Ang 512

ਮਾਰਤ ਹਉ ਤੁਮ ਕੌ ਅਬ ਹੀ ਰਹੁ ਠਾਢ ਅਰੇ ਇਹ ਭਾਤ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

maarat hau tum kau ab hee rahu Thaadd are ieh bhaat uchaariyo ||

He said, “O king! stay there, I shall kill you now

ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਪੁਨਿ ਸਾਰੰਗ ਕੋ ਤਨਿ ਕੈ ਸਰ ਸਤ੍ਰ ਹ੍ਰਿਦੈ ਮਹਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥੨੧੩੭॥

yau keh kai pun saara(n)g ko tan kai sar satr hiradhai meh maariyo ||2137||

” Saying this and pulling his bow, he discharged an arrow into the heart of the enemy.2137.

ਸਾਰੰਗ ਤਾਨਿ ਜਬੈ ਅਰਿ ਕੋ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਤੀਛਨ ਬਾਨ ਚਲਾਯੋ ॥

saara(n)g taan jabai ar ko biraj naik teechhan baan chalaayo ||

ਲਾਗਤ ਹੀ ਗਿਰ ਭੂਮਿ ਭੂਮਾਸੁਰ ਝੂਮਿ ਪਰਿਯੋ ਜਮਲੋਕਿ ਸਿਧਾਯੋ ॥

laagat hee gir bhoom bhoomaasur jhoom pariyo jamalok sidhaayo ||

When pulling his bow, Krishna discharged his sharp arrow, then being hit by the arrow, Bhumasura swung and fell down on the ground and went to the abode of Yama

ਸ੍ਰਉਨ ਲਗਿਯੋ ਨਹਿ ਤਾ ਸਰ ਕੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਚਲਾਕੀ ਸੌ ਪਾਰ ਪਰਾਯੋ ॥

sraun lagiyo neh taa sar ko ieh bhaat chalaakee sau paar paraayo ||

ਜੋਗ ਕੇ ਸਾਧਕ ਜਿਉ ਤਨ ਤਿਯਾਗਿ ਚਲਿਯੋ ਨਭਿ ਪਾਪ ਨ ਭੇਟਨ ਪਾਯੋ ॥੨੧੩੮॥

jog ke saadhak jiau tan tiyaag chaliyo nabh paap na bheTan paayo ||2138||

The arrow penetrated through his body with such swiftness that even the blood could not smear it and he like the one engaged in Yogic discipline, abandoned his body and sins, went away to heaven.2138.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਭੂਮਾਸੁਰ ਬਧਹ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare bhoomaasur badheh ||

End of the description of killing of Bhumasura in Krishnavatara in Bachittar Natak.

ਅਥ ਉਸ ਕੇ ਪੁਤ੍ਰ ਕੈ ਰਾਜ ਦੇਤ ਭੇ ਸੋਲਾ ਸਹੰਸ੍ਰ ਰਾਜ ਸੁਤਾ ਬਿਵਾਹ ਕਥਨੰ ॥

ath us ke putr kai raaj dhet bhe solaa saha(n)sr raaj sutaa bivaeh kathana(n) ||

Now begins the description of giving his kingdom to his son and marriage with sixteen thousand princesses

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਐਸੀ ਦਸਾ ਜਬ ਭੀ ਇਹ ਕੀ ਤਬ ਮਾਇ ਭੂਮਾਸੁਰ ਕੀ ਸੁਨਿ ਧਾਈ ॥

aaisee dhasaa jab bhee ieh kee tab mai bhoomaasur kee sun dhaiee ||

ਭੂਮਿ ਕੈ ਊਪਰ ਝੂਮਿ ਗਿਰੀ ਸੁਧਿ ਬਸਤ੍ਰਨ ਕੀ ਚਿਤ ਤੇ ਬਿਸਰਾਈ ॥

bhoom kai uoopar jhoom giree sudh basatran kee chit te bisaraiee ||

When Bhumasura passed through such a phase, then his mother came and paying no attention to her clothes etc., she became unconscious and fell upon the earth

ਪਾਇ ਨ ਡਾਰਤ ਭੀ ਪਨੀਆ ਸੁ ਉਤਾਵਲ ਸੋ ਚਲਿ ਸ੍ਯਾਮ ਪੈ ਆਈ ॥

pai na ddaarat bhee paneeaa su utaaval so chal sayaam pai aaiee ||

ਦੇਖਤ ਸ੍ਯਾਮ ਕੋ ਰੀਝਿ ਰਹੀ ਦੁਖ ਭੂਲਿ ਗਯੋ ਸੁ ਤੋ ਕੀਨ ਬਡਾਈ ॥੨੧੩੯॥

dhekhat sayaam ko reejh rahee dhukh bhool gayo su to keen baddaiee ||2139||

She being greatly worried, came with bare feet to Krishna and seeing him, she forgot her affliction and became pleased.2139.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਬਹੁ ਉਸਤਤਿ ਜਦੁਪਤਿ ਕਰੀ ਲੀਨੋ ਸ੍ਯਾਮ ਰਿਝਾਇ ॥

bahu usatat jadhupat karee leeno sayaam rijhai ||

ਪਉਤ੍ਰ ਆਨਿ ਪਾਇਨ ਡਰਿਯੋ ਸੋ ਲੀਨੋ ਬਖਸਾਇ ॥੨੧੪੦॥

pautr aan pain ddariyo so leeno bakhasai ||2140||

She praised Krishna and pleased him and her son(s) fell on the feet of Krihsna, whom he pardoned and set him free.2140.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਭੂਪਤਿ ਤਾਹੀ ਕੋ ਬਾਲਕ ਥਾਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨਿਧਿ ਛੋਰਨ ਬੰਦਿ ਸਿਧਾਯੋ ॥

bhoopat taahee ko baalak thaap kirapaanidh chhoran ba(n)dh sidhaayo ||

ਸੋਲਹ ਸਹੰਸ੍ਰ ਭੂਪਨ ਕੀ ਦੁਹਿਤਾ ਥੀ ਜਹਾ ਤਿਹ ਠਉਰਹਿ ਆਯੋ ॥

soleh saha(n)sr bhoopan kee dhuhitaa thee jahaa teh Thaureh aayo ||

Placing his son on his throne, Krishna reached that place, where sixteen thousand princesses were imprisoned by Bhumasura

ਸੁੰਦਰ ਹੇਰਿ ਕੈ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਕਉ ਤਿਨ ਤ੍ਰੀਅਨ ਕੋ ਅਤਿ ਚਿਤ ਲੁਭਾਯੋ ॥

su(n)dhar her kai sayaam joo kau tin treean ko at chit lubhaayo ||

ਯਾ ਲਖਿ ਪਾਇ ਬਿਵਾਹ ਸਭੋ ਕਰਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਜਸੁ ਡੰਕ ਬਜਾਯੋ ॥੨੧੪੧॥

yaa lakh pai bivaeh sabho kar sayaam bhanai jas dda(n)k bajaayo ||2141||

Seeing the beauty of Krishna, the mind of those women was allured and Krishna also seeing their desire, married all of them and for this he received universal praise.2141.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਜੇ ਸਭ ਜੋਰਿ ਭੂਮਾਸੁਰ ਰਾਖੀ ॥

je sabh jor bhoomaasur raakhee ||

ਕਹਿ ਲਗਿ ਗਨਉ ਤਿਨਨ ਕੀ ਸਾਖੀ ॥

keh lag ganau tinan kee saakhee ||

All of them whom Bhumasura had gathered there, what about those women should I relate here

ਤਿਨਿ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਇਹੀ ਹਉ ਕਰਿ ਹੋ ॥

tin yau kahiyo ihee hau kar ho ||

ਬੀਸ ਹਜਾਰ ਏਕਠੀ ਬਰਿ ਹੋ ॥੨੧੪੨॥

bees hajaar ekaThee bar ho ||2142||

Krishna said, “According to their desire, I shall marry the twenty thousand women together.”2142.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਜੁਧ ਸਮੈ ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਧ ਹੁਇ ਜਦੁਪਤਿ ਬਧਿ ਕੈ ਤਾਹਿ ॥

judh samai at krodh hui jadhupat badh kai taeh ||

ਸੋਰਹ ਸਹਸ੍ਰ ਸੁੰਦਰੀ ਆਪਹਿ ਲਈ ਬਿਵਾਹਿ ॥੨੧੪੩॥

soreh sahasr su(n)dharee aapeh liee bivaeh ||2143||

After getting enraged and killing Bhumasura in the battle, Krishna married sixteen thousand beautiful women together.2143.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਜੁਧ ਸਮੈ ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਧ ਹੁਇ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਸਤ੍ਰ ਸਭੈ ਛਿਨ ਮਾਹਿ ਪਛਾਰੇ ॥

judh samai at krodh hui sayaam joo satr sabhai chhin maeh pachhaare ||

ਰਾਜੁ ਦਯੋ ਫਿਰਿ ਤਾ ਸੁਤ ਕੋ ਸੁਖੁ ਦੇਤ ਭਯੋ ਤਿਨ ਸੋਕ ਨਿਵਾਰੇ ॥

raaj dhayo fir taa sut ko sukh dhet bhayo tin sok nivaare ||

Getting furious in the war, Krishna killed all his enemies in an instant and giving kingdom to the son of Bhumasura, he removed his sufferings

ਫੇਰਿ ਬਰਿਯੋ ਤ੍ਰੀਅ ਸੋਰਹ ਸਹੰਸ੍ਰ ਸੁ ਤਾ ਪੁਰ ਮੈ ਅਤਿ ਕੈ ਕੈ ਅਖਾਰੇ ॥

fer bariyo treea soreh saha(n)sr su taa pur mai at kai kai akhaare ||

ਬਿਪਨ ਦਾਨ ਦੈ ਲੈ ਤਿਨ ਕੋ ਸੰਗਿ ਦੁਆਰਵਤੀ ਜਦੁਰਾਇ ਸਿਧਾਰੇ ॥੨੧੪੪॥

bipan dhaan dhai lai tin ko sa(n)g dhuaaravatee jadhurai sidhaare ||2144||

Then after the war he married sixteen thousand women and bestowing gifts on the Brahmins, Krishna returned to Dwarka.2144.

ਸੋਰਹ ਸਹੰਸ੍ਰ ਕਉ ਸੋਰਹ ਸਹੰਸ੍ਰ ਹੀ ਧਾਮ ਦੀਏ ਸੁ ਹੁਲਾਸ ਬਢੈ ਕੈ ॥

soreh saha(n)sr kau soreh saha(n)sr hee dhaam dhe'ee su hulaas baddai kai ||

ਦੇਤ ਭਯੋ ਸਭ ਤ੍ਰੀਅਨ ਕੋ ਸੁਖ ਰੂਪ ਅਨੇਕਨ ਭਾਤਿ ਬਨੈ ਕੈ ॥

dhet bhayo sabh treean ko sukh roop anekan bhaat banai kai ||

He got constructed sixteen thousand houses for the sixteen thousand women and provided comfort to all

ਐਸੇ ਲਖਿਯੋ ਸਭਹੂੰ ਹਮਰੇ ਗ੍ਰਿਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਬਸੈ ਨ ਬਸੈ ਅਨਤੈ ਕੈ ॥

aaise lakhiyo sabhahoo(n) hamare gireh sayaam basai na basai anatai kai ||

ਸੋ ਕਬ ਸ੍ਯਾਮ ਪੁਰਾਨਨ ਤੇ ਸੁਨਿ ਭੇਦੁ ਕਹਿਯੋ ਸਭ ਸੰਤ ਸੁਨੈ ਕੈ ॥੨੧੪੫॥

so kab sayaam puraanan te sun bhedh kahiyo sabh sa(n)t sunai kai ||2145||

Everyone of them wanted Krishna to abide with her and the description of this episode the poet has recorded after reading and listening to Puranas for the sake of Saints.2145.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਭੂਮਾਸੁਰ ਬਧ ਕੈ ਸੁਤ ਕੋ ਰਾਜੁ ਦੇਇ ਸੋਰਹ ਸਹੰਸ੍ਰ ਰਾਜ ਸੁਤਾ ਬਿਵਾਹਤ ਭਏ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the bhoomaasur badh kai sut ko raaj dhei soreh saha(n)sr raaj sutaa bivaahat bhe ||

End of the description of the Killing of Bhumasura, giving the Kingdom to his son and marrying sixteen thousand princesses.

ਅਥ ਇੰਦ੍ਰ ਕੋ ਜੀਤ ਕੈ ਕਲਪ ਬ੍ਰਿਛ ਲਿਆਇਬੋ ਕਥਨੰ ॥

ath i(n)dhr ko jeet kai kalap birachh liaaibo kathana(n) ||

(Now begins the description of Conquering Indra and Bringing the Elysian tree Kalap Vriksh)

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਯੌ ਸੁਖ ਦੈ ਤਿਨ ਤ੍ਰੀਅਨ ਕੋ ਫਿਰਿ ਸ੍ਯਾਮ ਪੁਰੰਦਰ ਲੋਕ ਸਿਧਾਯੋ ॥

yau sukh dhai tin treean ko fir sayaam pura(n)dhar lok sidhaayo ||

In this way, providing comfort to those women, Krishna went to the abode of Indra

ਕੰਕਨ ਕੁੰਡਲ ਦੇਤ ਭਯੋ ਤਿਹ ਪਾਇ ਕੈ ਸੋਕ ਸਭੈ ਬਿਸਰਾਯੋ ॥

ka(n)kan ku(n)ddal dhet bhayo teh pai kai sok sabhai bisaraayo ||

Indra gave him coat of mail (Kavach) and ringlets (Kundal) which remove all sorrows

ਸੁੰਦਰ ਏਕ ਪਿਖਿਯੋ ਤਹ ਰੂਖ ਤਿਹੀ ਪਰ ਸ੍ਯਾਮ ਕੋ ਚਿਤ ਲੁਭਾਯੋ ॥

su(n)dhar ek pikhiyo teh rookh tihee par sayaam ko chit lubhaayo ||

Krishna saw there a beautiful tree and he asked Indra to give the tree

ਮਾਗਤਿ ਭਯੋ ਨ ਦਯੋ ਸੁਰਰਾਜ ਤਹੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਹਰਿ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥੨੧੪੬॥

maagat bhayo na dhayo suraraaj tahee har siau har judh machaayo ||2146||

When Indra did not give the tree, then Krishna began a war with him.2146.

ਰਿਸਿ ਸਾਜਿ ਪੁਰੰਦਰ ਸੈਨ ਚੜਿਯੋ ਚਲਿ ਕੈ ਸਭ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਸਾਮੁਹੇ ਆਏ ॥

ris saaj pura(n)dhar sain chaRiyo chal kai sabh sayaam ke saamuhe aae ||

He also, in fury, brought his army and attacked Krishna

ਘੋਰਤ ਮੇਘ ਲਸੈ ਚਪਲਾ ਬਰਖਾ ਬਰਸੇ ਰਥ ਸਾਜ ਬਨਾਏ ॥

ghorat megh lasai chapalaa barakhaa barase rath saaj banaae ||

On all the four sides were seen moving the chariots when the clouds thundered and the lighting flashed

ਦ੍ਵਾਦਸ ਸੂਰ ਸਬੈ ਉਮਡੈ ਬਸੁ ਰਾਵਨ ਸੇ ਜਿਨ ਹੂ ਬਿਚਲਾਏ ॥

dhavaiaadhas soor sabai umaddai bas raavan se jin hoo bichalaae ||