Ang 896

ਕਰ ਸੋ ਔਸੀ ਕਾਢਿ ਕੈ ਲਈ ਸਲਾਕ ਉਠਾਇ ॥

kar so aauasee kaadd kai liee salaak uThai ||

While drawing the lines thus, she had taken away the pipe,

ਹ੍ਯਾਂ ਰੋਦਨ ਕੋਊ ਕਿਨ ਕਰੋ ਕਹਿ ਸਿਰ ਧਰੀ ਬਨਾਇ ॥੧੧॥

hayaa(n) rodhan kouoo kin karo keh sir dharee banai ||11||

And told him not to cry there and go back to his house.(11)

ਚੋਰ ਸੁਨਾਰੋ ਚੁਪ ਰਹਿਯੋ ਕਛੂ ਨ ਬੋਲਿਯੋ ਜਾਇ ॥

chor sunaaro chup rahiyo kachhoo na boliyo jai ||

The goldsmith kept quiet and could not say anything,

ਪਾਈ ਪਰੀ ਸਲਾਕ ਕਹਿ ਸੋਨਾ ਲਯੋ ਭਰਾਇ ॥੧੨॥

paiee paree salaak keh sonaa layo bharai ||12||

And the woman took away the pipe filled with gold.(12)

ਹਰੀ ਸਲਾਕ ਹਰੀ ਤ੍ਰਿਯਹਿ ਸ੍ਵਰਨ ਤੋਲਿ ਭਰਿ ਲੀਨ ॥

haree salaak haree tirayeh savairan tol bhar leen ||

This way a woman took away the pipe containing gold,

ਚਲ੍ਯੋ ਦਰਬੁ ਦੈ ਗਾਠਿ ਕੋ ਦੁਖਿਤ ਸੁਨਾਰੋ ਦੀਨ ॥੧੩॥

chalayo dharab dhai gaaTh ko dhukhit sunaaro dheen ||13||

And the goldsmith taking his baggage went away in distress.(l3)

ਛਲ ਰੂਪ ਛੈਲੀ ਸਦਾ ਛਕੀ ਰਹਤ ਛਿਤ ਮਾਹਿ ॥

chhal roop chhailee sadhaa chhakee rahat chhit maeh ||

A woman laden with vile Chritars remains vile-proof.

ਅਛਲ ਛਲਤ ਛਿਤਪਤਿਨ ਕੋ ਛਲੀ ਕੌਨ ਤੇ ਜਾਹਿ ॥੧੪॥

achhal chhalat chhitapatin ko chhalee kauan te jaeh ||14||

One who can deceive the rulers, cannot be swindled.(l4)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਪੁਰਖ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਸਤਰੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੭੦॥੧੨੪੮॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane purakh charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe sataro charitr samaapatam sat subham sat ||70||1248||afajoo(n)||

Seventieth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (70)(1246)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਨਗਰ ਪਾਵਟਾ ਬਹੁ ਬਸੈ ਸਾਰਮੌਰ ਕੇ ਦੇਸ ॥

nagar paavaTaa bahu basai saaramauar ke dhes ||

Paonta City was established in the country of Sirmaur,

ਜਮੁਨਾ ਨਦੀ ਨਿਕਟਿ ਬਹੈ ਜਨੁਕ ਪੁਰੀ ਅਲਿਕੇਸ ॥੧॥

jamunaa nadhee nikaT bahai januk puree alikes ||1||

It was on the bank of River Jamuna and was like the land of gods.(1)

ਨਦੀ ਜਮੁਨ ਕੇ ਤੀਰ ਮੈ ਤੀਰਥ ਮੁਚਨ ਕਪਾਲ ॥

nadhee jamun ke teer mai teerath muchan kapaal ||

The pilgrim place of Kapaal Mochan was on the banks of the Jamuna.

ਨਗਰ ਪਾਵਟਾ ਛੋਰਿ ਹਮ ਆਏ ਤਹਾ ਉਤਾਲ ॥੨॥

nagar paavaTaa chhor ham aae tahaa utaal ||2||

Leaving the City of Paonta, we came to this place.(2)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਖਿਲਤ ਅਖੇਟਕ ਸੂਕਰ ਮਾਰੇ ॥

khilat akheTak sookar maare ||

ਬਹੁਤੇ ਮ੍ਰਿਗ ਔਰੈ ਹਨਿ ਡਾਰੇ ॥

bahute mirag aauarai han ddaare ||

While hunting, we had killed many deer and boars,

ਪੁਨਿ ਤਿਹ ਠਾ ਕੌ ਹਮ ਮਗੁ ਲੀਨੌ ॥

pun teh Thaa kau ham mag leenau ||

ਵਾ ਤੀਰਥ ਕੇ ਦਰਸਨ ਕੀਨੌ ॥੩॥

vaa teerath ke dharasan keenau ||3||

Then we had taken the road to that place and paid obeisance to that pilgritn entity.(3)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਤਹਾ ਹਮਾਰੇ ਸਿਖ੍ਯ ਸਭ ਅਮਿਤ ਪਹੂੰਚੇ ਆਇ ॥

tahaa hamaare sikhay sabh amit pahoo(n)che aai ||

At the place, a number of our Sikh volunteers arrived.

ਤਿਨੈ ਦੈਨ ਕੋ ਚਾਹਿਯੈ ਜੋਰਿ ਭਲੋ ਸਿਰਪਾਇ ॥੪॥

tinai dhain ko chaahiyai jor bhalo sirapai ||4||

There arose the need of giving them the robes of honour.(4)

ਨਗਰ ਪਾਵਟੇ ਬੂਰਿਯੈ ਪਠਏ ਲੋਕ ਬੁਲਾਇ ॥

nagar paavaTe booriyai paThe lok bulai ||

Some persons were sent to the city of Paonta.

ਏਕ ਪਾਗ ਪਾਈ ਨਹੀ ਨਿਹਫਲ ਪਹੁਚੇ ਆਇ ॥੫॥

ek paag paiee nahee nihafal pahuche aai ||5||

But could not find even one turban and they came back disappointed.(5)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਮੋਲਹਿ ਏਕ ਪਾਗ ਨਹਿ ਪਾਈ ॥

moleh ek paag neh paiee ||

ਤਬ ਮਸਲਤਿ ਹਮ ਜਿਯਹਿ ਬਨਾਈ ॥

tab masalat ham jiyeh banaiee ||

As no turbans were available to buy, we thought of a plan,

ਜਾਹਿ ਇਹਾ ਮੂਤਤਿ ਲਖਿ ਪਾਵੋ ॥

jaeh ihaa mootat lakh paavo ||

ਤਾ ਕੀ ਛੀਨ ਪਗਰਿਯਾ ਲ੍ਯਾਵੋ ॥੬॥

taa kee chheen pagariyaa layaavo ||6||

‘Whosoever you find urinating there, snatch his turban away.’(6)

ਜਬ ਪਯਾਦਨ ਐਸੇ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥

jab payaadhan aaise sun paayo ||

ਤਿਹੀ ਭਾਤਿ ਮਿਲਿ ਸਭਨ ਕਮਾਯੋ ॥

tihee bhaat mil sabhan kamaayo ||

When the policemen heard thus, they all agreed upon the scheme.

ਜੋ ਮਨਮੁਖ ਤੀਰਥ ਤਿਹ ਆਯੋ ॥

jo manmukh teerath teh aayo ||

ਪਾਗ ਬਿਨਾ ਕਰਿ ਤਾਹਿ ਪਠਾਯੋ ॥੭॥

paag binaa kar taeh paThaayo ||7||

Any apostate who came on pilgrimage, he was sent back without the turban.(7)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਰਾਤਿ ਬੀਚ ਕਰਿ ਆਠ ਸੈ ਪਗਰੀ ਲਈ ਉਤਾਰਿ ॥

raat beech kar aaTh sai pagaree liee utaar ||

In one night alone, eight hundred turbans were taken away.

