Ang 866

ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਾਨ ਤਬ ਹੀ ਤਜੇ ਲਗੇ ਤੁਪਕ ਕੇ ਘਾਇ ॥

si(n)gh praan tab hee taje lage tupak ke ghai ||

When the bullet hit, the lion breathed its last,

ਤੀਨ ਸਲਾਮੈ ਤਿਨ ਕਰੀ ਜਹਾਗੀਰ ਕੋ ਆਇ ॥੧੯॥

teen salaamai tin karee jahaageer ko aai ||19||

She came forward and made obeisance to the Rani three times.(l9)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਅਧਿਕ ਖੁਸੀ ਹਜਰਤਿ ਜੂ ਭਏ ॥

adhik khusee hajarat joo bhe ||

ਜਨੁ ਮੁਹਿ ਪ੍ਰਾਨ ਆਜੁ ਇਹ ਦਏ ॥

jan muh praan aaj ieh dhe ||

The Emperor was delighted that she had saved his life.

ਧੰਨ੍ਯ ਧੰਨ੍ਯ ਨਿਜੁ ਤ੍ਰਿਯ ਕਹ ਕੀਨੋ ॥

dha(n)nay dha(n)nay nij tiray keh keeno ||

ਪ੍ਰਾਨ ਦਾਨ ਹਮ ਕੋ ਇਨ ਦੀਨੋ ॥੨੦॥

praan dhaan ham ko in dheeno ||20||

He expressed his gratitude to her for rescuing him.(20)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਨੂਰ ਜਹਾ ਕੀ ਸਹਚਰੀ ਕੌਤਕ ਸਕਲ ਨਿਹਾਰ ॥

noor jahaa kee sahacharee kauatak sakal nihaar ||

When Noor Johan’s friend talked to her about this episode,

ਜਹਾਗੀਰ ਸ੍ਰਵਨਨ ਸੁਨਤ ਭਾਖ੍ਯੋ ਬਚਨ ਸੁਧਾਰਿ ॥੨੧॥

jahaageer sravanan sunat bhaakhayo bachan sudhaar ||21||

Jehangir was eavesdropping too.(21)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਜਿਨ ਕੇਹਰਿ ਤ੍ਰਿਯ ਬਲੀ ਸੰਘਾਰੋ ॥

jin kehar tiray balee sa(n)ghaaro ||

ਤਿਹ ਆਗੇ ਕ੍ਯਾ ਮਨੁਖ ਬਿਚਾਰੋ ॥

teh aage kayaa manukh bichaaro ||

‘A person who can kill a lion, to that person what is a human being?

ਹਾਹਾ ਦੈਯਾ ਕਹ ਕ੍ਯਾ ਕਰਿਯੈ ॥

haahaa dhaiyaa keh kayaa kariyai ||

ਐਸੀ ਢੀਠ ਨਾਰਿ ਤੇ ਡਰਿਯੈ ॥੨੨॥

aaisee ddeeTh naar te ddariyai ||22||

‘God be benevolent and one must be fearful of such a person.’(22)

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

Arril

ਜਹਾਗੀਰ ਏ ਬਚਨ ਜਬੈ ਸ੍ਰਵਨਨ ਸੁਨ੍ਯੋ ॥

jahaageer e bachan jabai sravanan sunayo ||

ਚਿਤ ਮੈ ਅਧਿਕ ਰਿਸਾਇ ਸੀਸ ਅਪੁਨੋ ਧੁਨ੍ਰਯੋ ॥

chit mai adhik risai sees apuno dhunrayo ||

When Jehangir heard this, he flew into rage and shook his head.

ਐਸੀ ਤ੍ਰਿਯ ਕੇ ਨਿਕਟ ਨ ਬਹੁਰੇ ਜਾਇਯੈ ॥

aaisee tiray ke nikaT na bahure jaiyai ||

ਹੋ ਕਰੈ ਦੇਹ ਕੋ ਘਾਤ ਬਹੁਰਿ ਕ੍ਯਾ ਪਾਇਯੈ ॥੨੩॥

ho karai dheh ko ghaat bahur kayaa paiyai ||23||

‘One should not go near such a woman, as one could lose one’s life.’(23)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਜਹਾਗੀਰ ਸੁਨਿ ਬਚਨ ਡਰਾਨ੍ਰਯੋ ॥

jahaageer sun bachan ddaraanrayo ||

ਤ੍ਰਿਯ ਕੋ ਤ੍ਰਾਸ ਅਧਿਕ ਜਿਯ ਮਾਨ੍ਯੋ ॥

tiray ko traas adhik jiy maanayo ||

After hearing this, Jehangir was dreaded, and he became fearful of women.

ਸਿੰਘ ਹਨਤ ਜਿਹ ਲਗੀ ਨ ਬਾਰਾ ॥

si(n)gh hanat jeh lagee na baaraa ||

After hearing this, Jehangir was dreaded, and he became fearful of women.

ਤਿਹ ਆਗੇ ਕ੍ਯਾ ਮਨੁਖ ਬਿਚਾਰਾ ॥੨੪॥

teh aage kayaa manukh bichaaraa ||24||

‘One who kills the lion instantly, how can a man encounter her,’ (he thought).(24)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਅਤਿ ਬਚਿਤ੍ਰ ਗਤਿ ਤ੍ਰਿਯਨ ਕੀ ਜਿਨੈ ਨ ਜਾਨੈ ਕੋਇ ॥

at bachitr gat tirayan kee jinai na jaanai koi ||

‘Plenty of Chritars are there in females; no one can perceive them.

ਜੋ ਬਾਛੈ ਸੋਈ ਕਰੈ ਜੋ ਚਾਹੈ ਸੋ ਹੋਇ ॥੨੫॥

jo baachhai soiee karai jo chaahai so hoi ||25||

‘They do whatever they like; all transpires the way they wish.(25)

ਪਿਯਹਿ ਉਬਾਰਾ ਹਰਿ ਹਨਾ ਏਕ ਤੁਪਕ ਕੇ ਠੌਰ ॥

piyeh ubaaraa har hanaa ek tupak ke Thauar ||

‘She saved her favourite by killing the lion with one stroke.

ਤਾ ਕੌ ਛਲਿ ਪਲ ਮੈ ਗਈ ਭਈ ਔਰ ਕੀ ਔਰ ॥੨੬॥

taa kau chhal pal mai giee bhiee aauar kee aauar ||26||

‘The ladies attain variable characteristic within a few moments.’(26)

ਜਹਾਗੀਰ ਪਤਿਸਾਹ ਤਬ ਮਨ ਮੈ ਭਯਾ ਉਦਾਸ ॥

jahaageer patisaeh tab man mai bhayaa udhaas ||

Emperor Jehangir became gloomy in his mind,

ਤਾ ਸੰਗ ਸੋ ਬਾਤੈਂ ਸਦਾ ਡਰ ਤੇ ਭਯਾ ਨਿਰਾਸ ॥੨੭॥

taa sa(n)g so baatai(n) sadhaa ddar te bhayaa niraas ||27||

And, then on, always remained cautious of women.(27)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਅਠਤਾਲੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੪੮॥੮੪੫॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe aThataaleesavo charitr samaapatam sat subham sat ||48||845||afajoo(n)||

Forty-eighth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (48)(843)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਆਨੰਦ ਪੁਰ ਨਾਇਨ ਇਕ ਰਹਈ ॥

aana(n)dh pur nain ik rahiee ||

ਨੰਦ ਮਤੀ ਤਾ ਕੋ ਜਗ ਕਹਈ ॥

na(n)dh matee taa ko jag kahiee ||

A female barber lived in Anandpur, she was known in the world as Nand Mati.

ਮੂਰਖ ਨਾਥ ਤਵਨ ਕੋ ਰਹੈ ॥

moorakh naath tavan ko rahai ||

A female barber lived in Anandpur, she was known in the world as Nand Mati.

ਤ੍ਰਿਯ ਕਹ ਕਛੂ ਨ ਮੁਖ ਤੇ ਕਹੈ ॥੧॥

tiray keh kachhoo na mukh te kahai ||1||

Her husband was a simpleton and he never constrained his wife.(1)

ਤਾ ਕੇ ਧਾਮ ਬਹੁਤ ਜਨ ਆਵੈ ॥

taa ke dhaam bahut jan aavai ||

ਨਿਸ ਦਿਨ ਤਾ ਸੋ ਭੋਗ ਕਮਾਵੈ ॥

nis dhin taa so bhog kamaavai ||

Lot of people used to come to her house, and every day she made love with them.

ਸੋ ਜੜ ਪਰਾ ਹਮਾਰੇ ਰਹਈ ॥

so jaR paraa hamaare rahiee ||

Lot of people used to come to her house, and every day she made love with them.

ਤਾ ਕੋ ਕਛੂ ਨ ਮੁਖ ਤੇ ਕਹਈ ॥੨॥

taa ko kachhoo na mukh te kahiee ||2||

That fool always remained with us whole day and never checked his wife off.(2)

ਜਬ ਕਬਹੂੰ ਵਹੁ ਧਾਮ ਸਿਧਾਵੈ ॥

jab kabahoo(n) vahu dhaam sidhaavai ||

That fool always remained with us whole day and never checked his wife off.(2)

ਯੌ ਤਾ ਸੋ ਤ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਸੁਨਾਵੈ ॥

yau taa so tiray bachan sunaavai ||

Whenever he came back home, his wife would pronounce,

ਯਾ ਕਹ ਕਲਿ ਕੀ ਬਾਤ ਨ ਲਾਗੀ ॥

yaa keh kal kee baat na laagee ||

ਮੇਰੋ ਪਿਯਾ ਬਡੋ ਬਡਭਾਗੀ ॥੩॥

mero piyaa baddo baddabhaagee ||3||

‘He is not induced by the modern-day influences, as he has been endowed with noble destiny.’(3)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਨਿਸੁ ਦਿਨ ਸਬਦਨ ਗਾਵਹੀ ਸਭ ਸਾਧਨ ਕੋ ਰਾਉ ॥

nis dhin sabadhan gaavahee sabh saadhan ko raau ||

Every day she chanted same words that he was a saintly figure.