Ang 955

ਉਰਬਸਿ ਕੇਰੇ ਰੂਪ ਕੋ ਤਊ ਨ ਪਾਯੋ ਪਾਰ ॥੯॥

aurabas kere roop ko tuoo na paayo paar ||9||

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

ਆਯੁਧ ਸਕਲ ਅੰਗ ਕਰੇ ॥

aayudh sakal a(n)g kare ||

ਸੋਹਤ ਸਭ ਸਾਜਨ ਸੌ ਜਰੇ ॥

sohat sabh saajan sau jare ||

She decorated her body with many arms and they all were getting praiseworthy looks.

ਹੀਰਨ ਕੀ ਮੁਕਤਾ ਜਗ ਸੋਹੈ ॥

heeran kee mukataa jag sohai ||

ਸਸਿ ਕੋ ਮਨੋ ਤਾਰਿਕਾ ਮੋਹੈ ॥੧੦॥

sas ko mano taarikaa mohai ||10||

Like the necklace of diamonds, she captivated the world. Like the Moon she enchanted everybody.(10)

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

ਆਯੁਧ ਧਾਰਿ ਅਨੂਪਮ ਸੁੰਦਰਿ ਭੂਖਨ ਅੰਗ ਅਜਾਇਬ ਧਾਰੇ ॥

aayudh dhaar anoopam su(n)dhar bhookhan a(n)g ajaib dhaare ||

ਲਾਲ ਕੋ ਹਾਰ ਲਸੈ ਉਰ ਭੀਤਰਿ ਭਾਨ ਤੇ ਜਾਨੁ ਬਡੇ ਛਬਿਯਾਰੇ ॥

laal ko haar lasai ur bheetar bhaan te jaan badde chhabiyaare ||

ਮੋਤਿਨ ਕੀ ਲਰਕੈ ਮੁਖ ਪੈ ਮ੍ਰਿਗਨੈਨਿ ਫਬੇ ਮ੍ਰਿਗ ਸੇ ਕਜਰਾਰੇ ॥

motin kee larakai mukh pai miraganain fabe mirag se kajaraare ||

ਮੋਹਤ ਹੈ ਸਭ ਹੀ ਕੇ ਚਿਤੈ ਨਿਜ ਹਾਥ ਮਨੋ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਸੁਧਾਰੇ ॥੧੧॥

mohat hai sabh hee ke chitai nij haath mano birajanaath sudhaare ||11||

ਛੋਰਿ ਦਏ ਕਚ ਕਾਧਨ ਊਪਰ ਸੁੰਦਰ ਪਾਗ ਸੌ ਸੀਸ ਸੁਹਾਵੈ ॥

chhor dhe kach kaadhan uoopar su(n)dhar paag sau sees suhaavai ||

With hair scattered over her shoulders, the turban looked charming on her head.

ਭੂਖਨ ਚਾਰੁ ਲਸੈ ਸਭ ਅੰਗਨ ਭਾਗ ਭਰਿਯੋ ਸਭ ਹੀ ਕਹ ਭਾਵੈ ॥

bhookhan chaar lasai sabh a(n)gan bhaag bhariyo sabh hee keh bhaavai ||

With ornaments sparking on her body, that ‘man’ charmed every person.

ਬਾਲ ਲਖੈ ਕਹਿ ਲਾਲ ਤਿਸੈ ਲਟਕਾਵਤ ਅੰਗਨ ਮੈ ਜਬ ਆਵੈ ॥

baal lakhai keh laal tisai laTakaavat a(n)gan mai jab aavai ||

When she came forward to their courtyards, swinging her posture, the woman felt her fascination.

ਰੀਝਤ ਕੋਟਿ ਸੁਰੀ ਅਸੁਰੀ ਸੁਧਿ ਹੇਰਿ ਛੁਟੈ ਸਤ ਹੂ ਛੁਟ ਜਾਵੈ ॥੧੨॥

reejhat koT suree asuree sudh her chhuTai sat hoo chhuT jaavai ||12||

Seeing the prostitUte in the guise of a man, thousands of the wives of the gods and the devils felt blissful.(12)

ਭੂਖਨ ਧਾਰਿ ਚੜਿਯੋ ਰਥ ਊਪਰਿ ਬਾਧਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਨਿਖੰਗ ਬਨਾਯੋ ॥

bhookhan dhaar chaRiyo rath uoopar baadh kirapaan nikha(n)g banaayo ||

With ornaments on her body she climbed up the chariot brandishing with the sword and the bow.

ਖਾਤ ਤੰਬੋਲ ਬਿਰਾਜਤ ਸੁੰਦਰ ਦੇਵ ਅਦੇਵਨ ਕੋ ਬਿਰਮਾਯੋ ॥

khaat ta(n)bol biraajat su(n)dhar dhev adhevan ko biramaayo ||

While eating beetle-nuts she put all the gods and devils in whim.

