Ang 895

ਤੁਰਹੁ ਤਹਾ ਤੇ ਕਾਢ ਮੰਗੈਯੈ ॥

turahu tahaa te kaadd ma(n)gaiyai ||

ਆਨਿ ਤ੍ਰਿਯਾ ਕੇ ਬਕ੍ਰ ਲਗੈਯੈ ॥੧੧॥

aan tirayaa ke bakr lagaiyai ||11||

“Go, take out immediately and put it on the face of the woman.”(11)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਤਬ ਰਾਜੈ ਸੋਈ ਕਿਯੋ ਸਿਵ ਕੋ ਬਚਨ ਪਛਾਨਿ ॥

tab raajai soiee kiyo siv ko bachan pachhaan ||

Then the Raja, acquiescing to the exposition of Shiva, acted the same way.

ਤਾ ਕੇ ਮੁਖ ਸੋ ਕਾਢ ਹੈ ਨਾਕ ਲਗਾਯੋ ਆਨਿ ॥੧੨॥

taa ke mukh so kaadd hai naak lagaayo aan ||12||

He took nose out of his mouth and fixed it back on her face.(12)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਪੁਰਖ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਉਨਹਤਰੌ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੬੯॥੧੨੩੪॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane purakh charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe unahatarau charitr samaapatam sat subham sat ||69||1234||afajoo(n)||

Sixty-nine Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (69) (1232)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਏਕ ਲਹੌਰ ਸੁਨਾਰੋ ਰਹੈ ॥

ek lahauar sunaaro rahai ||

In the city of Lahore, there lived a goldsmith,

ਅਤਿ ਤਸਕਰ ਤਾ ਕੋ ਜਗ ਕਹੈ ॥

at tasakar taa ko jag kahai ||

Whom people used to know as a big swindler.

ਸਾਹੁ ਤ੍ਰਿਯਾ ਤਾ ਕੋ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥

saahu tirayaa taa ko sun paayo ||

When the Shah’s wife heard about him,

ਘਾਟ ਗੜਨ ਹਿਤ ਤਾਹਿ ਬੁਲਾਯੋ ॥੧॥

ghaaT gaRan hit taeh bulaayo ||1||

She called him to get the ornaments made.(1)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਚਿਤ੍ਰ ਪ੍ਰਭਾ ਤ੍ਰਿਯ ਸਾਹੁ ਕੀ ਜੈਮਲ ਨਾਮ ਸੁਨਾਰ ॥

chitr prabhaa tiray saahu kee jaimal naam sunaar ||

The name of the Shah’s wife was Chattar Prabha and the name of the goldsmith was Jaimal.

ਘਾਟ ਘੜਤ ਭਯੋ ਸ੍ਵਰਨ ਕੋ ਤਵਨ ਤ੍ਰਿਯਾ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰ ॥੨॥

ghaaT ghaRat bhayo savairan ko tavan tirayaa ke dhavaiaar ||2||

To make the ornaments he came to her house.(2)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਜੌਨ ਸੁਨਾਰੋ ਘਾਤ ਲਗਾਵੈ ॥

jauan sunaaro ghaat lagaavai ||

ਤਵਨੈ ਘਾਤ ਤ੍ਰਿਯਾ ਲਖਿ ਜਾਵੈ ॥

tavanai ghaat tirayaa lakh jaavai ||

As soon as the goldsmith tried to steal, the woman came to know of it.

ਏਕ ਉਪਾਇ ਚਲਨ ਨਹਿ ਦੇਈ ॥

ek upai chalan neh dheiee ||

ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਧਨ ਮਮ ਹਰ ਨਹਿ ਲੇਈ ॥੩॥

gireh ko dhan mam har neh leiee ||3||

She would not let him play trick and he could not rob her wealth.(3)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਕੋਰਿ ਜਤਨ ਸਠ ਕਰ ਰਹਿਯੋ ਕਛੂ ਨ ਚਲਿਯੋ ਉਪਾਇ ॥

kor jatan saTh kar rahiyo kachhoo na chaliyo upai ||

When he had tried thousands of times but had not succeeded,

ਆਪਨ ਸੁਤ ਕੋ ਨਾਮ ਲੈ ਰੋਦਨੁ ਕਿਯੋ ਬਨਾਇ ॥੪॥

aapan sut ko naam lai rodhan kiyo banai ||4||

Then, remembering his son’s name, he pretended to cry. ( 4)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਬੰਦਨ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰ ਹੌਂ ਮਰਿਯੋ ॥

ba(n)dhan naam putr haua(n) mariyo ||

ਮੇਰੇ ਸਕਲੋ ਸੁਖ ਬਿਧਿ ਹਰਿਯੋ ॥

mere sakalo sukh bidh hariyo ||

‘My son named Bandon has died and God has revoked all his bliss.’

ਜੋ ਕਹਿ ਮੂੰਡ ਧਰਨਿ ਪਰ ਮਾਰਿਯੋ ॥

jo keh moo(n)dd dharan par maariyo ||

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਹਿਯ ਦੁਖਤ ਪੁਕਾਰਿਯੋ ॥੫॥

bhaat bhaat hiy dhukhat pukaariyo ||5||

Saying so, he hit his head on the ground and, being in agony, wailed aloud.(5)

ਏਕ ਪੁਤ੍ਰ ਤਾਹੂ ਕੋ ਮਾਰਿਯੋ ॥

ek putr taahoo ko maariyo ||

ਸੋ ਚਿਤਾਰਿ ਤਿਨ ਰੋਦਨ ਕਰਿਯੋ ॥

so chitaar tin rodhan kariyo ||

‘He had only one son and that died too,’ thinking this, Chattar started to cry as well.

ਤਬ ਹੀ ਘਾਤ ਸੁਨਾਰੇ ਪਾਯੋ ॥

tab hee ghaat sunaare paayo ||

ਨਾਲ ਬੀਚ ਕਰ ਸ੍ਵਰਨ ਚੁਰਾਯੋ ॥੬॥

naal beech kar savairan churaayo ||6||

Instantly, he took advantage and, in the blow pipe, he stole the gold.(6)

ਤਪਤ ਸਲਾਕ ਡਾਰਿ ਛਿਤ ਦਈ ॥

tapat salaak ddaar chhit dhiee ||

ਸੋਨਹਿ ਮਾਟੀ ਸੋ ਮਿਲਿ ਗਈ ॥

soneh maaTee so mil giee ||

He threw hot pipe on the ground and amalgamated gold with the dust,

ਕਹਿਯੋ ਨ ਸੁਤ ਗ੍ਰਿਹ ਭਯੋ ਹਮਾਰੈ ॥

kahiyo na sut gireh bhayo hamaarai ||

ਪਾਛੇ ਮੂੰਠੀ ਛਾਰ ਕੀ ਡਾਰੈ ॥੭॥

paachhe moo(n)Thee chhaar kee ddaarai ||7||

And said, ‘There was no body left in my house, who could look after my ashes.’(7)

ਜਬ ਸੁਨਾਰ ਤ੍ਰਿਯ ਸੋ ਸੁਨਿ ਪਾਈ ॥

jab sunaar tiray so sun paiee ||

ਬਹੁ ਮੂੰਠੀ ਭਰਿ ਰਾਖਿ ਉਡਾਈ ॥

bahu moo(n)Thee bhar raakh uddaiee ||

When the woman ascertained goldsmith’s secret, she picked up a handful of dust and blew on his head saying,

ਸੁਨ ਸੁਨਾਰ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਮਾਹੀ ॥

sun sunaar tere sir maahee ||

ਜਾ ਕੇ ਏਕ ਪੁਤ੍ਰ ਗ੍ਰਿਹ ਨਾਹੀ ॥੮॥

jaa ke ek putr gireh naahee ||8||

‘Listen, Goldsmith, this dust is over your head, because you have no son in your house.(8)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਪੂਤਨ ਸੋ ਪਤ ਪਾਈਯੈ ਪੂਤ ਭਿਰਤ ਰਨ ਜਾਇ ॥

pootan so pat paieeyai poot bhirat ran jai ||

‘We receive the honours through our sons, who fight for our integrity.’

ਇਹ ਮਿਸ ਰਾਖਿ ਉਡਾਇ ਕੈ ਲਈ ਸਲਾਕ ਛਪਾਇ ॥੯॥

eeh mis raakh uddai kai liee salaak chhapai ||9||

And she blew the dust in his eyes and, then, hid away his blow pipe.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਤਬ ਐਸੋ ਤ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥

tab aaiso tiray bachan uchaare ||

ਮੋਰੇ ਪਤਿ ਪਰਦੇਸ ਪਧਾਰੇ ॥

more pat paradhes padhaare ||

She said to him, ‘My husband has gone abroad.

ਤਾ ਤੇ ਮੈ ਔਸੀ ਕੋ ਡਾਰੋ ॥

taa te mai aauasee ko ddaaro ||

ਐਹੈ ਨ ਐਹੈ ਨਾਥ ਬਿਚਾਰੋ ॥੧੦॥

aaihai na aaihai naath bichaaro ||10||

‘By drawing lines in the soil, I was guessing, when would my consort come.’(10)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira