Ang 536

ਪੁਤ੍ਰ ਲਉ ਪੌਤ੍ਰ ਲਉ ਪੈ ਤਿਨ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਕੇ ਅਨਤੈ ਨਹਿ ਮਾਗਨ ਧਾਏ ॥

putr lau pauatr lau pai tin ke gireh ke anatai neh maagan dhaae ||

They were given so much charity that their sons and grandsons never begged any more

ਪੂਰਨ ਜਗਿ ਕਰਾਇ ਕੈ ਯੌ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ਸਭੈ ਮਿਲਿ ਡੇਰਨ ਆਏ ॥੨੩੫੪॥

pooran jag karai kai yau sukh pai sabhai mil dderan aae ||2354||

In this way, completing the Yajna, all of them returned to their homes.2354.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਜਬੈ ਆਪਨੇ ਗ੍ਰਹਿ ਬਿਖੈ ਆਏ ਭੂਪ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥

jabai aapane greh bikhai aae bhoop prabeen ||

ਜਗ੍ਯ ਕਾਜ ਬੋਲੇ ਜਿਤੇ ਸਭੈ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਦੀਨ ॥੨੩੫੫॥

jagay kaaj bole jite sabhai bidhaa kar dheen ||2355||

When these efficient kings came to their home, then they bade farewell to all the invitees for the Yajna.2355.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਕਾਨ੍ਰਹ ਰਹੇ ਬਹੁ ਦਿਵਸ ਤਹਾ ਸੁ ਬਧੂ ਅਪਨੀ ਸਭ ਹੀ ਸੰਗ ਲੈ ਕੈ ॥

kaanreh rahe bahu dhivas tahaa su badhoo apanee sabh hee sa(n)g lai kai ||

Krishna stayed there for a long time with his wife

ਕੰਚਨ ਦੇਹ ਦਿਪੈ ਜਿਨ ਕੀ ਤਿਨ ਮੈਨ ਰਹੇ ਪਿਖਿ ਲਜਤ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ॥

ka(n)chan dheh dhipai jin kee tin main rahe pikh lajat havai kai ||

Seeing his gold-like body, the god of love felt shy

ਭੂਖਨ ਅੰਗ ਸਜੇ ਅਪਨੇ ਸਭ ਆਵਤ ਭੀ ਦ੍ਰੁਪਤੀ ਸਿਰਿ ਨਿਐ ਕੈ ॥

bhookhan a(n)g saje apane sabh aavat bhee dhrupatee sir niaai kai ||

ਕੈਸੇ ਬਿਵਾਹਿਓ ਹੈ ਸ੍ਯਾਮ ਤੁਮੈ ਸਭ ਮੋਹ ਕਹੋ ਤੁਮੈ ਆਨੰਦ ਕੈ ਕੈ ॥੨੩੫੬॥

kaise bivaahio hai sayaam tumai sabh moh kaho tumai aana(n)dh kai kai ||2356||

Wearing her ornaments on her limbs Draupadi also came and stayed there and she asked Krishna and Rukmani about their marriage.2356.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਜਬ ਤਿਨ ਕਉ ਯੌ ਦ੍ਰੋਪਤੀ ਪੂਛਿਯੋ ਪ੍ਰੇਮ ਬਢਾਇ ॥

jab tin kau yau dhropatee poochhiyo prem baddai ||

ਅਪਨੀ ਅਪਨੀ ਤਿਹ ਬ੍ਰਿਥਾ ਸਭ ਹੂ ਕਹੀ ਸੁਨਾਇ ॥੨੩੫੭॥

apanee apanee teh birathaa sabh hoo kahee sunai ||2357||

When Draupadi asked all this affectionately, then everyone related his/her story.2357.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਜਗਿ ਨਿਹਾਰਿ ਜੁਧਿਸਟਰ ਕੋ ਮਨ ਭੀਤਰ ਕਉਰਨ ਕੋਪ ਬਸਾਯੋ ॥

jag nihaar judhisaTar ko man bheetar kauran kop basaayo ||

ਪੰਡੁ ਕੈ ਪੁਤ੍ਰਨ ਜਗ ਕੀਯੋ ਤਿਹ ਤੇ ਇਨ ਕੋ ਜਗ ਮੈ ਜਸੁ ਛਾਯੋ ॥

pa(n)dd kai putran jag keeyo teh te in ko jag mai jas chhaayo ||

Seeing the Yajna of Yudhishtar, Kauravas got angry in their mind and said, “Because of the performance of Yajna by Pandavas, their fame has spread throughout the world

ਐਸੋ ਨ ਲੋਕ ਬਿਖੈ ਹਮਰੋ ਜਸੁ ਹੋਤ ਭਯੋ ਕਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਯੋ ॥

aaiso na lok bikhai hamaro jas hot bhayo keh sayaam sunaayo ||

ਭੀਖਮ ਤੇ ਸੁਤ ਸੂਰਜ ਤੇ ਸੁ ਨਹੀ ਹਮ ਤੇ ਐਸੋ ਜਗ ਹ੍ਵੈ ਆਯੋ ॥੨੩੫੮॥

bheekham te sut sooraj te su nahee ham te aaiso jag havai aayo ||2358||

We have the mighty heroes like Bhishma and Karan with us, even then we could not perform such a Yajna and we could not be renowned in the world.”2358.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਰਾਜਾ ਜੁਧਿਸਟਰ ਰਾਜਸੂਇ ਜਗ ਸੰਪੂਰਨੰ ॥

eit sree dhasam sika(n)dh puraane bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare raajaa judhisaTar raajasooi jag sa(n)poorana(n) ||

End of the description of Rajsui Yajna in Krishnavatara (based on Dasham Skandh Purana) in Bachittar Natak.

ਜੁਧਿਸਟਰ ਕੋ ਸਭਾ ਬਨਾਇ ਕਥਨੰ ॥

judhisaTar ko sabhaa banai kathana(n) ||

Description of the Construction of the Court-Building by Yudhishtar

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਮੈ ਇਕ ਦੈਤ ਹੁਤੋ ਤਿਨ ਆਇ ਕੈ ਸੁੰਦਰ ਏਕ ਸਭਾ ਸੁ ਬਨਾਈ ॥

mai ik dhait huto tin aai kai su(n)dhar ek sabhaa su banaiee ||

There was a demon named Mai

ਲਜਤ ਹੋਇ ਰਹੇ ਅਮਰਾਵਤਿ ਐਸੀ ਪ੍ਰਭਾ ਇਹ ਭੂਮਹਿ ਆਈ ॥

lajat hoi rahe amaraavat aaisee prabhaa ieh bhoomeh aaiee ||

He, on reaching there constructed such a Court-Building, on seeing which the abode of gods felt shy

ਬੈਠਿ ਬਿਰਾਜਤ ਭੂਪ ਤਹਾ ਜਦੁਬੀਰ ਲੀਏ ਸੰਗ ਚਾਰੋ ਈ ਭਾਈ ॥

baiTh biraajat bhoop tahaa jadhubeer le'ee sa(n)g chaaro iee bhaiee ||

Yudhishtar was seated there alongwith his four brothers and Krihsna,

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਤਿਹ ਆਭਹਿ ਕੀ ਉਪਮਾ ਮੁਖ ਤੇ ਬਰਨੀ ਨਹੀ ਜਾਈ ॥੨੩੫੯॥

sayaam bhanai teh aabheh kee upamaa mukh te baranee nahee jaiee ||2359||

The poet Shyam says that that elegance was indescribable.2359

ਨੀਰ ਢਰੇ ਕਹੂ ਚਾਦਰ ਛਤਨ ਛੂਟਤ ਹੈ ਕਹੂ ਠਉਰ ਫੁਹਾਰੇ ॥

neer ddare kahoo chaadhar chhatan chhooTat hai kahoo Thaur fuhaare ||

In the Court-construction, somewhere there were fountains of water on the roofs and somewhere the water was flowing

ਮਲ ਭਿਰੈ ਕਹੂ ਮਤ ਕਰੀ ਕਹੂ ਨਾਚਤ ਬੇਸਯਨ ਕੇ ਸੁ ਅਖਾਰੇ ॥

mal bhirai kahoo mat karee kahoo naachat besayan ke su akhaare ||

Somewhere the wrestlers were fighting, and somewhere the intoxicated elephants were clashing among themselves, somewhere the female dancers were dancing

ਬਾਜ ਲਰੈ ਕਹੂ ਸਾਜ ਸਜੈ ਭਟ ਛਾਜਤ ਹੈ ਅਤਿ ਡੀਲ ਡਿਲਾਰੇ ॥

baaj larai kahoo saaj sajai bhaT chhaajat hai at ddeel ddilaare ||

Somewhere the horses were colliding and somewhere sturdy and shapely warriors looked splendid

ਰਾਜਤ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਤਹਾ ਜਿਮ ਤਾਰਨ ਮੈ ਸਸਿ ਸ੍ਯਾਮ ਉਚਾਰੇ ॥੨੩੬੦॥

raajat sree birajanaath tahaa jim taaran mai sas sayaam uchaare ||2360||

Krishna was there like moon among the stars.2360.

ਜੋਤਿ ਲਸੈ ਕਹੂ ਬਜ੍ਰਨ ਕੀ ਕਹੂ ਲਾਲ ਲਗੇ ਛਬਿ ਮੰਦਿਰ ਪਾਵੈ ॥

jot lasai kahoo bajran kee kahoo laal lage chhab ma(n)dhir paavai ||

Somewhere the splendour of stones and somewhere of jewels was seen

ਨਾਗਨ ਕੋ ਪੁਰ ਲੋਕ ਪੁਰੀ ਸੁਰ ਦੇਖਿ ਪ੍ਰਭਾ ਜਿਹ ਸੀਸ ਨਿਵਾਵੈ ॥

naagan ko pur lok puree sur dhekh prabhaa jeh sees nivaavai ||

Seeing the elegance of precious stones, the abodes of gods bowed there heads

ਰੀਝਿ ਰਹੇ ਜਿਹ ਦੇਖਿ ਚਤੁਰਮੁਖ ਹੇਰਿ ਪ੍ਰਭਾ ਸਿਵ ਸੋ ਲਲਚਾਵੈ ॥

reejh rahe jeh dhekh chaturamukh her prabhaa siv so lalachaavai ||

Seeing the magnificence of that Court-Building, Brahma was getting pleased and Shiva was also allured in his mind

ਭੂਮਿ ਜਹਾ ਤਹਾ ਨੀਰ ਸੋ ਲਾਗਤ ਨੀਰ ਜਹਾ ਨਹੀ ਚੀਨਬੋ ਆਵੈ ॥੨੩੬੧॥

bhoom jahaa tahaa neer so laagat neer jahaa nahee cheenabo aavai ||2361||

Where there was earth, there was deception of water there, and somewhere there was water, it could not be ascertained.2361.

ਜੁਧਿਸਟਰ ਬਾਚ ਦ੍ਰਜੋਧਨ ਸੋ ॥

judhisaTar baach dhrajodhan so ||

Speech of Yudhishtar addressed to Duryodhana:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਐਸੀ ਸਭਾ ਰਚਿ ਕੈ ਸੁ ਜੁਧਿਸਟਰ ਅੰਧ ਕੋ ਬਾਲਕੁ ਬੋਲਿ ਪਠਾਯੋ ॥

aaisee sabhaa rach kai su judhisaTar a(n)dh ko baalak bol paThaayo ||

After the construction of this Court-Building, Yudhistar invited Duryodhana

ਸੂਰਜ ਕੋ ਸੁਤ ਸੰਗ ਲੀਏ ਅਰੁ ਭੀਖਮ ਮਾਨ ਭਰਿਯੋ ਸੋਊ ਆਯੋ ॥

sooraj ko sut sa(n)g le'ee ar bheekham maan bhariyo souoo aayo ||

He reached there proudly alongwith Bhishma and Karan,

ਭੂਮਿ ਜਹਾ ਹੁਤੀ ਤਾਹਿ ਲਖਿਯੋ ਜਲ ਬਾਰਿ ਹੁਤੋ ਜਹ ਭੂਮਿ ਜਨਾਯੋ ॥

bhoom jahaa hutee taeh lakhiyo jal baar huto jeh bhoom janaayo ||

And he saw water, where there was earth and where there was water, he considered it as earth

ਜਾਇ ਨਿਸੰਕ ਪਰਿਯੋ ਜਲ ਮੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਕਛੁ ਭੇਦ ਨ ਪਾਯੋ ॥੨੩੬੨॥

jai nisa(n)k pariyo jal mai kab sayaam kahai kachh bhedh na paayo ||2362||

In this way, without understanding the mystery, he fell into the water.2362.

ਜਾਇ ਪਰਿਯੋ ਤਬ ਹੀ ਸਰ ਮੈ ਤਨ ਬਸਤ੍ਰ ਧਰੇ ਪੁਨਿ ਬੂਡ ਗਯੋ ਹੈ ॥

jai pariyo tab hee sar mai tan basatr dhare pun boodd gayo hai ||

He fell down in the tank and with all his clothes, he became drenched

ਬੂਡਤ ਜੋ ਨਿਕਸਿਯੋ ਸੋਊ ਭੂਪਤਿ ਚਿਤ ਬਿਖੈ ਅਤਿ ਕੋਪ ਕਯੋ ਹੈ ॥

booddat jo nikasiyo souoo bhoopat chit bikhai at kop kayo hai ||

When he came out after getting drowned in water, he became extremely enraged in his mind

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਭਾਰ ਉਤਾਰਨ ਕੇ ਹਿਤ ਆਂਖ ਸੋ ਭੀਮਹਿ ਭੇਦ ਦਯੋ ਹੈ ॥

kaanreh joo bhaar utaaran ke hit aa(n)kh so bheemeh bhedh dhayo hai ||

ਸੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੋ ਬੋਲਿ ਉਠਿਓ ਅਰੇ ਅੰਧ ਕੇ ਅੰਧ ਹੀ ਪੁਤ੍ਰ ਭਯੋ ਹੈ ॥੨੩੬੩॥

so ieh bhaat so bol uThio are a(n)dh ke a(n)dh hee putr bhayo hai ||2363||

Then Krishna hinted to Bhima with his eye, who immediately said, “the sons of blind are also blind.”2363.

ਯੌ ਜਬ ਭੀਮ ਹਸਿਯੋ ਤਿਹ ਕਉ ਤੁ ਘਨੋ ਚਿਤ ਭੀਤਰ ਭੂਪ ਰਿਸਾਯੋ ॥

yau jab bheem hasiyo teh kau ta ghano chit bheetar bhoop risaayo ||

When Bhima laughed, saying this, the king (Duryodhana) got extremely infuriated in his mind

ਮੋ ਕਹੁ ਪੰਡੁ ਕੇ ਪੁਤ੍ਰ ਹਸੈ ਅਬ ਹੀ ਬਧ ਯਾ ਕੋ ਕਰੋ ਜੀਅ ਆਯੋ ॥

mo kahu pa(n)dd ke putr hasai ab hee badh yaa ko karo jeea aayo ||

“The sons of Pandu are laughing over me, I shall kill Bhima just now.”

ਭੀਖਮ ਦ੍ਰੋਣ ਰਿਸੇ ਮਨ ਮੈ ਜੜ ਭੀਮ ਭਯੋ ਕਹ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਯੋ ॥

bheekham dhron rise man mai jaR bheem bhayo keh sayaam sunaayo ||

ਧਾਮਿ ਗਯੋ ਅਪੁਨੇ ਫਿਰ ਕੈ ਸੁ ਸਭਾ ਇਹ ਭੀਤਰ ਫੇਰਿ ਨ ਆਯੋ ॥੨੩੬੪॥

dhaam gayo apune fir kai su sabhaa ieh bheetar fer na aayo ||2364||

When Bhishma and Karan also got angry, Bhima became fearful and ran away to his home and did not return.2364.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਦੁਰਜੋਧਨ ਸਭਾ ਦੇਖਿ ਧਾਮਿ ਗਏ ਧਯਾਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare dhurajodhan sabhaa dhekh dhaam ge dhayai samaapata(n) ||

End of the chapter entitled “Duryodhana went back to his home after seeing the Court-Building” in Krishnavatara in Bachittar Natak.