ਬਾਸ ਵ ਨੈਨ ਸਹੰਸ੍ਰਨ ਸੌ ਛਬਿ ਹੇਰਿ ਰਹਿਯੋ ਕਛੁ ਪਾਰ ਨ ਪਾਯੋ ॥

baas v nain saha(n)sran sau chhab her rahiyo kachh paar na paayo ||

In spite oflooking with his thousands of eyes, Lord Indra could not fathom her beauty.

ਆਪੁ ਬਨਾਇ ਅਨੂਪਮ ਕੋ ਬਿਧਿ ਐਚਿ ਰਹਿਯੋ ਦੁਤਿ ਅੰਤ ਨ ਪਾਯੋ ॥੧੩॥

aap banai anoopam ko bidh aaich rahiyo dhut a(n)t na paayo ||13||

Brahma, the creator, creating her Himself, could not attain her anention.(13)

ਪਾਨ ਚਬਾਇ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਸਾਥ ਜਰਾਇ ਜਰੈ ਹਥਿਯਾਰ ਬਨਾਏ ॥

paan chabai bhalee bidh saath jarai jarai hathiyaar banaae ||

ਅੰਜਨ ਆਂਜਿ ਅਨੂਪਮ ਸੁੰਦਰਿ ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਸਭੈ ਬਿਰਮਾਏ ॥

a(n)jan aa(n)j anoopam su(n)dhar dhev adhev sabhai biramaae ||

ਕੰਠ ਸਿਰੀਮਨਿ ਕੰਕਨ ਕੁੰਡਲ ਹਾਰ ਸੁ ਨਾਰਿ ਹੀਏ ਪਹਿਰਾਏ ॥

ka(n)Th sireeman ka(n)kan ku(n)ddal haar su naar he'ee pahiraae ||

ਕਿੰਨਰ ਜਛ ਭੁਜੰਗ ਦਿਸਾ ਬਿਦਿਸਾਨ ਕੈ ਲੋਕ ਬਿਲੋਕਿਨ ਆਏ ॥੧੪॥

ki(n)nar jachh bhuja(n)g dhisaa bidhisaan kai lok bilokin aae ||14||

ਇੰਦ੍ਰ ਸਹੰਸ੍ਰ ਬਿਲੋਚਨ ਸੌ ਅਵਿਲੋਕ ਰਹਿਯੋ ਛਬਿ ਅੰਤੁ ਨ ਆਯੋ ॥

ei(n)dhr saha(n)sr bilochan sau avilok rahiyo chhab a(n)t na aayo ||

ਸੇਖ ਅਸੇਖਨ ਹੀ ਮੁਖ ਸੌ ਗੁਨ ਭਾਖਿ ਰਹੋ ਪਰੁ ਪਾਰ ਨ ਪਾਯੋ ॥

sekh asekhan hee mukh sau gun bhaakh raho par paar na paayo ||

ਰੁਦ੍ਰ ਪਿਯਾਰੀ ਕੀ ਸਾਰੀ ਕੀ ਕੋਰ ਨਿਹਾਰਨ ਕੌ ਮੁਖ ਪੰਚ ਬਨਾਯੋ ॥

rudhr piyaaree kee saaree kee kor nihaaran kau mukh pa(n)ch banaayo ||

ਪੂਤ ਕਿਯੇ ਖਟ ਚਾਰਿ ਬਿਧੈ ਚਤੁਰਾਨਨ ਯਾਹੀ ਤੇ ਨਾਮੁ ਕਹਾਯੋ ॥੧੫॥

poot kiye khaT chaar bidhai chaturaanan yaahee te naam kahaayo ||15||

ਕੰਚਨ ਕੀਰ ਕਲਾਨਿਧਿ ਕੇਹਰ ਕੋਕ ਕਪੋਤ ਕਰੀ ਕੁਰਰਾਨੇ ॥

ka(n)chan keer kalaanidh kehar kok kapot karee kuraraane ||

ਕਲਪਦ੍ਰੁਮਕਾ ਅਨੁਜਾ ਕਮਨੀ ਬਿਨੁ ਦਾਰਿਮ ਦਾਮਨਿ ਦੇਖਿ ਬਿਕਾਨੇ ॥

kalapadhrumakaa anujaa kamanee bin dhaarim dhaaman dhekh bikaane ||

ਰੀਝਤ ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਸਭੈ ਨਰ ਦੇਵ ਭਏ ਛਬਿ ਹੇਰਿ ਦਿਵਾਨੇ ॥

reejhat dhev adhev sabhai nar dhev bhe chhab her dhivaane ||

ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਸੋ ਜਾਨਿ ਪਰੈ ਤਿਹ ਬਾਲ ਕੇ ਅੰਗ ਨ ਜਾਤ ਪਛਾਨੇ ॥੧੬॥

raaj kumaar so jaan parai teh baal ke a(n)g na jaat pachhaane ||16||

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

ਦਸ ਸੀਸਨ ਰਾਵਨ ਰਰੇ ਲਿਖਤ ਬੀਸ ਭੁਜ ਜਾਇ ॥

dhas seesan raavan rare likhat bees bhuj jai ||

ਤਰੁਨੀ ਕੇ ਤਿਲ ਕੀ ਤਊ ਸਕ੍ਯੋ ਨ ਛਬਿ ਕੋ ਪਾਇ ॥੧੭॥

tarunee ke til kee tuoo sakayo na chhab ko pai ||17||

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

ਲਾਲਨ ਕੋ ਸਰਪੇਚ ਬਧ੍ਯੋ ਸਿਰ ਮੋਤਿਨ ਕੀ ਉਰ ਮਾਲ ਬਿਰਾਜੈ ॥

laalan ko sarapech badhayo sir motin kee ur maal biraajai ||

ਭੂਖਨ ਚਾਰੁ ਦਿਪੈ ਅਤਿ ਹੀ ਦੁਤਿ ਦੇਖਿ ਮਨੋਜਵ ਕੋ ਮਨੁ ਲਾਜੈ ॥

bhookhan chaar dhipai at hee dhut dhekh manojav ko man laajai ||

ਮੋਦ ਬਢੈ ਨਿਰਖੇ ਚਿਤ ਮੈ ਤਨਿਕੇਕ ਬਿਖੈ ਤਨ ਕੋ ਦੁਖ ਭਾਜੈ ॥

modh baddai nirakhe chit mai tanikek bikhai tan ko dhukh bhaajai ||

ਜੋਬਨ ਜੋਤਿ ਜਗੈ ਸੁ ਮਨੋ ਸੁਰਰਾਜ ਸੁਰਾਨ ਕੇ ਭੀਤਰ ਰਾਜੈ ॥੧੮॥

joban jot jagai su mano suraraaj suraan ke bheetar raajai ||18||

ਛੋਰੈ ਹੈ ਬੰਦ ਅਨੂਪਮ ਸੁੰਦਰਿ ਪਾਨ ਚਬਾਇ ਸਿੰਗਾਰ ਬਨਾਯੋ ॥

chhorai hai ba(n)dh anoopam su(n)dhar paan chabai si(n)gaar banaayo ||

ਅੰਜਨ ਆਂਜਿ ਦੁਹੂੰ ਅਖਿਯਾਨ ਸੁ ਭਾਲ ਮੈ ਕੇਸਰਿ ਲਾਲ ਲਗਾਯੋ ॥

a(n)jan aa(n)j dhuhoo(n) akhiyaan su bhaal mai kesar laal lagaayo ||

ਝੂਮਕ ਦੇਤ ਝੁਕੈ ਝੁਮਕੇ ਕਬਿ ਰਾਮ ਸੁ ਭਾਵ ਭਲੋ ਲਖਿ ਪਾਯੋ ॥

jhoomak dhet jhukai jhumake kab raam su bhaav bhalo lakh paayo ||

ਮਾਨਹੁ ਸੌਤਿਨ ਕੇ ਮਨ ਕੋ ਇਕ ਬਾਰਹਿ ਬਾਧਿ ਕੈ ਜੇਲ ਚਲਾਯੋ ॥੧੯॥

maanahu sauatin ke man ko ik baareh baadh kai jel chalaayo ||19||

ਹਾਰ ਸਿੰਗਾਰ ਕਰੇ ਸਭ ਹੀ ਤਿਨ ਕੇਸ ਛੁਟੇ ਸਿਰ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਹਾਵੈ ॥

haar si(n)gaar kare sabh hee tin kes chhuTe sir sayaam suhaavai ||

ਜੋਬਨ ਜੋਤਿ ਜਗੈ ਅਤਿ ਹੀ ਮੁਨਿ ਹੇਰਿ ਡਿਗੈ ਤਪ ਤੇ ਪਛੁਤਾਵੈ ॥

joban jot jagai at hee mun her ddigai tap te pachhutaavai ||

ਕਿੰਨਰ ਜਛ ਭੁਜੰਗ ਦਿਸਾ ਬਿਦਿਸਾਨ ਕੀ ਬਾਲ ਬਿਲੋਕਨ ਆਵੈ ॥

ki(n)nar jachh bhuja(n)g dhisaa bidhisaan kee baal bilokan aavai ||

ਗੰਧ੍ਰਬ ਦੇਵ ਅਦੇਵਨ ਕੀ ਤ੍ਰਿਯ ਹੇਰਿ ਪ੍ਰਭਾ ਸਭ ਹੀ ਬਲ ਜਾਵੈ ॥੨੦॥

ga(n)dhrab dhev adhevan kee tiray her prabhaa sabh hee bal jaavai ||20||

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira