(13)