Ang 925

ਨਾਥ ਬਾਗ ਜੋ ਮੈ ਲਗਵਾਯੋ ॥

naath baag jo mai lagavaayo ||

‘My Master, the garden, which I have fostered,

ਯਹ ਗੁਲਾਬ ਤਿਹ ਠਾ ਤੇ ਆਯੋ ॥

yeh gulaab teh Thaa te aayo ||

‘These roses have come out ofthat.

ਸਕਲ ਸਖਿਨ ਜੁਤ ਤੁਮ ਪੈ ਡਾਰਿਯੋ ॥

sakal sakhin jut tum pai ddaariyo ||

‘We, all the compatriots, have made the selection.’

ਪ੍ਰਫੁਲਤ ਭਯੋ ਜੜ ਕਛੁ ਨ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥੧੦॥

prafulat bhayo jaR kachh na bichaariyo ||10||

Listening to this, that fool was overjoyed.(l0)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਬਾਨਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੯੨॥੧੬੪੪॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe baanavo charitr samaapatam sat subham sat ||92||1644||afajoo(n)||

Ninety-second Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (92)(1642)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਚਲਿਯੋ ਜੁਲਾਹੋ ਸਾਹੁਰੇ ਉਡਿ ਜਾ ਕਹਤਾ ਜਾਇ ॥

chaliyo julaaho saahure udd jaa kahataa jai ||

A weaver was walking to his in-laws and kept on shoUting, ‘flyaway’

ਬਧਿਕਨ ਕੁਸਗੁਨ ਜਾਨਿ ਕੈ ਮਾਰਿਯੋ ਤਾਹਿ ਬਨਾਇ ॥੧॥

badhikan kusagun jaan kai maariyo taeh banai ||1||

A hunter considering this to be a bad omen beat him up.(1)

ਬਧਿਕ ਬਾਚ ॥

badhik baach ||

Badhik Talk

ਉਡਿ ਉਡਿ ਆਵਹੁ ਫਾਸਿਯਹੁ ਸੌ ਕਹਤਾ ਮਗੁ ਜਾਇ ॥

audd udd aavahu faasiyahu sau kahataa mag jai ||

(The hunter told him) ‘You must say come flying and get entrapped.

ਜੋ ਐਸੋ ਬਚ ਪੁਨਿ ਕਹਿਯੋ ਹਨਿਹੈ ਤੋਹਿ ਰਿਸਾਇ ॥੨॥

jo aaiso bach pun kahiyo hanihai toh risai ||2||

‘If you shout other way, I will get furious and kill you’.(2)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਫਸਿ ਫਸਿ ਜਾਵਹੁ ਉਡਿ ਉਡਿ ਆਇ ॥

fas fas jaavahu udd udd aai ||

ਐਸੇ ਕਹਤ ਜੁਲਾਹੋ ਜਾਇ ॥

aaise kahat julaaho jai ||

Then he started his journey saying, ‘Come flying and get entrapped.’

ਚੋਰਨ ਕੁਸਗੁਨ ਚਿਤ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥

choran kusagun chit bichaariyo ||

ਦੋ ਸੈ ਜੁਤੀ ਸੌ ਤਿਹ ਮਾਰਿਯੋ ॥੩॥

dho sai jutee sau teh maariyo ||3||

This was heard by the thieves and they hit him with shoes two hundred times.(3 )

ਚੋਰਨ ਬਾਚ ॥

choran baach ||

Thieve’s Instruction

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਲੈ ਆਵਹੁ ਧਰਿ ਜਾਇਯਹੁ ਯੌ ਕਹਿ ਕਰੌ ਪਯਾਨ ॥

lai aavahu dhar jaiyahu yau keh karau payaan ||

‘Say, “Bring in here, leave and go away.”

ਜੋ ਉਹਿ ਭਾਤਿ ਬਖਾਨਿਹੋ ਹਨਿਹੈ ਤੁਹਿ ਤਨ ਬਾਨ ॥੪॥

jo uh bhaat bakhaaniho hanihai tuh tan baan ||4||

“If you speak otherwise, we will kill you.”(4)

ਜਬ ਚੋਰਨ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਤਬ ਤਾ ਤੇ ਡਰ ਪਾਇ ॥

jab choran aaise kahiyo tab taa te ddar pai ||

When afraid of thieves he walked asserting,

ਲੈ ਆਵਹੁ ਧਰਿ ਜਾਇਯਹੁ ਯੌ ਮਗੁ ਕਹਤੌ ਜਾਇ ॥੫॥

lai aavahu dhar jaiyahu yau mag kahatau jai ||5||

‘Bring it here, leave it and go away.’(5)

ਚਾਰ ਪੁਤ੍ਰ ਪਾਤਿਸਾਹ ਕੇ ਇਕ ਨੈ ਤਜਾ ਪਰਾਨ ॥

chaar putr paatisaeh ke ik nai tajaa paraan ||

A Raja had four sons. One had just breathed his last,

ਦਾਬਨ ਤਾ ਕੌ ਲੈ ਚਲੇ ਅਧਿਕ ਸੋਕ ਮਨ ਮਾਨਿ ॥੬॥

dhaaban taa kau lai chale adhik sok man maan ||6||

And they were taking him for burial.(6)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਤਬ ਲੌ ਕਹਤ ਜੁਲਾਹੋ ਐਯਹੁ ॥

tab lau kahat julaaho aaiyahu ||

ਲੈ ਲੈ ਆਵਹੁ ਧਰ ਧਰ ਜੈਯਹੁ ॥

lai lai aavahu dhar dhar jaiyahu ||

They met the weaver who was saying, ‘Bring in and put it there.’

ਸੈਨਾ ਕੇ ਸ੍ਰਵਨਨ ਯਹ ਪਰੀ ॥

sainaa ke sravanan yeh paree ||

ਪੰਦ੍ਰਹ ਸੈ ਪਨਹੀ ਤਹ ਝਰੀ ॥੭॥

pa(n)dhreh sai panahee teh jharee ||7||

When the Raja’s soldiers heard this, they gave him beating of fifteen hundred shoes,(7)

ਤਿਨ ਸੋ ਕਹਿਯੋ ਕਹੋ ਸੁ ਉਚਾਰੋ ॥

tin so kahiyo kaho su uchaaro ||

ਕਹਿਯੋ ਬੁਰਾ ਭਯੋ ਕਹਤ ਪਧਾਰੋ ॥

kahiyo buraa bhayo kahat padhaaro ||

They instructed him to repeat, ‘What a bad thing has happened.’

ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਕੀ ਬਾਤ ਨ ਜਾਨੀ ॥

bhedh abhedh kee baat na jaanee ||

ਜੋ ਤਿਨ ਕਹਿਯੋ ਵਹੈ ਜੜ ਮਾਨੀ ॥੮॥

jo tin kahiyo vahai jaR maanee ||8||

He (weaver) did not grasp why had they told him to say so.(8)

ਏਕ ਰਾਵ ਤਾ ਕੇ ਬਹੁ ਨਾਰੀ ॥

ek raav taa ke bahu naaree ||

ਪੂਤ ਨ ਹੋਤ ਤਾਹਿ ਦੁਖ ਭਾਰੀ ॥

poot na hot taeh dhukh bhaaree ||

There was one Raja he had many wives but no son.

ਔਰ ਬ੍ਯਾਹਿ ਬ੍ਯਾਕੁਲ ਹ੍ਵੈ ਕੀਨੋ ॥

aauar bayaeh bayaakul havai keeno ||

ਤਾ ਕੇ ਭਵਨ ਪੂਤ ਬਿਧਿ ਦੀਨੋ ॥੯॥

taa ke bhavan poot bidh dheeno ||9||

He married another woman and God bestowed him with a son.(9)

ਸਭਹਿਨ ਆਨੰਦ ਚਿਤ ਬਢਾਯੋ ॥

sabhahin aana(n)dh chit baddaayo ||

ਤਬ ਲੌ ਕਹਤ ਜੁਲਾਹੋ ਆਯੋ ॥

tab lau kahat julaaho aayo ||

Every body was very happy when the weaver passed by.

ਬੁਰਾ ਭਯੋ ਕਹਿ ਊਚ ਪੁਕਾਰਿਯੋ ॥

buraa bhayo keh uooch pukaariyo ||

ਸੁਨ੍ਯੋ ਜਾਹਿ ਪਨਹਿਨ ਤਿਨ ਮਾਰਿਯੋ ॥੧੦॥

sunayo jaeh panahin tin maariyo ||10||

‘What a bad thing has happened’, he said, and he was given beating by the Raja.(10)

ਪੁਰ ਜਨ ਬਾਚ ॥

pur jan baach ||

ਭਲਾ ਭਯੋ ਇਹ ਕਹਤ ਪਧਾਰਿਯੋ ॥

bhalaa bhayo ieh kahat padhaariyo ||

ਜਬ ਲੋਗਨ ਜੂਤਿਨ ਸੋ ਮਾਰਿਯੋ ॥

jab logan jootin so maariyo ||

After getting thrashing by every body he was told to say, ‘It is God’s blessing.’

ਜਾਤ ਭਯੋ ਤਿਹ ਠਾ ਬਡਭਾਗੀ ॥

jaat bhayo teh Thaa baddabhaagee ||

ਜਹ ਅਤਿ ਅਗਨਿ ਨਗਰ ਮਹਿ ਲਾਗੀ ॥੧੧॥

jeh at agan nagar meh laagee ||11||

Then he reached a village, which was on fire.(11)

ਗਿਰਿ ਗਿਰਿ ਪਰੈ ਮਹਲ ਜਹ ਭਾਰੇ ॥

gir gir parai mahal jeh bhaare ||

ਛਪਰਨ ਕੇ ਜਹ ਉਡੈ ਅਵਾਰੇ ॥

chhaparan ke jeh uddai avaare ||

Huge palaces were even crumbling, and the roofs were flying away.