Ang 529

ਛਬਿ ਪਾਵਤ ਭਯੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਸੋਊ ਯੌ ਇਨ ਸੂਰਨ ਕੇ ਗਨ ਮੈ ॥

chhab paavat bhayo kab sayaam bhanai souoo yau in sooran ke gan mai ||

ਜਿਮ ਸੂਰਜ ਸੋਭਤ ਦਿਵਤਨ ਮੈ ਇਹ ਸੋ ਛਬਿ ਪਾਵਤ ਭਯੋ ਰਨ ਮੈ ॥੨੨੯੧॥

jim sooraj sobhat dhivatan mai ieh so chhab paavat bhayo ran mai ||2291||

He looked splendid among these warriors and it seemed that he was like Surya amongst gods.2291

ਜੰਗ ਭਯੋ ਜਿਹ ਠਉਰ ਨਿਸੰਗ ਸੁ ਛੂਟਤ ਭੇ ਦੁਹੂ ਓਰ ਤੇ ਭਾਲੇ ॥

ja(n)g bhayo jeh Thaur nisa(n)g su chhooTat bhe dhuhoo or te bhaale ||

A dreadful war was fought there, the lances and spears struck form both sides

ਘਾਇਲ ਲਾਗ ਭਜੇ ਭਟ ਯੌ ਮਨੋ ਖਾਇ ਚਲੇ ਗ੍ਰਿਹ ਕੇ ਸੁ ਨਿਵਾਲੇ ॥

ghail laag bhaje bhaT yau mano khai chale gireh ke su nivaale ||

The warriors, getting wounded were running like those going home for meals

ਬੀਰ ਫਿਰੈ ਅਤਿ ਘੂਮਤਿ ਹੀ ਸੁ ਮਨੋ ਅਤਿ ਪੀ ਮਦਰਾ ਮਤਵਾਲੇ ॥

beer firai at ghoomat hee su mano at pee madharaa matavaale ||

All the warriors appeared like the intoxicated persons roaring after drinking wine

ਬਾਸਨ ਤੇ ਧਨੁ ਅਉਰ ਨਿਖੰਗ ਫਿਰੈ ਰਨ ਬੀਚ ਖਤੰਗ ਪਿਆਲੇ ॥੨੨੯੨॥

baasan te dhan aaur nikha(n)g firai ran beech khata(n)g piaale ||2292||

The bows and arrows were their vessels and lances their cups.2292.

ਸਾਬ ਸਰਾਸਨ ਲੈ ਕਰ ਮੈ ਬਹੁ ਬੀਰ ਹਨੇ ਤਿਹ ਠਉਰ ਕਰਾਰੇ ॥

saab saraasan lai kar mai bahu beer hane teh Thaur karaare ||

Samb, taking his bow in his hand, killed many warriors

ਏਕਨ ਕੇ ਬਿਬ ਪਾਗ ਕਟੇ ਅਰੁ ਏਕਨ ਕੇ ਸਿਰ ਹੀ ਕਟਿ ਡਾਰੇ ॥

ekan ke bib paag kaTe ar ekan ke sir hee kaT ddaare ||

He knocked down the turbans and heads of many

ਅਉਰ ਨਿਹਾਰਿ ਭਜੇ ਭਟ ਯੌ ਉਪਮਾ ਤਿਨ ਕੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਉਚਾਰੇ ॥

aaur nihaar bhaje bhaT yau upamaa tin kee kab sayaam uchaare ||

ਸਾਧ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਪਾਇ ਮਨੋ ਜਨ ਪੁੰਨਿ ਕੇ ਅਗ੍ਰਜ ਪਾਪ ਪਧਾਰੇ ॥੨੨੯੩॥

saadh kee sa(n)gat pai mano jan pu(n)n ke agraj paap padhaare ||2293||

Many warriors seeing this fled away like the sin before the virtue of the saintly company.2293.

