Ang 505

ਮਨਿ ਧਨ ਛੀਨਿ ਤਾਹਿ ਤੇ ਲਯੋ ॥

man dhan chheen taeh te layo ||

ਤੋਹਿ ਤ੍ਰੀਆ ਕੋ ਅਤਿ ਦੁਖੁ ਦਯੋ ॥੨੦੬੯॥

toh treeaa ko at dhukh dhayo ||2069||

He has snatched away the jewel from him and in this way he has inflicted great suffering on your wife Satyabhama.”2069.

ਜਬ ਜਦੁਪਤਿ ਇਹ ਬਿਧਿ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥

jab jadhupat ieh bidh sun paayo ||

ਛੋਰਿ ਅਉਰ ਸਭ ਕਾਰਜ ਆਯੋ ॥

chhor aaur sabh kaaraj aayo ||

When Krishna heard this, he came to their side, leaving all other engagements

ਹਰਿ ਆਵਨ ਕ੍ਰਿਤਬਰਮੈ ਜਾਨੀ ॥

har aavan kiratabaramai jaanee ||

ਸਤਿਧੰਨਾ ਸੋ ਬਾਤ ਬਖਾਨੀ ॥੨੦੭੦॥

satidha(n)naa so baat bakhaanee ||2070||

When Kratvarma learnt about the coming of Krishna, he said to Shatdhanva,2070

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

ARIL

ਕਹੁ ਸਤਿਧੰਨਾ ਬਾਤ ਅਬੈ ਹਮ ਕਿਆ ਕਰੈ ॥

kahu satidha(n)naa baat abai ham kiaa karai ||

ਕਹੋ ਪਰੈ ਕੈ ਜਾਇ ਕਹੋ ਲਰਿ ਕੈ ਮਰੈ ॥

kaho parai kai jai kaho lar kai marai ||

“O Shatdhavana! What should we do now? If you say, we shall run away or shall die fighting

ਦੁਇ ਮੈ ਇਕ ਮੁਹਿ ਬਾਤ ਕਹੋ ਸਮਝਾਇ ਕੈ ॥

dhui mai ik muh baat kaho samajhai kai ||

ਹੋ ਕੇ ਉਪਾਇ ਕੈ ਸ੍ਯਾਮਹਿ ਮਾਰੈ ਜਾਇ ਕੈ ॥੨੦੭੧॥

ho ke upai kai sayaameh maarai jai kai ||2071||

Advise and instruct me about one of them and tell me if there is any step, by which we can kill Krishna.2071.

ਕ੍ਰਿਤਬਰਮਾ ਕੀ ਬਾਤ ਸੁਨਤ ਤਿਨਿ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ॥

kiratabaramaa kee baat sunat tin yau kahiyo ||

ਜਦੁਪਤਿ ਬਲੀ ਪ੍ਰਚੰਡ ਹਨਿਯੋ ਅਰਿ ਜੋ ਚਹਿਯੋ ॥

jadhupat balee pracha(n)dd haniyo ar jo chahiyo ||

After hearing the words of Kratvarma, he said, “The enemy Krishna, whom you want to kill, he is a powerful and mighty warrior,

ਤਾ ਸੋ ਹਮ ਪੈ ਬਲ ਨ ਲਰੈ ਪੁਨਿ ਜਾਇ ਕੈ ॥

taa so ham pai bal na larai pun jai kai ||

“I have no such strength that I can fight against him

ਹੋ ਕੰਸ ਸੇ ਛਿਨ ਮੈ ਮਾਰਿ ਦਏ ਸੁਖ ਪਾਇ ਕੈ ॥੨੦੭੨॥

ho ka(n)s se chhin mai maar dhe sukh pai kai ||2072||

He has, without any special effort, killed person like Kansa in an instant.”2072.

ਬਤੀਆ ਸੁਨਿ ਤਿਹ ਕੀ ਅਕ੍ਰੂਰ ਪੈ ਆਯੋ ॥

bateeaa sun teh kee akraoor pai aayo ||

ਪ੍ਰਭੁ ਦੁਬਿਧਾ ਕੋ ਭੇਦ ਸੁ ਤਾਹਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥

prabh dhubidhaa ko bhedh su taeh sunaayo ||

Hearing his words, he came to Akrur and talked to him about his duality regarding Krishna.

ਤਿਨ ਕਹਿਯੋ ਅਬ ਸੁਨਿ ਤੇਰੋ ਇਹੀ ਉਪਾਇ ਹੈ ॥

tin kahiyo ab sun tero ihee upai hai ||

ਹੋ ਪ੍ਰਭ ਤੇ ਬਚ ਹੈ ਸੋਊ ਜੁ ਪ੍ਰਾਨ ਬਚਾਇ ਹੈ ॥੨੦੭੩॥

ho prabh te bach hai souoo ju praan bachai hai ||2073||

He replied, “There is only one step, which can be taken now and that is to run away in order to save the life from the Lord.”2073.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਦੈ ਮਨਿ ਤਾਹਿ ਉਦਾਸ ਭਯੋ ਕਿਹ ਓਰਿ ਭਜੋ ਚਿਤ ਮੈ ਇਹ ਧਾਰਿਯੋ ॥

dhai man taeh udhaas bhayo keh or bhajo chit mai ieh dhaariyo ||

ਮੈ ਅਪਰਾਧ ਕੀਓ ਹਰਿ ਕੋ ਮਨਿ ਹੇਤੁ ਬਲੀ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਮਾਰਿਯੋ ॥

mai aparaadh keeo har ko man het balee satraajit maariyo ||

Giving him the jewel, Kratvarma became sad and thought to which side he should run away? Killing Satrajit for the sake of jewel, I have committed a crime towards Krishna

ਤਾਹਿ ਕੇ ਹੇਤੁ ਗੁਸਾ ਕਰਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸਭੈ ਅਪਨੋ ਪੁਰਖਤ ਸੰਭਾਰਿਯੋ ॥

taeh ke het gusaa kar sayaam sabhai apano purakhat sa(n)bhaariyo ||

For the reason, Krishna has come back in great rage, in support of his strength

ਜਉ ਰਹਿ ਹਉ ਤਊ ਮਾਰਤ ਹੈ ਏਹ ਕੈ ਡਰੁ ਉਤਰ ਓਰਿ ਸਿਧਾਰਿਯੋ ॥੨੦੭੪॥

jau reh hau tuoo maarat hai eh kai ddar utar or sidhaariyo ||2074||

If I stay here, he will kill me, being frightened, he fled away towards the North.2074.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਸਤਿਧੰਨਾ ਮਨਿ ਲੈ ਜਹਾ ਭਜ ਗਯੋ ਤ੍ਰਾਸ ਬਢਾਇ ॥

satidha(n)naa man lai jahaa bhaj gayo traas baddai ||

ਸ੍ਯੰਦਨ ਪੈ ਚੜਿ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਤਹ ਹੀ ਪਹੁੰਚਿਯੋ ਜਾਇ ॥੨੦੭੫॥

saya(n)dhan pai chaR sayaam joo teh hee pahu(n)chiyo jai ||2075||

Shatdhava becoming fearful and taking the jewel with him, wherever he went running away, Krishna reached there on his chariot.2075.

ਪਾਵ ਪਿਆਦੋ ਸਤ੍ਰ ਹੋਇ ਭਜਿਯੋ ਸੁ ਤ੍ਰਾਸ ਬਢਾਇ ॥

paav piaadho satr hoi bhajiyo su traas baddai ||

ਤਬ ਜਦੁਬੀਰ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਸੋ ਮਾਰਿਯੋ ਤਾ ਕੋ ਜਾਇ ॥੨੦੭੬॥

tab jadhubeer kirapaan so maariyo taa ko jai ||2076||

The enemy fled on foot in his fear, Krishna killed him there with his sword.2076.

ਖੋਜਤ ਭਯੋ ਤਿਹ ਮਾਰ ਕੈ ਮਨਿ ਨਹੀ ਆਈ ਹਾਥਿ ॥

khojat bhayo teh maar kai man nahee aaiee haath ||

ਮਨਿ ਨਹੀ ਆਈ ਹਾਥਿ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਹਲੀ ਕੇ ਸਾਥ ॥੨੦੭੭॥

man nahee aaiee haath yau kahiyo halee ke saath ||2077||

After killing him and searching him, the jewel was not found and he told Balram about the news of not finding the jewel.2077.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਐਸੇ ਲਖਿਯੋ ਮੁਸਲੀ ਮਨ ਮੈ ਸੁ ਪ੍ਰਭੂ ਹਮ ਤੇ ਮਨਿ ਆਜ ਛਪਾਈ ॥

aaise lakhiyo musalee man mai su prabhoo ham te man aaj chhapaiee ||

Balram reflected that he had hidden the jewel from them

ਲੈ ਅਕ੍ਰੂਰ ਬਨਾਰਸ ਗਯੋ ਮਨਿ ਕਉ ਤਿਹ ਕੀ ਨ ਕਛੂ ਸੁਧਿ ਪਾਈ ॥

lai akraoor banaaras gayo man kau teh kee na kachhoo sudh paiee ||

The whereabouts of Akrur could not be known, but it was rumoured that he had gone to Banaras taking the jewel with him.

ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਮੋ ਇਕ ਸਿਖ੍ਯ ਹੈ ਭੂਪਤਿ ਜਾਤ ਤਹਾ ਹਉ ਸੋ ਐਸੇ ਸੁਨਾਈ ॥

sayaam joo mo ik sikhay hai bhoopat jaat tahaa hau so aaise sunaiee ||

ਯੌ ਬਤੀਯਾ ਕਹਿ ਜਾਤ ਰਹਿਯੋ ਜਦੁਬੀਰ ਕੀ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ਦੁਚਿਤਾਈ ॥੨੦੭੮॥

yau bateeyaa keh jaat rahiyo jadhubeer kee kai man mai dhuchitaiee ||2078||

“O Krishna! I have a student of mine there, who is a king and I am going there, “saying this Balram, thinking about the anxiety of Krishna, started going towards Banaras.2078.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਜਉ ਮੁਸਲੀ ਤਿਹ ਪੈ ਗਯੋ ਤਉ ਭੂਪਤਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥

jau musalee teh pai gayo tau bhoopat sukh pai ||

ਲੈ ਅਪੁਨੇ ਤਿਹ ਧਾਮ ਗਯੋ ਆਗੇ ਹੀ ਤੇ ਆਇ ॥੨੦੭੯॥

lai apune teh dhaam gayo aage hee te aai ||2079||

The king felt extremely pleased, when Balram reached there and welcoming him, he brought him to his home.2079.

ਗਦਾ ਜੁਧ ਮੈ ਅਤਿ ਚਤੁਰੁ ਯੌ ਸਭ ਤੇ ਸੁਨਿ ਪਾਇ ॥

gadhaa judh mai at chatur yau sabh te sun pai ||

ਤਬੈ ਦੁਰਜੋਧਨ ਹਲੀ ਤੇ ਸਭ ਸੀਖੀ ਬਿਧਿ ਆਇ ॥੨੦੮੦॥

tabai dhurajodhan halee te sabh seekhee bidh aai ||2080||

When the people came to know that Balram is a great expert in the mace-war, then Duryoodhana came to learn this science from his there.2080.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਸਤਿਧੰਨਾ ਕਉ ਮਾਰ ਜਬੈ ਜਦੁਨੰਦਨ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀ ਹੂ ਕੇ ਭੀਤਰ ਆਯੋ ॥

satidha(n)naa kau maar jabai jadhuna(n)dhan dhavaiaaravatee hoo ke bheetar aayo ||

ਕੰਚਨ ਕੋ ਅਕ੍ਰੂਰ ਬਨਾਰਸ ਦਾਨ ਕਰੈ ਬਹੁ ਯੌ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥

ka(n)chan ko akraoor banaaras dhaan karai bahu yau sun paayo ||

When Krishna came to Dwarka after killing Shatdhanva, then he came to know that Akrur is giving great amount of gold etc. in charity in Banaras

ਸੂਰਜ ਦਿਤ ਉਹੀ ਪਹਿ ਹੈ ਮਨਿ ਯੌ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੈ ਸੁ ਜਨਾਯੋ ॥

sooraj dhit uhee peh hai man yau apane man mai su janaayo ||

Krishna comprehended this in his mind that the Samantak jewel is with him

ਮਾਨਸ ਭੇਜ ਭਲੋ ਤਿਹ ਪੈ ਤਿਹ ਕੋ ਅਪੁਨੇ ਪਹਿ ਬੋਲਿ ਪਠਾਯੋ ॥੨੦੮੧॥

maanas bhej bhalo teh pai teh ko apune peh bol paThaayo ||2081||

He sent someone and called him at his place.2081.

ਜਉ ਹਰਿ ਪੈ ਸੋਊ ਆਵਤ ਭਯੋ ਤਿਹ ਤੇ ਮਨਿ ਤੋ ਇਨ ਮਾਗਿ ਲਈ ਹੈ ॥

jau har pai souoo aavat bhayo teh te man to in maag liee hai ||

When he came to Krishna, he implored him give the jewel

ਸੂਰਜ ਜੇ ਤਿਹ ਰੀਝਿ ਦਈ ਧਨਸਤਿ ਕੀ ਜਾ ਹਿਤੁ ਦੇਹ ਗਈ ਹੈ ॥

sooraj je teh reejh dhiee dhanasat kee jaa hit dheh giee hai ||

Surya had given that jewel delightfully and for this Shatdhanva had been killed