Ang 671

ਤਾ ਕੇ ਜਾਇ ਦੁਆਰ ਪਰ ਬੈਠੇ ॥

taa ke jai dhuaar par baiThe ||

ਸਕਲ ਮੁਨੀ ਮੁਨੀਰਾਜ ਇਕੈਠੇ ॥੪੪੨॥

sakal munee muneeraaj ikaiThe ||442||

The great sage Dutt sat at the gate of that trader alongwith many other sages.442.

ਸਾਹ ਸੁ ਦਿਰਬ ਬ੍ਰਿਤ ਲਗ ਰਹਾ ॥

saeh su dhirab birat lag rahaa ||

ਰਿਖਨ ਓਰ ਤਿਨ ਚਿਤ੍ਰਯੋ ਨ ਕਹਾ ॥

rikhan or tin chitrayo na kahaa ||

The mind of the trader was so much absorbed in earning money that he did not pay attention to the sages even slightly

ਨੇਤ੍ਰ ਮੀਚ ਏਕੈ ਧਨ ਆਸਾ ॥

netr meech ekai dhan aasaa ||

ਐਸ ਜਾਨੀਅਤ ਮਹਾ ਉਦਾਸਾ ॥੪੪੩॥

aais jaaneeat mahaa udhaasaa ||443||

With closed eyes he was immersed in the expectation of money like a detached hermit.443.

ਤਹ ਜੇ ਹੁਤੇ ਰਾਵ ਅਰੁ ਰੰਕਾ ॥

teh je hute raav ar ra(n)kaa ||

ਮੁਨਿ ਪਗ ਪਰੇ ਛੋਰ ਕੈ ਸੰਕਾ ॥

mun pag pare chhor kai sa(n)kaa ||

ਤਿਹ ਬਿਪਾਰ ਕਰਮ ਕਰ ਭਾਰੀ ॥

teh bipaar karam kar bhaaree ||

ਰਿਖੀਅਨ ਓਰ ਨ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਪਸਾਰੀ ॥੪੪੪॥

rikheean or na dhirasaT pasaaree ||444||

All the kings and poor people who were there, leaving all their doubts fell dwon at the feet of the sages, but that trader was so much immersed in his work that he did not even raise his eyes and see towards the sages.444.

ਤਾਸੁ ਦੇਖਿ ਕਰਿ ਦਤ ਪ੍ਰਭਾਊ ॥

taas dhekh kar dhat prabhaauoo ||

ਪ੍ਰਗਟ ਕਹਾ ਤਜ ਕੈ ਹਠ ਭਾਊ ॥

pragaT kahaa taj kai haTh bhaauoo ||

ਐਸ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਭੁ ਸੰਗ ਲਗਈਐ ॥

aais prem prabh sa(n)g lagieeaai ||

ਤਬ ਹੀ ਪੁਰਖੁ ਪੁਰਾਤਨ ਪਈਐ ॥੪੪੫॥

tab hee purakh puraatan pieeaai ||445||

Dutt looking at his position and impact, leaving his persistence, said openly, “If such a love is employed with the Lord, then that supreme Lord can be realized.”445.

ਇਤਿ ਸਾਹ ਬੀਸਵੋ ਗੁਰੂ ਸਮਾਪਤੰ ॥੨੦॥

eit saeh beesavo guroo samaapata(n) ||20||

End of the description of the adoption of a Trader as the Twentieth Guru.

ਅਥ ਸੁਕ ਪੜਾਵਤ ਨਰ ਇਕੀਸਵੋ ਗੁਰੂ ਕਥਨੰ ॥

ath suk paRaavat nar ikeesavo guroo kathana(n) ||

Now begins the description of the adoption of a parrot-instructor as the twenty-first Guru

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਬੀਸ ਗੁਰੂ ਕਰਿ ਆਗੇ ਚਲਾ ॥

bees guroo kar aage chalaa ||

ਸੀਖੇ ਸਰਬ ਜੋਗ ਕੀ ਕਲਾ ॥

seekhe sarab jog kee kalaa ||

Adopting twenty Gurus and learning all the arts of Yoga, the sage moved further

ਅਤਿ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਮਿਤੋਜੁ ਪ੍ਰਤਾਪੂ ॥

at prabhaav amitoj prataapoo ||

ਜਾਨੁਕ ਸਾਧਿ ਫਿਰਾ ਸਬ ਜਾਪੂ ॥੪੪੬॥

jaanuk saadh firaa sab jaapoo ||446||

His glory, impact and radiance were infinite and it seemed that he had completed all the practices and was roaming, remembering the Name of the Lord.446.

ਲੀਏ ਬੈਠ ਦੇਖਾ ਇਕ ਸੂਆ ॥

le'ee baiTh dhekhaa ik sooaa ||

ਜਿਹ ਸਮਾਨ ਜਗਿ ਭਯੋ ਨ ਹੂਆ ॥

jeh samaan jag bhayo na hooaa ||

There he saw a person seated with a parrot and for him there was none like it in the world

ਤਾ ਕਹੁ ਨਾਥ ਸਿਖਾਵਤ ਬਾਨੀ ॥

taa kahu naath sikhaavat baanee ||

ਏਕ ਟਕ ਪਰਾ ਅਉਰ ਨ ਜਾਨੀ ॥੪੪੭॥

ek Tak paraa aaur na jaanee ||447||

That person was teaching the parrot the art of speaking he was so much concentrated that he did not know anything else.447.

ਸੰਗ ਲਏ ਰਿਖਿ ਸੈਨ ਅਪਾਰੀ ॥

sa(n)g le rikh sain apaaree ||

ਬਡੇ ਬਡੇ ਮੋਨੀ ਬ੍ਰਤਿਧਾਰੀ ॥

badde badde monee bratidhaaree ||

ਤਾ ਕੇ ਤੀਰ ਤੀਰ ਚਲਿ ਗਏ ॥

taa ke teer teer chal ge ||

ਤਿਨਿ ਨਰ ਏ ਨਹੀ ਦੇਖਤ ਭਏ ॥੪੪੮॥

tin nar e nahee dhekhat bhe ||448||

Dutt, taking with him the sages and a large gathering of silence-observing hermits, passed just before him, but that person did not see anyone from them.448.

ਸੋ ਨਰ ਸੁਕਹਿ ਪੜਾਵਤ ਰਹਾ ॥

so nar sukeh paRaavat rahaa ||

ਇਨੈ ਕਛੂ ਮੁਖ ਤੇ ਨਹੀ ਕਹਾ ॥

einai kachhoo mukh te nahee kahaa ||

That person kept on instructing the parrot and did not talk anything with these persons

ਨਿਰਖਿ ਨਿਠੁਰਤਾ ਤਿਹ ਮੁਨਿ ਰਾਊ ॥

nirakh niThurataa teh mun raauoo ||

ਪੁਲਕ ਪ੍ਰੇਮ ਤਨ ਉਪਜਾ ਚਾਊ ॥੪੪੯॥

pulak prem tan upajaa chaauoo ||449||

The absorption of that persons the love welled up in the mind of the sage.449.

ਐਸੇ ਨੇਹੁੰ ਨਾਥ ਸੋ ਲਾਵੈ ॥

aaise nehu(n) naath so laavai ||

ਤਬ ਹੀ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਕਹੁ ਪਾਵੈ ॥

tab hee param purakh kahu paavai ||

If such a love is applied towards the Lord, only then that Supreme Lord can be realized

ਇਕੀਸਵਾ ਗੁਰੁ ਤਾ ਕਹ ਕੀਆ ॥

eikeesavaa gur taa keh keeaa ||

ਮਨ ਬਚ ਕਰਮ ਮੋਲ ਜਨੁ ਲੀਆ ॥੪੫੦॥

man bach karam mol jan leeaa ||450||

Surrendering before him with mind, speech and action, the sage adopted him as his twenty-first Guru.450.

ਇਤਿ ਇਕੀਸਵੋਂ ਗੁਰੁ ਸੁਕ ਪੜਾਵਤ ਨਰ ਸਮਾਪਤੰ ॥੨੧॥

eit ikeesavo(n) gur suk paRaavat nar samaapata(n) ||21||

End of the description of the adoption of a parrot-instructor as the Twenty-First Guru.

ਅਥਿ ਹਰ ਬਾਹਤ ਬਾਈਸਵੋ ਗੁਰੂ ਕਥਨੰ ॥

ath har baahat baieesavo guroo kathana(n) ||

Now begins the description of the adoption of Ploughman as the Twenty-Second Guru

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਜਬ ਇਕੀਸ ਕਰ ਗੁਰੂ ਸਿਧਾਰਾ ॥

jab ikees kar guroo sidhaaraa ||

ਹਰ ਬਾਹਤ ਇਕ ਪੁਰਖ ਨਿਹਾਰਾ ॥

har baahat ik purakh nihaaraa ||

When after adopting his twenty-first Guru, Dutt moved further, then he saw a ploughman

ਤਾ ਕੀ ਨਾਰਿ ਮਹਾ ਸੁਖਕਾਰੀ ॥

taa kee naar mahaa sukhakaaree ||

ਪਤਿ ਕੀ ਆਸ ਹੀਏ ਜਿਹ ਭਾਰੀ ॥੪੫੧॥

pat kee aas he'ee jeh bhaaree ||451||

His wife was a great comfort-giving chaste woman.451.

ਭਤਾ ਲਏ ਪਾਨਿ ਚਲਿ ਆਈ ॥

bhataa le paan chal aaiee ||

ਜਨੁਕ ਨਾਥ ਗ੍ਰਿਹ ਬੋਲ ਪਠਾਈ ॥

januk naath gireh bol paThaiee ||

Her husband had called her and she had come with food

ਹਰ ਬਾਹਤ ਤਿਨ ਕਛੂ ਨ ਲਹਾ ॥

har baahat tin kachhoo na lahaa ||

ਤ੍ਰੀਆ ਕੋ ਧਿਆਨ ਨਾਥ ਪ੍ਰਤਿ ਰਹਾ ॥੪੫੨॥

treeaa ko dhiaan naath prat rahaa ||452||

That ploughman did not see anything else while ploughing and the attention of the wife was absorbed in her husbadd.452.