Ang 676

ਸੁਨੋ ਭੂਪ ਇਕ ਕਹੋਂ ਕਹਾਨੀ ॥

suno bhoop ik kaho(n) kahaanee ||

ਏਕ ਪੁਰਖ ਉਪਜ੍ਯੋ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥

ek purakh upajayo abhimaanee ||

“O king! Listen, we tell you an episode

ਜਿਹ ਸਮ ਰੂਪ ਜਗਤ ਨਹੀ ਕੋਈ ॥

jeh sam roop jagat nahee koiee ||

ਏਕੈ ਘੜਾ ਬਿਧਾਤਾ ਸੋਈ ॥੫॥

ekai ghaRaa bidhaataa soiee ||5||

A very proud person has been born and there is none so beautiful like him it seems that the Lord (Providence) Himself had created him.5.

ਕੈ ਗੰਧ੍ਰਬ ਜਛ ਕੋਈ ਅਹਾ ॥

kai ga(n)dhrab jachh koiee ahaa ||

ਜਾਨੁਕ ਦੂਸਰ ਭਾਨੁ ਚੜ ਰਹਾ ॥

jaanuk dhoosar bhaan chaR rahaa ||

“Either he is a Yaksha or Gandharva it appears that a second sun has arisen

ਅਤਿ ਜੋਬਨ ਝਮਕਤ ਤਿਹ ਅੰਗਾ ॥

at joban jhamakat teh a(n)gaa ||

ਨਿਰਖਤ ਜਾ ਕੇ ਲਜਤ ਅਨੰਗਾ ॥੬॥

nirakhat jaa ke lajat ana(n)gaa ||6||

His body is gleaming with youth and seeing him, even the god of love is feeling shy.”6.

ਭੂਪਤਿ ਦੇਖਨ ਕਾਜ ਬੁਲਾਵਾ ॥

bhoopat dhekhan kaaj bulaavaa ||

ਪਹਿਲੇ ਦ੍ਯੋਸ ਸਾਥ ਚਲ ਆਵਾ ॥

pahile dhayos saath chal aavaa ||

The king called him in order to see him and he (Parasnath) came on the very first day with the messengers

ਹਰਖ ਹ੍ਰਿਦੈ ਧਰ ਕੇ ਜਟਧਾਰੀ ॥

harakh hiradhai dhar ke jaTadhaaree ||

ਜਾਨੁਕ ਦੁਤੀ ਦਤ ਅਵਤਾਰੀ ॥੭॥

jaanuk dhutee dhat avataaree ||7||

The king was pleased in his heart on seeing him wearing matted locks and it appeared to him that he was the second incarnation of Dutt.7.

ਨਿਰਖ ਰੂਪ ਕਾਪੇ ਜਟਧਾਰੀ ॥

nirakh roop kaape jaTadhaaree ||

ਯਹ ਕੋਊ ਭਯੋ ਪੁਰਖੁ ਅਵਤਾਰੀ ॥

yeh kouoo bhayo purakh avataaree ||

Seeing his figure the sages wearing matted locks trembled and thought he was some incarnation,

ਯਹ ਮਤ ਦੂਰ ਹਮਾਰਾ ਕੈ ਹੈ ॥

yeh mat dhoor hamaaraa kai hai ||

ਜਟਾਧਾਰ ਕੋਈ ਰਹੈ ਨ ਪੈ ਹੈ ॥੮॥

jaTaadhaar koiee rahai na pai hai ||8||

who will finish their religion and no person with matted locks will survive.8.

ਤੇਜ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਿਰਖਿ ਤਬ ਰਾਜਾ ॥

tej prabhaav nirakh tab raajaa ||

ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਪੁਲਕਤ ਚਿਤ ਗਾਜਾ ॥

at prasa(n)n pulakat chit gaajaa ||

The king, seeing the impact of his glory, was extremely pleased

ਜਿਹ ਜਿਹਾ ਲਖਾ ਰਹੇ ਬਿਸਮਾਈ ॥

jeh jihaa lakhaa rahe bisamaiee ||

ਜਾਨੁਕ ਰੰਕ ਨਵੋ ਨਿਧ ਪਾਈ ॥੯॥

jaanuk ra(n)k navo nidh paiee ||9||

Whosoever saw him, he was pleased like one pauper obtaining nine treasures.9.

ਮੋਹਨ ਜਾਲ ਸਭਨ ਸਿਰ ਡਾਰਾ ॥

mohan jaal sabhan sir ddaaraa ||

ਚੇਟਕ ਬਾਨ ਚਕ੍ਰਿਤ ਹ੍ਵੈ ਮਾਰਾ ॥

cheTak baan chakirat havai maaraa ||

He put his net of allurement on all and all were getting succumbed in wonder

ਜਹ ਤਹ ਮੋਹਿ ਸਕਲ ਨਰ ਗਿਰੇ ॥

jeh teh moh sakal nar gire ||

ਜਾਨ ਸੁਭਟ ਸਾਮੁਹਿ ਰਣ ਭਿਰੇ ॥੧੦॥

jaan subhaT saamuh ran bhire ||10||

All the people getting fascinated fell down here and there like the warriors falling in battle.10.

ਨਰ ਨਾਰੀ ਜਿਹ ਜਿਹ ਤਿਹ ਪੇਖਾ ॥

nar naaree jeh jeh teh pekhaa ||

ਤਿਹ ਤਿਹ ਮਦਨ ਰੂਪ ਅਵਿਰੇਖਾ ॥

teh teh madhan roop avirekhaa ||

The man or woman, who saw him, considered him s the god of love

ਸਾਧਨ ਸਰਬ ਸਿਧਿ ਕਰ ਜਾਨਾ ॥

saadhan sarab sidh kar jaanaa ||

ਜੋਗਨ ਜੋਗ ਰੂਪ ਅਨੁਮਾਨਾ ॥੧੧॥

jogan jog roop anumaanaa ||11||

The hermits considered him as an adept and the Yogis as a great Yogi.11.

ਨਿਰਖਿ ਰੂਪ ਰਨਵਾਸ ਲੁਭਾਨਾ ॥

nirakh roop ranavaas lubhaanaa ||

ਦੇ ਤਿਹ ਸੁਤਾ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਮਨਿ ਮਾਨਾ ॥

dhe teh sutaa nirapat man maanaa ||

The group of queens was allured on seeing him and the king also decided to marry his daughter with him

ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਭਯੋ ਜਬੈ ਜਾਮਾਤਾ ॥

nirap ko bhayo jabai jaamaataa ||

ਮਹਾ ਧਨੁਖਧਰ ਬੀਰ ਬਿਖ੍ਯਾਤਾ ॥੧੨॥

mahaa dhanukhadhar beer bikhayaataa ||12||

When he became the son-in-law of the king, then he became famous as a great archer.12.

ਮਹਾ ਰੂਪ ਅਰੁ ਅਮਿਤ ਪ੍ਰਤਾਪੂ ॥

mahaa roop ar amit prataapoo ||

ਜਾਨੁ ਜਪੈ ਹੈ ਆਪਨ ਜਾਪੂ ॥

jaan japai hai aapan jaapoo ||

That extremely beautiful and infinitely glorious persons was absorbed within himself

ਸਸਤ੍ਰ ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਤਾ ਸੁਰਿ ਗ੍ਯਾਨਾ ॥

sasatr saasatr betaa sur gayaanaa ||

ਜਾ ਸਮ ਪੰਡਿਤ ਜਗਤਿ ਨ ਆਨਾ ॥੧੩॥

jaa sam pa(n)ddit jagat na aanaa ||13||

He was expert in the knowledge of Shastras and weapons and there was no Pandit like him in the world.13.

ਥੋਰਿ ਬਹਿਕ੍ਰਮ ਬੁਧਿ ਬਿਸੇਖਾ ॥

thor bahikram budh bisekhaa ||

ਜਾਨੁਕ ਧਰਾ ਬਿਤਨ ਯਹਿ ਭੇਖਾ ॥

jaanuk dharaa bitan yeh bhekhaa ||

He was like a Yaksha in human garb, not being troubled by the outer afflictions

ਜਿਹ ਜਿਹ ਰੂਪ ਤਵਨ ਕਾ ਲਹਾ ॥

jeh jeh roop tavan kaa lahaa ||

ਸੋ ਸੋ ਚਮਕ ਚਕ੍ਰਿ ਹੁਐ ਰਹਾ ॥੧੪॥

so so chamak chakr huaai rahaa ||14||

Whosoever saw his beauty, he was wonder-struck and duped.14.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਮਾਨ ਭਰੇ ਸਰ ਸਾਨ ਧਰੇ ਮਠ ਸਾਨ ਚੜੇ ਅਸਿ ਸ੍ਰੋਣਤਿ ਸਾਏ ॥

maan bhare sar saan dhare maTh saan chaRe as sronat saae ||

He was glorious like the sword saturated with marrow

ਲੇਤ ਹਰੇ ਜਿਹ ਡੀਠ ਪਰੇ ਨਹੀ ਫੇਰਿ ਫਿਰੇ ਗ੍ਰਿਹ ਜਾਨ ਨ ਪਾਏ ॥

let hare jeh ddeeTh pare nahee fer fire gireh jaan na paae ||

Whomsoever he saw, he could not go back to his home

ਝੀਮ ਝਰੇ ਜਨ ਸੇਲ ਹਰੇ ਇਹ ਭਾਤਿ ਗਿਰੇ ਜਨੁ ਦੇਖਨ ਆਏ ॥

jheem jhare jan sel hare ieh bhaat gire jan dhekhan aae ||

He, who came to see him he fell down swinging on the earth, whomsoever he saw, he was inflicted with the arrows of the god of love,

ਜਾਸੁ ਹਿਰੇ ਸੋਊ ਮੈਨ ਘਿਰੇ ਗਿਰ ਭੂਮਿ ਪਰੇ ਨ ਉਠੰਤ ਉਠਾਏ ॥੧੫॥

jaas hire souoo main ghire gir bhoom pare na uTha(n)t uThaae ||15||

He fell down there and writhed and could not get up to go.1.15.

ਸੋਭਤ ਜਾਨੁ ਸੁਧਾਸਰ ਸੁੰਦਰ ਕਾਮ ਕੇ ਮਾਨਹੁ ਕੂਪ ਸੁ ਧਾਰੇ ॥

sobhat jaan sudhaasar su(n)dhar kaam ke maanahu koop su dhaare ||

It seemed that the store of lust had been opened and Parasnath looked splendid like the moon

ਲਾਜਿ ਕੇ ਜਾਨ ਜਹਾਜ ਬਿਰਾਜਤ ਹੇਰਤ ਹੀ ਹਰ ਲੇਤ ਹਕਾਰੇ ॥

laaj ke jaan jahaaj biraajat herat hee har let hakaare ||

Even if there were ships stored with shyness and he allured everyone only on seeing

ਹਉ ਚਹੁ ਕੁੰਟ ਭ੍ਰਮ੍ਯੋ ਖਗ ਜ੍ਯੋਂ ਇਨ ਕੇ ਸਮ ਰੂਪ ਨ ਨੈਕੁ ਨਿਹਾਰੇ ॥

hau chahu ku(n)T bhramayo khag jayo(n) in ke sam roop na naik nihaare ||

In all the four directions, the persons like wandering birds were saying this that they had seen none so beautiful like him