Ang 535

ਪਾਰਥ ਭੀਮ ਤੇ ਆਦਿਕ ਬੀਰ ਰਹੇ ਚੁਪ ਹੋਇ ਅਤਿ ਹੀ ਡਰ ਆਵੈ ॥

paarath bheem te aadhik beer rahe chup hoi at hee ddar aavai ||

The heroes like Arjuna and Bhima, sat silently with fear

ਸੁੰਦਰ ਐਸੇ ਸਰੂਪ ਕੇ ਊਪਰਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਬੀਸਰ ਪੈ ਬਲਿ ਜਾਵੈ ॥੨੩੪੩॥

su(n)dhar aaise saroop ke uoopar sayaam kabeesar pai bal jaavai ||2343||

The poet Shyam says that the poets are a sacrifice to his most charming figure.2343.

ਜੋਤਿ ਜਿਤੀ ਅਰਿ ਭੀਤਰ ਥੀ ਸੁ ਸਬੈ ਮੁਖ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਬੀਚ ਸਮਾਨੀ ॥

jot jitee ar bheetar thee su sabai mukh sayaam ke beech samaanee ||

ਬੋਲ ਸਕੈ ਨ ਰਹੇ ਚੁਪ ਹੁਇ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਜੁ ਬਡੇ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥

bol sakai na rahe chup hui kab sayaam kahai ju badde abhimaanee ||

Whatever power was there in Shishupal, the same got merged in the face of Krishna, many proud warriors there sat silently,

ਬਾਕੋ ਬਲੀ ਸਿਸੁਪਾਲ ਹਨਿਯੋ ਤਿਹ ਕੀ ਹੁਤੀ ਚੰਦ੍ਰਵਤੀ ਰਜਧਾਨੀ ॥

baako balee sisupaal haniyo teh kee hutee cha(n)dhravatee rajadhaanee ||

Shishupal, the very powerful man of Chanderi had been killed by Krishna

ਯਾ ਸਮ ਅਉਰ ਨ ਕੋਊ ਬੀਯੋ ਜਗਿ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਸਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਨੀ ॥੨੩੪੪॥

yaa sam aaur na kouoo beeyo jag sree jadhubeer sahee prabh jaanee ||2344||

Everybody agreed that there was no one so mighty as Krishna in the world.2344.

ਏਕ ਕਹੈ ਜਦੁਰਾਇ ਬਡੋ ਭਟ ਜਾਹਿ ਬਲੀ ਸਿਸੁਪਾਲ ਸੋ ਘਾਯੋ ॥

ek kahai jadhurai baddo bhaT jaeh balee sisupaal so ghaayo ||

ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਜਮ ਤੇ ਹੁਤੋ ਜਾਤ ਨ ਸੋ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠਾਯੋ ॥

ei(n)dhr te sooraj te jam te huto jaat na so jamalok paThaayo ||

Everyone said that Krishna was the most powerful hero, who had killed the mighty warrior like Shishupal, who was even unconquerable for Indra, Surya and Yama

ਸੋ ਇਹ ਏਕ ਹੀ ਆਂਖ ਕੇ ਫੋਰ ਕੇ ਭੀਤਰ ਮਾਰਿ ਦਯੋ ਜੀਅ ਆਯੋ ॥

so ieh ek hee aa(n)kh ke for ke bheetar maar dhayo jeea aayo ||

ਚਉਦਹ ਲੋਕਨ ਕੋ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਸਹੀ ਠਹਰਾਯੋ ॥੨੩੪੫॥

chaudheh lokan ko karataa kar sree birajanaath sahee Thaharaayo ||2345||

He had killed that enemy in the winking of an eye and the same Krishna is the creator of all the fourteen worlds.2345.

ਚਉਦਹ ਲੋਕਨ ਕੋ ਕਰਤਾ ਇਹ ਸਾਧਨ ਸੰਤ ਇਹੈ ਜੀਅ ਜਾਨਿਯੋ ॥

chaudheh lokan ko karataa ieh saadhan sa(n)t ihai jeea jaaniyo ||

Krishna is the Lord of all the fourteen worlds, all the saints accept this

ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਕੀਏ ਸਭ ਯਾਹੀ ਕੇ ਬੇਦਨ ਤੇ ਗੁਨ ਜਾਨਿ ਬਖਾਨਿਯੋ ॥

dhev adhev ke'ee sabh yaahee ke bedhan te gun jaan bakhaaniyo ||

The gods and others are all created by him and the Vedas also describe His attributes

ਬੀਰਨ ਬੀਰ ਬਡੋਈ ਲਖਿਯੋ ਹਰਿ ਭੂਪਨ ਭੂਪਨ ਤੇ ਖੁਨਸਾਨਿਯੋ ॥

beeran beer baddoiee lakhiyo har bhoopan bhoopan te khunasaaniyo ||

ਅਉਰ ਜਿਤੇ ਅਰਿ ਠਾਢੇ ਹੁਤੇ ਤਿਨ ਸ੍ਯਾਮ ਸਹੀ ਕਰਿ ਕਾਲ ਪਛਾਨਿਯੋ ॥੨੩੪੬॥

aaur jite ar Thaadde hute tin sayaam sahee kar kaal pachhaaniyo ||2346||

Krishna who also gets enraged on the kings, was considered the mighty hero amongst the warriors and all the enemies recognised him, in reality, as the manifestation of Death.2346.

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਠਾਢਿ ਤਹਾ ਕਰ ਬੀਚ ਸੁਦਰਸਨ ਚਕ੍ਰ ਲੀਏ ॥

sree biraj naik Thaadd tahaa kar beech sudharasan chakr le'ee ||

Krishna was standing there, holding his discus in his hand

ਬਹੁ ਰੋਸ ਠਨੇ ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਧ ਭਰਿਯੋ ਅਰਿ ਆਨ ਕੋ ਆਨਤ ਹੈ ਨ ਹੀਏ ॥

bahu ros Thane at krodh bhariyo ar aan ko aanat hai na he'ee ||

He was extremely angry and in that state of enragement, he did not remember any other enemy

ਤਿਹ ਠਉਰ ਸਭਾ ਹੂ ਮੈ ਗਾਜਤ ਭਯੋ ਸਭ ਕਾਲਹਿ ਕੋ ਮਨੋ ਭੇਖ ਕੀਏ ॥

teh Thaur sabhaa hoo mai gaajat bhayo sabh kaaleh ko mano bhekh ke'ee ||

He, as manifestation of Death, was thundering in the Court

ਜਿਹ ਦੇਖਤਿ ਪ੍ਰਾਨ ਤਜੈ ਅਰਿ ਵਾ ਬਹੁ ਸੰਤ ਨਿਹਾਰ ਕੇ ਰੂਪ ਜੀਏ ॥੨੩੪੭॥

jeh dhekhat praan tajai ar vaa bahu sa(n)t nihaar ke roop je'ee ||2347||

He was such a one, seeing whom, the enemies embrace death and the saints, on seeing him, were resuscitated.2347.

ਨ੍ਰਿਪ ਜੁਧਿਸਟਰ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਸੋ ॥

nirap judhisaTar baach kaanreh joo so ||

Speech of the king Yudhishtra:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਆਪ ਹੀ ਭੂਪ ਕਹੀ ਉਠ ਕੈ ਕਰ ਜੋਰਿ ਦੋਊ ਪ੍ਰਭ ਕ੍ਰੋਧ ਨਿਵਾਰੋ ॥

aap hee bhoop kahee uTh kai kar jor dhouoo prabh krodh nivaaro ||

ਥੋ ਸਿਸੁਪਾਲ ਬਡੋ ਖਲ ਸੋ ਤੁਮ ਚਕ੍ਰਹਿ ਲੈ ਛਿਨ ਮਾਹਿ ਸੰਘਾਰੋ ॥

tho sisupaal baddo khal so tum chakreh lai chhin maeh sa(n)ghaaro ||

The king Yudhishtra said with folded hands, “O Lord! forsake anger, Shishupal was a great tyrant, you have performed a noble task by killing him

ਯੌ ਕਹਿ ਪਾਇ ਰਹਿਯੋ ਗਹਿ ਕੈ ਦੁਹੂ ਆਪਨੇ ਨੈਨਨ ਤੇ ਜਲੁ ਢਾਰੋ ॥

yau keh pai rahiyo geh kai dhuhoo aapane nainan te jal ddaaro ||

Saying this, the king, caught both the feet of Krishna and the tears rolled down his eyes

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਜੋ ਤੁਮ ਰੋਸ ਕਰੋ ਤੋ ਕਹਾ ਤੁਮ ਸੋ ਬਸੁ ਹੈਬ ਹਮਾਰੋ ॥੨੩੪੮॥

kaanreh joo jo tum ros karo to kahaa tum so bas haib hamaaro ||2348||

He said, “O Krishna! if you get angry, what control can we have over it?”2348.

ਦਾਸ ਕਹੈ ਬਿਨਤੀ ਕਰ ਜੋਰ ਕੈ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਹਰਿ ਜੂ ਸੁਨਿ ਲੀਜੈ ॥

dhaas kahai binatee kar jor kai sayaam bhanai har joo sun leejai ||

“O Lord! this servant of yours is requesting you with folded hands, kindly listen to it

ਕੋਪ ਚਿਤੇ ਤੁਮਰੇ ਮਰੀਐ ਸੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹੇਰਤ ਹੀ ਪਲ ਜੀਜੈ ॥

kop chite tumare mareeaai su kirapaa kar herat hee pal jeejai ||

If you get angry, we shall feel ourselves like dead, therefore kindly remain gracious

ਆਨੰਦ ਕੈ ਚਿਤਿ ਬੈਠੋ ਸਭਾ ਮਹਿ ਦੇਖਹੁ ਜਗ੍ਯ ਕੇ ਹੇਤੁ ਪਤੀਜੈ ॥

aana(n)dh kai chit baiTho sabhaa meh dhekhahu jagay ke het pateejai ||

Kindly sit in the court blissfully and supervise the Yajna

ਹਉ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਨ ਕਰੋ ਬਿਨਤੀ ਪ੍ਰਭੁ ਜੂ ਪੁਨਿ ਕੋਪ ਛਿਮਾਪਨ ਕੀਜੈ ॥੨੩੪੯॥

hau prabh jaan karo binatee prabh joo pun kop chhimaapan keejai ||2349||

O Lord! I am requesting you to kindly end your anger and to forgive us.”2349.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਬੈਠਾਯੋ ਜਦੁਰਾਇ ਕੋ ਬਹੁ ਬਿਨਤੀ ਕਰਿ ਭੂਪ ॥

baiThaayo jadhurai ko bahu binatee kar bhoop ||

ਕੰਜਨ ਸੇ ਦ੍ਰਿਗ ਜਿਹ ਬਨੇ ਬਨਿਯੋ ਸੁ ਮੈਨ ਸਰੂਪ ॥੨੩੫੦॥

ka(n)jan se dhirag jeh bane baniyo su main saroop ||2350||

The king Yudhistar requesting most humbly caused the king of Yadavas to sit and now his eyes looked splendid like lotus and figure elegant like that of the god of love.2350.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਕੋ ਕੋਪ ਰਾਜਾ ਜੁਧਿਸਟਰ ਛਮਾਪਨ ਕਰਤ ਭਏ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare kaanreh joo ko kop raajaa judhisaTar chhamaapan karat bhe dhiaai samaapata(n) ||

End of the chapter entitled “Askiing the enraged Krishna for forgiveness by Yudhistar” in Krishnavatara in Bachittar Natak.

ਅਥ ਰਾਜਾ ਜੁਧਿਸਟਰ ਰਾਜਸੂਅ ਜਗ ਕਰਤ ਭਏ ॥

ath raajaa judhisaTar raajasooa jag karat bhe ||

Now begins the description of the performance of the Rajsui Yajna by the king Yudhistar

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਸਉਪੀ ਹੈ ਸੇਵ ਹੀ ਪਾਰਥ ਕਉ ਦਿਜ ਲੋਕਨ ਕੀ ਜੋ ਪੈ ਨੀਕੀ ਕਰੈ ॥

saupee hai sev hee paarath kau dhij lokan kee jo pai neekee karai ||

The task of serving the Brahmins was given to Arjuna

ਅਰੁ ਪੂਜ ਕਰੈ ਦੋਊ ਮਾਦ੍ਰੀ ਕੇ ਪੁਤ੍ਰ ਰਿਖੀਨ ਕੀ ਆਨੰਦ ਚਿਤਿ ਧਰੈ ॥

ar pooj karai dhouoo maadhree ke putr rikheen kee aana(n)dh chit dharai ||

The sons of Maduri, Nakul and Sahdev, were delightfully serving the sages

ਭਯੋ ਭੀਮ ਰਸੋਈਆ ਦ੍ਰਜੋਧਨ ਧਾਮ ਪੈ ਬ੍ਯਾਸ ਤੇ ਆਦਿਕ ਬੇਦ ਰਰੈ ॥

bhayo bheem rasoieeaa dhrajodhan dhaam pai bayaas te aadhik bedh rarai ||

Bhima became the cook and Duryodhana supervised the domestic affairs

ਕੀਯੋ ਸੂਰ ਕੋ ਬਾਲਕ ਕੈਬੇ ਕੋ ਦਾਨ ਸੁ ਜਾਹੀ ਤੇ ਚਉਦਹ ਲੋਕ ਡਰੈ ॥੨੩੫੧॥

keeyo soor ko baalak kaibe ko dhaan su jaahee te chaudheh lok ddarai ||2351||

Vyas etc. were busy in the recitation of the Vedas and Karan, the son of Surya, who frightened all the fourteen worlds, was given the task of the bestowal of charities etc.2351.

ਸੂਰਜ ਚੰਦ ਗਨੇਸ ਮਹੇਸ ਸਦਾ ਉਠ ਕੈ ਜਿਹ ਧਿਆਨ ਧਰੈ ॥

sooraj cha(n)dh ganes mahes sadhaa uTh kai jeh dhiaan dharai ||

He, on whom always meditate Surya, Chandra, Ganesha and Shiva

ਅਰੁ ਨਾਰਦ ਸੋ ਸੁਕ ਸੋ ਦਿਜ ਬ੍ਯਾਸ ਸੋ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਜਿਹ ਜਾਪ ਰਰੈ ॥

ar naaradh so suk so dhij bayaas so sayaam bhanai jeh jaap rarai ||

He, whose Name is repeated by Narada, Shukra and Vyasa, the mighty one,

ਜਿਹਾ ਮਾਰ ਦਯੋ ਸਿਸੁਪਾਲ ਬਲੀ ਜਿਹ ਕੇ ਬਲ ਤੇ ਸਭ ਲੋਕੁ ਡਰੈ ॥

jihaa maar dhayo sisupaal balee jeh ke bal te sabh lok ddarai ||

ਅਬ ਬਿਪਨ ਕੇ ਪਗ ਧੋਵਤ ਹੈ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਬਿਨਾ ਐਸੀ ਕਉਨ ਕਰੈ ॥੨੩੫੨॥

ab bipan ke pag dhovat hai birajanaath binaa aaisee kaun karai ||2352||

Who killed Shishupal and from whom all the world fear, the same Krishna is now washing the feet of Brahmins and who else can perform such a task except Him.2352.

ਆਹਵ ਕੈ ਸੰਗ ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ਤਿਨ ਤੇ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਧਨੁ ਲੀਨੋ ॥

aahav kai sa(n)g satran ke tin te kab sayaam bhanai dhan leeno ||

ਬਿਪ੍ਰਨ ਕੋ ਜਿਮ ਬੇਦ ਕੇ ਬੀਚ ਲਿਖੀ ਬਿਧਿ ਹੀ ਤਿਹੀ ਭਾਤਹਿ ਦੀਨੋ ॥

bipran ko jim bedh ke beech likhee bidh hee tihee bhaateh dheeno ||

In the war, fighting with the enemies, the poet Shyam says, these mighty heroes realised the tax and gave gifts in charity according to the Vedic injunctions

ਏਕਨ ਕੋ ਸਨਮਾਨ ਕੀਯੋ ਅਰ ਏਕਨ ਦੈ ਸਭ ਸਾਜ ਨਵੀਨੋ ॥

ekan ko sanamaan keeyo ar ekan dhai sabh saaj naveeno ||

Many people were honoured and many were bestowed new kingdoms

ਭੂਪ ਜੁਧਿਸਟਰ ਤਉਨ ਸਮੈ ਸੁ ਸਭੈ ਬਿਧਿ ਜਗਿ ਸੰਪੂਰਨ ਕੀਨੋ ॥੨੩੫੩॥

bhoop judhisaTar taun samai su sabhai bidh jag sa(n)pooran keeno ||2353||

In this way, at that time, the king Yudhisthtar completed the Yajna by all methods.2353.

ਨ੍ਰਹਾਨ ਗਯੋ ਸਰਤਾ ਦਯੋ ਦਾਨ ਸੁ ਦੈ ਜਲ ਪੈ ਪੁਰਖਾ ਰਿਝਵਾਏ ॥

nrahaan gayo sarataa dhayo dhaan su dhai jal pai purakhaa rijhavaae ||

Then they went to the river to take a bath and there they pleased their manes by offering the water

ਜਾਚਕ ਥੇ ਤਿਹ ਠਉਰ ਜਿਤੇ ਧਨ ਦੀਨ ਘਨੋ ਤਿਨ ਕਉ ਸੁ ਅਘਾਏ ॥

jaachak the teh Thaur jite dhan dheen ghano tin kau su aghaae ||

The beggars who were there, they were all satisfied by giving alms