Ang 830

ਤਿਹੀ ਬਾਗ ਹੂੰ ਮੈ ਤਰੋਰੁਹ ਚਬੈਯੈ ॥

tihee baag hoo(n) mai taroruh chabaiyai ||

‘In such a beautiful garden I will relish the flowers

ਰਿਝੈਯੈ ਤੁਮੈ ਭੋਗ ਭਾਵਤ ਕਮੈਯੈ ॥

rijhaiyai tumai bhog bhaavat kamaiyai ||

And satisfy you through lovemaking.

ਬਿਲੰਬ ਨ ਕਰੋ ਪ੍ਰਾਤ ਹੋਤੋ ਪਧਾਰੇ ॥

bila(n)b na karo praat hoto padhaare ||

‘Let us go quick, and before the day breaks,

ਸਭੈ ਚਿਤ ਕੇ ਦੂਰਿ ਕੈ ਸੋਕ ਡਾਰੈ ॥੧੩॥

sabhai chit ke dhoor kai sok ddaarai ||13||

We eliminate all our tribulations.’(13)

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

Arril

ਲਈ ਸਹਚਰੀ ਚਤੁਰਿ ਸੋ ਏਕ ਬੁਲਾਇ ਕੈ ॥

liee sahacharee chatur so ek bulai kai ||

ਕਹੋ ਪਿਅਰਵਾ ਸਾਥ ਭੇਦ ਸਮਝਾਇ ਕੈ ॥

kaho piaravaa saath bhedh samajhai kai ||

She had called the clever companion and sent her for another lover.

ਲਿਖਿ ਪਤਿਯਾ ਕਰ ਦਈ ਕਹਿਯੋ ਤਿਹ ਦੀਜੀਯੋ ॥

likh patiyaa kar dhiee kahiyo teh dheejeeyo ||

ਹੋ ਕਾਲਿ ਹਮਾਰੇ ਬਾਗ ਕ੍ਰਿਪਾ ਚਲਿ ਕੀਜੀਯੋ ॥੧੪॥

ho kaal hamaare baag kirapaa chal keejeeyo ||14||

She had sent a letter asking the lover to reach the garden next day.(14)

ਕਹਿਯੋ ਪਿਅਰਵਹਿ ਐਸ ਭੇਦ ਸਮੁਝਾਇਯੌ ॥

kahiyo piaraveh aais bhedh samujhaiyau ||

ਕਾਲਿ ਹਮਾਰੇ ਬਾਗ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਆਇਯੌ ॥

kaal hamaare baag kirapaa kar aaiyau ||

She conveyed this secret to the (second) lover, ‘Come to the garden.

ਜਬੈ ਮੁਗਲ ਛਲਿ ਦੈਹੋ ਰੂਖ ਚੜਾਇ ਕੈ ॥

jabai mugal chhal dhaiho rookh chaRai kai ||

ਹੋ ਤਬੈ ਸਜਨਵਾ ਮਿਲਿਯਹੁ ਹਮ ਕੋ ਆਇ ਕੈ ॥੧੫॥

ho tabai sajanavaa miliyahu ham ko aai kai ||15||

When I make Mughal to clime the tree, then you come and meet me.’(15)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਪ੍ਰਾਤ ਮੁਗਲ ਕੋ ਲੈ ਚਲੀ ਅਪਨੇ ਬਾਗ ਲਿਵਾਇ ॥

praat mugal ko lai chalee apane baag livai ||

Next day she, delightfully, took Mughal to the garden.

ਰਸ ਕਸ ਲੈ ਮਦਰਾ ਚਲੀ ਹ੍ਰਿਦੈ ਹਰਖ ਉਪਜਾਇ ॥੧੬॥

ras kas lai madharaa chalee hiradhai harakh upajai ||16||

She carried with her wine and plenty of other viands.(16)

ਬਾਗ ਮੁਗਲ ਕੋ ਲੈ ਚਲੀ ਉਤ ਨ੍ਰਿਪ ਸੁਤਹਿ ਬੁਲਾਇ ॥

baag mugal ko lai chalee ut nirap suteh bulai ||

On one side she took Mughal with her and the other side she sent for the Raja’s son.

ਫਲਨ ਚਬਾਵਨ ਕੇ ਨਮਿਤ ਚੜੀ ਬਿਰਛ ਪਰ ਜਾਇ ॥੧੭॥

falan chabaavan ke namit chaRee birachh par jai ||17||

Reaching there she immediately went up the tree.(17)

ਚੜਤ ਰੂਖ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਕਹਾ ਕਰਤ ਤੈ ਕਾਜ ॥

chaRat rookh aaise kahiyo kahaa karat tai kaaj ||

From up the tree she said, ‘What is this you are doing?

ਮੁਹਿ ਦੇਖਤ ਤ੍ਰਿਯ ਅਨਤ ਸੋ ਰਮਤ ਨ ਆਵਤ ਲਾਜ ॥੧੮॥

muh dhekhat tiray anat so ramat na aavat laaj ||18||

‘Aren’t you ashamed of having romance with another women while I am watching ?’(18)

ਉਤਰਿ ਰੂਖ ਤੇ ਯੌ ਕਹੀ ਕਹਾ ਗਈ ਵਹ ਤ੍ਰੀਯ ॥

autar rookh te yau kahee kahaa giee veh treey ||

She came down and asked, ‘Where has the woman gone with whom

ਤੌ ਜਿਹ ਅਬ ਭੋਗਤ ਹੁਤੋ ਅਧਿਕ ਮਾਨਿ ਸੁਖ ਜੀਯ ॥੧੯॥

tau jeh ab bhogat huto adhik maan sukh jeey ||19||

You were making passionate love?(19)

ਮੈ ਨ ਰਮਿਯੋ ਤ੍ਰਿਯ ਅਨਤ ਸੋ ਭਯੋ ਭੇਦ ਯਹ ਕੌਨ ॥

mai na ramiyo tiray anat so bhayo bhedh yeh kauan ||

He replied, ‘I was not making romance with anybody.’

ਕਛੁ ਚਰਿਤ੍ਰ ਇਹ ਰੂਖ ਮੈ ਯੌ ਕਹਿ ਬਾਧੀ ਮੌਨ ॥੨੦॥

kachh charitr ieh rookh mai yau keh baadhee mauan ||20||

The woman said, ‘A miracle seems to be emanating from this tree,’ and went quiet.(20)

ਯੌ ਚਿੰਤਾ ਚਿਤ ਬੀਚ ਕਰਿ ਚੜਿਯੋ ਬਿਰਛ ਪਰ ਧਾਇ ॥

yau chi(n)taa chit beech kar chaRiyo birachh par dhai ||

In amazement Mughal climbed the tree,

ਰਤਿ ਮਾਨੀ ਤ੍ਰਿਯ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੇ ਸੁਤ ਕੋ ਨਿਕਟ ਬੁਲਾਇ ॥੨੧॥

rat maanee tiray nirapat ke sut ko nikaT bulai ||21||

Down there the woman made love with the prince.(21)

ਅਤਿ ਪੁਕਾਰ ਕਰ ਦ੍ਰਖਤ ਤੇ ਉਤਰਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਸੁਤ ਜਾਨਿ ॥

at pukaar kar dhrakhat te utariyo nirap sut jaan ||

Shouting at the prince, Mughal came down but, in the mean time, the woman had made the prince to run away.

ਉਤਰਤ ਦਿਯੋ ਭਜਾਇ ਤ੍ਰਿਯ ਕਛੂ ਨ ਦੇਖ੍ਯੋ ਆਨਿ ॥੨੨॥

autarat dhiyo bhajai tiray kachhoo na dhekhayo aan ||22||

And Mughal could not find him there.(22)

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

Arril

ਚਲਿ ਕਾਜੀ ਪੈ ਗਯੋ ਤਾਹਿ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ॥

chal kaajee pai gayo taeh aaise kahiyo ||

ਏਕ ਰੂਖ ਅਚਰਜ ਕੋ ਆਂਖਿਨ ਮੈ ਲਹਿਯੋ ॥

ek rookh acharaj ko aa(n)khin mai lahiyo ||

ਤਾ ਕੋ ਚਲਿ ਕਾਜੀ ਜੂ ਆਪੁ ਨਿਹਾਰਿਯੈ ॥

taa ko chal kaajee joo aap nihaariyai ||

ਹੋ ਮੇਰੋ ਚਿਤ ਕੋ ਭਰਮੁ ਸੁ ਆਜੁ ਨਿਵਾਰਿਯੈ ॥੨੩॥

ho mero chit ko bharamu su aaj nivaariyai ||23||

Mughal went to the Quazi and told him that he had seen a miraculous tree and requested, ‘Come with me, see for yourself and remove my apprehension.’(23)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸੁਨਤ ਬਚਨ ਕਾਜੀ ਉਠਿਯੋ ਸੰਗ ਲਈ ਨਿਜੁ ਨਾਰਿ ॥

sunat bachan kaajee uThiyo sa(n)g liee nij naar ||

Hearing this, Quazi got up, took his wife with him and walked to the place.

ਚਲਿ ਆਯੋ ਤਿਹ ਰੂਖ ਤਰ ਲੋਗ ਸੰਗ ਕੋ ਟਾਰਿ ॥੨੪॥

chal aayo teh rookh tar log sa(n)g ko Taar ||24||

Leaving all the people behind he came and stood under the tree.(24)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਭੇਦਿ ਨਾਰਿ ਸੌ ਸਭ ਤਿਨ ਕਹਿਯੋ ॥

bhedh naar sau sabh tin kahiyo ||

That woman had already told the whole story to the Quazi’s wife and

ਤਾ ਪਾਛੇ ਤਿਹ ਦ੍ਰੁਮ ਕੇ ਲਹਿਯੋ ॥

taa paachhe teh dhrum ke lahiyo ||

Had shown her the tree too.

ਤਿਨਹੂੰ ਅਪਨੋ ਮਿਤ੍ਰ ਬੁਲਾਇਯੋ ॥

tinahoo(n) apano mitr bulaiyo ||

Quazi’s wife also had called there, her lover and,

ਰੂਖ ਚਰੇ ਪਿਯ ਭੋਗ ਕਮਾਯੋ ॥੨੫॥

rookh chare piy bhog kamaayo ||25||

While her husband was up the tree, she made love with him.(25)

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

Arrii

ਮੋਹਿ ਮੀਰ ਜੋ ਕਹਿਯੋ ਸਤਿ ਮੋ ਜਾਨਿਯੋ ॥

moh meer jo kahiyo sat mo jaaniyo ||

Quazi said, ‘Whatever Mughal told was true.’

ਤਾ ਦਿਨ ਤੇ ਤਿਨ ਮੁਗਲ ਹਿਤੂ ਕਰ ਮਾਨਿਯੋ ॥

taa dhin te tin mugal hitoo kar maaniyo ||

From then on he created close friendship with the Mughal.

ਤਵਨ ਦਿਵਸ ਤੇ ਕਾਜੀ ਚੇਰੋ ਹ੍ਵੈ ਰਹਿਯੋ ॥

tavan dhivas te kaajee chero havai rahiyo ||

Rather he became his disciple and acquiesced that whatever Mughal

ਹੋ ਸਤਿ ਬਚਨ ਸੋਊ ਭਯੋ ਜੁ ਮੋ ਕੋ ਇਨ ਕਹਿਯੋ ॥੨੬॥

ho sat bachan souoo bhayo ju mo ko in kahiyo ||26||

Said it was correct.(26)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਕੋਟ ਕਸਟ ਸ੍ਯਾਨੋ ਸਹਹਿ ਕੈਸੌ ਦਹੈ ਅਨੰਗ ॥

koT kasaT sayaano saheh kaisau dhahai ana(n)g ||

A wise person, howsoever he may be in distress and sexually