Ang 878

ਬਡੇ ਰਾਜ ਕੀ ਦੁਹਿਤਾ ਸੋਹੈ ॥

badde raaj kee dhuhitaa sohai ||

ਜਾ ਸਮ ਅਵਰ ਨ ਦੂਸਰ ਕੋ ਹੈ ॥੧॥

jaa sam avar na dhoosar ko hai ||1||

She was the daughter of a big Raja and there was none other like her.(1)

ਤਿਨ ਸੁੰਦਰ ਇਕ ਪੁਰਖ ਨਿਹਾਰਾ ॥

tin su(n)dhar ik purakh nihaaraa ||

ਕਾਮ ਬਾਨ ਤਾ ਕੇ ਤਨ ਮਾਰਾ ॥

kaam baan taa ke tan maaraa ||

She saw a handsome man and the Cupids arrow went trough her body.

ਨਿਰਖਿ ਸਜਨ ਕੀ ਛਬਿ ਉਰਝਾਈ ॥

nirakh sajan kee chhab urajhaiee ||

ਪਠੈ ਸਹਚਰੀ ਲਯੋ ਬੁਲਾਈ ॥੨॥

paThai sahacharee layo bulaiee ||2||

She was entrapped in his splendour and she sent her maid to invite him.(2)

ਕਾਮ ਕੇਲ ਤਿਹ ਸੰਗ ਕਮਾਯੋ ॥

kaam kel teh sa(n)g kamaayo ||

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਸੋ ਗਰੇ ਲਗਾਯੋ ॥

bhaat bhaat so gare lagaayo ||

She enjoyed sex with him and had various sex-plays.

ਰਾਤ੍ਰਿ ਦੋ ਪਹਰ ਬੀਤੇ ਸੋਏ ॥

raatr dho pahar beete soe ||

ਚਿਤ ਕੇ ਦੁਹੂੰ ਸਕਲ ਦੁਖ ਖੋਏ ॥੩॥

chit ke dhuhoo(n) sakal dhukh khoe ||3||

When the night had gone two watches, they ravelled again.(3)

ਸੋਵਤ ਉਠੈ ਬਹੁਰਿ ਰਤਿ ਮਾਨੈ ॥

sovat uThai bahur rat maanai ||

ਰਹੀ ਰੈਨਿ ਜਬ ਘਰੀ ਪਛਾਨੈ ॥

rahee rain jab gharee pachhaanai ||

They would get up from the sleep and make love. When one-watch was left.,

ਆਪੁ ਚੇਰਿਯਹਿ ਜਾਇ ਜਗਾਵੈ ॥

aap cheriyeh jai jagaavai ||

ਤਿਹ ਸੰਗ ਦੈ ਉਹਿ ਧਾਮ ਪਠਾਵੈ ॥੪॥

teh sa(n)g dhai uh dhaam paThaavai ||4||

The maid would wake them up and accompany him to his home.(4)

ਇਹ ਬਿਧਿ ਸੋ ਤਿਹ ਰੋਜ ਬੁਲਾਵੈ ॥

eeh bidh so teh roj bulaavai ||

ਅੰਤ ਰਾਤ੍ਰਿ ਕੇ ਧਾਮ ਪਠਾਵੈ ॥

a(n)t raatr ke dhaam paThaavai ||

This way the lady used to call him everyday and send him back at the day break.

ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਤਾ ਸੋ ਰਤਿ ਮਾਨੈ ॥

lapaT lapaT taa so rat maanai ||

ਭੇਦ ਔਰ ਕੋਊ ਪੁਰਖ ਨ ਜਾਨੈ ॥੫॥

bhedh aauar kouoo purakh na jaanai ||5||

Whole night she used to indulge in sex and no body else could discern.(5)

ਏਕ ਦਿਵਸ ਤਿਹ ਲਿਯਾ ਬੁਲਾਈ ॥

ek dhivas teh liyaa bulaiee ||

ਕਾਮ ਕੇਲ ਕਰਿ ਦਯੋ ਉਠਾਈ ॥

kaam kel kar dhayo uThaiee ||

One day she called him and after sex-play bade him to go.

ਚੇਰੀ ਕਹ ਨਿੰਦ੍ਰਾ ਅਤਿ ਭਈ ॥

cheree keh ni(n)dhraa at bhiee ||

ਸੋਇ ਰਹੀ ਤਿਹ ਸੰਗ ਨ ਗਈ ॥੬॥

soi rahee teh sa(n)g na giee ||6||

The maid was in deep slumber and could not accompany him.(6)

ਚੇਰੀ ਬਿਨਾ ਜਾਰ ਹੂੰ ਧਾਯੋ ॥

cheree binaa jaar hoo(n) dhaayo ||

ਚੌਕੀ ਹੁਤੀ ਤਹਾ ਚਲਿ ਆਯੋ ॥

chauakee hutee tahaa chal aayo ||

The lover left the place without the maid and reached where the watchmen were posted.

ਤਾ ਕੋ ਕਾਲ ਪਹੂੰਚ੍ਯੋ ਆਈ ॥

taa ko kaal pahoo(n)chayo aaiee ||

ਤਿਨ ਮੂਰਖ ਕਛੁ ਬਾਤ ਨ ਪਾਈ ॥੭॥

tin moorakh kachh baat na paiee ||7||

His bad time had come but that idiot did not grasp the mystery.(7)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਕੋ ਹੈ ਰੇ ਤੈ ਕਹ ਚਲਾ ਹ੍ਯਾਂ ਆਯੋ ਕਿਹ ਕਾਜ ॥

ko hai re tai keh chalaa hayaa(n) aayo keh kaaj ||

The watchmen asked who was he and where was he going.

ਯਹ ਤਿਹ ਬਾਤ ਨ ਸਹਿ ਸਕ੍ਯੋ ਚਲਾ ਤੁਰਤੁ ਦੈ ਭਾਜ ॥੮॥

yeh teh baat na seh sakayo chalaa turat dhai bhaaj ||8||

He could not reply and started to run away.(8) .

ਤਿਨੈ ਹਟਾਵੈ ਜ੍ਵਾਬ ਦੈ ਚੇਰੀ ਹੁਤੀ ਨ ਸਾਥ ॥

tinai haTaavai javaiaab dhai cheree hutee na saath ||

If the maid were with him, she would have replied.

ਧਾਇ ਪਰੇ ਤੇ ਚੋਰ ਕਹਿ ਗਹਿ ਲੀਨਾ ਤਿਹ ਹਾਥ ॥੯॥

dhai pare te chor keh geh leenaa teh haath ||9||

But now the watchman chased him and caught him from his hand.(9)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਚਲੀ ਖਬਰ ਰਾਨੀ ਪਹਿ ਆਈ ॥

chalee khabar raanee peh aaiee ||

ਬੈਠੀ ਕਹਾ ਕਾਲ ਕੀ ਖਾਈ ॥

baiThee kahaa kaal kee khaiee ||

The spreading rumour reached the Rani, and she felt herself being Pushed towards the hell.

ਤੁਮਰੋ ਮੀਤ ਚੋਰ ਕਰਿ ਗਹਿਯੋ ॥

tumaro meet chor kar gahiyo ||

ਸਭਹੂੰ ਭੇਦ ਤੁਹਾਰੋ ਲਹਿਯੋ ॥੧੦॥

sabhahoo(n) bhedh tuhaaro lahiyo ||10||

‘Your paramour has been apprehended being labelled as a thief and all your secrets are going to be exposed.’(10)

ਰਾਨੀ ਹਾਥ ਹਾਥ ਸੌ ਮਾਰਿਯੋ ॥

raanee haath haath sau maariyo ||

ਕੇਸ ਪੇਸ ਸੋ ਜੂਟ ਉਪਾਰਿਯੋ ॥

kes pes so jooT upaariyo ||

Rani, in desperation, hit her hands and pulled her hair.

ਜਾ ਦਿਨ ਪਿਯ ਪ੍ਯਾਰੇ ਬਿਛੁਰਾਹੀ ॥

jaa dhin piy payaare bichhuraahee ||

ਤਾ ਸਮ ਦੁਖ ਜਗ ਦੂਸਰ ਨਾਹੀ ॥੧੧॥

taa sam dhukh jag dhoosar naahee ||11||

The day when one’s companion is taken away, that day becomes most agonizing.( 11)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਲੋਕ ਲਾਜ ਕੇ ਤ੍ਰਾਸ ਤੇ ਤਾਹਿ ਨ ਸਕੀ ਬਚਾਇ ॥

lok laaj ke traas te taeh na sakee bachai ||

To avoid social ignominy, she sacrificed her love and could not save him,

ਮੀਤ ਪ੍ਰੀਤ ਤਜਿ ਕੈ ਹਨਾ ਸਤੁਦ੍ਰਵ ਦਯੋ ਬਹਾਇ ॥੧੨॥

meet preet taj kai hanaa satudhrav dhayo bahai ||12||

And he was killed and thrown in the River Satluj.(12)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਕਹਿਯੋ ਕਿ ਯਹ ਨ੍ਰਿਪ ਬਧ ਕਹ ਆਯੋ ॥

kahiyo k yeh nirap badh keh aayo ||

ਇਹ ਪੂਛਹੁ ਤੁਹਿ ਕਵਨ ਪਠਾਯੋ ॥

eeh poochhahu tuh kavan paThaayo ||

She told every body to announce that he had come to kill the Raja.

ਮਾਰਿ ਤੁਰਤੁ ਤਹਿ ਨਦੀ ਬਹਾਯੋ ॥

maar turat teh nadhee bahaayo ||

ਭੇਦ ਦੂਸਰੇ ਪੁਰਖ ਨ ਪਾਯੋ ॥੧੩॥

bhedh dhoosare purakh na paayo ||13||

He was killed and his body was washed away in the river and the secret remained undisclosed.(13)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤ੍ਰਿਪਨੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੫੩॥੧੦੦੪॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe tirapano charitr samaapatam sat subham sat ||53||1004||afajoo(n)||

Fifty-third Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (53)(1004)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਮੰਤ੍ਰੀ ਕਥਾ ਸਤਾਇਸੀ ਦੁਤਿਯ ਕਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਸੰਗ ॥

ma(n)tree kathaa sataisee dhutiy kahee nirap sa(n)g ||

The minister had narrated the fifty-third tale.

ਸੁ ਕਬਿ ਰਾਮ ਔਰੈ ਚਲੀ ਤਬ ਹੀ ਕਥਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ॥੧॥

s kab raam aauarai chalee tab hee kathaa prasa(n)g ||1||

Now, as the poet Ram says, a series of other tales begin.(1)

ਤ੍ਰਿਤਿਯਾ ਮੰਤ੍ਰੀ ਯੌ ਕਹੀ ਸੁਨਹੁ ਕਥਾ ਮਮ ਨਾਥ ॥

tiratiyaa ma(n)tree yau kahee sunahu kathaa mam naath ||

Then the Minister expounded, ‘Listen to the tale, my Master.’

ਇਸਤ੍ਰੀ ਕਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਇਕ ਕਹੋ ਤੁਹਾਰੇ ਸਾਥ ॥੨॥

eisatree keh charitr ik kaho tuhaare saath ||2||

Now I narrate the Chritar of a woman.(2)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਚਾਭਾ ਜਾਟ ਹਮਾਰੇ ਰਹੈ ॥

chaabhaa jaaT hamaare rahai ||

ਜਾਤਿ ਜਾਟ ਤਾ ਕੀ ਜਗ ਕਹੈ ॥

jaat jaaT taa kee jag kahai ||

Chanbha Jat used to live here; he was known to the world as a Jat (peasant),

ਕਾਧਲ ਤਾ ਕੀ ਤ੍ਰਿਯ ਸੌ ਰਹਈ ॥

kaadhal taa kee tiray sau rahiee ||

ਬਾਲ ਮਤੀ ਕਹ ਸੁ ਕਛੁ ਨ ਕਹਈ ॥੩॥

baal matee keh su kachh na kahiee ||3||

A man called Kandhal used to pursue his wife but he could never check her.(3)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਏਕ ਚਛੁ ਤਾ ਕੇ ਰਹੈ ਮੁਖ ਕੁਰੂਪ ਕੇ ਸਾਥ ॥

ek chachh taa ke rahai mukh kuroop ke saath ||

He had only one eye and, due to this, his face looked ugly.

ਬਾਲ ਮਤੀ ਕੋ ਭਾਖਈ ਬਿਹਸਿ ਆਪੁ ਕੋ ਨਾਥੁ ॥੪॥

baal matee ko bhaakhiee bihas aap ko naath ||4||

Baal Mati always addressed him jovially and called him as her Master.(4)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਰੈਨਿ ਭਈ ਕਾਧਲ ਤਹ ਆਵਤ ॥

rain bhiee kaadhal teh aavat ||

ਲੈ ਜਾਘੈ ਦੋਊ ਭੋਗ ਕਮਾਵਤ ॥

lai jaaghai dhouoo bhog kamaavat ||

At night Kandhal would come and they would indulge in sex-play.

ਕਛੁਕ ਜਾਗਿ ਜਬ ਪਾਵ ਡੁਲਾਵੈ ॥

kachhuk jaag jab paav ddulaavai ||

ਦ੍ਰਿਗ ਪਰ ਹਾਥ ਰਾਖਿ ਤ੍ਰਿਯ ਜਾਵੈ ॥੫॥

dhirag par haath raakh tiray jaavai ||5||

If the husband awoke, she would place her hand on his eyes.(5)

ਹਾਥ ਧਰੇ ਰਜਨੀ ਜੜ ਜਾਨੈ ॥

haath dhare rajanee jaR jaanai ||

ਸੋਇ ਰਹੈ ਨਹਿ ਕਛੂ ਬਖਾਨੈ ॥

soi rahai neh kachhoo bakhaanai ||

With hand on his eyes, that idiot would keep sleeping thinking, still it was night time.

ਇਕ ਦਿਨ ਨਿਰਖਿ ਜਾਰ ਕੋ ਧਾਯੋ ॥

eik dhin nirakh jaar ko dhaayo ||

ਏਕ ਚਛੁ ਅਤਿ ਕੋਪ ਜਗਾਯੋ ॥੬॥

ek chachh at kop jagaayo ||6||

One day when he saw the lover leaving, the one-eye blind flew into a rage.(6)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira