Ang 506

ਜਾ ਹਿਤੁ ਸ੍ਯਾਮ ਤ੍ਰਿਯਾ ਹਰਿ ਭ੍ਰਾਤਹਿ ਮਾਨਹਿ ਕੀ ਮਨਿ ਬਾਤ ਠਈ ਹੈ ॥

jaa hit sayaam tirayaa har bhraateh maaneh kee man baat Thiee hai ||

For this jewel, Balram, the brother of Krishna, had thought in his mind and he would come back on obtaining it

ਸੋ ਦਿਖਰਾਇ ਸਭੋ ਹਰਖਾਇ ਕੈ ਲੈ ਅਕ੍ਰੂਰਹ ਫੇਰਿ ਦਈ ਹੈ ॥੨੦੮੨॥

so dhikharai sabho harakhai kai lai akraooreh fer dhiee hai ||2082||

The same jewel was taken by Krishna and after showing it to all, he returned it to Akrur.2082.

ਜੋ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਕੈ ਕਰਿ ਸੇਵ ਸੁ ਸੂਰਜ ਕੀ ਫੁਨਿ ਤਾਹਿ ਤੇ ਪਾਈ ॥

jo satraajit kai kar sev su sooraj kee fun taeh te paiee ||

The jewel, which had been obtained by Satrajit after serving the god Surya

ਜਾ ਹਰਿ ਕੈ ਇਹ ਕੋ ਬਧ ਕਾਰਨ ਕੈ ਧਨਸਤਿ ਸੁ ਆਪਨੀ ਦੇਹ ਗਵਾਈ ॥

jaa har kai ieh ko badh kaaran kai dhanasat su aapanee dheh gavaiee ||

The jewel, for which Shatdhanva was killed by Krishna

ਤਾਹਿ ਗਯੋ ਅਕ੍ਰੂਰ ਥੋ ਲੈ ਤਿਹ ਤੇ ਫਿਰਿ ਸੋ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਪੈ ਆਈ ॥

taeh gayo akraoor tho lai teh te fir so birajanaath pai aaiee ||

ਸੋ ਹਰਿ ਦੇਤ ਭਯੋ ਤਿਹ ਕੋ ਮੁੰਦਰੀ ਮਨੋ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਰਾਘਵ ਹਾਈ ॥੨੦੮੩॥

so har dhet bhayo teh ko mu(n)dharee mano sayaam joo raaghav haiee ||2083||

Which was taken by Akrur and which had come again to Krishna, the same was returned by Krishna to Akrur like the bestowal of a gold coin by Ram Chandra to his devotee.2083.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਬਡੇ ਜਸਹਿ ਪਾਵਤ ਭਯੋ ਮਨਿ ਦੈ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ॥

badde jaseh paavat bhayo man dhai sree jadhubeer ||

ਜੋ ਕਟੀਆ ਸਿਰ ਦੁਰਜਨਨ ਹਰਤਾ ਸਾਧਨ ਪੀਰ ॥੨੦੮੪॥

jo kaTeeaa sir dhurajanan harataa saadhan peer ||2084||

On returning the jewel, Krishna, the chopper of the heads fo the tyrants and remover of the afflictions of the saints, earned infinite approbation.2084.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਸਤਿਧੰਨੇ ਕੋ ਬਧ ਕੈ ਅਕ੍ਰੂਰ ਕੋ ਮਨਿ ਦੇਤ ਭਏ ॥

eit sree dhasam sika(n)dh puraane bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare satidha(n)ne ko badh kai akraoor ko man dhet bhe ||

End of the description of killing Shatdhanva and giving the jewel to Akrur in Krishnavatara (based on Dasham Skandh Purana) in Bachittar Natak.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਕੋ ਦਿਲੀ ਮਹਿ ਆਵਨ ਕਥਨੰ ॥

kaanreh joo ko dhilee meh aavan kathana(n) ||

The description of the arrival of Krishna in Delhi

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਜਬ ਅਕ੍ਰੂਰਹਿ ਕੋ ਮਨਿ ਦਈ ॥

jab akraooreh ko man dhiee ||

ਜਦੁਪਤਿ ਦਿਲੀ ਕੋ ਸੁਧਿ ਲਈ ॥

jadhupat dhilee ko sudh liee ||

When the jewel was given to Akrur, then Krishna thought of going to Delhi

ਤਬ ਦਿਲੀ ਕੇ ਭੀਤਰ ਆਏ ॥

tab dhilee ke bheetar aae ||

ਪਾਡਵ ਪਾਚ ਚਰਨ ਲਪਟਾਏ ॥੨੦੮੫॥

paaddav paach charan lapaTaae ||2085||

He reached Delhi, where all the five Pandavas fell at his feet.2085.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਤਬ ਕੁੰਤੀ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਗਏ ਕੁਸਲ ਪੂਛਿਓ ਜਾਇ ॥

tab ku(n)tee ke gireh ge kusal poochhio jai ||

Then he went to the home of Kunti to enquire about the welfare of the family

ਜੋ ਦੁਖ ਇਨ ਕੈਰਵਿ ਦਏ ਸੋ ਸਭ ਦਏ ਬਤਾਇ ॥੨੦੮੬॥

jo dhukh in kairav dhe so sabh dhe batai ||2086||

Kunti told him about all the sufferings experienced at the hands of Kaurvas.2086.

ਇੰਦ੍ਰਪ੍ਰਸਤ ਮੈ ਕ੍ਰਿਸਨ ਜੂ ਰਹੇ ਮਾਸ ਜਬ ਚਾਰ ॥

ei(n)dhraprasat mai kirasan joo rahe maas jab chaar ||

ਤਬ ਅਰਜੁਨ ਕੋ ਸੰਗ ਲੈ ਇਕ ਦਿਨ ਚੜੇ ਸਿਕਾਰ ॥੨੦੮੭॥

tab arajun ko sa(n)g lai ik dhin chaRe sikaar ||2087||

After staying for four months in Indraprastha, one day Krishna went to hunting alongwith Arjuna.2087.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਸੋਧ ਸਿਕਾਰ ਕੋ ਲੈ ਹਰਿ ਜੂ ਸੁ ਘਨੋ ਜਹ ਥੋ ਤਿਹ ਓਰਿ ਸਿਧਾਰੇ ॥

sodh sikaar ko lai har joo su ghano jeh tho teh or sidhaare ||

The side in which there were many animals of prey, Krishna went towards that

ਗੋਇਨ ਸੂਕਰ ਰੀਛ ਬਡੇ ਬਹੁ ਚੀਤਰੁ ਅਉਰ ਸਸੇ ਬਹੁ ਮਾਰੇ ॥

goin sookar reechh badde bahu cheetar aaur sase bahu maare ||

He killed the nilgais, pigs, bears, leopards and many rabbits

ਗੈਂਡੇ ਹਨੇ ਮਹਿਖਾਸ ਕੇ ਮਤ ਕਰੀ ਅਰੁ ਸਿੰਘਨ ਝੁੰਡਹਿ ਝਾਰੇ ॥

gai(n)dde hane mahikhaas ke mat karee ar si(n)ghan jhu(n)ddeh jhaare ||

The rhinoceros, the intoxicated elephant of the forest and the lions were killed

ਨੈਕੁ ਸੰਭਾਰ ਰਹੀ ਨ ਪਰੈ ਬਿਸੰਭਾਰ ਜਿਨੋ ਸਰ ਸ੍ਯਾਮ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥੨੦੮੮॥

naik sa(n)bhaar rahee na parai bisa(n)bhaar jino sar sayaam prahaare ||2088||

On whomsoever Krishna struck a blow, he could not endure that blow and fell unconscious.2088.

