Ang 902

ਬਨਿਕ ਏਕ ਬਾਨਾਰਸੀ ਬਿਸਨ ਦਤ ਤਿਹ ਨਾਮ ॥

banik ek baanaarasee bisan dhat teh naam ||

The name of a Shah of Benares was Bishan Datt.

ਬਿਸ੍ਵ ਮਤੀ ਤਾ ਕੀ ਤ੍ਰਿਯਾ ਧਨ ਜਾ ਕੋ ਬਹੁ ਧਾਮ ॥੧॥

bisavai matee taa kee tirayaa dhan jaa ko bahu dhaam ||1||

He had lot of wealth; Bisva Mati was his wife.(1)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਬਨਿਯੋ ਹੇਤ ਬਨਿਜ ਕੋ ਗਯੋ ॥

baniyo het banij ko gayo ||

ਮੈਨ ਦੁਖ੍ਯ ਤ੍ਰਿਯ ਕੋ ਅਤਿ ਦਯੋ ॥

main dhukhay tiray ko at dhayo ||

The Shah once went out on a business and the wife became very distressed with the urge of sex.

ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯ ਪੈ ਤੇ ਰਹਿਯੋ ਨ ਜਾਈ ॥

teh tiray pai te rahiyo na jaiee ||

ਕੇਲ ਕਿਯੋ ਇਕ ਪੁਰਖ ਬੁਲਾਈ ॥੨॥

kel kiyo ik purakh bulaiee ||2||

She could not control herself and called in a man for love-making.

ਕੇਲ ਕਮਾਤ ਗਰਭ ਰਹਿ ਗਯੋ ॥

kel kamaat garabh reh gayo ||

ਕੀਨੇ ਜਤਨ ਦੂਰਿ ਨਹਿ ਭਯੋ ॥

keene jatan dhoor neh bhayo ||

With sex-play she became pregnant and, in spite of hard efforts she could not abort.

ਨਵ ਮਾਸਨ ਪਾਛੇ ਸੁਤ ਜਾਯੋ ॥

nav maasan paachhe sut jaayo ||

ਤਵਨਹਿ ਦਿਵਸ ਬਨਿਕ ਘਰ ਆਯੋ ॥੩॥

tavaneh dhivas banik ghar aayo ||3||

After nine months a son was born, and that day the Shah came back as well.(3)

ਬਨਿਕ ਕੋਪ ਕਰਿ ਬਚਨ ਸੁਨਾਯੋ ॥

banik kop kar bachan sunaayo ||

ਕਛੁ ਤ੍ਰਿਯ ਤੈ ਬਿਭਚਾਰ ਕਮਾਯੋ ॥

kachh tiray tai bibhachaar kamaayo ||

The Shah, in right fury, asked, ‘Oh, woman you have indulged in debauchery.

ਭੋਗ ਕਰੇ ਬਿਨੁ ਪੂਤ ਨ ਹੋਈ ॥

bhog kare bin poot na hoiee ||

ਬਾਲ ਬ੍ਰਿਧ ਜਾਨਤ ਸਭ ਕੋਈ ॥੪॥

baal biradh jaanat sabh koiee ||4||

‘Without making-love a son cannot be born, as all the young and old know this.’(4)

ਸੁਨਹੁ ਸਾਹੁ ਮੈ ਕਥਾ ਸੁਨਾਊ ॥

sunahu saahu mai kathaa sunaauoo ||

ਤੁਮਰੇ ਚਿਤ ਕੋ ਭਰਮੁ ਮਿਟਾਊ ॥

tumare chit ko bharam miTaauoo ||

‘Listen, my Shah, I will tell you the story and it will eradicate all the doubts from your heart.

ਇਕ ਜੋਗੀ ਤੁਮਰੇ ਗ੍ਰਿਹ ਆਯੋ ॥

eik jogee tumare gireh aayo ||

ਤਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੇ ਗ੍ਰਿਹ ਸੁਤ ਪਾਯੋ ॥੫॥

teh prasaadh te gireh sut paayo ||5||

‘A yogi came in our house in your absence, and due to his benevolence this son is born.’(5)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਮੁਰਜ ਨਾਥ ਜੋਗੀ ਹੁਤੋ ਸੋ ਆਯੋ ਇਹ ਧਾਮ ॥

muraj naath jogee huto so aayo ieh dhaam ||

‘Murj Nath Jogi had come to our house,

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਭੋਗ ਮੋ ਸੌ ਕਿਯੌ ਸੁਤ ਦੀਨੋ ਗ੍ਰਿਹ ਰਾਮ ॥੬॥

dhirasaT bhog mo sau kiyau sut dheeno gireh raam ||6||

‘He made love with me through vision and gave me this child.(6)

ਬਨਿਕ ਬਚਨ ਸੁਨਿ ਚੁਪ ਰਹਿਯੋ ਮਨ ਮੈ ਭਯੋ ਪ੍ਰਸੰਨ੍ਯ ॥

banik bachan sun chup rahiyo man mai bhayo prasa(n)nay ||

The Shah, after learning this, was satisfied and shut himself.

