Ang 569

ਨਹੀ ਕਰੋ ਚਿੰਤ ਚਿਤ ਮਾਝਿ ਏਕ ॥

nahee karo chi(n)t chit maajh ek ||

ਤਵ ਹੇਤੁ ਸਤ੍ਰੁ ਹਨਿ ਹੈ ਅਨੇਕ ॥੧੭੭॥

tav het satr han hai anek ||177||

When the Brahmin mediated on KAL (death), then he appeared before him and said, “Do not worry in your mind, I shall kill many enemies for your sake.”177.

ਤਬ ਪਰੀ ਸੂੰਕ ਭੋਹਰ ਮਝਾਰ ॥

tab paree soo(n)k bhohar majhaar ||

ਉਪਜਿਓ ਆਨਿ ਕਲਕੀ ਵਤਾਰ ॥

aupajio aan kalakee vataar ||

ਤਾੜ ਪ੍ਰਮਾਨੁ ਕਰਿ ਅਸਿ ਉਤੰਗ ॥

taaR pramaan kar as uta(n)g ||

ਤੁਰਕਛ ਸੁਵਛ ਤਾਜੀ ਸੁਰੰਗ ॥੧੭੮॥

turakachh suvachh taajee sura(n)g ||178||

Then a dreadful sound was heard from the basement of the temple and Kalki incarnation manifested Himself, he was long like the palm tree, He had bedecked His waist with quiver and he was riding on a beautiful horse.178.

ਸਿਰਖੰਡੀ ਛੰਦ ॥

sirakha(n)ddee chha(n)dh ||

SIRKHANDI STANZA

ਵਜੇ ਨਾਦ ਸੁਰੰਗੀ ਧਗਾ ਘੋਰੀਆ ॥

vaje naadh sura(n)gee dhagaa ghoreeaa ||

ਨਚੇ ਜਾਣ ਫਿਰੰਗੀ ਵਜੇ ਘੁੰਘਰੂ ॥

nache jaan fira(n)gee vaje ghu(n)gharoo ||

There was a loud sound and the heroic spirits began to dance tying small bells round the ankles

ਗਦਾ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਿਖੰਗੀ ਝੂਲਨ ਬੈਰਖਾ ॥

gadhaa tirasool nikha(n)gee jhoolan bairakhaa ||

ਸਾਵਨ ਜਾਣ ਉਮੰਗੀ ਘਟਾ ਡਰਾਵਣੀ ॥੧੭੯॥

saavan jaan uma(n)gee ghaTaa ddaraavanee ||179||

The maces, tridents, quivers and lances swung and waved like the dark clouds of Sawan.179.

ਬਾਣੇ ਅੰਗ ਭੁਜੰਗੀ ਸਾਵਲ ਸੋਹਣੇ ॥

baane a(n)g bhuja(n)gee saaval sohane ||

ਤ੍ਰੈ ਸੈ ਹਥ ਉਤੰਗੀ ਖੰਡਾ ਧੂਹਿਆ ॥

trai sai hath uta(n)gee kha(n)ddaa dhoohiaa ||

The army (with Kalki) had worn beautiful garments and that three hundred hands long-sized Kalki drew out his double-edged sword

ਤਾਜੀ ਭਉਰ ਪਿਲੰਗੀ ਛਾਲਾ ਪਾਈਆ ॥

taajee bhaur pila(n)gee chhaalaa paieeaa ||

ਭੰਗੀ ਜਾਣ ਭਿੜੰਗੀ ਨਚੇ ਦਾਇਰੀ ॥੧੮੦॥

bha(n)gee jaan bhiRa(n)gee nache dhairee ||180||

The horses sprung like leopards and began to rotate.180.

ਬਜੇ ਨਾਦ ਸੁਰੰਗੀ ਅਣੀਆਂ ਜੁਟੀਆਂ ॥

baje naadh sura(n)gee aneeaa(n) juTeeaa(n) ||

ਪੈਰੇ ਧਾਰ ਪਵੰਗੀ ਫਉਜਾ ਚੀਰ ਕੈ ॥

paire dhaar pava(n)gee faujaa cheer kai ||

The trumpets were sounded and the armies confronted each other, the warriors advanced through the armies

ਉਠੈ ਛੈਲ ਛਲੰਗੀ ਛਾਲਾ ਪਾਈਆਂ ॥

auThai chhail chhala(n)gee chhaalaa paieeaa(n) ||

ਝਾੜਿ ਝੜਾਕ ਝੜੰਗੀ ਤੇਗਾ ਵਜੀਆਂ ॥੧੮੧॥

jhaaR jhaRaak jhaRa(n)gee tegaa vajeeaa(n) ||181||

They sprang and revolved and the swords struck with jerks.181.

ਸਮਾਨਕਾ ਛੰਦ ॥

samaanakaa chha(n)dh ||

SAMANKA STANZA

ਜੁ ਦੇਖ ਦੇਖ ਕੈ ਸਬੈ ॥

j dhekh dhekh kai sabai ||

ਸੁ ਭਾਜਿ ਭਾਜਿ ਗੇ ਤਬੇ ॥

s bhaaj bhaaj ge tabe ||

ਕਹਿਓ ਸੁ ਸੋਭ ਸੋਭ ਹੀ ॥

kahio su sobh sobh hee ||

ਬਿਲੋਕਿ ਲੋਕ ਲੋਭ ਹੀ ॥੧੮੨॥

bilok lok lobh hee ||182||

Seeing him, all ran away, everyone coveted to see him.182.

ਪ੍ਰਚੰਡ ਰੂਪ ਰਾਜਈ ॥

pracha(n)dd roop raajiee ||

ਬਿਲੋਕਿ ਭਾਨ ਲਾਜਈ ॥

bilok bhaan laajiee ||

ਸੁ ਚੰਡ ਤੇਜ ਇਉ ਲਸੈ ॥

s cha(n)dd tej iau lasai ||

ਪ੍ਰਚੰਡ ਜੋਤਿ ਕੋ ਹਸੈ ॥੧੮੩॥

pracha(n)dd jot ko hasai ||183||

Seeing his powerful form, the sun is feeling shy and his effulgence is mocking the powerful light.183.

ਸੁ ਕੋਪਿ ਕੋਪ ਕੈ ਹਠੀ ॥

s kop kop kai haThee ||

ਚਪੈ ਚਿਰਾਇ ਜਿਉ ਭਠੀ ॥

chapai chirai jiau bhaThee ||

ਪ੍ਰਚੰਡ ਮੰਡਲੀ ਲਸੈ ॥

pracha(n)dd ma(n)ddalee lasai ||

ਕਿ ਮਾਰਤੰਡ ਕੋ ਹਸੈ ॥੧੮੪॥

k maarata(n)dd ko hasai ||184||

The persistent warriors in rage are inflamed like the furnace, the powerful group of warriors is even scoffing at the sun.184.

ਸੁ ਕੋਪ ਓਪ ਦੈ ਬਲੀ ॥

s kop op dhai balee ||

ਕਿ ਰਾਜ ਮੰਡਲੀ ਚਲੀ ॥

k raaj ma(n)ddalee chalee ||

ਸੁ ਅਸਤ੍ਰ ਸਸਤ੍ਰ ਪਾਨਿ ਲੈ ॥

s asatr sasatr paan lai ||

ਬਿਸੇਖ ਬੀਰ ਮਾਨ ਕੈ ॥੧੮੫॥

bisekh beer maan kai ||185||

The soldiers of the king advanced in rage and they were holding their arms and weapons in their hands.185.

ਤੋਮਰ ਛੰਦ ॥

tomar chha(n)dh ||

TOMAR STANZA

ਭਟ ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਨਚਾਇ ॥

bhaT sasatr asatr nachai ||

ਚਿਤ ਕੋਪ ਓਪ ਬਢਾਇ ॥

chit kop op baddai ||

ਤੁਰਕਛ ਅਛ ਤੁਰੰਗ ॥

turakachh achh tura(n)g ||

ਰਣ ਰੰਗਿ ਚਾਰ ਉਤੰਗ ॥੧੮੬॥

ran ra(n)g chaar uta(n)g ||186||

Imbued with the idea of fighting, getting enraged, the warriors riding the horses are swinging their arms and weapons.186.

ਕਰਿ ਕ੍ਰੋਧ ਪੀਸਤ ਦਾਤ ॥

kar krodh peesat dhaat ||

ਕਹਿ ਆਪੁ ਆਪਨ ਬਾਤ ॥

keh aap aapan baat ||

ਭਟ ਭੈਰਹਵ ਹੈ ਧੀਰ ॥

bhaT bhairahav hai dheer ||

ਕਰਿ ਕੋਪ ਛਾਡਤ ਤੀਰ ॥੧੮੭॥

kar kop chhaaddat teer ||187||

In their fury, they are grinding their teeth and talking in themselves and filled with ego these warriors are discharging their arrows.187.

ਕਰ ਕੋਪ ਕਲਿ ਅਵਤਾਰ ॥

kar kop kal avataar ||

ਗਹਿ ਪਾਨਿ ਅਜਾਨ ਕੁਠਾਰ ॥

geh paan ajaan kuThaar ||

ਤਨਕੇਕ ਕੀਨ ਪ੍ਰਹਾਰ ॥

tanakek keen prahaar ||