Ang 953

ਲਾਗਤ ਤੀਰ ਬੀਰ ਰਿਸਿ ਭਰਿਯੋ ॥

laagat teer beer ris bhariyo ||

ਤੁਰੈ ਧਵਾਇ ਘਾਇ ਤਿਹ ਕਰਿਯੋ ॥

turai dhavai ghai teh kariyo ||

When the arrow hit him, he became furious, chased his horse, and killed him (the emissary).

ਤਾ ਕੋ ਮਾਰਿ ਆਪੁ ਪੁਨਿ ਮਰਿਯੋ ॥

taa ko maar aap pun mariyo ||

ਸੁਰ ਪੁਰ ਮਾਝਿ ਪਯਾਨੋ ਕਰਿਯੋ ॥੩੫॥

sur pur maajh payaano kariyo ||35||

Being badly hurt, he breathed his last and went to the heaven.(35)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਮਾਰਿ ਤਵਨ ਕੋ ਰਾਵ ਜੀ ਪਰਿਯੋ ਧਰਨਿ ਪਰ ਆਇ ॥

maar tavan ko raav jee pariyo dharan par aai ||

After slaying, the Raja himself fell flat on the ground.

ਭ੍ਰਿਤਨ ਨਿਕਟ ਪਹੂੰਚਿ ਕੈ ਲਯੋ ਗਰੇ ਸੋ ਲਾਇ ॥੩੬॥

bhiratan nikaT pahoo(n)ch kai layo gare so lai ||36||

The servants ran forward and took him in their laps.(36)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਐਸੋ ਹਾਲ ਚਾਕਰਨ ਭਯੋ ॥

aaiso haal chaakaran bhayo ||

ਜਨੁਕ ਧਨੀ ਨ੍ਰਿਧਨੀ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥

januk dhanee niradhanee havai gayo ||

Losing the Raja, servants felt like a wealthy-man becoming a pauper.

ਨ੍ਰਿਪ ਦੈ ਕਹਾ ਧਾਮ ਹਮ ਜੈਹੈ ॥

nirap dhai kahaa dhaam ham jaihai ||

(They thought,) ‘After losing Raja, how can we go home and how

ਕਹਾ ਰਾਨਿਯਹਿ ਬਕਤ੍ਰ ਦਿਖੈ ਹੈ ॥੩੭॥

kahaa raaniyeh bakatr dhikhai hai ||37||

shall we show our faces to the Rani?’(37)

ਨਭ ਬਾਨੀ ਤਿਨ ਕੋ ਤਬ ਭਈ ॥

nabh baanee tin ko tab bhiee ||

ਭ੍ਰਿਤ ਸੁਧਿ ਕਹਾ ਤੁਮਾਰੀ ਗਈ ॥

bhirat sudh kahaa tumaaree giee ||

Then they heard celestial utterance, ‘Where have you people lost your wits,

ਜੋਧਾ ਬਡੋ ਜੂਝਿ ਜਹ ਜਾਵੈ ॥

jodhaa baddo joojh jeh jaavai ||

ਰਨ ਛਿਤ ਤੇ ਤਿਨ ਕੌਨ ਉਚਾਵੈ ॥੩੮॥

ran chhit te tin kauan uchaavai ||38||

‘When a brave person passes away in a battle, who takes his body away?(38)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਤਾ ਤੇ ਯਾ ਕੀ ਕਬਰ ਖਨਿ ਗਾਡਹੁ ਇਹੀ ਬਨਾਇ ॥

taa te yaa kee kabar khan gaaddahu ihee banai ||

‘Making hIs grave there, you bury him,

ਅਸ੍ਵ ਬਸਤ੍ਰ ਲੈ ਜਾਹੁ ਘਰ ਦੇਹੁ ਸੰਦੇਸੋ ਜਾਇ ॥੩੯॥

asavai basatr lai jaahu ghar dheh sa(n)dheso jai ||39||

‘And take home his clothes and inform the people there.’(39)

ਬਾਨੀ ਸੁਨਿ ਗਾਡਿਯੋ ਤਿਸੈ ਭਏ ਪਵਨ ਭ੍ਰਿਤ ਭੇਸ ॥

baanee sun gaaddiyo tisai bhe pavan bhirat bhes ||

After listening to this command from the heaven, they buried him there,

ਅਸ੍ਵ ਬਸਤ੍ਰ ਲੈ ਲਾਲ ਕੇ ਬਾਲਹਿ ਦਯੋ ਸੰਦੇਸ ॥੪੦॥

asavai basatr lai laal ke baaleh dhayo sa(n)dhes ||40||

And taking his flying-horse and clothes, they conveyed the message to his wife (Sassi Kala).(40)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਬੈਠੀ ਬਾਲ ਜਹਾ ਬਡਭਾਗੀ ॥

baiThee baal jahaa baddabhaagee ||

ਚਿਤ ਚੋਰ ਕੀ ਚਿਤਵਨਿ ਲਾਗੀ ॥

chit chor kee chitavan laagee ||

Where the damsel was sitting with her friends in his remembrance,

ਤਬ ਲੌ ਖਬਰਿ ਚਾਕਰਨ ਦਈ ॥

tab lau khabar chaakaran dhiee ||

ਅਰੁਨ ਹੁਤੀ ਪਿਯਰੀ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ॥੪੧॥

arun hutee piyaree havai giee ||41||

There came the servants and conveyed the message and she nearly fainted.( 41)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਚੜਿ ਬਿਵਾਨ ਤਹ ਤ੍ਰਿਯ ਚਲੀ ਜਹਾ ਹਨ੍ਯੋ ਨਿਜੁ ਪੀਯ ॥

chaR bivaan teh tiray chalee jahaa hanayo nij peey ||

She travelled in a palanquin to the place where her lover had died.

ਕੈ ਲੈ ਐਹੌਂ ਪੀਯ ਕੌ ਕੈ ਤਹ ਦੈਹੌਂ ਜੀਯ ॥੪੨॥

kai lai aaihaua(n) peey kau kai teh dhaihaua(n) jeey ||42||

‘Either I will bring my husband back or I will renounce my soul there,’ she determined.(42)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਚਲੀ ਚਲੀ ਅਬਲਾ ਤਹ ਆਈ ॥

chalee chalee abalaa teh aaiee ||

ਦਾਬਿਯੋ ਜਹਾ ਮੀਤ ਸੁਖਦਾਈ ॥

dhaabiyo jahaa meet sukhadhaiee ||

Travelling and travelling, the destitute reached there where her companion was buried.

ਕਬਰਿ ਨਿਹਾਰਿ ਚਕ੍ਰਿਤ ਚਿਤ ਭਈ ॥

kabar nihaar chakirat chit bhiee ||

ਤਾਹੀ ਬਿਖੈ ਲੀਨ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ॥੪੩॥

taahee bikhai leen havai giee ||43||

She was taken aback on seeing the grave, and fully engrossed in his imagination, breathed her lost.(43)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਮਰਨ ਸਭਨ ਕੇ ਮੂੰਡ ਪੈ ਸਫਲ ਮਰਨ ਹੈ ਤਾਹਿ ॥

maran sabhan ke moo(n)dd pai safal maran hai taeh ||

Everyone is going to parish, bUt that death is worthwhile,

ਤਨਕ ਬਿਖੈ ਤਨ ਕੌ ਤਜੈ ਪਿਯ ਸੋ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਨਾਇ ॥੪੪॥

tanak bikhai tan kau tajai piy so preet banai ||44||

Which, in no time, is sacrificed in the memory of the loved one.( 44)

ਤਨ ਗਾਡਿਯੋ ਜਹ ਤੁਮ ਮਿਲੇ ਅੰਗ ਮਿਲਿਯੋ ਸਰਬੰਗ ॥

tan gaaddiyo jeh tum mile a(n)g miliyo saraba(n)g ||

By burying your body you make your limbs to meet his limbs,

ਸਭ ਕਛੁ ਤਜਿ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਚਲਿਯੋ ਪ੍ਰਾਨ ਪਿਯਾਰੇ ਸੰਗ ॥੪੫॥

sabh kachh taj gireh ko chaliyo praan piyaare sa(n)g ||45||

And then the soul meets the soul, relinquishing everything else.( 45)

ਪਵਨ ਪਵਨ ਆਨਲ ਅਨਲ ਨਭ ਨਭ ਭੂ ਭੂ ਸੰਗ ॥

pavan pavan aanal anal nabh nabh bhoo bhoo sa(n)g ||

The way the wind amalgamates in the wind, fire blends into fire,

ਜਲ ਜਲ ਕੇ ਸੰਗ ਮਿਲਿ ਰਹਿਯੋ ਤਨੁ ਪਿਯ ਕੇ ਸਰਬੰਗ ॥੪੬॥

jal jal ke sa(n)g mil rahiyo tan piy ke saraba(n)g ||46||

And through water they all intermingle and become one.(46)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਪਿਯ ਹਿਤ ਦੇਹ ਤਵਨ ਤ੍ਰਿਯ ਦਈ ॥

piy hit dheh tavan tiray dhiee ||

ਦੇਵ ਲੋਕ ਭੀਤਰ ਲੈ ਗਈ ॥

dhev lok bheetar lai giee ||

For sake of her consort, she abandoned her body and the gods took her to the heaven.

ਅਰਧਾਸਨ ਬਾਸਵ ਤਿਹ ਦੀਨੋ ॥

aradhaasan baasav teh dheeno ||

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਸੌ ਆਦਰੁ ਕੀਨੋ ॥੪੭॥

bhaat bhaat sau aadhar keeno ||47||

Lord Indra received her honourably and offered her half of her sovereign ty.(47)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਦੇਵ ਬਧੂਨ ਅਪਛਰਨ ਲਯੋ ਬਿਵਾਨ ਚੜਾਇ ॥

dhev badhoon apachharan layo bivaan chaRai ||

The gods and goddesses put her in a palanquin,