Ang 924

ਜਰਨ ਮਰਨ ਕਾ ਨਿਗ੍ਰਹ ਧਾਰਿਯੋ ॥੬੩॥

jaran maran kaa nigreh dhaariyo ||63||

When Raja witnessed this, he decided to immolate himself as well.(63)

ਚਿਤਾ ਜਰਾਇ ਜਰਨ ਜਬ ਲਾਗ੍ਯੋ ॥

chitaa jarai jaran jab laagayo ||

ਤਬ ਬੈਤਾਲ ਤਹਾ ਤੇ ਜਾਗ੍ਯੋ ॥

tab baitaal tahaa te jaagayo ||

When the flaming pyre was ready, suddenly Betaal, (his court poet) appeared.

ਸੰਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤਿਹ ਦੁਹੂੰਨ ਜਿਯਾਯੋ ॥

sa(n)ch a(n)mirat teh dhuhoo(n)n jiyaayo ||

ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਚਿਤ ਕੋ ਤਾਪੁ ਮਿਟਾਯੋ ॥੬੪॥

nirap ke chit ko taap miTaayo ||64||

He sprinkled the nectar over the bodies of both of them, made them alive again and eliminated Raja’s affliction.(64)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸਹਿ ਸੈਥੀ ਪਾਵਕ ਬਰਿਯੋ ਦੁਹੂੰਅਨ ਲਯੋ ਬਚਾਇ ॥

seh saithee paavak bariyo dhuhoo(n)an layo bachai ||

He bore the brunt of sword and had decided to burn himself,

ਕਾਮਾ ਦਈ ਦਿਜੋਤ ਮਹਿ ਧੰਨ੍ਯ ਬਿਕ੍ਰਮਾਰਾਇ ॥੬੫॥

kaamaa dhiee dhijot meh dha(n)nay bikramaarai ||65||

Raja Bikrim, the endower of life to Kama is meritorious.(65)(l)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਪੁਰਖ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕਾਨਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੯੧॥੧੬੩੪॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane purakh charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ikaanavo charitr samaapatam sat subham sat ||91||1634||afajoo(n)||

Ninety-first Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (91)(1632)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਦਛਿਨ ਦੇਸ ਬਿਚਛਨ ਨਾਰੀ ॥

dhachhin dhes bichachhan naaree ||

ਜੋਗੀ ਗਏ ਭਏ ਘਰ ਬਾਰੀ ॥

jogee ge bhe ghar baaree ||

In the south, the women were so pretty that even the yogis, the ascetics, gone there, had became householders.

ਮੰਗਲ ਸੈਨ ਰਾਵ ਜਗੁ ਕਹਈ ॥

ma(n)gal sain raav jag kahiee ||

ਸਭ ਅਰਿ ਕੁਲ ਜਾ ਤੇ ਤ੍ਰਿਣ ਗਹਈ ॥੧॥

sabh ar kul jaa te tiran gahiee ||1||

Mangal Sen was the Raja of that part and all the enemies dreaded of his power.(1)

ਸਰੂਪ ਕਲਾ ਤਾ ਕੀ ਬਰ ਨਾਰੀ ॥

saroop kalaa taa kee bar naaree ||

ਮਾਨਹੁ ਮਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਕੀ ਪ੍ਯਾਰੀ ॥

maanahu mahaa rudhr kee payaaree ||

Saroup Kala was his wife who was as pretty as (the legendry) wife of

ਤਾ ਸੋ ਨੇਹ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੋ ਰਹੈ ॥

taa so neh nirapat ko rahai ||

ਕਰੈ ਸੋਈ ਜੋਈ ਵਹ ਕਹੈ ॥੨॥

karai soiee joiee veh kahai ||2||

Shiva. Raja loved her intensively and performed his duties according to her wishes.(2)

ਰੁਆਮਲ ਛੰਦ ॥

ruaamal chha(n)dh ||

Ruaamal Chhand

ਰੰਗ ਮਹਲ ਬਿਖੈ ਹੁਤੇ ਨਰ ਰਾਇ ਤਵਨੈ ਕਾਲ ॥

ra(n)g mahal bikhai hute nar rai tavanai kaal ||

ਰੂਪ ਪ੍ਰਭਾ ਬਿਰਾਜਤੀ ਤਹ ਸੁੰਦਰੀ ਲੈ ਬਾਲ ॥

roop prabhaa biraajatee teh su(n)dharee lai baal ||

When Raja was in the Palace, Roop Prabha used to come there with her companions.

ਕਾਨ੍ਰਹਰੇ ਨਾਦ ਔ ਨਫੀਰੀ ਬੇਨੁ ਬੀਨ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ॥

kaanrahare naadh aau nafeeree ben been miradha(n)g ||

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿਨ ਕੇ ਕੁਲਾਹਲ ਹੋਤ ਨਾਨਾ ਰੰਗ ॥੩॥

bhaat bhaatin ke kulaahal hot naanaa ra(n)g ||3||

The musical notes of Raag Kanrra were melodiously played on Nafiris, the flutes and the ecstasies were showered.(3)

ਏਕ ਨਟੂਆ ਤਹ ਰਹੈ ਤਿਹ ਬਿਸੁਨ ਦਤ੍ਵਾ ਨਾਮ ॥

ek naTooaa teh rahai teh bisun dhatavaiaa naam ||

There lived a bard who was known as Bishan Datt,

ਰਾਵ ਜੂ ਤਾ ਕੌ ਨਚਾਵਤ ਰਹੈ ਆਠੌ ਜਾਮ ॥

raav joo taa kau nachaavat rahai aaThau jaam ||

Whom the Raja had made to dance whole day long.

ਅਮਿਤ ਰੂਪ ਬਿਲੋਕਿ ਤਾ ਕੌ ਰਾਨਿਯਹਿ ਨਿਜੁ ਨੈਨ ॥

amit roop bilok taa kau raaniyeh nij nain ||

When the Rani saw him with her own eyes,

ਹ੍ਵੈ ਗਿਰੀ ਬਿਸੰਭਾਰ ਭੂ ਪੈ ਬਧੀ ਸਾਯਕ ਮੈਨ ॥੪॥

havai giree bisa(n)bhaar bhoo pai badhee saayak main ||4||

She was overpower with lust and fell flat on the ground.(4)

ਤੋਮਰ ਛੰਦ ॥

tomar chha(n)dh ||

Tomar Chhand

ਰਾਨਿਯਿਹ ਸਖੀ ਪਠਾਇ ॥

raaniyeh sakhee paThai ||

ਸੋ ਲਯੋ ਧਾਮ ਬੁਲਾਇ ॥

so layo dhaam bulai ||

The Rani sent her maid and called him to her home.

ਤਜਿ ਕੈ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੀ ਕਾਨਿ ॥

taj kai nirapat kee kaan ||

ਤਾ ਸੌ ਰਮੀ ਰੁਚਿ ਮਾਨਿ ॥੫॥

taa sau ramee ruch maan ||5||

Ignoring the prestige of the Raja, she indulged in love-making with him.(5)

ਤਿਹ ਅਮਿਤ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ॥

teh amit roop nihaar ||

ਸਿਵ ਸਤ੍ਰੁ ਗਯੋ ਸਰ ਮਾਰਿ ॥

siv satr gayo sar maar ||

His extreme handsomeness had shot through her a Cupid’s sharp arrow.

ਤਬ ਲੌ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਗਯੋ ਆਇ ॥

tab lau nirapat gayo aai ||

ਅਬਲਾ ਅਧਿਕ ਦੁਖ ਪਾਇ ॥੬॥

abalaa adhik dhukh pai ||6||

In the meantime, the Raja appeared.(6)

ਤਬ ਕਿਯੋ ਇਹੈ ਉਪਾਇ ॥

tab kiyo ihai upai ||

ਇਕ ਦੇਗ ਲਈ ਮੰਗਾਇ ॥

eik dheg liee ma(n)gai ||

She proceeded this way: she sent for it large cooking-vessel,

ਤਾ ਪੈ ਤਵਾ ਕੌ ਦੀਨ ॥

taa pai tavaa kau dheen ||

ਕੋਊ ਸਕੈ ਤਾਹਿ ਨ ਚੀਨ ॥੭॥

kouoo sakai taeh na cheen ||7||

And covered it with a lid so that no one could see inside.(7)

ਜਾ ਮੈ ਘਨੌ ਜਲ ਪਰੈ ॥

jaa mai ghanau jal parai ||

ਤਰ ਕੌ ਨ ਬੂੰਦਿਕ ਢਰੈ ॥

tar kau na boo(n)dhik ddarai ||

(She spoke) ‘I have filled it with water and not a drop can drip out of it,

ਤਾ ਮੈ ਗੁਲਾਬਹਿ ਪਾਇ ॥

taa mai gulaabeh pai ||

ਕਾਢਿਯੌ ਪਤਿਹਿ ਦਿਖਰਾਇ ॥੮॥

kaaddiyau pateh dhikharai ||8||

‘I have put roses in it,’ and then she presented her husband the rosewater.(8)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸੀਂਚ੍ਰਯੋ ਵਹੈ ਗੁਲਾਬ ਲੈ ਪਤਿ ਕੀ ਪਗਿਯਾ ਮਾਹਿ ॥

see(n)chrayo vahai gulaab lai pat kee pagiyaa maeh ||

She took some rose-water, and sprinkled it on her husband’s turban.

ਛਿਰਕਿ ਸਭਨ ਪਹਿ ਕਾਢਿਯੌ ਭੇਦ ਲਹਿਯੋ ਜੜ ਨਾਹਿ ॥੯॥

chhirak sabhan peh kaaddiyau bhedh lahiyo jaR naeh ||9||

Under the shower of rose-water she slipped him out and no one could acquiesce the real secret.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee