Ang 820

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਮੇਵਾ ਸਾਹੁਨਿ ਸਾਹੁ ਲੈ ਤਿਹ ਸਫ ਭੀਤਰਿ ਡਾਰਿ ॥

mevaa saahun saahu lai teh saf bheetar ddaar ||

Taking the fruit, the trader threw it to the sack and the woman said,

ਖਾਹਿ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਤੂ ਭਛ ਸੁਭ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਸੁਧਾਰਿ ॥੧੨॥

khaeh nirapat too bhachh subh aaise kahiyo sudhaar ||12||

‘O my Raja eat it to your satisfaction.’(12)

ਸੁਨਤ ਸਾਹੁ ਚਮਕ੍ਯੋ ਬਚਨ ਤ੍ਰਿਯ ਕੌ ਕਹਿਯੋ ਰਿਸਾਇ ॥

sunat saahu chamakayo bachan tiray kau kahiyo risai ||

The trader flew into rage and asked the lady, ‘Why have you called me a Raja?

ਤੈ ਮੁਹਿ ਕ੍ਯੋ ਰਾਜਾ ਕਹਿਯੋ ਮੋ ਕਹੁ ਬਾਤ ਬਤਾਇ ॥੧੩॥

tai muh kayo raajaa kahiyo mo kahu baat batai ||13||

‘Disclose the reason behind this.’(13)

ਧਾਮ ਰਹਤ ਤੋਰੇ ਸੁਖੀ ਤੋ ਸੌ ਨੇਹੁ ਬਢਾਇ ॥

dhaam rahat tore sukhee to sau neh baddai ||

The woman said, ‘I live in your house. I love you and that is why

ਤਾ ਤੇ ਮੈ ਰਾਜਾ ਕਹਿਯੋ ਮੇਰੇ ਤੁਮ ਹੀ ਰਾਇ ॥੧੪॥

taa te mai raajaa kahiyo mere tum hee rai ||14||

I called you a Raja. You are my Raja.’(14)

ਰੀਝ ਗਯੋ ਜੜ ਬਾਤ ਸੁਨਿ ਭੇਦ ਨ ਸਕਿਯੋ ਪਛਾਨਿ ॥

reejh gayo jaR baat sun bhedh na sakiyo pachhaan ||

The fool was satisfied without knowing the reason, became the

ਤੁਰਤਿ ਗਯੋ ਹਾਟੈ ਸੁ ਉਠਿ ਅਧਿਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮਨ ਮਾਨਿ ॥੧੫॥

turat gayo haaTai su uTh adhik preet man maan ||15||

Embodiment of love and left for his business.(15)

ਸਾਹੁ ਗਏ ਤ੍ਰਿਯ ਸਾਹ ਕੀ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਦਯੋ ਨਿਕਾਰਿ ॥

saahu ge tiray saeh kee nirap ko dhayo nikaar ||

Soon after, she facilitated the Raja to come out.

ਸੁਨਤ ਬਾਤ ਅਤਿ ਕੋਪ ਕੈ ਅਧਿਕ ਲੌਡਿਯਹਿ ਮਾਰਿ ॥੧੬॥

sunat baat at kop kai adhik lauaddiyeh maar ||16||

Learning about the full interaction, the Raja beat her up and left the place.(16)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਨੌਮੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੯॥੧੭੧॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe nauamo charitr samaapatam sat subham sat ||9||171||afajoo(n)||

Ninth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (9)(171)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਤਵਨ ਲੌਡਿਯਹਿ ਸਾਹੁ ਤ੍ਰਿਯ ਮਾਰੀ ਜੌ ਰਿਸਿ ਖਾਇ ॥

tavan lauaddiyeh saahu tiray maaree jau ris khai ||

The Minister narrated to the Raja.

ਕਿਯ ਚਰਿਤ੍ਰ ਤਿਨ ਮੰਤ੍ਰਿਯਨ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨਾਇ ॥੧॥

kiy charitr tin ma(n)tirayan nirap so kahiyo sunai ||1||

The maid of the trader’s wife, who was beaten up in a temper, had displayed a few wonders as well:(1)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਚੋਟਨ ਲਗੇ ਰੋਹ ਮਨ ਆਨੋ ॥

choTan lage roh man aano ||

She (the maid) was infuriated after getting severe beating.

ਜਾਇ ਸੈਯਦ ਸੋ ਕਰਿਯੋ ਯਰਾਨੋ ॥

jai saiyadh so kariyo yaraano ||

She got involved herself with a Sayeed.

ਨਿਤ ਤਿਹ ਅਪਨੇ ਸਦਨ ਬੁਲਾਵੈ ॥

nit teh apane sadhan bulaavai ||

She invited him to her house every day and

ਸਾਹੁ ਤ੍ਰਿਯਾ ਕੋ ਦਰਬੁ ਲੁਟਾਵੈ ॥੨॥

saahu tirayaa ko dharab luTaavai ||2||

Started to plunder the wealth of the trader’ wife.(2)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸਾਹੁ ਤ੍ਰਿਯਾ ਕੀ ਖਾਟ ਪਰ ਇਕ ਦਿਨ ਤਾਹਿ ਸਵਾਇ ॥

saahu tirayaa kee khaaT par ik dhin taeh savai ||

ਸਾਹੁ ਤ੍ਰਿਯਾ ਸੋ ਅਗਮਨੈ ਕਹਿਯੋ ਬਚਨ ਸੌ ਜਾਇ ॥੩॥

saahu tirayaa so agamanai kahiyo bachan sau jai ||3||

Before she put Sayeed in the bed belonging to the trader’s wife, the maid had gone to the trader’s wife and told,

ਤਵਨੈ ਨ੍ਰਿਪ ਤੁਅ ਹਿਤ ਪਰਿਯੋ ਬੇਗਿ ਬੁਲਾਵਤ ਤੋਹਿ ॥

tavanai nirap tua hit pariyo beg bulaavat toh ||

ਚਲੋ ਅਬੈ ਉਠਿ ਤੁਮ ਤਹਾ ਬਾਤ ਸ੍ਰਵਨ ਧਰਿ ਮੋਹਿ ॥੪॥

chalo abai uTh tum tahaa baat sravan dhar moh ||4||

‘The Raja, imbued in your love, is waiting. Please go quick to the house where fire is visible.’(3)

ਨ੍ਰਿਪ ਠਾਢੋ ਹੇਰੈ ਤੁਮੈ ਤੁਮਰੇ ਅਤਿ ਹਿਤ ਪਾਗਿ ॥

nirap Thaaddo herai tumai tumare at hit paag ||

ਬੇਗਿ ਚਲੋ ਉਠਿ ਤਹਾ ਤੁਮ ਜਹਾ ਬਰਤੁ ਹੈ ਆਗਿ ॥੫॥

beg chalo uTh tahaa tum jahaa barat hai aag ||5||

Making sure, the maid, then, ran and approached the Raja, led him to

ਸੁਨਤ ਬਚਨ ਤ੍ਰਿਯ ਤਹ ਚਲੀ ਕਹਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਸੋ ਧਾਇ ॥

sunat bachan tiray teh chalee kahiyo nirapat so dhai ||

The place where the Sayeed was lying down and said, ‘Here, your

ਸੋਇ ਯਾਰ ਤੁਮਰੀ ਰਹੀ ਗਹੋ ਚਰਨ ਦੋਊ ਜਾਇ ॥੬॥

soi yaar tumaree rahee gaho charan dhouoo jai ||6||

Beloved is lying down. Go and hold her by her feet.’(6)

ਆਪੁ ਅਗਮਨੇ ਦੌਰਿ ਕੈ ਸੈਯਦਹਿ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨਾਇ ॥

aap agamane dhauar kai saiyadheh kahiyo sunai ||

Previously she (the maid) had already warned the Sayeed and told him

ਗਹਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਜਾਗਤ ਰਹੋ ਜਿਨਿ ਨ ਗਹੈ ਕੋਊ ਆਇ ॥੭॥

geh kirapaan jaagat raho jin na gahai kouoo aai ||7||

To remain alert, with a sword beside him, in case some one walked in.(7)

ਚੋਰ ਜਰਾਵਤ ਆਗਿ ਜਹ ਤਹ ਤ੍ਰਿਯ ਪਹੁਚੀ ਜਾਇ ॥

chor jaraavat aag jeh teh tiray pahuchee jai ||

On the other side, the place where thieves were sitting with fire on, the trader’s wife came.

ਲੂਟਿ ਕੂਟਿ ਤਾ ਕੌ ਦਿਯੋ ਗਹਿਰੇ ਗੜੇ ਦਬਾਇ ॥੮॥

looT kooT taa kau dhiyo gahire gaRe dhabai ||8||

They (the thieves) plundered and killed her and buried her body in a ditch.(8)

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

Arril

ਚਰਨ ਛੁਅਨ ਦੋਊ ਕਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿ ਨ੍ਰਿਪ ਆਨਿਯੋ ॥

charan chhuan dhouoo kaal prer nirap aaniyo ||

ਚਿਤ੍ਰ ਕਲਾ ਕੋ ਬਚਨ ਸਤਿ ਕਰ ਮਾਨਿਯੋ ॥

chitr kalaa ko bachan sat kar maaniyo ||

Here, the Raja adhered to the truth of the maid’s words and leapt forward to touch (Sayeed’s) feet.

ਉਠਤ ਤੇਗ ਕੋ ਤਬ ਬਿਨ ਘਾਵ ਪ੍ਰਹਾਰਿਯੋ ॥

auThat teg ko tab bin ghaav prahaariyo ||

ਹੋ ਸੁਘਰ ਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਕੋ ਹਨਿ ਹੀ ਡਾਰਿਯੋ ॥੯॥

ho sughar si(n)gh raajaa ko han hee ddaariyo ||9||

The Sayeed jumped up and with one stroke decapitated the Raja.(9)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸਾਹੁ ਬਧੂ ਚੋਰਨ ਹਨੀ ਸੈਯਦ ਨ੍ਰਿਪ ਕੌ ਘਾਇ ॥

saahu badhoo choran hanee saiyadh nirap kau ghai ||

ਤਵਨ ਲੌਡਿਯਹਿ ਲੈ ਗਯੋ ਅਪਨੇ ਸਦਨ ਬਨਾਇ ॥੧੦॥

tavan lauaddiyeh lai gayo apane sadhan banai ||10||

ਤ੍ਰਿਯਹਿ ਨ ਅੰਤਰ ਦੀਜਿਯੈ ਤਾ ਕੋ ਲੀਜੈ ਭੇਦ ॥

tirayeh na a(n)tar dheejiyai taa ko leejai bhedh ||

The thieves had been made to kill the trader’s wife, and, after killing

ਬਹੁ ਪੁਰਖਨ ਕੇ ਕਰਤ ਹੈ ਹ੍ਰਿਦੈ ਚੰਚਲਾ ਛੇਦ ॥੧੧॥

bahu purakhan ke karat hai hiradhai cha(n)chalaa chhedh ||11||

The Raja, the Sayeed took the maid (Chitarkala) to his abode.(11)

ਚਿਤ ਤ੍ਰਿਯ ਕੋ ਹਰਿ ਲੀਜਿਯੈ ਤਾਹਿ ਨ ਦੀਜੈ ਚਿਤ ॥

chit tiray ko har leejiyai taeh na dheejai chit ||

The woman’s heart may be captured but never let her steal your heart.

ਨਿਤਪ੍ਰਤਿ ਤਾਹਿ ਰਿਝਾਇਯੈ ਦੈ ਦੈ ਅਗਨਿਤ ਬਿਤ ॥੧੨॥

nitaprat taeh rijhaiyai dhai dhai aganit bit ||12||

Providing her myriads of victuals, just keep her satisfied.(12)

ਗੰਧ੍ਰਬ ਜਛ ਭੁਜੰਗ ਗਨ ਨਰ ਬਪੁਰੇ ਕਿਨ ਮਾਹਿ ॥

ga(n)dhrab jachh bhuja(n)g gan nar bapure kin maeh ||

The gods, such as Gandharabh, Jachh, Bhujang, Dev, Devil, none could fathom the Chritars of the women,