Ang 956

ਐਸੋ ਭੇਖ ਬਨਾਇ ਕੈ ਤਹ ਤੇ ਕਰਿਯੋ ਪਿਯਾਨ ॥

aaiso bhekh banai kai teh te kariyo piyaan ||

Disguising as such, she commenced her plan,

ਪਲਕ ਏਕ ਬੀਤੀ ਨਹੀ ਤਹਾ ਪਹੂੰਚੀ ਆਨਿ ॥੨੧॥

palak ek beetee nahee tahaa pahoo(n)chee aan ||21||

And in a few moments she was there where she was destined to arrive.(21)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਏਤੀ ਕਥਾ ਸੁ ਯਾ ਪੈ ਭਈ ॥

etee kathaa su yaa pai bhiee ||

ਅਬ ਕਥ ਚਲਿ ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯ ਪੈ ਗਈ ॥

ab kath chal teh tiray pai giee ||

This is what happened this side. Now we talk about the other woman

ਨਿਜੁ ਪਤਿ ਮਾਰਿ ਰਾਜ ਜਿਨ ਲਯੋ ॥

nij pat maar raaj jin layo ||

ਲੈ ਸੁ ਛਤ੍ਰੁ ਨਿਜੁ ਸੁਤ ਸਿਰ ਦਯੋ ॥੨੨॥

lai su chhatr nij sut sir dhayo ||22||

(Rani), Who had killed her husband.and achieved the sovereignty for his son.(22)

ਮੁਖੁ ਫੀਕੋ ਕਰਿ ਸਭਨ ਦਿਖਾਵੈ ॥

mukh feeko kar sabhan dhikhaavai ||

ਚਿਤ ਅਪਨੇ ਮੈ ਮੋਦ ਬਢਾਵੈ ॥

chit apane mai modh baddaavai ||

To everyone she put up a sordid face but, internally, in her mind she was gratified,

ਸੋ ਪੁੰਨੂ ਨਿਜੁ ਸਿਰ ਤੇ ਟਾਰੋ ॥

so pu(n)noo nij sir te Taaro ||

ਰਾਜ ਕਮੈਹੈ ਪੁਤ੍ਰ ਹਮਾਰੋ ॥੨੩॥

raaj kamaihai putr hamaaro ||23||

As she had gotten rid of Punnu and placed her son on the throne.(23)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸਵਤਿ ਸਾਲ ਤੇ ਮੈ ਜਰੀ ਨਿਜੁ ਪਤਿ ਦਯੋ ਸੰਘਾਰ ॥

savat saal te mai jaree nij pat dhayo sa(n)ghaar ||

‘As I was deeply distressed by my co-wife, I got my husband assassinated.

ਬਿਧਵਾ ਹੀ ਹ੍ਵੈ ਜੀਵਿ ਹੌ ਜੌ ਰਾਖੇ ਕਰਤਾਰ ॥੨੪॥

bidhavaa hee havai jeev hau jau raakhe karataar ||24||

‘Now I will go on enjoying living on the same tradition with the will of God.’(24)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਸਵਤਿ ਸਾਲ ਸਿਰ ਪੈ ਤਹਿ ਸਹਿਯੈ ॥

savat saal sir pai teh sahiyai ||

ਬਿਧਵਾ ਹੀ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ਜਗ ਰਹਿਯੈ ॥

bidhavaa hee havai kai jag rahiyai ||

‘The co-wife is no longer on by head, remaining widow I will carry on with my life,

ਧਨ ਕੋ ਟੋਟਿ ਕਛੂ ਮੁਹਿ ਨਾਹੀ ॥

dhan ko ToT kachhoo muh naahee ||

ਐਸੇ ਕਹੈ ਅਬਲਾ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥੨੫॥

aaise kahai abalaa man maahee ||25||

‘As I have no dearth of wealth,’ and this way the destitute kept on planning,(25)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਮਨ ਭਾਵਤ ਕੋ ਭੋਗ ਮੁਹਿ ਕਰਨਿ ਨ ਦੇਤੋ ਰਾਇ ॥

man bhaavat ko bhog muh karan na dheto rai ||

‘Raja never let me have the enjoyment of sex to the satisfaction of my mind.

ਅਬਿ ਚਿਤ ਮੈ ਜਿਹ ਚਾਹਿ ਹੋ ਲੈਹੋ ਨਿਕਟਿ ਬੁਲਾਇ ॥੨੬॥

ab chit mai jeh chaeh ho laiho nikaT bulai ||26||

‘Now forwhom-so-ever my mind aspired, I will invite to come to me.’(26)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਬੈਠਿ ਝਰੋਖੇ ਮੁਜਰਾ ਲੇਵੈ ॥

baiTh jharokhe mujaraa levai ||

ਜਿਹ ਭਾਵੈ ਤਾ ਕੋ ਧਨੁ ਦੇਵੈ ॥

jeh bhaavai taa ko dhan dhevai ||

She would sit down in the balcony to watch the dance and shower wealth indiscriminately.

ਰਾਜ ਕਾਜ ਕਛੁ ਬਾਲ ਨ ਪਾਵੈ ॥

raaj kaaj kachh baal na paavai ||

ਖੇਲ ਬਿਖੈ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਗਵਾਵੈ ॥੨੭॥

khel bikhai dhin rain gavaavai ||27||

She would not attend to the affairs of state and spent all her time in pleasantries.(27)

ਏਕ ਦਿਵਸ ਤਿਨ ਤ੍ਰਿਯ ਯੌ ਕੀਯੋ ॥

ek dhivas tin tiray yau keeyo ||

ਬੈਠਿ ਝਰੋਖੇ ਮੁਜਰਾ ਲੀਯੋ ॥

baiTh jharokhe mujaraa leeyo ||

One day as she was watching the dance, she invited all the heroes.

ਸਭ ਸੂਰਨ ਕੋ ਬੋਲਿ ਪਠਾਯੋ ॥

sabh sooran ko bol paThaayo ||

ਯਹ ਸੁਨਿ ਭੇਵ ਉਰਬਸੀ ਪਾਯੋ ॥੨੮॥

yeh sun bhev urabasee paayo ||28||

Hearing the news, Urvassi came there, too.(28)

ਭੂਖਨ ਵਹੈ ਅੰਗ ਤਿਨ ਧਰੇ ॥

bhookhan vahai a(n)g tin dhare ||

ਨਿਜੁ ਆਲੈ ਤੈ ਨਿਕਸਨਿ ਕਰੇ ॥

nij aalai tai nikasan kare ||

She wore the same ornaments, by taking them out ofthe alcove.

ਮੁਸਕੀ ਤਾਜੀ ਚੜੀ ਬਿਰਾਜੈ ॥

musakee taajee chaRee biraajai ||

ਨਿਸ ਕੋ ਮਨੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਲਾਜੈ ॥੨੯॥

nis ko mano cha(n)dhramaa laajai ||29||

She marched forward moun ting her black horse and made, even, the Moon look modest.(29)

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

Savaiyya

ਸ੍ਯਾਮ ਛੁਟੇ ਕਚ ਕਾਧਨ ਊਪਰਿ ਸੋਭਿਤ ਹੈ ਅਤਿ ਹੀ ਘੁੰਘਰਾਰੇ ॥

sayaam chhuTe kach kaadhan uoopar sobhit hai at hee ghu(n)gharaare ||

ਹਾਰ ਸਿੰਗਾਰ ਦਿਪੈ ਅਤਿ ਚਾਰੁ ਸੁ ਮੋ ਪਹਿ ਤੇ ਨਹਿ ਜਾਤ ਉਚਾਰੇ ॥

haar si(n)gaar dhipai at chaaru su mo peh te neh jaat uchaare ||

ਰੀਝਤ ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਸਭੈ ਸੁ ਕਹਾ ਬਪੁਰੇ ਨਰ ਦੇਵ ਬਿਚਾਰੇ ॥

reejhat dhev adhev sabhai su kahaa bapure nar dhev bichaare ||

ਬਾਲ ਕੌ ਰੋਕ ਸਭੈ ਤਜਿ ਸੋਕ ਤ੍ਰਿਲੋਕ ਕੋ ਲੋਕ ਬਿਲੋਕਿਤ ਸਾਰੇ ॥੩੦॥

baal kau rok sabhai taj sok tiralok ko lok bilokit saare ||30||

ਹਾਰ ਸਿੰਗਾਰ ਬਨਾਇ ਕੈ ਸੁੰਦਰਿ ਅੰਜਨ ਆਖਿਨ ਆਂਜਿ ਦੀਯੋ ॥

haar si(n)gaar banai kai su(n)dhar a(n)jan aakhin aa(n)j dheeyo ||

ਅਤਿ ਹੀ ਤਨ ਬਸਤ੍ਰ ਅਨੂਪ ਧਰੇ ਜਨ ਕੰਦ੍ਰਪ ਕੋ ਬਿਨੁ ਦ੍ਰਪ ਕੀਯੋ ॥

at hee tan basatr anoop dhare jan ka(n)dhrap ko bin dhrap keeyo ||

ਕਲਗੀ ਗਜਗਾਹ ਬਨੀ ਘੁੰਘਰਾਰ ਚੜੀ ਹਯ ਕੈ ਹੁਲਸਾਤ ਹੀਯੋ ॥

kalagee gajagaeh banee ghu(n)gharaar chaRee hay kai hulasaat heeyo ||

ਬਿਨੁ ਦਾਮਨ ਹੀ ਇਹ ਕਾਮਨਿ ਯੌ ਸਭ ਭਾਮਿਨਿ ਕੋ ਮਨ ਮੋਲ ਲੀਯੋ ॥੩੧॥

bin dhaaman hee ieh kaaman yau sabh bhaamin ko man mol leeyo ||31||

ਸੀਸ ਫਬੈ ਕਲਗੀ ਤੁਰਰੋ ਸੁਭ ਲਾਲਨ ਕੋ ਸਰਪੇਚ ਸੁਹਾਯੋ ॥

sees fabai kalagee turaro subh laalan ko sarapech suhaayo ||

Gracefully she put on a turban with a crest on top.

ਹਾਰ ਅਪਾਰ ਧਰੇ ਉਰ ਮੈ ਮਨੁ ਦੇਖਿ ਮਨੋਜਵ ਕੋ ਬਿਰਮਾਯੋ ॥

haar apaar dhare ur mai man dhekh manojav ko biramaayo ||

Around the neck she put various necklaces, seeing which even Cupid felt ashamed.

ਬੀਰੀ ਚਬਾਤ ਕਛੂ ਮੁਸਕਾਤ ਬੰਧੇ ਗਜਗਾਹ ਤੁਰੰਗ ਨਚਾਯੋ ॥

beeree chabaat kachhoo musakaat ba(n)dhe gajagaeh tura(n)g nachaayo ||

Chewing the beetle-nuts she danced her horse among the tied down elephants.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਮਹਿ ਲੋਕ ਕੀ ਮਾਨਹੁ ਮਾਨਨਿ ਕੋ ਮਨੁ ਮੋਹਨੁ ਆਯੋ ॥੩੨॥

sayaam bhanai meh lok kee maanahu maanan ko man mohan aayo ||32||

The Poet Siam Bhinay says, it seemed she had come to entice all the women on the earth.(32)