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਭੋਗ ਜਿਨਿ ਸੁਤ ਦਿਯੌ ਧਰਨੀ ਤਲ ਸੋ ਧੰਨ੍ਯ ॥੭॥

dhirasaT bhog jin sut dhiyau dharanee tal so dha(n)nay ||7||

He commended the yogi who had endowed the boy through the vision.(7)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਉਨਾਸੀਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੭੯॥੧੩੩੭॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe unaaseevo charitr samaapatam sat subham sat ||79||1337||afajoo(n)||

Seventy-ninth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction.(79)(1335)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਬਿੰਦ੍ਰਾਬਨ ਗ੍ਰਿਹ ਨੰਦ ਕੇ ਕਾਨ੍ਰਹ ਲਯੋ ਅਵਤਾਰ ॥

bi(n)dhraaban gireh na(n)dh ke kaanreh layo avataar ||

In Brindaban, in the house of Nand, Krishna manifested,

ਤੀਨਿ ਲੋਕ ਜਾ ਕੋ ਸਦਾ ਨਿਤਿ ਉਠਿ ਕਰਤ ਜੁਹਾਰ ॥੧॥

teen lok jaa ko sadhaa nit uTh karat juhaar ||1||

And all the three regions sprung up to pay their obeisance.(I)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਸਭ ਗੋਪੀ ਤਾ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਵਹਿ ॥

sabh gopee taa ke gun gaaveh ||

ਨਿਤਿਯ ਕਿਸਨ ਕਹ ਸੀਸ ਝੁਕਾਵਹਿ ॥

nitiy kisan keh sees jhukaaveh ||

All the Gopis, the milkmaids, sang in his praises and bowed their heads.

ਮਨ ਮਹਿ ਬਸ੍ਯੋ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥

man meh basayo prem at bhaaree ||

ਤਨ ਮਨ ਦੇਤ ਅਪਨੋ ਵਾਰੀ ॥੨॥

tan man dhet apano vaaree ||2||

In their minds, love descended and they willed to sacrifice upon him, both body and soul.(2)

ਰਾਧਾ ਨਾਮ ਗੋਪਿ ਇਕ ਰਹੈ ॥

raadhaa naam gop ik rahai ||

ਕ੍ਰਿਸਨ ਕ੍ਰਿਸਨ ਮੁਖ ਤੇ ਨਿਤਿ ਕਹੈ ॥

kirasan kirasan mukh te nit kahai ||

There was one Gopi, named Radha, who meditated pronouncing ‘Krishna, Krishna.’

ਜਗਨਾਯਕ ਸੌ ਪ੍ਰੇਮ ਲਗਾਯੋ ॥

jaganaayak sau prem lagaayo ||

ਸੂਤ ਸਿਧਨ ਕੀ ਭਾਤਿ ਬਢਾਯੋ ॥੩॥

soot sidhan kee bhaat baddaayo ||3||

She fell in love with Krishna and expanded the string of her love like anaustere.(3)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਕ੍ਰਿਸਨ ਕ੍ਰਿਸਨ ਮੁਖ ਤੇ ਕਹੈ ਛੋਰਿ ਧਾਮ ਕੋ ਕਾਮ ॥

kirasan kirasan mukh te kahai chhor dhaam ko kaam ||

Abandoning all the household work, she would always recount, ‘Krishna. Krishna.’

ਨਿਸਦਿਨ ਰਟਤ ਬਿਹੰਗ ਜ੍ਯੋ ਜਗਨਾਯਕ ਕੋ ਨਾਮ ॥੪॥

nisadhin raTat biha(n)g jayo jaganaayak ko naam ||4||

And, day in and day out, she would repeat his name like a parrot.(4)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਤ੍ਰਾਸ ਨ ਪਿਤੁ ਮਾਤਾ ਕੋ ਕਰੈ ॥

traas na pit maataa ko karai ||

ਕ੍ਰਿਸਨ ਕ੍ਰਿਸਨ ਮੁਖ ਤੇ ਉਚਰੈ ॥

kirasan kirasan mukh te ucharai ||

She never cared about her mother or father, and went on reciting, ‘Krishna, Krishna.’

ਹੇਰਨਿ ਤਾਹਿ ਨਿਤ ਉਠਿ ਆਵੈ ॥

heran taeh nit uTh aavai ||

ਨੰਦ ਜਸੋਮਤਿ ਦੇਖਿ ਲਜਾਵੈ ॥੫॥

na(n)dh jasomat dhekh lajaavai ||5||

She would go every day to see him, but she blushed on seeing Nand and Yashoda.(5)

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

Savaiyya

ਜੋਬਨ ਜੇਬ ਜਗੇ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਜਾਤ ਜਰਾਵ ਜੁਰੀ ਕਹ ਨਾਤੈ ॥

joban jeb jage at su(n)dhar jaat jaraav juree keh naatai ||

His profile was exquisite, and his body was adorned with ornaments.

ਅੰਗ ਹੁਤੇ ਬ੍ਰਿਜ ਲੋਗ ਸਭੇ ਹਰਿ ਰਾਇ ਬਨਾਇ ਕਹੀ ਇਕ ਬਾਤੈ ॥

a(n)g hute biraj log sabhe har rai banai kahee ik baatai ||

In the courtyard, all had gathered, when Krishna uttered something,