Ang 490

ਕੈ ਇਹ ਕੋ ਸਭ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਪੁਰਿ ਛਾਡਿ ਨਹੀ ਅਨਤੈ ਕਉ ਸਿਧਈਯੈ ॥

kai ieh ko sabh jai milai pur chhaadd nahee anatai kau sidhieeyai ||

Either we should go to receive him or leaving the city, run away to some other place

ਬਾਤ ਕੁਪੇਚ ਬਨੀ ਸਭ ਹੀ ਇਨ ਬਾਤਨ ਤੇ ਧੌ ਕਹਾ ਅਬ ਕਈਯੈ ॥੧੯੨੮॥

baat kupech banee sabh hee in baatan te dhau kahaa ab kieeyai ||1928||

This is a very serious matter, nothing will result from mere talk now.”1928.

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

SORTHA

ਕੀਨੋ ਇਹੈ ਬਿਚਾਰ ਪੁਰਿ ਤਜਿ ਕੈ ਅਨਤੈ ਬਸਹਿ ॥

keeno ihai bichaar pur taj kai anatai baseh ||

ਨਾਤਰ ਡਾਰੈ ਮਾਰਿ ਜਰਾਸੰਧਿ ਭੂਪਤਿ ਪ੍ਰਬਲ ॥੧੯੨੯॥

naatar ddaarai maar jaraasa(n)dh bhoopat prabal ||1929||

Ultimately it was decided to leave the city and abide at some other place, otherwise the powerful king Jarasandh would kill all.1929.

ਕੀਜੋ ਸੋਊ ਬਿਚਾਰ ਜੋ ਭਾਵੈ ਸਭ ਜਨਨ ਮਨਿ ॥

keejo souoo bichaar jo bhaavai sabh janan man ||

Only that decision should be taken, which is liked by all

ਅਪੁਨੇ ਚਿਤਹ ਬਿਚਾਰਿ ਬਾਤ ਨ ਕੀਜੈ ਠਾਨਿ ਹਠ ॥੧੯੩੦॥

apune chiteh bichaar baat na keejai Thaan haTh ||1930||

Merely the persistence of the mind should not be accepted.1930.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਤਜਿ ਕੈ ਮਥੁਰਾ ਸੁਨਿ ਕੈ ਇਹ ਸਤ੍ਰ ਸੁ ਲੈ ਕੇ ਕੁਟੰਬਨ ਜਾਦੋ ਪਰਾਏ ॥

taj kai mathuraa sun kai ieh satr su lai ke kuTa(n)ban jaadho paraae ||

Hearing about the coming of the enemy, the Yadavas started moving out of Matura with their families

ਏਕ ਬਡੋ ਗਿਰਿ ਥੋ ਤਿਹ ