Ang 885

ਬਨਿਕ ਬੋਲਿ ਸਾਹੁਨਿ ਸੋ ਭਾਖ੍ਯੋ ॥

banik bol saahun so bhaakhayo ||

ਰਾਮ ਹਮੈ ਨਿਪੂਤ ਕਰਿ ਰਾਖ੍ਯੋ ॥

raam hamai nipoot kar raakhayo ||

The Shah told his wife, ‘God has not bestowed us with a son.

ਧਨ ਬਹੁ ਧਾਮ ਕਾਮ ਕਿਹ ਆਵੈ ॥

dhan bahu dhaam kaam keh aavai ||

ਪੁਤ੍ਰ ਬਿਨਾ ਮੁਰ ਬੰਸ ਲਜਾਵੈ ॥੨॥

putr binaa mur ba(n)s lajaavai ||2||

‘What use is all this in our house without a son. Without progeny I feel ashamed of myself.(2)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸੁਨੁ ਸਾਹੁਨਿ ਹਮਰੇ ਬਿਧਹਿ ਪੂਤ ਨ ਦੀਨਾ ਧਾਮ ॥

sun saahun hamare bidheh poot na dheenaa dhaam ||

‘Listen, my wife, God has not given us a son.

ਚੋਰਹੁ ਸੁਤ ਕੈ ਰਾਖਿਯੈ ਜੋ ਹ੍ਯਾਂ ਲ੍ਯਾਵੈ ਰਾਮ ॥੩॥

chorahu sut kai raakhiyai jo hayaa(n) layaavai raam ||3||

‘If God sends a thief, we may keep him as our son.(3)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਚੋਰਹੁ ਹੋਇ ਪੂਤ ਕਰਿ ਰਾਖੋ ॥

chorahu hoi poot kar raakho ||

ਤਾ ਤੇ ਕਛੂ ਨ ਮੁਖ ਤੇ ਭਾਖੋ ॥

taa te kachhoo na mukh te bhaakho ||

‘If thief came, we will keep him as our son and will say nothing more.

ਸਾਹੁਨਿ ਸਹਿਤ ਬਨਿਕ ਜਬ ਮਰਿ ਹੈ ॥

saahun sahit banik jab mar hai ||

ਹਮਰੋ ਕਵਨ ਦਰਬੁ ਲੈ ਕਰਿ ਹੈ ॥੪॥

hamaro kavan dharab lai kar hai ||4||

‘If we are both dead, then what would happen to all this wealth. ?’( 4)

ਯਹ ਜਬ ਭਨਕ ਚੋਰ ਸੁਨਿ ਪਾਈ ॥

yeh jab bhanak chor sun paiee ||

ਫੂਲਿ ਗਯੋ ਬਸਤ੍ਰਨ ਨਹਿ ਮਾਈ ॥

fool gayo basatran neh maiee ||

When the thief heard their talk, his joy found no bounds,

ਜਾਇ ਬਨਿਕ ਕੋ ਪੂਤ ਕਹੈਹੋਂ ॥

jai banik ko poot kahaiho(n) ||

ਯਾ ਕੈ ਮਰੇ ਸਕਲ ਧਨ ਲੈਹੋਂ ॥੫॥

yaa kai mare sakal dhan laiho(n) ||5||

(He thought,) ‘I will become the son of the Shah and after his death, I will own all the riches.’(5)

ਤਬ ਲੋ ਚੋਰ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਪਰ ਗਯੋ ॥

tab lo chor dhirasaT par gayo ||

ਅਧਿਕ ਬਨਿਕ ਕੇ ਆਨੰਦ ਭਯੋ ॥

adhik banik ke aana(n)dh bhayo ||

Then their eyes fell on the thief and they became very happy.

ਪਲ੍ਰਯੋ ਪਲੋਸ੍ਰਯੋ ਸੁਤੁ ਬਿਧਿ ਦੀਨੋ ॥

palrayo palosrayo sut bidh dheeno ||

ਤਾ ਕੋ ਪੂਤ ਪੂਤ ਕਹਿ ਲੀਨੋ ॥੬॥

taa ko poot poot keh leeno ||6||

‘I have been endowed with a grown up son,’ and he then hugged him claiming ‘my son’, ‘my son.’(6)

ਖਾਟ ਉਪਰ ਤਸਕਰਹਿ ਬੈਠਾਯੋ ॥

khaaT upar tasakareh baiThaayo ||

ਭਲੋ ਭਲੋ ਪਕਵਾਨ ਖਵਾਯੋ ॥

bhalo bhalo pakavaan khavaayo ||

They made him to sit on the bed and served him dainty food.

ਪੂਤ ਪੂਤ ਕਹਿ ਸਾਹੁਨਿ ਧਾਈ ॥

poot poot keh saahun dhaiee ||

ਸਾਹੁ ਚਉਤਰੇ ਜਾਇ ਜਤਾਈ ॥੭॥

saahu chautare jai jataiee ||7||

The Shah’s wife announcing, ‘My son, my son.’ went around and informed everybody.(7)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਪੰਚ ਪਯਾਦੇ ਸੰਗ ਲੈ ਚੋਰਹਿ ਦਯੋ ਦਿਖਾਇ ॥

pa(n)ch payaadhe sa(n)g lai choreh dhayo dhikhai ||

When five officials called in she showed the thief to them,

ਇਹ ਪੈਂਡੇ ਆਯੋ ਹੁਤੋ ਮੈ ਸੁਤ ਕਹਿਯੋ ਬੁਲਾਇ ॥੮॥

eeh pai(n)dde aayo huto mai sut kahiyo bulai ||8||

And told, ‘ He was roaming around and I have adopted him as our son.(8)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਅਮਿਤ ਦਰਬੁ ਹਮਰੇ ਬਿਧਿ ਦਯੋ ॥

amit dharab hamare bidh dhayo ||

ਪੂਤ ਨ ਧਾਮ ਹਮਾਰੇ ਭਯੋ ॥

poot na dhaam hamaare bhayo ||

‘God has endowed us with lot of wealth, but we had no issue.

ਯਾ ਕਉ ਹਮ ਕਹਿ ਪੂਤ ਉਚਾਰੋ ॥

yaa kau ham keh poot uchaaro ||

ਤਾ ਤੇ ਤੁਮ ਮਿਲਿ ਕੈ ਨਹਿ ਮਾਰੋ ॥੯॥

taa te tum mil kai neh maaro ||9||

‘We have taken him as our son and now you do not punish him.’(9)

ਪੂਤ ਪੂਤ ਬਨਿਯਾ ਕਹਿ ਰਹਿਯੋ ॥

poot poot baniyaa keh rahiyo ||

ਪੰਚ ਪਯਾਦਨ ਤਸਕਰ ਗਹਿਯੋ ॥

pa(n)ch payaadhan tasakar gahiyo ||

The Shah kept on addressing him as his son, but five officials arrested him.

ਤਾ ਕੋ ਕਹਿਯੋ ਏਕ ਨਹਿ ਕੀਨੋ ॥

taa ko kahiyo ek neh keeno ||

ਲੈ ਤਸਕਰ ਫਾਸੀ ਸੋ ਦੀਨੋ ॥੧੦॥

lai tasakar faasee so dheeno ||10||

They did not listen to him and put the thief on the gallows.(10)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਪੁਰਖ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕਸਠਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੬੧॥੧੧੦੬॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane purakh charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ikasaThavo charitr samaapatam sat subham sat ||61||1106||afajoo(n)||

Sixty-first Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with BenedJction.(61)(1106)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਮਹਾ ਸਿੰਘ ਕੇ ਘਰ ਬਿਖੈ ਤਸਕਰ ਰਹੈ ਅਪਾਰ ॥

mahaa si(n)gh ke ghar bikhai tasakar rahai apaar ||

In the house of Mahaan Singh, there used to come a number of thieves.

ਨਿਤਿਪ੍ਰਤਿ ਤਾ ਕੇ ਲ੍ਯਾਵਹੀ ਅਧਿਕ ਖਜਾਨੋ ਮਾਰਿ ॥੧॥

nitiprat taa ke layaavahee adhik khajaano maar ||1||

They always stole lot of wealth and took that to their homes.(1)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਹਰਨ ਦਰਬੁ ਤਸਕਰ ਚਲਿ ਆਯੋ ॥

haran dharab tasakar chal aayo ||

ਸੋ ਗਹਿ ਲਯੋ ਜਾਨ ਨਹਿ ਪਾਯੋ ॥

so geh layo jaan neh paayo ||

A thief came to steal one day and was caught. Mahaan Singh told

ਮਹਾ ਸਿੰਘ ਤਾ ਕੋ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ॥

mahaa si(n)gh taa ko yau kahiyo ||

ਤੁਮ ਅਪਨੇ ਚਿਤ ਮੈ ਦ੍ਰਿੜ ਰਹਿਯੋ ॥੨॥

tum apane chit mai dhiraR rahiyo ||2||

him to remain firm in his heart.(2)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਤੁਮਰੇ ਸਿਰ ਪਰ ਕਾਢਿ ਕੈ ਠਾਢੇ ਹ੍ਵੈ ਤਰਵਾਰਿ ॥

tumare sir par kaadd kai Thaadde havai taravaar ||

‘They (the police) might put a sharp sword above your head,

ਤੁਮ ਡਰਿ ਕਛੁ ਨ ਉਚਾਰਿਯੋ ਲੈ ਹੋਂ ਜਿਯਤ ਉਬਾਰਿ ॥੩॥

tum ddar kachh na uchaariyo lai ho(n) jiyat ubaar ||3||

‘But you don’t show any dread as I will save you.(3)