Ang 525

ਦਾਮਿਨੀ ਸੀ ਦਮਕ ਦਿਖਾਇ ਨਿਜ ਕਾਇ ਆਇ ਬੂਝੈ ਮਾਤ ਭ੍ਰਾਤ ਕੀ ਨ ਸੰਕਾ ਕੋ ਕਰਤ ਹੈ ॥

dhaaminee see dhamak dhikhai nij kai aai boojhai maat bhraat kee na sa(n)kaa ko karat hai ||

They flashed like lightning and forsaking the shyness of their parents and brothers,

ਦੀਜੈ ਘਨ ਸ੍ਯਾਮ ਕੀ ਬਤਾਇ ਸੁਧਿ ਹਾਇ ਹਮੈ ਸ੍ਯਾਮ ਬਲਿਰਾਮ ਹਾ ਹਾ ਪਾਇਨ ਪਰਤ ਹੈ ॥੨੨੫੪॥

dheejai ghan sayaam kee batai sudh hai hamai sayaam baliraam haa haa pain parat hai ||2254||

They fell at the feet of Balram saying, “O Balram! we fall at your feet, tell us something about Krishna.”2254.

ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ॥

kabiyo baach ||

Speech of the poet:

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

SORTHA

ਹਲੀ ਕੀਯੋ ਸਨਮਾਨ ਸਭ ਗੁਆਰਿਨ ਕੋ ਤਿਹ ਸਮੈ ॥

halee keeyo sanamaan sabh guaarin ko teh samai ||

ਹਉ ਕਹਿ ਹਉ ਸੁ ਬਖਾਨਿ ਜਿਉ ਕਥ ਆਗੇ ਹੋਇ ਹੈ ॥੨੨੫੫॥

hau keh hau su bakhaan jiau kath aage hoi hai ||2255||

Balram gave due respect to all gopis and I relate the story that advanced further, 2255

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਏਕ ਸਮੈ ਮੁਸਲੀਧਰ ਤਾਹੀ ਮੈ ਆਨੰਦ ਸੋ ਇਕ ਖੇਲੁ ਮਚਾਯੋ ॥

ek samai musaleedhar taahee mai aana(n)dh so ik khel machaayo ||

Once Balram performed a play

ਯਾਹੀ ਕੇ ਪੀਵਨ ਕੋ ਮਦਰਾ ਹਿਤ ਸ੍ਯਾਮ ਜਲਾਧਿਪ ਦੈ ਕੈ ਪਠਾਯੋ ॥

yaahee ke peevan ko madharaa hit sayaam jalaadhip dhai kai paThaayo ||

Varuna sent wine for his drinking,

ਪੀਵਤ ਭਯੋ ਤਬ ਸੋ ਮੁਸਲੀ ਮਦਿ ਮਤਿ ਭਯੋ ਮਨ ਮੈ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥

peevat bhayo tab so musalee madh mat bhayo man mai sukh paayo ||

Drinking with which he became intoxicated

ਨੀਰ ਚਹਿਯੋ ਜਮੁਨਾ ਕੀਯੋ ਮਾਨੁ ਸੁ ਐਚ ਲਈ ਹਲ ਸਿਉ ਕਬਿ ਗਾਯੋ ॥੨੨੫੬॥

neer chahiyo jamunaa keeyo maanu su aaich liee hal siau kab gaayo ||2256||

Yamuna showed some pride before him, he drew the waters of Yamuna, with his plough.2256

ਜਮੁਨਾ ਬਾਚ ਹਲੀ ਸੋ ॥

jamunaa baach halee so ||

Speech of Yamuna addressed to Balram:

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

SORTHA

ਲੇਹੁ ਹਲੀ ਤੁਮ ਨੀਰੁ ਬਿਨੁ ਦੀਜੈ ਨਹ ਦੋਸ ਦੁਖ ॥

leh halee tum neer bin dheejai neh dhos dhukh ||

“O Balram! take the water, I see no fault or suffering in doing so

ਸੁਨਹੁ ਬਾਤ ਰਨਧੀਰ ਹਉ ਚੇਰੀ ਜਦੁਰਾਇ ਕੀ ॥੨੨੫੭॥

sunahu baat ranadheer hau cheree jadhurai kee ||2257||

But O conqueror of the battlefield! you listen to me, I am only the maid-servant of Krishna.”2257.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਦੁਇ ਹੀ ਸੁ ਮਾਸ ਰਹੇ ਤਿਹ ਠਾ ਫਿਰਿ ਲੈਨ ਬਿਦਾ ਚਲਿ ਨੰਦ ਪੈ ਆਏ ॥

dhui hee su maas rahe teh Thaa fir lain bidhaa chal na(n)dh pai aae ||

Balram stayed there for two months and the went to the abode of Nand and Yashoda

ਫੇਰਿ ਗਏ ਜਸੋਧਾ ਹੂ ਕੇ ਮੰਦਿਰ ਤਾ ਪਗ ਪੈ ਇਹ ਮਾਥ ਛੁਹਾਏ ॥

fer ge jasodhaa hoo ke ma(n)dhir taa pag pai ieh maath chhuhaae ||

He put his head on their feet for bidding farewell,

ਮਾਗਤ ਭਯੋ ਜਬ ਹੀ ਸੁ ਬਿਦਾ ਤਬ ਸੋਕ ਕੀਯੋ ਦੁਹ ਨੈਨ ਬਹਾਏ ॥

maagat bhayo jab hee su bidhaa tab sok keeyo dhuh nain bahaae ||

ਕੀਨੋ ਬਿਦਾ ਫਿਰਿ ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਤੁਮ ਯੌ ਕਹੀਯੋ ਹਰਿ ਕਿਉ ਨਹੀ ਆਏ ॥੨੨੫੮॥

keeno bidhaa fir yau keh kai tum yau kaheeyo har kiau nahee aae ||2258||

And asked for the permission to return, then both of them were filled with tears in sorrow and bidding farewell to him, said, “Ask Krishna, why he has not come himself?”2258.

ਨੰਦ ਤੇ ਲੈ ਜਸੁਧਾ ਤੇ ਬਿਦਾ ਚੜਿ ਸ੍ਯੰਦਨ ਪੈ ਬਲਭਦ੍ਰ ਸਿਧਾਯੋ ॥

na(n)dh te lai jasudhaa te bidhaa chaR saya(n)dhan pai balabhadhr sidhaayo ||

ਲਾਘਤ ਲਾਘਤ ਦੇਸ ਕਈ ਨਗ ਅਉਰ ਨਦੀ ਪੁਰ ਕੇ ਨਿਜਕਾਯੋ ॥

laaghat laaghat dhes kiee nag aaur nadhee pur ke nijakaayo ||

After saying good-bye to Nand and Yashoda, Balram left on his chariot and going through several countries and crossing rivers and mountains, he reached his own city

ਆ ਪਹੁਚਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਪੁਰ ਕੇ ਜਨ ਕਾਹੂ ਤੇ ਯੌ ਹਰਿ ਜੂ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥

aa pahuchiyo nirap ke pur ke jan kaahoo te yau har joo sun paayo ||

ਆਪ ਹੂੰ ਸ੍ਯੰਦਨ ਪੈ ਚੜ ਕੈ ਅਤਿ ਭ੍ਰਾਤ ਸੋ ਹੇਤ ਕੈ ਆਗੇ ਹੀ ਆਯੋ ॥੨੨੫੯॥

aap hoo(n) saya(n)dhan pai chaR kai at bhraat so het kai aage hee aayo ||2259||

When Krishna came to know about his arrive, he mounted on his chariot and came to welcome him.2259.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਅੰਕ ਭ੍ਰਾਤ ਦੋਊ ਮਿਲੇ ਅਤਿ ਪਾਯੋ ਸੁਖ ਚੈਨ ॥

a(n)k bhraat dhouoo mile at paayo sukh chain ||

ਮਦਰਾ ਪੀਵਤ ਅਤਿ ਹਸਤਿ ਆਏ ਅਪੁਨੇ ਐਨ ॥੨੨੬੦॥

madharaa peevat at hasat aae apune aain ||2260||

Both the brothers met one another with great delight and drinking wine and laughing they came to their home.2260.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਬਲਿਭਦ੍ਰ ਗੋਕੁਲ ਬਿਖੈ ਜਾਇ ਬਹੁਰ ਆਵਤ ਭਏ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the balibhadhr gokul bikhai jai bahur aavat bhe ||

End of the description of coming of Balram to Gokul and his return in Bachittar Natak.

ਅਥ ਸਿਰਗਾਲ ਕੋ ਦੂਤ ਭੇਜਬੋ ਜੁ ਹਉ ਕ੍ਰਿਸਨ ਹੌ ਕਥਨੰ ॥

ath siragaal ko dhoot bhejabo ju hau kirasan hau kathana(n) ||

Now begins the description of this message sent by Shragaal: “I am Krishna”

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਦੋਊ ਭ੍ਰਾਤ ਅਤਿ ਸੁਖੁ ਕਰਤ ਨਿਜ ਗ੍ਰਿਹਿ ਪਹੁਚੇ ਆਇ ॥

dhouoo bhraat at sukh karat nij gireh pahuche aai ||

ਪਉਡਰੀਕ ਕੀ ਇਕ ਕਥਾ ਸੋ ਮੈ ਕਹਤ ਸੁਨਾਇ ॥੨੨੬੧॥

pauddareek kee ik kathaa so mai kahat sunai ||2261||

Both the brothers reached their home happily and now I describe the story of Pundrik,2261

