Ang 513

ਭੇਦ ਲਹਿਯੋ ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਚਲੇ ਮਦ ਮਤਿ ਸੁ ਸ੍ਯਾਮ ਪੈ ਘੂਮਤ ਧਾਏ ॥੨੧੪੭॥

bhedh lahiyo nahee naik chale madh mat su sayaam pai ghoomat dhaae ||2147||

Twelve mighty warriors rushed forward, who caused damage to the hero like Ravana and getting intoxicated and without understanding any mystery, they hovered around Krihsna.2147.

ਆਵਤ ਹੀ ਮਿਲਿ ਕੈ ਸਭ ਹੂ ਜਦੁਬੀਰ ਕੈ ਊਪਰ ਸਿੰਧਰ ਪੇਲੇ ॥

aavat hee mil kai sabh hoo jadhubeer kai uoopar si(n)dhar pele ||

On arrival, they all moved their elephants towards Krishna

ਪੰਖ ਸੁਮੇਰ ਚਲੇ ਕਰਿ ਕੈ ਤਿਨ ਕੇ ਰਿਸ ਸੋ ਟੁਕ ਦਾਤ ਕੇ ਠੇਲੇ ॥

pa(n)kh sumer chale kar kai tin ke ris so Tuk dhaat ke Thele ||

Those elephants appeared like Sumeru mountain moving with wings, they were clattering their teeth in rage

ਸੁੰਡ ਕਟੇ ਤਿਨ ਕੇ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕ੍ਰਿਪਾਨਿਧਿ ਸੋ ਝਟਿ ਦੈ ਜਿਮ ਕੇਲੇ ॥

su(n)dd kaTe tin ke birajanaath kirapaanidh so jhaT dhai jim kele ||

ਸ੍ਰਉਨ ਭਰੇ ਰਮਨੀਯ ਰਮਾਪਤਿ ਫਾਗੁਨ ਅੰਤਿ ਬਸੰਤ ਸੇ ਖੇਲੇ ॥੨੧੪੮॥

sraun bhare ramaneey ramaapat faagun a(n)t basa(n)t se khele ||2148||

Krishna chopped their trunks like the cutting of bananas, very quickly, and having been smeared with blood, he appeared like playing Holi in the month of Phalgun.2148.

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਬੈਰਨ ਸੋ ਜਬ ਹੀ ਰਿਸ ਮਾਡਿ ਕੀਯੋ ਖਰਕਾ ॥

sree biraj naik bairan so jab hee ris maadd keeyo kharakaa ||

ਬਹੁ ਬੀਰ ਭਏ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਤਬੈ ਜਬ ਨਾਦ ਪ੍ਰਚੰਡ ਸੁਨਿਯੋ ਹਰਿ ਕਾ ॥

bahu beer bhe bin praan tabai jab naadh pracha(n)dd suniyo har kaa ||

When, in his fury, Krishna fought the battle with the enemies, then listening to his dreadful thunder, many warriors became lifeless

ਜਦੁਬੀਰ ਫਿਰਾਵਤ ਭਯੋ ਗਹਿ ਕੈ ਗਜ ਸੁੰਡਨ ਸੋ ਬਰ ਕੈ ਕਰ ਕਾ ॥

jadhubeer firaavat bhayo geh kai gaj su(n)ddan so bar kai kar kaa ||

ਉਪਮਾ ਉਪਜੀ ਕਬਿ ਕੇ ਮਨ ਯੌ ਘਿਸੂਆ ਮਨੋ ਫੇਰਤ ਹੈ ਲਰਕਾ ॥੨੧੪੯॥

aupamaa upajee kab ke man yau ghisooaa mano ferat hai larakaa ||2149||

Krishna was catching the elephants by their trunks and revolving them like the children playing the game of pulling one another.2149.