ਏਕਨ ਕੀ ਦਈ ਕਾਟ ਭੁਜਾ ਅਰੁ ਏਕਨ ਕੈ ਕਰ ਹੀ ਕਟਿ ਡਾਰੇ ॥

ekan kee dhiee kaaT bhujaa ar ekan kai kar hee kaT ddaare ||

Someone’s arms and someone’s hands were cut down

ਏਕ ਕਟੈ ਅਧ ਬੀਚਹੁ ਤੇ ਰਥ ਕਾਟਿ ਰਥੀ ਬਿਰਥੀ ਕਰਿ ਮਾਰੇ ॥

ek kaTai adh beechahu te rath kaaT rathee birathee kar maare ||

Many were cut into two halves from the middle and many were deprived of their chariots by shattering them

ਸੀਸ ਕਟੇ ਭਟ ਠਾਢੇ ਰਹੇ ਇਕ ਸ੍ਰੋਣ ਉਠਿਓ ਛਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਉਚਾਰੇ ॥

sees kaTe bhaT Thaadde rahe ik sron uThio chhab sayaam uchaare ||

The warriors whose heads were chopped, were standing and from their trunk,

ਬੀਰਨ ਕੋ ਮਨੋ ਬਾਗ ਬਿਖੈ ਜਨੁ ਫੂਟੇ ਹੈ ਸੁ ਅਨੇਕ ਫੁਹਾਰੇ ॥੨੨੯੪॥

beeran ko mano baag bikhai jan fooTe hai su anek fuhaare ||2294||

The blood was flowing like the cataracts leaping in the forests.2294.

ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਪੁਤ੍ਰ ਜਬੈ ਬਹੁ ਬੀਰ ਹਨੇ ਰਨ ਮੈ ਚਹਿ ਕੈ ॥

sree jadhubeer ke putr jabai bahu beer hane ran mai cheh kai ||

ਇਕ ਭਾਜ ਗਏ ਨ ਮੁਰੇ ਬਹੁਰੋ ਇਕ ਘਾਇਲ ਆਇ ਪਰੇ ਸਹਿਕੈ ॥

eik bhaaj ge na mure bahuro ik ghail aai pare sahikai ||

When the son of Krishna in this way killed many warriors, then many other ran away and many writhed, being wounded

ਬਹੁ ਹੁਇ ਕੈ ਨਿਰਾਯੁਧ ਹ੍ਵੈ ਇਹ ਕੈ ਹਮ ਰਾਖਹੁ ਪਾਇ ਪਰੇ ਕਹਿ ਕੈ ॥

bahu hui kai niraayudh havai ieh kai ham raakhahu pai pare keh kai ||

Many of them deprived of their weapons, catching hold of the feet,

ਇਕ ਠਾਢੇ ਭਏ ਘਿਘਿਯਾਤ ਬਲੀ ਤ੍ਰਿਨ ਕੋ ਦੁਹੂ ਦਾਤਨ ਮੈ ਗਹਿ ਕੈ ॥੨੨੯੫॥

eik Thaadde bhe ghighiyaat balee tiran ko dhuhoo dhaatan mai geh kai ||2295||

Begged for protection and many warriors, holding the blades of grass in their teeth stood imploring humbly.2295.

ਜੁਧੁ ਕੀਯੋ ਸੁਤ ਕਾਨ੍ਰਹ ਇਤੋ ਨਹਿ ਹੁਇ ਹੈ ਕਬੈ ਕਿਨ ਹੂ ਨਹੀ ਕੀਨੋ ॥

judh keeyo sut kaanreh ito neh hui hai kabai kin hoo nahee keeno ||

The son of Krishna waged a unique war

ਦ੍ਵੈ ਘਟਿ ਆਠ ਰਥੀ ਬਲਵੰਤ ਤਿਨੋ ਹੂ ਤੇ ਏਕ ਬਲੀ ਨਹੀ ਹੀਨੋ ॥

dhavai ghaT aaTh rathee balava(n)t tino hoo te ek balee nahee heeno ||

He was not at all inferior in strength to the six chariot-riders in any way,

ਸੋ ਮਿਲਿ ਕੈ ਕਰਿ ਕੋਪ ਪਰੇ ਸੁਤ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੇ ਊਪਰ ਜਾਨ ਨ ਦੀਨੋ ॥

so mil kai kar kop pare sut kaanreh ke uoopar jaan na dheeno ||

But they also together in their fury fell upon Samb, the son of Krishnal

ਰੋਸ ਬਢਾਇ ਮਚਾਇ ਕੈ ਮਾਰਿ ਹੰਕਾਰ ਕੈ ਕੇਸਨ ਤੇ ਗਹਿ ਲੀਨੋ ॥੨੨੯੬॥

ros baddai machai kai maar ha(n)kaar kai kesan te geh leeno ||2296||

Getting infuriated and challenging and fighting with Samb, they caught him by his hair.2296.

ਤੋਟਕ ॥

toTak ||

TOTAK STANZA

ਇਨ ਬੀਰਨ ਕੀ ਜਬ ਜੀਤ ਭਈ ਦੁਹਿਤਾ ਤਬ ਭੂਪ ਕੀ ਛੀਨ ਲਈ ॥

ein beeran kee jab jeet bhiee dhuhitaa tab bhoop kee chheen liee ||

When these warriors became victorious, they snatched away the daughter of the king

ਸੋਊ ਛੀਨ ਕੈ ਮੰਦਿਰ ਆਨਿ ਧਰੀ ਦੁਬਿਧਾ ਮਨ ਕੀ ਸਭ ਦੂਰਿ ਕਰੀ ॥੨੨੯੭॥

souoo chheen kai ma(n)dhir aan dharee dhubidhaa man kee sabh dhoor karee ||2297||

They fought her home again and in this way they cast off their perplexity.2297.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਇਤੈ ਦ੍ਰਜੋਧਨ ਹਰਖ ਜਨਾਯੋ ॥

eitai dhrajodhan harakh janaayo ||

ਉਤ ਹਲਧਰ ਹਰਿ ਜੂ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥

aut haladhar har joo sun paayo ||

On this side Duryodhana was pleased and on that side Balram and Krishna heard all this

ਸੁਨਿ ਬਸੁਦੇਵ ਕ੍ਰੋਧ ਅਤਿ ਭਰਿ ਕੈ ॥

sun basudhev krodh at bhar kai ||

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਮੂਛਹਿ ਰਹਿਓ ਧਰਿ ਕੈ ॥੨੨੯੮॥

sayaam bhanai moochheh rahio dhar kai ||2298||

Vasudev, in great rage, moved his hands on his whiskers.2298.

ਬਸੁਦੇਵ ਬਾਚ ॥

basudhev baach ||

Speech of Vasudev:

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਤਿਹ ਸੁਧਿ ਕਉ ਕੋਊ ਦੂਤ ਪਠਇਯੈ ॥

teh sudh kau kouoo dhoot paThiyai ||

ਪੌਤ੍ਰ ਸੋਧ ਕੌ ਬੇਗਿ ਮੰਗਇਯੈ ॥

pauatr sodh kau beg ma(n)giyai ||

“Send some messenger towards that side and get some news about the safety of my grandson

ਮੁਸਲੀਧਰ ਤਿਹ ਠਉਰ ਪਠਾਯੋ ॥

musaleedhar teh Thaur paThaayo ||

ਚਲਿ ਹਲਧਰ ਤਿਹ ਪੁਰ ਮੈ ਆਯੋ ॥੨੨੯੯॥

chal haladhar teh pur mai aayo ||2299||

” Balram was sent towards that side, who reached there.2299.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਆਇਸ ਪਾਇ ਪਿਤਾ ਕੋ ਜਬੈ ਚਲਿ ਕੈ ਬਲਿਭਦ੍ਰ ਗਜਾਪੁਰ ਆਯੋ ॥

aais pai pitaa ko jabai chal kai balibhadhr gajaapur aayo ||

ਆਇਸ ਐਸੇ ਦਯੋ ਹਮਰੇ ਨ੍ਰਿਪ ਛੋਰਿ ਇਨੈ ਸੁਤ ਅੰਧ ਸੁਨਾਯੋ ॥

aais aaise dhayo hamare nirap chhor inai sut a(n)dh sunaayo ||

Obeying the orders of his father, when Balram reached Gajpur, he told Duryodhana about the objective of his coming and asked him to release Samb

ਸੋ ਸੁਨਿ ਬਾਤ ਰਿਸਾਇ ਗਯੋ ਗ੍ਰਿਹ ਤੇ ਅਪਨੇ ਇਹ ਓਜ ਜਨਾਯੋ ॥

so sun baat risai gayo gireh te apane ieh oj janaayo ||

Hearing these words Duryodhana got angry, thinking that he ws being intimidated in his own home

ਐਂਚ ਲਯੋ ਪੁਰ ਤ੍ਰਾਸ ਭਰਿਯੋ ਸੋਊ ਲੈ ਦੁਹਿਤਾ ਇਹ ਪੂਜਨ ਆਯੋ ॥੨੩੦੦॥

aai(n)ch layo pur traas bhariyo souoo lai dhuhitaa ieh poojan aayo ||2300||

But the feat of Balram frightened the whole city and Duryodhan came to adore him (Balram) alongwith his daughter.2300.

ਸਾਬ ਸੋ ਬ੍ਯਾਹ ਸੁਤਾ ਕੋ ਕੀਯੋ ਦੁਰਜੋਧਨ ਚਿਤਿ ਘਨੋ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥

saab so bayaeh sutaa ko keeyo dhurajodhan chit ghano sukh paayo ||

Duryodhana became pleased by marrying the daughter with Samb

ਦਾਨ ਦਯੋ ਜਿਹ ਅੰਤ ਕਛੂ ਨਹਿ ਬਿਪ੍ਰਨ ਕੋ ਕਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਯੋ ॥

dhaan dhayo jeh a(n)t kachhoo neh bipran ko keh sayaam sunaayo ||

He gave innumerable gifts to the Brahmins

ਭ੍ਰਾਤ ਕੇ ਪੁਤ੍ਰ ਕੋ ਸੰਗਿ ਹਲਾਯੁਧ ਲੈ ਕਰਿ ਦੁਆਰਵਤੀ ਕੋ ਸਿਧਾਯੋ ॥

bhraat ke putr ko sa(n)g halaayudh lai kar dhuaaravatee ko sidhaayo ||

ਸ੍ਯਾਮ ਚਰਿਤ੍ਰ ਉਤੈ ਪਿਖਬੇ ਕਹੁ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਚਲਿ ਨਾਰਦ ਆਯੋ ॥੨੩੦੧॥

sayaam charitr utai pikhabe kahu sayaam bhanai chal naaradh aayo ||2301||

Now Balram started for Dwarka, taking his nephew alongwith him and on that side Narada reached there in order to see the whole spectacle.2301.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਦ੍ਰੁਜੋਧਨ ਕੀ ਬੇਟੀ ਸਾਬ ਕੋ ਬ੍ਯਾਹ ਲਿਆਵਤ ਭਏ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ॥

eit sree dhasam sika(n)dh puraane bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare dhrujodhan kee beTee saab ko bayaeh liaavat bhe dhiaai samaapatam ||

End of the description of bringing the daughter of Duryodhana after marrying her with Samb in Krishnavatara (based on Dasham Skandh Purana) in Bachittar Natak.

ਨਾਰਦ ਕੋ ਆਇਬੋ ਕਥਨੰ ॥

naaradh ko aaibo kathana(n) ||

Now begins the description of the arrival of Narada

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA