Ang 675

ਭੋਜ ਦਿਲੀਪਤਿ ਕੌਰਵਿ ਕੈ ਨਹੀ ਸਾਥ ਦਯੋ ਰਘੁਨਾਥ ਬਲੀ ਕਉ ॥

bhoj dhileepat kauarav kai nahee saath dhayo raghunaath balee kau ||

He did not even co-operate with king Bhoj, the Delhi kings of Surya clan, the mighty Raghunath etc.

ਸੰਗਿ ਚਲੀ ਅਬ ਲੌ ਨਹੀ ਕਾਹੂੰ ਕੇ ਸਾਚ ਕਹੌ ਅਘ ਓਘ ਦਲੀ ਸਉ ॥

sa(n)g chalee ab lau nahee kaahoo(n) ke saach kahau agh ogh dhalee sau ||

He did not even side with the destroyer of the store of sins

ਚੇਤ ਰੇ ਚੇਤ ਅਚੇਤ ਮਹਾ ਪਸੁ ਕਾਹੂ ਕੇ ਸੰਗਿ ਚਲੀ ਨ ਹਲੀ ਹਉ ॥੪੯੨॥

chet re chet achet mahaa pas kaahoo ke sa(n)g chalee na halee hau ||492||

Therefore O great animal-like unconscious mind! come into your senses, but consider that the KAL (death) did not consider anyone its own.492.

ਸਾਚ ਔਰ ਝੂਠ ਕਹੇ ਬਹੁਤੈ ਬਿਧਿ ਕਾਮ ਕਰੋਧ ਅਨੇਕ ਕਮਾਏ ॥

saach aauar jhooTh kahe bahutai bidh kaam karodh anek kamaae ||

The being, in many ways, speaking both truth and falsehood, absorbed himself in lust and anger

ਭਾਜ ਨਿਲਾਜ ਬਚਾ ਧਨ ਕੇ ਡਰ ਲੋਕ ਗਯੋ ਪਰਲੋਕ ਗਵਾਏ ॥

bhaaj nilaaj bachaa dhan ke ddar lok gayo paralok gavaae ||

For earning and gathering wealth unashamedly lost both theis and the next world

ਦੁਆਦਸ ਬਰਖ ਪੜਾ ਨ ਗੁੜਿਓ ਜੜ ਰਾਜੀਵਿ ਲੋਚਨ ਨਾਹਿਨ ਪਾਏ ॥

dhuaadhas barakh paRaa na guRio jaR raajeev lochan naahin paae ||

Though he obtained education for twelve-years, but did not follow its sayings and lotus-eyed (Rajiv-lochan) could not realise that Lord

ਲਾਜ ਬਿਹੀਨ ਅਧੀਨ ਗਹੇ ਜਮ ਅੰਤ ਕੇ ਨਾਗੇ ਹੀ ਪਾਇ ਸਿਧਾਏ ॥੪੯੩॥

laaj biheen adheen gahe jam a(n)t ke naage hee pai sidhaae ||493||

The unashamed being will ultimately be caught by Yama and it will have to go with naked feet from this place.493.

ਕਾਹੇ ਕਉ ਬਸਤ੍ਰ ਧਰੋ ਭਗਵੇ ਮੁਨਿ ਤੇ ਸਬ ਪਾਵਕ ਬੀਚ ਜਲੈਗੀ ॥

kaahe kau basatr dharo bhagave mun te sab paavak beech jalaigee ||

O sages! why do you wear ochre-coloured clothes?, they will all be burnt in the fire at the end.

ਕਿਯੋਂ ਇਮ ਰੀਤ ਚਲਾਵਤ ਹੋ ਦਿਨ ਦ੍ਵੈਕ ਚਲੈ ਸ੍ਰਬਦਾ ਨ ਚਲੈਗੀ ॥

kiyo(n) im reet chalaavat ho dhin dhavaik chalai srabadhaa na chalaigee ||

Why do you introduce such-like rites, which will not continue for ever?

ਕਾਲ ਕਰਾਲ ਕੀ ਰੀਤਿ ਮਹਾ ਇਹ ਕਾਹੂੰ ਜੁਗੇਸਿ ਛਲੀ ਨ ਛਲੈਗੀ ॥

kaal karaal kee reet mahaa ieh kaahoo(n) juges chhalee na chhalaigee ||

Now one will be able to deceive the great tradition of the dreadful KAL

ਸੁੰਦਰਿ ਦੇਹ ਤੁਮਾਰੀ ਮਹਾ ਮੁਨਿ ਅੰਤ ਮਸਾਨ ਹ੍ਵੈ ਧੂਰਿ ਰਲੈਗੀ ॥੪੯੪॥

su(n)dhar dheh tumaaree mahaa mun a(n)t masaan havai dhoor ralaigee ||494||

O sage! your beautiful body will ultimately be mixed with dust.494.

ਕਾਹੇ ਕੋ ਪਉਨ ਭਛੋ ਸੁਨਿ ਹੋ ਮੁਨਿ ਪਉਨ ਭਛੇ ਕਛੂ ਹਾਥਿ ਨ ਐ ਹੈ ॥

kaahe ko paun bhachho sun ho mun paun bhachhe kachhoo haath na aai hai ||

O sage! why are you only subsisting on wind ? You will not achieve anything by doing this

ਕਾਹੇ ਕੋ ਬਸਤ੍ਰ ਕਰੋ ਭਗਵਾ ਇਨ ਬਾਤਨ ਸੋ ਭਗਵਾਨ ਨ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ॥

kaahe ko basatr karo bhagavaa in baatan so bhagavaan na havai hai ||

You cannot even attain that supreme Lord by wearing the ochre-coloured clothes

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ਕੇ ਦੇਖਹੁ ਤੇ ਸਬ ਹੀ ਬਸ ਕਾਲ ਸਬੈ ਹੈ ॥

bedh puraan pramaan ke dhekhahu te sab hee bas kaal sabai hai ||

Look at the illustrations of all the Vedas, Pranas etc., then you will know that all are under the control of KAL

ਜਾਰਿ ਅਨੰਗ ਨ ਨੰਗ ਕਹਾਵਤ ਸੀਸ ਕੀ ਸੰਗਿ ਜਟਾਊ ਨ ਜੈ ਹੈ ॥੪੯੫॥

jaar ana(n)g na na(n)g kahaavat sees kee sa(n)g jaTaauoo na jai hai ||495||

You can be called ANANG (limbless) by burning your lust, but even your matted locks will not accompany your head and all this will be destroyed over here.495.

ਕੰਚਨ ਕੂਟ ਗਿਰ੍ਯੋ ਕਹੋ ਕਾਹੇ ਨ ਸਾਤਓ ਸਾਗਰ ਕਿਯੋਂ ਨ ਸੁਕਾਨੋ ॥

ka(n)chan kooT girayo kaho kaahe na saato saagar kiyo(n) na sukaano ||

Undoubtedly, the citadels of gold be reduced to dust, all the seven oceans be dried up,

ਪਸਚਮ ਭਾਨੁ ਉਦ੍ਰਯੋ ਕਹੁ ਕਾਹੇ ਨ ਗੰਗ ਬਹੀ ਉਲਟੀ ਅਨੁਮਾਨੋ ॥

pasacham bhaan udhrayo kahu kaahe na ga(n)g bahee ulaTee anumaano ||

The sun may rise in the west, the Ganges may flow in the opposite direction,

ਅੰਤਿ ਬਸੰਤ ਤਪ੍ਯੋ ਰਵਿ ਕਾਹੇ ਨ ਚੰਦ ਸਮਾਨ ਦਿਨੀਸ ਪ੍ਰਮਾਨੋ ॥

a(n)t basa(n)t tapayo rav kaahe na cha(n)dh samaan dhinees pramaano ||

The sun may heat in the spring season, the sun may become cold like the moon, the earth supported by the tortoise may shake,

ਕਿਯੋਂ ਡਮਡੋਲ ਡੁਬੀ ਨ ਧਰਾ ਮੁਨਿ ਰਾਜ ਨਿਪਾਤਨਿ ਤਿਯੋਂ ਜਗ ਜਾਨੋ ॥੪੯੬॥

kiyo(n) ddamaddol ddubee na dharaa mun raaj nipaatan tiyo(n) jag jaano ||496||

But even then, O king of the sages! the destruction of the world is certain by KAL.496.

ਅਤ੍ਰਿ ਪਰਾਸਰ ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਬ੍ਯਾਸ ਤੇ ਆਦਿ ਜਿਤੇ ਮੁਨ ਭਾਏ ॥

atr paraasar naaradh saaradh bayaas te aadh jite mun bhaae ||

There have been many sages like Atri, Parashar, Narada, Sharda, Vyas etc.,

ਗਾਲਵ ਆਦਿ ਅਨੰਤ ਮੁਨੀਸ੍ਵਰ ਬ੍ਰਹਮ ਹੂੰ ਤੇ ਨਹੀ ਜਾਤ ਗਨਾਏ ॥

gaalav aadh ana(n)t muneesavair braham hoo(n) te nahee jaat ganaae ||

Who cannot be counted even by Brahma

ਅਗਸਤ ਪੁਲਸਤ ਬਸਿਸਟ ਤੇ ਆਦਿ ਨ ਜਾਨ ਪਰੇ ਕਿਹ ਦੇਸ ਸਿਧਾਏ ॥

agasat pulasat basisaT te aadh na jaan pare keh dhes sidhaae ||

There had been many sages like Agastya, Pulastya, Vashistha etc., but it could not be known to which directions they have gone

ਮੰਤ੍ਰ ਚਲਾਇ ਬਨਾਇ ਮਹਾ ਮਤਿ ਫੇਰਿ ਮਿਲੇ ਪਰ ਫੇਰ ਨ ਆਏ ॥੪੯੭॥

ma(n)tr chalai banai mahaa mat fer mile par fer na aae ||497||

They composed mantras and established many sects, but they merged in the cycle of dreadful existence, that after that nothing could be known about them.497.

ਬ੍ਰਹਮ ਨਿਰੰਧ੍ਰ ਕੋ ਫੋਰਿ ਮੁਨੀਸ ਕੀ ਜੋਤਿ ਸੁ ਜੋਤਿ ਕੇ ਮਧਿ ਮਿਲਾਨੀ ॥

braham nira(n)dhr ko for munees kee jot su jot ke madh milaanee ||

Breaking the Brahmarandhra (an aperture in the crown of the head), the light of the king of sages merged in that Supreme Light

ਪ੍ਰੀਤਿ ਰਲੀ ਪਰਮੇਸਰ ਸੋ ਇਮ ਬੇਦਨ ਸੰਗਿ ਮਿਲੈ ਜਿਮ ਬਾਨੀ ॥

preet ralee paramesar so im bedhan sa(n)g milai jim baanee ||

His love was absorbed in the Lord like all kinds of compositions are interlinked in the Veda

ਪੁੰਨ ਕਥਾ ਮੁਨਿ ਨੰਦਨ ਕੀ ਕਹਿ ਕੈ ਮੁਖ ਸੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਬਖਾਨੀ ॥

pu(n)n kathaa mun na(n)dhan kee keh kai mukh so kab sayaam bakhaanee ||

In his way, the poet Shyam has described the episode of the great sage Dutt

ਪੂਰਣ ਧਿਆਇ ਭਯੋ ਤਬ ਹੀ ਜਯ ਸ੍ਰੀ ਜਗਨਾਥ ਭਵੇਸ ਭਵਾਨੀ ॥੪੯੮॥

pooran dhiaai bhayo tab hee jay sree jaganaath bhaves bhavaanee ||498||

This chapter is now being completed hailing the Lord of the world and the mother of the world.498.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਦਤ ਮਹਾਤਮੇ ਰੁਦ੍ਰਵਤਾਰ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸਮਾਪਤੰ ॥ ਸੁਭੰ ਭਵੇਤ ਗੁਰੂ ਚਉਬੀਸ ॥੨੪॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the dhat mahaatame rudhravataar praba(n)dh samaapata(n) || subha(n) bhavet guroo chaubees ||24||

End of the description of the composition regarding the sage Dutt, the incarnation of Rudra in Bachittar Natak.

ੴ ਸਤਿਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satiguraprasaadh ||

The Lord is One and He can be attained through the Grace of the True Guru.

ਅਥ ਪਾਰਸ ਨਾਥ ਰੁਦ੍ਰ ਅਵਤਾਰ ਕਥਨੰ ॥

ath paaras naath rudhr avataar kathana(n) ||

Now begins the description of Parasnath, the incarnation of Rudra. Tent Guru.

ਪਾਤਸਾਹੀ ੧੦ ॥

paatasaahee 10 ||

CHAUPAI

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

ਇਹ ਬਿਧਿ ਦਤ ਰੁਦ੍ਰ ਅਵਤਾਰਾ ॥

eeh bidh dhat rudhr avataaraa ||

ਪੂਰਣ ਮਤ ਕੋ ਕੀਨ ਪਸਾਰਾ ॥

pooran mat ko keen pasaaraa ||

In this way there was the Dutt incarnation of Rudra and he spread his religion

ਅੰਤਿ ਜੋਤਿ ਸੋ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਨੀ ॥

a(n)t jot so jot milaanee ||

ਜਿਹ ਬਿਧਿ ਸੋ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਭਵਾਨੀ ॥੧॥

jeh bidh so paarabraham bhavaanee ||1||

In the end, according to the Will of the Lord, his light (soul) merged in the Supreme Light of the Lord.1.

ਏਕ ਲਛ ਦਸ ਬਰਖ ਪ੍ਰਮਾਨਾ ॥

ek lachh dhas barakh pramaanaa ||

ਪਾਛੇ ਚਲਾ ਜੋਗ ਕੋ ਬਾਨਾ ॥

paachhe chalaa jog ko baanaa ||

After that, the Yoga-marga (path) continued its way for one lakh and ten years

ਗ੍ਰਯਾਰਵ ਬਰਖ ਬਿਤੀਤਤ ਭਯੋ ॥

grayaarav barakh biteetat bhayo ||

ਪਾਰਸਨਾਥ ਪੁਰਖ ਭੂਅ ਵਯੋ ॥੨॥

paarasanaath purakh bhooa vayo ||2||

With the passing away of the eleventh year, Parasnath was born on this earth.2.

ਰੋਹ ਦੇਸ ਸੁਭ ਦਿਨ ਭਲ ਥਾਨੁ ॥

roh dhes subh dhin bhal thaan ||

ਪਰਸ ਨਾਥ ਭਯੋ ਸੁਰ ਗ੍ਰਯਾਨੁ ॥

paras naath bhayo sur grayaan ||

On an auspicious day and at an auspicious place and country, he was born

ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਅਸਿ ਅਵਰ ਨ ਹੋਊ ॥

amit tej as avar na houoo ||

ਚਕ੍ਰਤ ਰਹੇ ਮਾਤ ਪਿਤ ਦੋਊ ॥੩॥

chakrat rahe maat pit dhouoo ||3||

He was supremely learned and glorious there was none so illustrious like him and seeing him, his parents were wonder-struck.3.

ਦਸਊ ਦਿਸਨਿ ਤੇਜ ਅਤਿ ਬਢਾ ॥

dhasuoo dhisan tej at baddaa ||

ਦ੍ਵਾਦਸ ਭਾਨ ਏਕ ਹ੍ਵੈ ਚਢਾ ॥

dhavaiaadhas bhaan ek havai chaddaa ||

His glory spread in all the ten directions and it seemed that the twelve suns were shining in one

ਦਹ ਦਿਸ ਲੋਕ ਉਠੇ ਅਕੁਲਾਈ ॥

dheh dhis lok uThe akulaiee ||

ਭੂਪਤਿ ਤੀਰ ਪੁਕਾਰੇ ਜਾਈ ॥੪॥

bhoopat teer pukaare jaiee ||4||

The people in all the ten directions felt agitated and went to the king for their lamenation.4.