ਜੀਵਤ ਸੋ ਨ ਦਯੋ ਗ੍ਰਿਹ ਜਾਨ ਜੋਊ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕੇ ਸਾਮੁਹੇ ਆਯੋ ॥

jeevat so na dhayo gireh jaan jouoo birajanaath ke saamuhe aayo ||

ਜੀਤਿ ਸੁਰੇਸ ਦਿਵਾਕਰਿ ਦ੍ਵਾਦਸ ਆਨੰਦ ਕੈ ਚਿਤਿ ਸੰਖ ਬਜਾਯੋ ॥

jeet sures dhivaakar dhavaiaadhas aana(n)dh kai chit sa(n)kh bajaayo ||

Whosoever came in front of Krishna, he could not go alive, after conquering the twelve Suryas and Indra,

ਰੂਖ ਚਲੋ ਤੁਮ ਹੀ ਹਮਰੇ ਗ੍ਰਿਹ ਲੈ ਉਨ ਕੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥

rookh chalo tum hee hamare gireh lai un ko ieh bhaat sunaayo ||

He said to those people,” You may now go with me taking this tree to my home

ਸੋ ਤਰੁ ਲੈ ਹਰਿ ਸੰਗ ਚਲੇ ਸੁ ਕਬਿਤਨ ਭੀਤਰ ਸ੍ਯਾਮ ਬਨਾਯੋ ॥੨੧੫੦॥

so tar lai har sa(n)g chale su kabitan bheetar sayaam banaayo ||2150||

” Then all went with Krishna and all this has been narrated by the poet Shyam in his poetry.2150.

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਰੁਕਮਨ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਆਵਤ ਭੇ ਤਰੁ ਸੁੰਦਰ ਲੈ ਕੈ ॥

sree birajanaath rukaman ke gireh aavat bhe tar su(n)dhar lai kai ||

ਲਾਲ ਲਗੇ ਜਿਨ ਧਾਮਨ ਕੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਹੈ ਦੇਖਤ ਜਾਹਿ ਲੁਭੈ ਕੈ ॥

laal lage jin dhaaman ko brahamaa rahai dhekhat jaeh lubhai kai ||

Krishna, taking that beautiful tree, reached that house of Rukmani, which was studded with jewels and diamonds and even Brahma covered for it on seeing that place

ਤਉਨ ਸਮੈ ਸੋਊ ਸ੍ਯਾਮ ਕਥਾ ਜਦੁਬੀਰ ਕਹੀ ਤਿਨ ਕਉ ਸੁ ਸੁਨੈ ਕੈ ॥

taun samai souoo sayaam kathaa jadhubeer kahee tin kau su sunai kai ||

ਸੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਬਿਤਨ ਬੀਚ ਕਹੀ ਸੁਨਿਓ ਸਭ ਹੇਤੁ ਬਢੈ ਕੈ ॥੨੧੫੧॥

so kab sayaam kabitan beech kahee sunio sabh het baddai kai ||2151||

Then Krishna related the whole story to his family members and the same has been described in totality by the poet Shyam in his poetry, with great pleasure.2151.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰ ਕੋ ਜੀਤ ਕਰ ਕਲਪ ਬ੍ਰਿਛ ਲਿਆਵਤ ਪਏ ॥

eit sree dhasam sika(n)dh puraane bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare i(n)dhr ko jeet kar kalap birachh liaavat pe ||

End of the description of conquering Indra an dbringing the Elysian tree in Krishnavatara (based on Dasham Skandh Purana) in Bachittar Natak.

ਰੁਕਮਿਨਿ ਸਾਥ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੀ ਹਾਸੀ ਕਰਨ ਕਥਨੰ ॥

rukamin saath kaanreh jee haasee karan kathana(n) ||

The description of amusement and pleasantry of Krishna with Rukmani

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕਹਿਓ ਤ੍ਰੀਅ ਸੋ ਮੁਹਿ ਭੋਜਨ ਗੋਪਿਨ ਧਾਮਿ ਕਰਿਯੋ ॥

sree birajanaath kahio treea so muh bhojan gopin dhaam kariyo ||

Krishna said to his wife, “I had taken food and drunk milk in the house of gopis (milk-women)

ਸੁਨਿ ਸੁੰਦਰਿ ਤਾ ਦਿਨ ਤੇ ਹਮਰੋ ਬਿਚੀਆ ਦਧਿ ਕੋ ਫੁਨਿ ਨਾਮ ਪਰਿਯੋ ॥

sun su(n)dhar taa dhin te hamaro bicheeaa dhadh ko fun naam pariyo ||

And from that day I had been named as a milkman

ਜਬ ਸੰਧ ਜਰਾ ਦਲੁ ਸਾਜ ਚੜਾਯੋ ਭਜ ਗੇ ਤਬ ਨੈਕੁ ਨ ਧੀਰ ਧਰਿਯੋ ॥

jab sa(n)dh jaraa dhal saaj chaRaayo bhaj ge tab naik na dheer dhariyo ||

When Jarasandh had attacked, I had forsaken patience and fled away

ਤਿਹ ਤੇ ਤੁਮਰੀ ਮਤਿ ਕੋ ਅਬ ਕਾ ਕਹੀਐ ਹਮ ਸਉ ਕਹਿ ਆਨਿ ਬਰਿਯੋ ॥੨੧੫੨॥

teh te tumaree mat ko ab kaa kaheeaai ham sau keh aan bariyo ||2152||

What should I say now about your wisdom, I do not know why you married me?2152.

ਰਾਜ ਸਮਾਜ ਨਹੀ ਸੁਨਿ ਸੁੰਦਰਿ ਨ ਧਨ ਕਾਹੂ ਤੇ ਮਾਗਿ ਲਯੋ ਏ ॥

raaj samaaj nahee sun su(n)dhar na dhan kaahoo te maag layo e ||

“Listen, O beautiful woman! Neither you have any paraphernalia nor I have any wealth

ਸੂਰ ਨਹੀ ਜਿਨ ਤਿਆਗ ਕੈ ਆਪਨੋ ਦੇਸ ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਮੋ ਬਾਸ ਕਯੋ ਹੈ ॥

soor nahee jin tiaag kai aapano dhes samu(n)dhr mo baas kayo hai ||

All this glory has been begged, I am not a warrior, because I have forsaken my country and abide on the seaside in Dwarka

ਚੋਰ ਪਰਿਯੋ ਮਨਿ ਕੋ ਫੁਨਿ ਨਾਮ ਸੁ ਯਾਹੀ ਤੇ ਕ੍ਰੁਧਿਤ ਭ੍ਰਾਤ ਭਯੋ ਹੈ ॥

chor pariyo man ko fun naam su yaahee te krudhit bhraat bhayo hai ||

My name is Chor (thief, a butter-thief), therefore my brother Balram remains angry with me

ਤਾਹੀ ਤੇ ਮੋ ਤਜਿ ਕੈ ਬਰੁ ਆਨਹਿ ਤੇਰੋ ਕਛੂ ਅਬ ਲਉ ਨ ਗਯੋ ਹੈ ॥੨੧੫੩॥

taahee te mo taj kai bar aaneh tero kachhoo ab lau na gayo hai ||2153||

Therefore I advise you that nothing has gone wrong with you now, leave me and marry someone else.”2153.

ਰੁਕਮਿਨੀ ਬਾਚ ਸਖੀ ਸੋ ॥

rukaminee baach sakhee so ||

Speech of Rukmani addressed to a friend:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਚਿੰਤ ਕਰੀ ਮਨ ਮੈ ਹਮ ਸੋ ਨ ਥੀ ਜਾਨਤ ਸ੍ਯਾਮ ਇਤੀ ਕਰਿ ਹੈ ॥

chi(n)t karee man mai ham so na thee jaanat sayaam itee kar hai ||

ਬਰੁ ਮੋ ਤਜਿ ਕੈ ਤੁਮ ਆਨਹਿ ਕਉ ਬਚਨਾ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕੇ ਉਚਰਿ ਹੈ ॥

bar mo taj kai tum aaneh kau bachanaa ieh bhaat ke uchar hai ||

“I have become anxious in my mind and I did not know that Krishna would act like this with me, he would say to me that I should leave him and marry someone else

ਹਮਰੋ ਮਰਿਬੋ ਈ ਬਨਿਯੋ ਇਹ ਠਾ ਜੀਅ ਹੈ ਨ ਆਵਸਿ ਅਬੈ ਮਰਿ ਹੈ ॥

hamaro maribo iee baniyo ieh Thaa jeea hai na aavas abai mar hai ||

ਮਰਿਬੋ ਜੁ ਨ ਜਾਤ ਭਲੇ ਸਜਨੀ ਅਪੁਨੇ ਪਤਿ ਸੋ ਹਠਿ ਕੈ ਜਰਿ ਹੈ ॥੨੧੫੪॥

maribo ju na jaat bhale sajanee apune pat so haTh kai jar hai ||2154||

It is necessary that I should die now and I shall die at this very place and if the dying is not appropriate, then with my persistence on my husband, I shall burn myself in his separationn.”2154.

ਤ੍ਰੀਅ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸੋ ਚਿੰਤਤ ਹੁਇ ਮਨ ਮੈ ਮਰਿਬੋ ਈ ਬਨਿਯੋ ਚਿਤ ਬੀਚ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥

treea kaanreh so chi(n)tat hui man mai maribo iee baniyo chit beech bichaariyo ||

ਮੋ ਸੰਗਿ ਕਉ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਅਬੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਕਟੁ ਬੈਨ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

mo sa(n)g kau birajanaath abai kab sayaam kahai kaT bain uchaariyo ||

Getting angry with Krishna, Rukmani thought of only death because Krishna had spoken to her such-like bitter words

ਕ੍ਰੋਧ ਸੋ ਖਾਇ ਤਵਾਰ ਧਰਾ ਪਰ ਝੂਮਿ ਗਿਰੀ ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਸੰਭਾਰਿਯੋ ॥

krodh so khai tavaar dharaa par jhoom giree nahee naik sa(n)bhaariyo ||

ਯੌ ਉਪਮਾ ਉਪਜੀ ਜੀਅ ਮੈ ਜਨੁ ਟੂਟ ਗਯੋ ਰੁਖ ਬ੍ਰਯਾਰ ਕੋ ਮਾਰਿਯੋ ॥੨੧੫੫॥

yau upamaa upajee jeea mai jan TooT gayo rukh brayaar ko maariyo ||2155||

In her rage, she being confounded fell down upon the earth and it appeared that with the slapping of the wind, the tree had broken and fallen down.2155.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਅੰਕ ਲੀਓ ਭਰ ਕਾਨ੍ਰਹ ਤਿਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਕੋ ਕ੍ਰੋਧ ॥

a(n)k leeo bhar kaanreh teh dhoor karan ko krodh ||

ਸਵਾਧਾਨ ਕਰਿ ਰੁਕਮਿਨੀ ਜਦੁਪਤਿ ਕੀਓ ਪ੍ਰਬੋਧ ॥੨੧੫੬॥

savaadhaan kar rukaminee jadhupat keeo prabodh ||2156||

In order to remove her anger, Krishna took Rukmani in his embrace and loving her said like this,2156

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਤੇਰੇ ਹੀ ਧਰਮ ਤੇ ਮੈ ਸੁਨਿ ਸੁੰਦਰਿ ਕੇਸਨ ਤੇ ਗਹਿ ਕੰਸ ਪਛਾਰਿਯੋ ॥

tere hee dharam te mai sun su(n)dhar kesan te geh ka(n)s pachhaariyo ||

“O beautiful woman! For your sake, I caught Kansa by his hair and knocked him down

ਤੇਰੇ ਹੀ ਧਰਮ ਤੇ ਸੰਧਿ ਜਰਾ ਹੂ ਕੋ ਸੈਨ ਸਭੈ ਛਿਨ ਮਾਹਿ ਸੰਘਾਰਿਯੋ ॥

tere hee dharam te sa(n)dh jaraa hoo ko sain sabhai chhin maeh sa(n)ghaariyo ||

I killed Jarasandh in an instant

ਤੇਰੇ ਹੀ ਧਰਮ ਜਿਤਿਯੋ ਮਘਵਾ ਅਰੁ ਤੇਰੇ ਹੀ ਧਰਮ ਭੂਮਾਸੁਰ ਮਾਰਿਯੋ ॥

tere hee dharam jitiyo maghavaa ar tere hee dharam bhoomaasur maariyo ||

I conquered Indra and destroyed Bhumasra

ਤੋ ਸੋ ਕੀਓ ਉਪਹਾਸ ਅਬੈ ਮੁਹਿ ਤੈ ਅਪਨੇ ਜੀਅ ਸਾਚ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥੨੧੫੭॥

to so keeo upahaas abai muh tai apane jeea saach bichaariyo ||2157||

I just cut a joke with you, but you considered it a reality.”2157.

ਰੁਕਮਿਨੀ ਬਾਚ ॥

rukaminee baach ||

Speech of Rukmani:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA