Ang 644

ਤਿਆਗ ਕਰਿ ਕੈ ਕਪਟ ਕਉ ਚਿਤ ਲਾਇ ਕੀਜੈ ਸੇਵ ॥

tiaag kar kai kapaT kau chit lai keejai sev ||

“Whomsoever you like in your mind, accept him as your Guru and forsaking deceit, serve him with the singleness of mind

ਰੀਝ ਹੈ ਗੁਰਦੇਵ ਤਉ ਤੁਮ ਪਾਇ ਹੋ ਬਰੁ ਦਾਨ ॥

reejh hai gurdhev tau tum pai ho bar dhaan ||

ਯੌ ਨ ਹੋਇ ਉਧਾਰ ਪੈ ਸੁਨਿ ਲੇਹੁ ਦਤ ਸੁਜਾਨ ॥੧੧੨॥

yau na hoi udhaar pai sun leh dhat sujaan ||112||

When the Guru is pleased, he will grant you a boon, otherwise O wise an sagacious Dutt! you will not be able to achieve redemption.”112.

ਪ੍ਰਿਥਮ ਮੰਤ੍ਰ ਦਯੋ ਜਿਨੈ ਸੋਈ ਜਾਨਿ ਕੈ ਗੁਰਦੇਵ ॥

piratham ma(n)tr dhayo jinai soiee jaan kai gurdhev ||

ਜੋਗ ਕਾਰਣ ਕੋ ਚਲਾ ਜੀਅ ਜਾਨਿ ਕੈ ਅਨਭੇਵ ॥

jog kaaran ko chalaa jeea jaan kai anabhev ||

He, who in the first place gave this mantra, feeling about that Lord in his mind and accepting Him as the Guru, Dutt proceeded for getting instructions in Yoga

ਤਾਤ ਮਾਤ ਰਹੇ ਮਨੈ ਕਰਿ ਮਾਨ ਬੈਨ ਨ ਏਕ ॥

taat maat rahe manai kar maan bain na ek ||

ਘੋਰ ਕਾਨਿਨ ਕੌ ਚਲਾ ਧਰਿ ਜੋਗਿ ਨ੍ਯਾਸ ਅਨੇਕ ॥੧੧੩॥

ghor kaanin kau chalaa dhar jog nayaas anek ||113||

Though the parents dissuaded him, he did not accept the saying of anyone he assumed the garb of a Yogi and went towards a dense forest.113.

ਘੋਰ ਕਾਨਨਿ ਮੈ ਕਰੀ ਤਪਸਾ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ॥

ghor kaanan mai karee tapasaa anek prakaar ||

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿਨ ਕੇ ਕਰੇ ਇਕ ਚਿਤ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ॥

bhaat bhaatin ke kare ik chit ma(n)tr uchaar ||

In the forest, he performed austerities in many ways and concentrating his mind, he recited various kinds of mantras

ਕਸਟ ਕੈ ਜਬ ਹੀ ਕੀਆ ਤਪ ਘੋਰ ਬਰਖ ਪ੍ਰਮਾਨ ॥

kasaT kai jab hee keeaa tap ghor barakh pramaan ||

ਬੁਧਿ ਕੋ ਬਰੁ ਦੇਤ ਭੇ ਤਬ ਆਨਿ ਬੁਧਿ ਨਿਧਾਨ ॥੧੧੪॥

budh ko bar dhet bhe tab aan budh nidhaan ||114||

When he, enduring tribulations for many years, performed great austerities, then the Lord, the treasure of wisdom, gave him the boon of ‘wisdom’.114.

ਬੁਧਿ ਕੌ ਬਰੁ ਜਉ ਦਯੋ ਤਿਨ ਆਨ ਬੁਧ ਅਨੰਤ ॥

budh kau bar jau dhayo tin aan budh ana(n)t ||

ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੈ ਗਏ ਦਤ ਦੇਵ ਮਹੰਤ ॥

param purakh pavitr kai ge dhat dhev maha(n)t ||

When this boon was bestowed upon him, then infinite wisdom penetrated within him and that great Dutt, reached the abode of that supreme Purusha (Lord)

ਅਕਸਮਾਤ੍ਰ ਬਢੀ ਤਬੈ ਬੁਧਿ ਜਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਦਿਸਾਨ ॥

akasamaatr baddee tabai budh jatr tatr dhisaan ||

ਧਰਮ ਪ੍ਰਚੁਰ ਕੀਆ ਜਹੀ ਤਹ ਪਰਮ ਪਾਪ ਖਿਸਾਨ ॥੧੧੫॥

dharam prachur keeaa jahee teh param paap khisaan ||115||

This wisdom suddenly extended on various sides and he propagated Dharma, which destroyed the sins.115.

ਪ੍ਰਿਥਮ ਅਕਾਲ ਗੁਰੂ ਕੀਆ ਜਿਹ ਕੋ ਕਬੈ ਨਹੀ ਨਾਸ ॥

piratham akaal guroo keeaa jeh ko kabai nahee naas ||

ਜਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਦਿਸਾ ਵਿਸਾ ਜਿਹ ਠਉਰ ਸਰਬ ਨਿਵਾਸ ॥

jatr tatr dhisaa visaa jeh Thaur sarab nivaas ||

In this way, he adopted the eternal unmanifested Brahman as His first Guru, who pervades in all directions He who has spread the four major divisions of creation viz.,

ਅੰਡ ਜੇਰਜ ਸੇਤ ਉਤਭੁਜ ਕੀਨ ਜਾਸ ਪਸਾਰ ॥

a(n)dd jeraj set utabhuj keen jaas pasaar ||

ਤਾਹਿ ਜਾਨ ਗੁਰੂ ਕੀਯੋ ਮੁਨਿ ਸਤਿ ਦਤ ਸੁ ਧਾਰ ॥੧੧੬॥

taeh jaan guroo keeyo mun sat dhat su dhaar ||116||

Andaja (oviparous) Jeraj (viviparous), Svetaja (generated by heat and moisture) and Utbhija (germinating), the sage Dutt accepted that Lord as his first Guru.116.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਤ ਮਹਾਤਮੇ ਪ੍ਰਥਮ ਗੁਰੂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਸਮਾਪਤੰ ॥੧॥

eit sree dhat mahaatame pratham guroo akaal purakh samaapata(n) ||1||

End of the description about the adoption of the Unmanifested Brahman as the first Guru.

ਰੂਆਲ ਛੰਦ ॥

rooaal chha(n)dh ||

(Now begins the description of the second Guru) ROOAAL STANZA

ਪਰਮ ਰੂਪ ਪਵਿਤ੍ਰ ਮੁਨਿ ਮਨ ਜੋਗ ਕਰਮ ਨਿਧਾਨ ॥

param roop pavitr mun man jog karam nidhaan ||

ਦੂਸਰੇ ਗੁਰ ਕਉ ਕਰਾ ਮਨ ਈ ਮਨੈ ਮੁਨਿ ਮਾਨਿ ॥

dhoosare gur kau karaa man iee manai mun maan ||

The sage Dutt, supremely immaculate and the ocean of Yoga, then meditated in his mind on the second Guru sand made the mind his guru

ਨਾਥ ਤਉ ਹੀ ਪਛਾਨ ਜੋ ਮਨ ਮਾਨਈ ਜਿਹ ਕਾਲ ॥

naath tau hee pachhaan jo man maaniee jeh kaal ||

ਸਿਧ ਤਉ ਮਨ ਕਾਮਨਾ ਸੁਧ ਹੋਤ ਹੈ ਸੁਨਿ ਲਾਲ ॥੧੧੭॥

sidh tau man kaamanaa sudh hot hai sun laal ||117||

When the mind becomes stable, that supreme Lord is recognized and the heart’s desires are fulfilled.117.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਤ ਮਹਾਤਮੇ ਦੁਤੀਆ ਗੁਰੂ ਮਨ ਬਰਨਨੰ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥੨॥

eit sree dhat mahaatame dhuteeaa guroo man baranana(n) dhiaai samaapata(n) ||2||

End of the chapter entitled “Description of the second Guru.”

ਭੁਜੰਗ ਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥

bhuja(n)g prayaat chha(n)dh ||

(Now begins the description of Dashaam) BHUJANG PRAYAAT STANZA

ਜਬੈ ਦ੍ਵੈ ਸੁ ਕੀਨੇ ਗੁਰੂ ਦਤ ਦੇਵੰ ॥

jabai dhavai su keene guroo dhat dheva(n) ||

ਸਦਾ ਏਕ ਚਿਤੰ ਕਰੈ ਨਿਤ ਸੇਵੰ ॥

sadhaa ek chita(n) karai nit seva(n) ||

When Dutt adopted two Guru and he always served them single-mindedly

ਜਟਾ ਜੂਟ ਸੀਸੰ ਸੁ ਗੰਗਾ ਤਰੰਗੰ ॥

jaTaa jooT seesa(n) su ga(n)gaa tara(n)ga(n) ||

ਕਬੈ ਛ੍ਵੈ ਸਕਾ ਅੰਗ ਕੋ ਨ ਅਨੰਗੰ ॥੧੧੮॥

kabai chhavai sakaa a(n)g ko na ana(n)ga(n) ||118||

The waves of the Ganges and the matted locks were auspiciously seated on his head and the god of love could never touch his body.118.

ਮਹਾ ਉਜਲੀ ਅੰਗ ਬਿਭੂਤ ਸੋਹੈ ॥

mahaa ujalee a(n)g bibhoot sohai ||

ਲਖੈ ਮੋਨ ਮਾਨੀ ਮਹਾ ਮਾਨ ਮੋਹੈ ॥

lakhai mon maanee mahaa maan mohai ||

There were white ashes smeared on his body and he was alluring the mind of very honoured persons

ਜਟਾ ਜੂਟ ਗੰਗਾ ਤਰੰਗੰ ਮਹਾਨੰ ॥

jaTaa jooT ga(n)gaa tara(n)ga(n) mahaana(n) ||

ਮਹਾ ਬੁਧਿ ਉਦਾਰ ਬਿਦਿਆ ਨਿਧਾਨੰ ॥੧੧੯॥

mahaa budh udhaar bidhiaa nidhaana(n) ||119||

The sage appeared very great with the waves of the Ganges and matted locks he was the treasure of generous wisdom and learning.119.

ਭਗਉਹੇ ਲਸੈ ਬਸਤ੍ਰ ਲੰਗੋਟ ਬੰਦੰ ॥

bhagauhe lasai basatr la(n)goT ba(n)dha(n) ||

He wore ochre-coloured clothes and also the loin-cloth

ਤਜੇ ਸਰਬ ਆਸਾ ਰਟੈ ਏਕ ਛੰਦੰ ॥

taje sarab aasaa raTai ek chha(n)dha(n) ||

He had forsaken all the expectations and recited only one mantra

ਮਹਾ ਮੋਨ ਮਾਨੀ ਮਹਾ ਮੋਨ ਬਾਧੇ ॥

mahaa mon maanee mahaa mon baadhe ||

ਮਹਾ ਜੋਗ ਕਰਮੰ ਸਭੈ ਨ੍ਯਾਸ ਸਾਧੇ ॥੧੨੦॥

mahaa jog karama(n) sabhai nayaas saadhe ||120||

He was a great silence-observer and practiced of all the practices of that actions of Yoga.120.

ਦਯਾ ਸਿੰਧੁ ਸਰਬੰ ਸੁਭੰ ਕਰਮ ਕਰਤਾ ॥

dhayaa si(n)dh saraba(n) subha(n) karam karataa ||

ਹਰੇ ਸਰਬ ਗਰਬੰ ਮਹਾ ਤੇਜ ਧਰਤਾ ॥

hare sarab garaba(n) mahaa tej dharataa ||

He was greatly glorious as the ocean of mercy, the doer of good actions and the smasher of the pride of all

ਮਹਾ ਜੋਗ ਕੀ ਸਾਧਨਾ ਸਰਬ ਸਾਧੀ ॥

mahaa jog kee saadhanaa sarab saadhee ||

ਮਹਾ ਮੋਨ ਮਾਨੀ ਮਹਾ ਸਿਧ ਲਾਧੀ ॥੧੨੧॥

mahaa mon maanee mahaa sidh laadhee ||121||

He was the practiser of all the practices of great Yoga and was a purusha of silence observation and the discoverer of the great powers.121.

ਉਠੈ ਪ੍ਰਾਤਿ ਸੰਧਿਆ ਕਰੈ ਨਾਨ ਜਾਵੈ ॥

auThai praat sa(n)dhiaa karai naan jaavai ||

ਕਰੈ ਸਾਧਨਾ ਜੋਗ ਕੀ ਜੋਗ ਭਾਵੈ ॥

karai saadhanaa jog kee jog bhaavai ||

He used to go for a bath in the mornings and evenings and practiced Yoga

ਤ੍ਰਿਕਾਲਗ ਦਰਸੀ ਮਹਾ ਪਰਮ ਤਤੰ ॥

tirakaalag dharasee mahaa param tata(n) ||

ਸੁ ਸੰਨ੍ਰਯਾਸੁ ਦੇਵੰ ਮਹਾ ਸੁਧ ਮਤੰ ॥੧੨੨॥

s sa(n)nrayaas dheva(n) mahaa sudh mata(n) ||122||

He could observe the past, present and future and was divinely-incarnate saint of pure intellect amongst all the Sannyasis.122.

ਪਿਯਾਸਾ ਛੁਧਾ ਆਨ ਕੈ ਜੋ ਸੰਤਾਵੈ ॥

piyaasaa chhudhaa aan kai jo sa(n)taavai ||