ਪਾਰਥ ਕੋ ਸੰਗ ਲੈ ਪ੍ਰਭ ਜੂ ਬਨ ਮੋ ਧਸਿ ਕੈ ਬਹੁਤੇ ਮ੍ਰਿਗ ਘਾਏ ॥

paarath ko sa(n)g lai prabh joo ban mo dhas kai bahute mirag ghaae ||

Taking Arjuna with him, Krishna penetrating into the forest killed many deer

ਏਕ ਹਨੇ ਕਰਵਾਰਿਨ ਸੋ ਤਕਿ ਏਕਨ ਕੇ ਤਨਿ ਬਾਨ ਲਗਾਏ ॥

ek hane karavaarin so tak ekan ke tan baan lagaae ||

Many were killed with the sword and many by hitting their bodies with arrows

ਅਸ੍ਵਨ ਕੋ ਦਵਰਾਇ ਭਜਾਇ ਕੈ ਕੂਕਰ ਤੇਊ ਹਨੇ ਜੁ ਪਰਾਏ ॥

asavain ko dhavarai bhajai kai kookar teuoo hane ju paraae ||

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕੇ ਅਗ੍ਰਜ ਜੇ ਉਠਿ ਭਾਜਤ ਭੇ ਤੇਊ ਜਾਨ ਨ ਪਾਏ ॥੨੦੮੯॥

sree birajanaath ke agraj je uTh bhaajat bhe teuoo jaan na paae ||2089||

Causing their horses to run and releasing the dogs, the fleeing animals were killed and in this way, none could save himself from Krishna by fleeing.2089.

ਪਾਰਥ ਏਕ ਹਨੇ ਮ੍ਰਿਗਵਾ ਇਕ ਆਪਹਿ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਘਾਏ ॥

paarath ek hane miragavaa ik aapeh sree biraj naik ghaae ||

ਜੇ ਉਠਿ ਭਾਜਤ ਭੇ ਬਨ ਮੈ ਸੋਊ ਕੂਕਰ ਡਾਰਿ ਸਬੈ ਗਹਿਵਾਏ ॥

je uTh bhaajat bhe ban mai souoo kookar ddaar sabai gahivaae ||

One deer was killed by Arjuna and one by Krishna himself a d those who were fleeing were got seized by releasing the dogs

ਤੀਤਰ ਜੇ ਉਡਿ ਕੈ ਨਭਿ ਓਰਿ ਗਏ ਤਿਨ ਕੋ ਪ੍ਰਭ ਬਾਜ ਚਲਾਏ ॥

teetar je udd kai nabh or ge tin ko prabh baaj chalaae ||

ਚੀਤਨ ਏਕ ਮ੍ਰਿਗਾ ਗਹਿ ਕੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠਾਏ ॥੨੦੯੦॥

cheetan ek miragaa geh kai kab sayaam kahai jamalok paThaae ||2090||

Krishna sent the falcons for the flying partridges in the sky and in this way, the falcons caught their prey and threw it down after killing it.2090.

ਬੇਸਰੇ ਅਉਰ ਕੁਹੀ ਬਹਿਰੀ ਅਰੁ ਬਾਜ ਜੁਰੇ ਬਹੁਤੇ ਸੰਗ ਲੀਨੇ ॥

besare aaur kuhee bahiree ar baaj jure bahute sa(n)g leene ||

ਬਾਸੇ ਘਨੇ ਲਗਰਾ ਚਰਗੇ ਸਿਕਰੇਨ ਕੋ ਫੇਟ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਕੀਨੇ ॥

baase ghane lagaraa charage sikaren ko feT bhalee bidh keene ||

They took with them the falcons of the species of Shahins (Besare, Kuhi and Behri) and also the falcons of the species of hawks (Lagra, Charak and Shikra)

ਧੂਤੀ ਉਕਾਬ ਬਸੀਨਨ ਕੋ ਸਜਿ ਕੰਠਿਜ ਗੋਲਿਨ ਦ੍ਵਾਲ ਨਵੀਨੇ ॥

dhootee ukaab baseenan ko saj ka(n)Thij golin dhavaiaal naveene ||

ਜਾ ਸੰਗ ਹੇਰਿ ਚਲਾਵਤ ਭੇ ਤਿਨ ਪਛਿਨ ਤੇ ਇਕ ਜਾਨ ਨ ਦੀਨੇ ॥੨੦੯੧॥

jaa sa(n)g her chalaavat bhe tin pachhin te ik jaan na dheene ||2091||

In a similar way, they bedecked the eagles (Dharut and Ukab) and took them alongwith them and to whichever bird, they made the target and sent these birds of prey, they did not let them escape.2091.

ਪਾਰਥ ਅਉ ਪ੍ਰਭ ਜੂ ਮਿਲਿ ਕੈ ਜਬ ਐਸੋ ਸਿਕਾਰ ਕੀਓ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥

paarath aau prabh joo mil kai jab aaiso sikaar keeo sukh paayo ||

ਆਪਸ ਮੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਤਿਹ ਠਉਰ ਦੁਹੂ ਅਤਿ ਹੇਤੁ ਬਢਾਯੋ ॥

aapas mai kab sayaam bhanai teh Thaur dhuhoo at het baddaayo ||

In this way, Krishna and Arjuna together obtained the delight of hunting and they mutually increased their love for each other

ਅਉ ਦੁਹੂੰ ਕੋ ਜਲ ਪੀਵਨ ਕੋ ਮਨੁ ਅਉਸਰ ਤਉਨ ਸੁ ਹੈ ਲਲਚਾਯੋ ॥

aau dhuhoo(n) ko jal peevan ko man aausar taun su hai lalachaayo ||

Now they desired in their mind to drink water and come towards the stream

ਛੋਰਿ ਅਖੇਟਕ ਦੀਨ ਦੁਹੂੰ ਚਲਿ ਕੈ ਪ੍ਰਭ ਜੂ ਜਮਨਾ ਤਟਿ ਆਯੋ ॥੨੦੯੨॥

chhor akheTak dheen dhuhoo(n) chal kai prabh joo jamanaa taT aayo ||2092||

Both of them left hunting and went towards the bank of Yamuna.2092.

ਜਾਤ ਹੁਤੇ ਜਲ ਪੀਵਨ ਕੇ ਹਿਤ ਤਉ ਹੀ ਲਉ ਸੁੰਦਰਿ ਨਾਰਿ ਨਿਹਾਰੀ ॥

jaat hute jal peevan ke hit tau hee lau su(n)dhar naar nihaaree ||

When they were coming for drinking water, they saw there a beautiful woman

ਪੂਛਹੁ ਕੋ ਹੈ ਕਹਾ ਇਹ ਦੇਸੁ ਕਹਿਯੋ ਸੰਗਿ ਪਾਰਥ ਯੌ ਗਿਰਿਧਾਰੀ ॥

poochhahu ko hai kahaa ieh dhes kahiyo sa(n)g paarath yau giridhaaree ||

Krishna asked Arjuna to enquire about the woman

ਆਇਸ ਮਾਨਿ ਪੁਰੰਦਰ ਕੋ ਸੁ ਭਯੋ ਤਿਹ ਕੇ ਸੰਗ ਬਾਤ ਉਚਾਰੀ ॥

aais maan pura(n)dhar ko su bhayo teh ke sa(n)g baat uchaaree ||

ਕਉਨ ਕੀ ਬੇਟੀ ਹੈ ਦੇਸ ਕਹਾ ਤੁਹਿ ਕੋ ਤੋਹਿ ਭ੍ਰਾਤ ਤੂ ਕਉਨ ਕੀ ਨਾਰੀ ॥੨੦੯੩॥

kaun kee beTee hai dhes kahaa tuh ko toh bhraat too kaun kee naaree ||2093||

Arjuna, according to the desire of Krishna, asked her, “O woman! Whose daughter are you? which is your country? Whose sister you are and whose wife you are?2093.

ਜਮੁਨਾ ਬਾਚ ਅਰਜਨੁ ਸੋ ॥

jamunaa baach arajan so ||

Speech of Yamuna:

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA