Ang 819

ਤਬ ਲੌ ਮੁਗਲ ਆਇ ਹੀ ਗਯੋ ॥

tab lau mugal aai hee gayo ||

The Mughal was not far off and seeing him

ਸੇਖਹਿ ਡਾਰਿ ਗੋਨਿ ਮਹਿ ਦੀਯੋ ॥੭॥

sekheh ddaar gon meh dheeyo ||7||

She entrapped the Sheikh in an hessian bag.(7)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਤਿਹ ਪਾਛੇ ਕੁਟਵਾਰ ਕੇ ਗਏ ਪਯਾਦੇ ਆਇ ॥

teh paachhe kuTavaar ke ge payaadhe aai ||

In the mean time the constables from the City Kotwal, the police station officer, walked in.

ਤੁਰਤੁ ਕੁਠਰਿਯਾ ਨਾਜ ਕੀ ਮੁਗਲਹਿ ਦਯੋ ਦੁਰਾਇ ॥੮॥

turat kuThariyaa naaj kee mugaleh dhayo dhurai ||8||

She made the Mughal to run to the corn room.(8)

ਘੇਰਿ ਪਯਾਦਨ ਜਬ ਲਈ ਰਹਿਯੋ ਨ ਕਛੂ ਉਪਾਇ ॥

gher payaadhan jab liee rahiyo na kachhoo upai ||

The constables surrounded the house from all sides and seeing no escape she put the house to fire,

ਨਿਕਸਿ ਆਪੁ ਠਾਢੀ ਭਈ ਗ੍ਰਿਹ ਕੌ ਆਗਿ ਲਗਾਇ ॥੯॥

nikas aap Thaaddee bhiee gireh kau aag lagai ||9||

And came outside the house and stood there.(9)

ਦੁਹੂੰ ਹਾਥ ਪੀਟਤ ਭਈ ਜਰਿਯੋ ਜਰਿਯੋ ਗ੍ਰਿਹ ਭਾਖਿ ॥

dhuhoo(n) haath peeTat bhiee jariyo jariyo gireh bhaakh ||

She started to lament aloud beating her breast, ‘My house is on fire, my house is burning.’

ਵੈ ਚਾਰੌ ਤਾ ਮੈ ਜਰੇ ਕਿਨਹੂੰ ਨ ਹੇਰੀ ਰਾਖਿ ॥੧੦॥

vai chaarau taa mai jare kinahoo(n) na heree raakh ||10||

All the four were burned to death and no one even came across their ashes.(10)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਅਸਟਮੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੮॥੧੫੫॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe asaTame charitr samaapatam sat subham sat ||8||155||afajoo(n)||

Eighth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (8)(155)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸਹਰ ਲਹੌਰ ਬਿਖੈ ਹੁਤੀ ਏਕ ਬਹੁਰਿਯਾ ਸਾਹ ॥

sahar lahauar bikhai hutee ek bahuriyaa saeh ||

A trader’s wife used to live in the city of Lahore.

ਕਮਲ ਨਿਰਖਿ ਲੋਚਨ ਜਲਤ ਹੇਰਿ ਲਜਤ ਮੁਖ ਮਾਹ ॥੧॥

kamal nirakh lochan jalat her lajat mukh maeh ||1||

Her sparkling eyes made even the flowers to blush.(1)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਸ੍ਰੀ ਜਗਜੋਤਿ ਮਤੀ ਤਿਹ ਨਾਮਾ ॥

sree jagajot matee teh naamaa ||

ਜਾ ਸਮ ਔਰ ਨ ਜਗ ਮੋ ਬਾਮਾ ॥

jaa sam aauar na jag mo baamaa ||

Known as Jag Jot Mati, there was none equal to her in beauty in the world.

ਅਧਿਕ ਤਰੁਨ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾ ਬਿਰਾਜੈ ॥

adhik tarun kee prabhaa biraajai ||

ਲਖਿ ਤਾ ਕੌ ਤੜਿਤਾ ਤਨ ਲਾਜੈ ॥੨॥

lakh taa kau taRitaa tan laajai ||2||

On her sight, the lightening, as well, felt humiliated.(2)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਇਕ ਰਾਜਾ ਅਟਕਤ ਭਯੋ ਨਿਰਖਿ ਤਰਨਿ ਕੇ ਅੰਗ ॥

eik raajaa aTakat bhayo nirakh taran ke a(n)g ||

Impressed by her figurative beauty, a Raja was pervaded with lust.

ਰਤਿ ਮਾਨੀ ਰੁਚਿ ਮਾਨਿ ਕੈ ਅਤਿ ਹਿਤ ਚਿਤ ਕੈ ਸੰਗ ॥੩॥

rat maanee ruch maan kai at hit chit kai sa(n)g ||3||

With determination, he presented his proposal to make love to her.(3)

ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਪਰ ਅਟਕਤ ਭਈ ਨਿਤਿ ਗ੍ਰਿਹ ਲੇਤ ਬੁਲਾਇ ॥

so nirap par aTakat bhiee nit gireh let bulai ||

She fell in love with the Raja too and through her maid,

ਚਿਤ੍ਰਕਲਾ ਇਕ ਸਹਚਰੀ ਤਿਹ ਗ੍ਰਿਹ ਤਾਹਿ ਪਠਾਇ ॥੪॥

chitrakalaa ik sahacharee teh gireh taeh paThai ||4||

Chitarkala, called the Raja to her house.(4)

ਚਿਤ੍ਰਕਲਾ ਜੋ ਸਹਚਰੀ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ॥

chitrakalaa jo sahacharee so nirap roop nihaar ||

On the sight of the Raja, Chitarkala herself fell flat on the ground

ਗਿਰੀ ਮੂਰਛਨਾ ਹ੍ਵੈ ਧਰਨਿ ਹਰ ਅਰਿ ਸਰ ਗਯੋ ਮਾਰਿ ॥੫॥

giree moorachhanaa havai dharan har ar sar gayo maar ||5||

Cupid, the adversary of Shiva, had pierced her with his arrow of love.(5)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਉਠਤ ਬਚਨ ਨ੍ਰਿਪ ਸਾਥ ਉਚਾਰੇ ॥

auThat bachan nirap saath uchaare ||

When she was roused, she said,

ਆਜੁ ਭਜੋ ਮੁਹਿ ਰਾਜ ਪਿਆਰੇ ॥

aaj bhajo muh raaj piaare ||

‘O my Raja, please make love with me.

ਹੇਰਿ ਤੁਮੈ ਹਰ ਅਰਿ ਬਸ ਭਈ ॥

her tumai har ar bas bhiee ||

‘Your sight has put me in the grip of passion

ਮੋ ਕਹ ਬਿਸਰਿ ਸਕਲ ਸੁਧਿ ਗਈ ॥੬॥

mo keh bisar sakal sudh giee ||6||

And I have lost all my senses.’(6)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸੁਨਤ ਬਚਨ ਨ੍ਰਿਪ ਨ ਕਰਿਯੋ ਤਾ ਸੌ ਭੋਗ ਬਨਾਇ ॥

sunat bachan nirap na kariyo taa sau bhog banai ||

The Raja refused to make love with her. Fuming in rage she brought the Raja with her (to Jag Jog Mati’s house)

ਸੰਗ ਲ੍ਯਾਇ ਇਹ ਖਾਇ ਰਿਸਿ ਕਹਿਯੋ ਸਾਹ ਸੌ ਜਾਇ ॥੭॥

sa(n)g layai ieh khai ris kahiyo saeh sau jai ||7||

But went to the trader and told him that a man was visiting his house in his absence.(7)

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

Arril

ਸੁਨਤ ਬਚਨ ਤਿਹ ਸਾਹ ਤੁਰਤ ਘਰ ਆਇਯੋ ॥

sunat bachan teh saeh turat ghar aaiyo ||

Hearing this he came home immediately and was very much afflicted

ਲਖਿਯੋ ਤਵਨ ਤ੍ਰਿਯ ਭੇਦ ਅਧਿਕ ਦੁਖ ਪਾਇਯੋ ॥

lakhiyo tavan tiray bhedh adhik dhukh paiyo ||

Seeing deceitful secret of his wife.

ਮੋਰਿ ਨਿਰਖਿ ਪਤਿ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਜਿਯ ਤੇ ਮਾਰਿ ਹੈ ॥

mor nirakh pat nirap ko jiy te maar hai ||

The wife thought, seeing her with the Raja, he (husband) would kill

ਹੋ ਤਾ ਪਾਛੇ ਹਮਹੂੰ ਕੌ ਤੁਰਤ ਸੰਘਾਰਿ ਹੈ ॥੮॥

ho taa paachhe hamahoo(n) kau turat sa(n)ghaar hai ||8||

Him and, thereafter, would finish her as well.(8)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਤਾ ਤੇ ਆਗੇ ਕੀਜਿਯੈ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਤੁਰਤ ਉਪਾਇ ॥

taa te aage keejiyai nirap ko turat upai ||

She thought, ‘I must do something to save the Raja. I must serve

ਜਿਯ ਤੇ ਜਿਯਤ ਨਿਕਾਰਿਯੈ ਭੋਜਨ ਭਲੋ ਖਵਾਇ ॥੯॥

jiy te jiyat nikaariyai bhojan bhalo khavai ||9||

Dainty food to my husband and send him away.’(9)

ਇਕ ਸਫ ਬੀਚ ਲਪੇਟਿ ਤਿਹ ਧਰਿਯੋ ਭੀਤ ਸੋ ਲਾਇ ॥

eik saf beech lapeT teh dhariyo bheet so lai ||

She wrapped round the Raja in a hessian sack and made it stand near the wall.

ਜਾਇ ਸਾਹ ਆਗੇ ਲਿਯੌ ਭੋਜਨ ਭਲੋ ਮੰਗਾਇ ॥੧੦॥

jai saeh aage liyau bhojan bhalo ma(n)gai ||10||

She received her trader husband with great pleasure and cooked lavish food for him.(10)

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

Arril

ਭੋਜਨ ਭਲੋ ਸਾਹ ਕੌ ਤਾਹਿ ਖਵਾਇਯੋ ॥

bhojan bhalo saeh kau taeh khavaiyo ||

ਬਹੁਰਿ ਬਚਨ ਤਾ ਕੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਇਯੋ ॥

bahur bachan taa ko ieh bhaat sunaiyo ||

She served him dainty viands and asked him to throw a handful of dryfruit towards the sack and said,

ਭਰਿ ਮੇਵਾ ਕੀ ਮੁਠਿ ਯਾ ਸਫ ਮੋ ਡਾਰਿਯੈ ॥

bhar mevaa kee muTh yaa saf mo ddaariyai ||

ਹੋ ਪਰੇ ਜੀਤਿਬੈ ਦਾਵ ਪਰੇ ਬਿਨੁ ਹਾਰਿਯੈ ॥੧੧॥

ho pare jeetibai dhaav pare bin haariyai ||11||

‘You win if it goes straight into the sack, otherwise you lose.(11)