Ang 919

ਜੋ ਉਨ ਕਹਿਯੋ ਸੁ ਕ੍ਰਿਆ ਕਮਾਈ ॥੭॥

jo un kahiyo su kriaa kamaiee ||7||

‘I was dreaded and immediately called the priest and I ritualised the way he asked me.(7)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸਤੂਅਨ ਕਰੀ ਬਨਾਇ ਕੈ ਦੰਤਨ ਚਾਬੇ ਕੋਇ ॥

satooan karee banai kai dha(n)tan chaabe koi ||

‘He had told me that whosoever ate the curry made out of barleymeal,

ਤਾ ਕੌ ਗੈਵਰ ਮਤ ਕੋ ਕਬਹੂੰ ਤ੍ਰਾਸ ਨ ਹੋਇ ॥੮॥

taa kau gaivar mat ko kabahoo(n) traas na hoi ||8||

‘He would never be frightened ofthe elephant.’ (8)

ਫੂਲਿ ਗਯੋ ਜੜ ਬਾਤ ਸੁਨਿ ਭੇਦ ਨ ਸਕਿਯੋ ਪਾਇ ॥

fool gayo jaR baat sun bhedh na sakiyo pai ||

He was pleased after listening to this flattery, but did not comprehend the real secret

ਸਤੂਅਨ ਕਰੀ ਤੁਰਾਇ ਕੈ ਮੁਹਿ ਤ੍ਰਿਯ ਲਯੋ ਬਚਾਇ ॥੯॥

satooan karee turai kai muh tiray layo bachai ||9||

And thought, ‘With the curry of barley-meal the woman has saved my life.’(9)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਨਵਾਸੀਮੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੮੯॥੧੫੬੨॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe navaaseemo charitr samaapatam sat subham sat ||89||1562||afajoo(n)||

Eighty-ninth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (89)(1560)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸਹਰ ਇਟਾਵਾ ਮੈ ਹੁਤੋ ਨਾਨਾ ਨਾਮ ਸੁਨਾਰ ॥

sahar iTaavaa mai huto naanaa naam sunaar ||

In the city of Etawa, there lived a goldsmith,

ਤਾ ਕੀ ਅਤਿ ਹੀ ਦੇਹ ਮੈ ਦੀਨੋ ਰੂਪ ਮੁਰਾਰ ॥੧॥

taa kee at hee dheh mai dheeno roop muraar ||1||

Who had been endowed with most handsome body.(1)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਜੋ ਤ੍ਰਿਯ ਤਾ ਕੋ ਨੈਨ ਨਿਹਾਰੈ ॥

jo tiray taa ko nain nihaarai ||

ਆਪੁਨ ਕੋ ਕਰਿ ਧੰਨ੍ਯ ਬਿਚਾਰੈ ॥

aapun ko kar dha(n)nay bichaarai ||

Any woman, who attained, even, a glimpse of him, would consider herself to be blissful.

ਯਾ ਕੈ ਰੂਪ ਤੁਲਿ ਕੋਊ ਨਾਹੀ ॥

yaa kai roop tul kouoo naahee ||

ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਅਬਲਾ ਬਲਿ ਜਾਹੀ ॥੨॥

yau keh kai abalaa bal jaahee ||2||

‘There is none like you,’ they would say and be prepared to die for him.(2)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਦੀਪ ਕਲਾ ਨਾਮਾ ਹੁਤੀ ਦੁਹਿਤਾ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰਿ ॥

dheep kalaa naamaa hutee dhuhitaa raaj kumaar ||

There used to live a princess named Deepkala.

ਅਮਿਤ ਦਰਬੁ ਤਾ ਕੇ ਰਹੈ ਦਾਸੀ ਰਹੈ ਹਜਾਰ ॥੩॥

amit dharab taa ke rahai dhaasee rahai hajaar ||3||

She was very affluent and had many maids to attend her.(3)

ਪਠੈ ਏਕ ਤਿਨ ਸਹਚਰੀ ਲਯੋ ਸੁਨਾਰ ਬੁਲਾਇ ॥

paThai ek tin sahacharee layo sunaar bulai ||

She sent one of her maids and called over the goldsmith.

ਰੈਨਿ ਦਿਨਾ ਤਾ ਸੋ ਰਮੈ ਅਧਿਕ ਚਿਤ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥੪॥

rain dhinaa taa so ramai adhik chit sukh pai ||4||

She ravished with him and felt blissful.(4)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਰਾਤ ਦਿਵਸ ਤਿਹ ਧਾਮ ਬੁਲਾਵੈ ॥

raat dhivas teh dhaam bulaavai ||

ਕਾਮ ਕੇਲ ਤਿਹ ਸੰਗ ਕਮਾਵੈ ॥

kaam kel teh sa(n)g kamaavai ||

Every night and day, she would invite him to her house and

ਪ੍ਰੀਤਿ ਮਾਨਿ ਤਿਹ ਸਾਥ ਬਿਹਾਰੈ ॥

preet maan teh saath bihaarai ||

ਵਾ ਕੇ ਲਿਯੇ ਪ੍ਰਾਨ ਦੈ ਡਾਰੈ ॥੫॥

vaa ke liye praan dhai ddaarai ||5||

With him enjoyed by making love.(5)

ਏਕ ਦਿਵਸ ਤਿਹ ਧਾਮ ਬੁਲਾਯੋ ॥

ek dhivas teh dhaam bulaayo ||

ਤਬ ਲੋ ਪਿਤੁ ਤਾ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਆਯੋ ॥

tab lo pit taa ke gireh aayo ||

One day when he was at her house, her father came to her quarters.

ਕਛੂ ਨ ਚਲਿਯੋ ਜਤਨ ਇਹ ਕੀਨੋ ॥

kachhoo na chaliyo jatan ieh keeno ||

ਅੰਜਨ ਆਂਜਿ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਦੀਨੋ ॥੬॥

a(n)jan aa(n)j bidhaa kar dheeno ||6||

She could think no excuse, put eye-lasher in his eyes (disguised him as woman) and let him go.(6)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਅਧਿਕ ਮੂੜ ਤਾ ਕੋ ਪਿਤਾ ਸਕਿਯੋ ਭੇਦ ਨਹਿ ਚੀਨ ॥

adhik mooR taa ko pitaa sakiyo bhedh neh cheen ||

Unduly foolish father could not discern the secret,

ਆਖਨ ਅੰਜਨ ਆਂਜਿ ਤ੍ਰਿਯ ਮੀਤ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਦੀਨ ॥੭॥

aakhan a(n)jan aa(n)j tiray meet bidhaa kar dheen ||7||

And the woman putting eye-lasher bid good-bye to her lover.(7)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਨਬਵੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੯੦॥੧੫੬੯॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe nabave charitr samaapatam sat subham sat ||90||1569||afajoo(n)||

Ninetieth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (90)(1567)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਗਬਿੰਦ ਚੰਦ ਨਰੇਸ ਕੇ ਮਾਧਵਨਲ ਨਿਜੁ ਮੀਤ ॥

gabi(n)dh cha(n)dh nares ke maadhavanal nij meet ||

Gobind Chand Naresh had a friend called Madhwan Nal.

ਪੜੇ ਬ੍ਯਾਕਰਨ ਸਾਸਤ੍ਰ ਖਟ ਕੋਕ ਸਾਰ ਸੰਗੀਤ ॥੧॥

paRe bayaakaran saasatr khaT kok saar sa(n)geet ||1||

He was adept in grammar, six Shastras, Kob Shastra and was proficient in music.(1)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਮਧੁਰ ਮਧੁਰ ਧੁਨਿ ਬੇਨੁ ਬਜਾਵੈ ॥

madhur madhur dhun ben bajaavai ||

ਜੋ ਕੋਊ ਤ੍ਰਿਯ ਸ੍ਰਵਨਨ ਸੁਨਿ ਪਾਵੈ ॥

jo kouoo tiray sravanan sun paavai ||

He used to play flute very melodiously; any woman listening to it,

ਚਿਤ ਮੈ ਅਧਿਕ ਮਤ ਹ੍ਵੈ ਝੂਲੈ ॥

chit mai adhik mat havai jhoolai ||

ਗ੍ਰਿਹ ਕੀ ਸਕਲ ਤਾਹਿ ਸੁਧਿ ਭੂਲੇ ॥੨॥

gireh kee sakal taeh sudh bhoole ||2||

Would forget all her household work and succumb to its ecstasy.(2)

ਪੁਰ ਬਾਸੀ ਨ੍ਰਿਪ ਪੈ ਚਲਿ ਆਏ ॥

pur baasee nirap pai chal aae ||

ਆਇ ਰਾਇ ਤਨ ਬਚਨ ਸੁਨਾਏ ॥

aai rai tan bachan sunaae ||

The inhabitants of the village came to the Raja and requested,

ਕੈ ਮਾਧਵਨਲ ਕੌ ਅਬ ਮਰਿਯੈ ॥

kai maadhavanal kau ab mariyai ||

ਨਾ ਤੋ ਯਾ ਕਹ ਦੇਸ ਨਿਕਰਿਯੈ ॥੩॥

naa to yaa keh dhes nikariyai ||3||

‘Either Madhwan may be killed or should be banish:d from the village,(3)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਇਹ ਹਮਾਰੀ ਇਸਤ੍ਰੀਨ ਕੇ ਲੇਤ ਚਿਤ ਬਿਰਮਾਇ ॥

eeh hamaaree isatreen ke let chit biramai ||

‘Because he allures the minds of our women.

ਜੌ ਹਮ ਸਭ ਕੌ ਕਾਢਿਯੈ ਤੌ ਇਹ ਰਖਿਯੈ ਰਾਹਿ ॥੪॥

jau ham sabh kau kaaddiyai tau ieh rakhiyai raeh ||4||

‘Alternatively, you may please retain him and direct us to go away.’(4)