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਦੂਤ ਸ੍ਰਿਗਾਲ ਪਠਿਯੋ ਹਰਿ ਕੋ ਕਹਿ ਹਉ ਹਰਿ ਹਉ ਤੁਹਿ ਕਿਉ ਕਹਵਾਯੋ ॥

dhoot siragaal paThiyo har ko keh hau har hau tuh kiau kahavaayo ||

ਭੇਖ ਸੋਊ ਕਰਿ ਦੂਰ ਸਬੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਅਬੈ ਜੋ ਤੈ ਭੇਖ ਬਨਾਯੋ ॥

bhekh souoo kar dhoor sabai kab sayaam abai jo tai bhekh banaayo ||

Shragaal sent a messenger to Krishna conveying that he himself was Krishna and why did he call himself (Vasudev) Krishna? Whatever guise he had adopted, the same should be abandoned

ਤੈ ਰੇ ਗੁਆਰ ਹੈ ਗੋਕੁਲ ਨਾਥ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਡਰੁ ਤੋਹਿ ਨ ਆਯੋ ॥

tai re guaar hai gokul naath kahaavat hai ddar toh na aayo ||

He was only a milkman, why did he not have any fear in calling himself the Lord of Gokul?

ਕੈ ਇਹ ਦੂਤ ਕੋ ਮਾਨ ਕਹਿਯੋ ਨਹੀ ਪੇਖਿ ਹਉ ਲੀਨੋ ਸਭੈ ਦਲ ਆਯੋ ॥੨੨੬੨॥

kai ieh dhoot ko maan kahiyo nahee pekh hau leeno sabhai dhal aayo ||2262||

It was also conveyed by the messenger, “Either he should honour the saying or face the attack of the army.”2262.

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

SORTHA

ਕ੍ਰਿਸਨ ਨ ਮਾਨੀ ਬਾਤ ਜੋ ਤਿਹ ਦੂਤ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

kirasan na maanee baat jo teh dhoot uchaariyo ||

ਕਹੀ ਜਾਇ ਤਿਨ ਬਾਤ ਪਤਿ ਆਪਨ ਚੜਿ ਆਇਯੋ ॥੨੨੬੩॥

kahee jai tin baat pat aapan chaR aaiyo ||2263||

Krishna did not accept the saying of the messenger and after learning it from the messenger, the king sent his army for attack.2263.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਕਾਸੀ ਕੇ ਭੂਪਤਿ ਆਦਿਕ ਭੂਪਨ ਕੋ ਸੁ ਸ੍ਰਿਗਾਲਹਿ ਸੈਨ ਬਨਾਯੋ ॥

kaasee ke bhoopat aadhik bhoopan ko su siragaaleh sain banaayo ||

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਇਤੈ ਅਤਿ ਹੀ ਮੁਸਲੀਧਰ ਆਦਿਕ ਸੈਨ ਬੁਲਾਯੋ ॥

sree birajanaath itai at hee musaleedhar aadhik sain bulaayo ||

Taking the king of Keshi and other kings with him, Shragaal gathered his army and on this side Krishna alongwith Balram amassed their forces

ਜਾਦਵ ਅਉਰ ਸਭੈ ਸੰਗ ਲੈ ਹਰਿ ਸੋ ਹਰਿ ਜੁਧ ਮਚਾਵਨ ਆਯੋ ॥

jaadhav aaur sabhai sa(n)g lai har so har judh machaavan aayo ||

ਆਇ ਦੁਹੂ ਦਿਸ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟੇ ਭਟ ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਯੋ ॥੨੨੬੪॥

aai dhuhoo dhis te pragaTe bhaT yau keh kai kab sayaam sunaayo ||2264||

Taking other Yadavas alongwith him, Krishna went to fight the battle with Pundrik and in this way, the warriors of both sides confronted one another in the battlefield.2264.

ਸੈਨ ਜਬੈ ਦੁਹੂ ਓਰਨ ਕੀ ਜੁ ਦਈ ਜਬ ਆਪੁਸਿ ਬੀਚ ਦਿਖਾਈ ॥

sain jabai dhuhoo oran kee ju dhiee jab aapus beech dhikhaiee ||

ਮਾਨਹੁ ਮੇਘ ਪ੍ਰਲੈ ਦਿਨ ਕੇ ਉਮਡੇ ਦੋਊ ਇਉ ਉਪਮਾ ਜੀਅ ਆਈ ॥

maanahu megh pralai dhin ke umadde dhouoo iau upamaa jeea aaiee ||

The amassed forces of both sides, looked like the rushing clouds on the doomsday

ਬਾਹਰਿ ਹ੍ਵੈ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਸੈਨ ਤੇ ਸੈਨ ਦੁਹੂ ਇਹ ਬਾਤ ਸੁਨਾਈ ॥

baahar havai biraj naik sain te sain dhuhoo ieh baat sunaiee ||