Ang 643

ਅਰੁ ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਉਠਿ ਪਰਤ ਚਰਨਿ ॥

ar bhaat bhaat uTh parat charan ||

ਜਾਨੀ ਨ ਜਾਇ ਜਿਹ ਜਾਤਿ ਬਰਨ ॥੧੦੧॥

jaanee na jai jeh jaat baran ||101||

Then he touched the feet of that castless and colorless lord in in various ways.101.

ਜਉ ਕਰੈ ਕ੍ਰਿਤ ਕਈ ਜੁਗ ਉਚਾਰ ॥

jau karai kirat kiee jug uchaar ||

ਨਹੀ ਤਦਿਪ ਤਾਸੁ ਲਹਿ ਜਾਤ ਪਾਰ ॥

nahee tadhip taas leh jaat paar ||

If one utter His praises for several ages, even then he cannot understand His mystery

ਮਮ ਅਲਪ ਬੁਧਿ ਤਵ ਗੁਨ ਅਨੰਤ ॥

mam alap budh tav gun ana(n)t ||

ਬਰਨਾ ਨ ਜਾਤ ਤੁਮ ਅਤਿ ਬਿਅੰਤ ॥੧੦੨॥

baranaa na jaat tum at bia(n)t ||102||

"O Lord! My intellect is very low and I cannot describe Thy Vastness.102.

ਤਵ ਗੁਣ ਅਤਿ ਊਚ ਅੰਬਰ ਸਮਾਨ ॥

tav gun at uooch a(n)bar samaan ||

ਮਮ ਅਲਪ ਬੁਧਿ ਬਾਲਕ ਅਜਾਨ ॥

mam alap budh baalak ajaan ||

“Thy attributes are Great like the sky and my wisdom is very low like that of a child

ਕਿਮ ਸਕੌ ਬਰਨ ਤੁਮਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ॥

kim sakau baran tumare prabhaav ||

ਤਵ ਪਰਾ ਸਰਣਿ ਤਜਿ ਸਭ ਉਪਾਵ ॥੧੦੩॥

tav paraa saran taj sabh upaav ||103||

How can I describe the Glory? Therefore leaving all the measures, I have come under Thy Refuge.”103.

ਜਿਹ ਲਖਤ ਚਤ੍ਰ ਨਹਿ ਭੇਦ ਬੇਦ ॥

jeh lakhat chatr neh bhedh bedh ||

ਆਭਾ ਅਨੰਤ ਮਹਿਮਾ ਅਛੇਦ ॥

aabhaa ana(n)t mahimaa achhedh ||

His mystery cannot be known to all the four Vedas His Glory is infinite and supreme

ਗੁਨ ਗਨਤ ਚਤ੍ਰਮੁਖ ਪਰਾ ਹਾਰ ॥

gun ganat chatramukh paraa haar ||

ਤਬ ਨੇਤਿ ਨੇਤਿ ਕਿਨੋ ਉਚਾਰ ॥੧੦੪॥

tab net net kino uchaar ||104||

Brahma also got tired in praising Him and is uttering Him Greatness only by the words “Neti, Neti” (not this, not this).104.

ਥਕਿ ਗਿਰਿਓ ਬ੍ਰਿਧ ਸਿਰ ਲਿਖਤ ਕਿਤ ॥

thak girio biradh sir likhat kit ||

ਚਕਿ ਰਹੇ ਬਾਲਿਖਿਲਾਦਿ ਚਿਤ ॥

chak rahe baalikhilaadh chit ||

Ganesha also gets tired in writing His Praises and all of them, feeling His Omnipresence, get wonder-struck

ਗੁਨ ਗਨਤ ਚਤ੍ਰਮੁਖ ਹਾਰ ਮਾਨਿ ॥

gun ganat chatramukh haar maan ||

ਹਠਿ ਤਜਿ ਬਿਅੰਤਿ ਕਿਨੋ ਬਖਾਨ ॥੧੦੫॥

haTh taj bia(n)t kino bakhaan ||105||

Brahma also accepted defet, while singing His Praises and forsaking his persistence by describing Him only as infinite.105.

ਤਹ ਜਪਤ ਰੁਦ੍ਰ ਜੁਗ ਕੋਟਿ ਭੀਤ ॥

teh japat rudhr jug koT bheet ||

ਬਹਿ ਗਈ ਗੰਗ ਸਿਰ ਮੁਰਿ ਨ ਚੀਤ ॥

beh giee ga(n)g sir mur na cheet ||

Rudra is remembering Him for millions of ages the Ganges is flowing from the head of that Rudra

ਕਈ ਕਲਪ ਬੀਤ ਜਿਹ ਧਰਤਿ ਧਿਆਨ ॥

kiee kalap beet jeh dharat dhiaan ||

ਨਹੀ ਤਦਿਪ ਧਿਆਨ ਆਏ ਸੁਜਾਨ ॥੧੦੬॥

nahee tadhip dhiaan aae sujaan ||106||

He is not bound down within the meditation of sagacious individuals, even on meditating Him for many Kalpas (ages).106.

ਜਬ ਕੀਨ ਨਾਲਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪ੍ਰਵੇਸ ॥

jab keen naal brahamaa praves ||

ਮੁਨ ਮਨਿ ਮਹਾਨ ਦਿਜਬਰ ਦਿਜੇਸ ॥

mun man mahaan dhijabar dhijes ||

ਨਹੀ ਕਮਲ ਨਾਲ ਕੋ ਲਖਾ ਪਾਰ ॥

nahee kamal naal ko lakhaa paar ||

ਕਹੋ ਤਾਸੁ ਕੈਸ ਪਾਵੈ ਬਿਚਾਰ ॥੧੦੭॥

kaho taas kais paavai bichaar ||107||

When Brahma, who is superb amongst the great sages, entered the lotus-stalk, he could not even know the end of that lotus-stalk, then how can our power of reflection and wisdom realise Him?107.

ਬਰਨੀ ਨ ਜਾਤਿ ਜਿਹ ਛਬਿ ਸੁਰੰਗ ॥

baranee na jaat jeh chhab sura(n)g ||

ਆਭਾ ਆਪਾਰ ਮਹਿਮਾ ਅਭੰਗ ॥

aabhaa aapaar mahimaa abha(n)g ||

He, whose elegant comeliness cannot be described, His Greatness and Glory is infinite

ਜਿਹ ਏਕ ਰੂਪ ਕਿਨੋ ਅਨੇਕ ॥

jeh ek roop kino anek ||

ਪਗ ਛੋਰਿ ਆਨ ਤਿਹ ਧਰੋ ਟੇਕ ॥੧੦੮॥

pag chhor aan teh dharo Tek ||108||

He, was has manifested Himself in more than one forms meditate only on His Feet.108.

ਰੂਆਲ ਛੰਦ ॥

rooaal chha(n)dh ||

ROOAAL STANZA

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਬਿਅੰਤਿ ਦੇਸ ਭਵੰਤ ਕਿਰਤ ਉਚਾਰ ॥

bhaat bhaat bia(n)t dhes bhava(n)t kirat uchaar ||

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਪਗੋ ਲਗਾ ਤਜਿ ਗਰਬ ਅਤ੍ਰਿ ਕੁਮਾਰ ॥

bhaat bhaat pago lagaa taj garab atr kumaar ||

Touching the feet of various sages and forsaking his pride, Dutt, the son of Atri, began to wander in various countries

ਕੋਟਿ ਬਰਖ ਕਰੀ ਜਬੈ ਹਰਿ ਸੇਵਿ ਵਾ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

koT barakh karee jabai har sev vaa chit lai ||

ਅਕਸਮਾਤ ਭਈ ਤਬੈ ਤਿਹ ਬਿਓਮ ਬਾਨ ਬਨਾਇ ॥੧੦੯॥

akasamaat bhiee tabai teh biom baan banai ||109||

When, for lakhs of years, he served the Lord single-mindedly, then suddenly, a voice came from heaven.109.

ਬ੍ਯੋਮ ਬਾਨੀ ਬਾਚ ਦਤ ਪ੍ਰਤਿ ॥

bayom baanee baach dhat prat ||

(Now begins the description of adopting the Immortal Lord as the First Guru) Speech of heavenly voice addressed to Dutt :

ਦਤ ਸਤਿ ਕਹੋ ਤੁਝੈ ਗੁਰ ਹੀਣ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥

dhat sat kaho tujhai gur heen mukat na hoi ||

ਰਾਵ ਰੰਕ ਪ੍ਰਜਾ ਵਜਾ ਇਮ ਭਾਖਈ ਸਭ ਕੋਇ ॥

raav ra(n)k prajaa vajaa im bhaakhiee sabh koi ||

“O Dutt! I am telling you the truth that none out of the people, the king, the poor and others, gets salvation without the Guru

ਕੋਟਿ ਕਸਟ ਨ ਕਿਉ ਕਰੋ ਨਹੀ ਐਸ ਦੇਹਿ ਉਧਾਰ ॥

koT kasaT na kiau karo nahee aais dheh udhaar ||

ਜਾਇ ਕੈ ਗੁਰ ਕੀਜੀਐ ਸੁਨਿ ਸਤਿ ਅਤ੍ਰਿ ਕੁਮਾਰ ॥੧੧੦॥

jai kai gur keejeeaai sun sat atr kumaar ||110||

“You may suffer millions of tribulations, but this body will not be redeemed, therefore, O the son of Atri, you may adopt a Guru.”110.

ਦਤ ਬਾਚ ॥

dhat baach ||

Speech of Dutt :

ਰੂਆਲ ਛੰਦ ॥

rooaal chha(n)dh ||

ROOAAL STANZA

ਐਸ ਬਾਕ ਭਏ ਜਬੈ ਤਬ ਦਤ ਸਤ ਸਰੂਪ ॥

aais baak bhe jabai tab dhat sat saroop ||

ਸਿੰਧੁ ਸੀਲ ਸੁਬ੍ਰਿਤ ਕੋ ਨਦ ਗ੍ਯਾਨ ਕੋ ਜਨੁ ਕੂਪ ॥

si(n)dh seel subirat ko nadh gayaan ko jan koop ||

When this voice of heaven was heard, then Dutt, store of good qualities and knowledge and ocean of gentleness prostrating on the feet of the Lord, said,

ਪਾਨ ਲਾਗ ਡੰਡੌਤਿ ਕੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕੀਨ ਉਚਾਰ ॥

paan laag dda(n)ddauat kai ieh bhaat keen uchaar ||

ਕਉਨ ਸੋ ਗੁਰ ਕੀਜੀਐ ਕਹਿ ਮੋਹਿ ਤਤ ਬਿਚਾਰ ॥੧੧੧॥

kaun so gur keejeeaai keh moh tat bichaar ||111||

“O Lord! kindly give me the crux of the matter as to whom I should adopt my Guru?”111.

ਬ੍ਯੋਮ ਬਾਨੀ ਬਾਚ ॥

bayom baanee baach ||

Speech of the heavenly voice :

ਜਉਨ ਚਿਤ ਬਿਖੈ ਰੁਚੈ ਸੋਈ ਕੀਜੀਐ ਗੁਰਦੇਵ ॥

jaun chit bikhai ruchai soiee keejeeaai gurdhev ||