ਆਨਿ ਤਿਨੈ ਹਮ ਦੀਹ ਮੈ ਧੋਵਨਿ ਦਈ ਸੁਧਾਰਿ ॥੮॥

aan tinai ham dheeh mai dhovan dhiee sudhaar ||8||

They brought and gave them to me and I handed over to be washed, cleaned and straightened out.(8)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਪ੍ਰਾਤ ਲੇਤ ਸਭ ਧੋਇ ਮਗਾਈ ॥

praat let sabh dhoi magaiee ||

ਸਭ ਹੀ ਸਿਖ੍ਯਨ ਕੋ ਬੰਧਵਾਈ ॥

sabh hee sikhayan ko ba(n)dhavaiee ||

In the morning all the washed and the cleaned ones were brought and were worn by the Sikhs.

ਬਚੀ ਸੁ ਬੇਚਿ ਤੁਰਤ ਤਹ ਲਈ ॥

bachee su bech turat teh liee ||

ਬਾਕੀ ਬਚੀ ਸਿਪਾਹਿਨ ਦਈ ॥੯॥

baakee bachee sipaahin dhiee ||9||

The left over were sold and the remaining were given out to the policemen.(9)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਬਟਿ ਕੈ ਪਗਰੀ ਨਗਰ ਕੋ ਜਾਤ ਭਏ ਸੁਖ ਪਾਇ ॥

baT kai pagaree nagar ko jaat bhe sukh pai ||

After selling the turbans, headed towards their towns, achieving due bliss.

ਭੇਦ ਮੂਰਖਨ ਨ ਲਹਿਯੋ ਕਹਾ ਗਯੋ ਕਰਿ ਰਾਇ ॥੧੦॥

bhedh moorakhan na lahiyo kahaa gayo kar rai ||10||

Foolish people could not discern what game the Raja had played.(10)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਪੁਰਖ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕਹਤਰੌ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੭੧॥੧੨੫੮॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane purakh charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ikahatarau charitr samaapatam sat subham sat ||71||1258||afajoo(n)||

Seventy-first Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (71)(1256)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਰਾਜਾ ਏਕ ਪਹਾਰ ਕੋ ਚਿਤ੍ਰਨਾਥ ਤਿਹ ਨਾਮ ॥

raajaa ek pahaar ko chitranaath teh naam ||

In the hill, there used to live a Raja whose name was Chiter Nath.

ਤਾ ਕੋ ਜਨ ਸਭ ਦੇਸ ਕੇ ਜਪਤ ਆਠਹੂੰ ਜਾਮ ॥੧॥

taa ko jan sabh dhes ke japat aaThahoo(n) jaam ||1||

All the people of the land revered him, all the time.(1)

ਇੰਦ੍ਰ ਮੁਖੀ ਰਾਨੀ ਰਹੈ ਤਾ ਕੇ ਰੂਪ ਅਨੂਪ ॥

ei(n)dhr mukhee raanee rahai taa ke roop anoop ||

His Rani, Indra Mukhi, was wondrously pretty.

ਸਚੀ ਜਾਨਿ ਕਰਿ ਜਕ ਰਹੈ ਜਾਹਿ ਆਪੁ ਪੁਰਹੂਤ ॥੨॥

sachee jaan kar jak rahai jaeh aap purahoot ||2||

She was as beautiful as Sachi (the consort of god Indra),(2)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਨ੍ਰਿਪ ਪੁਰ ਤਰੈ ਨਦੀ ਇਕ ਬਹੈ ॥

nirap pur tarai nadhee ik bahai ||

ਚੰਦ੍ਰਭਗਾ ਤਾ ਕੋ ਜਗ ਕਹੈ ॥

cha(n)dhrabhagaa taa ko jag kahai ||

In the country of the Raja, a rivulet flowed which was known as Chandra Bhagga.

ਤਟ ਟੀਲਾ ਪੈ ਮਹਲ ਉਸਾਰੇ ॥

taT Teelaa pai mahal usaare ||

ਜਨੁ ਬਿਸਕਰਮੈ ਕਰਨ ਸੁਧਾਰੇ ॥੩॥

jan bisakaramai karan sudhaare ||3||

On its banks, he had built a palace, which looked as if Wish karam a (the god of engineering) had built himself.(3)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਗਹਿਰੋ ਜਾ ਕੋ ਜਲ ਰਹੈ ਜਾ ਸਮ ਨਦੀ ਨ ਆਨ ॥

gahiro jaa ko jal rahai jaa sam nadhee na aan ||

Its water was very deep and there was no other rivulet like this.

ਡਰਤ ਤੈਰਿ ਕੋਊ ਨ ਸਕੈ ਲਾਗਤ ਸਿੰਧੁ ਸਮਾਨ ॥੪॥

ddarat tair kouoo na sakai laagat si(n)dh samaan ||4||

Dreaded, none dared to swim across, as it looked like a sea.(4)

ਸਾਹੁ ਏਕ ਗੁਜਰਾਤ ਕੋ ਘੋਰਾ ਬੇਚਨ ਕਾਜ ॥

saahu ek gujaraat ko ghoraa bechan kaaj ||

There was one Shah of Gujarat who dealt in horses.

ਚਲਿ ਆਯੋ ਤਿਹ ਠਾ ਜਹਾ ਚਿਤ੍ਰਨਾਥ ਮਹਾਰਾਜ ॥੫॥

chal aayo teh Thaa jahaa chitranaath mahaaraaj ||5||

He travelled over and came to the place of Chiter Nath.(5)

ਰੂਪ ਅਨੂਪਮ ਸਾਹੁ ਕੋ ਜੌਨ ਲਖੈ ਨਰ ਨਾਰਿ ॥

roop anoopam saahu ko jauan lakhai nar naar ||

Looking at the handsome Shah, the woman forgot her own glamour.

ਧਨ ਆਪਨ ਕੀ ਕ੍ਯਾ ਚਲੀ ਤਨ ਮਨ ਡਾਰਹਿ ਵਾਰ ॥੬॥

dhan aapan kee kayaa chalee tan man ddaareh vaar ||6||

(She felt) as if, not only her wealth, but also she lost the urge of her youthful desires.(6)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਏਕ ਤ੍ਰਿਯਹਿ ਵਹੁ ਸਾਹਿ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥

ek tirayeh vahu saeh nihaariyo ||

ਇੰਦ੍ਰ ਮੁਖੀ ਕੇ ਨਿਕਟ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

ei(n)dhr mukhee ke nikaT uchaariyo ||

When the pretty lady had fallen for the Shah, she exclaimed, ‘Oh, god Indra Mukhi,

ਐਸੋ ਪੁਰਖੁ ਭੋਗ ਕੋ ਪੈਯੈ ॥

aaiso purakh bhog ko paiyai ||

ਪ੍ਰਾਨ ਸਹਿਤ ਤਾ ਕੇ ਬਲਿ ਜੈਯੈ ॥੭॥

praan sahit taa ke bal jaiyai ||7||

‘If I get such a person for making love, I could sacrifice my life on him.’(7)

ਸੁਨੁ ਰਾਨੀ ਤਿਹ ਬੋਲਿ ਪਠੈਯੈ ॥

sun raanee teh bol paThaiyai ||

ਮੈਨ ਭੋਗ ਤਿਹ ਸਾਥ ਕਮੈਯੈ ॥

main bhog teh saath kamaiyai ||

(She soliloquised,) ‘Listen Rani, you invite him and make-love with him.

ਤੁਮ ਤੇ ਤਾ ਕੋ ਜੋ ਸੁਤ ਹੌ ਹੈ ॥

tum te taa ko jo sut hau hai ||

ਤਾ ਕੇ ਰੂਪ ਤੁਲਿ ਕਹ ਕੋ ਹੈ ॥੮॥

taa ke roop tul keh ko hai ||8||

‘A son will be born and there will never be as handsome as he.(8)

ਤਾ ਕੋ ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਲਖਿ ਪੈਹੈ ॥

taa ko jo isatree lakh paihai ||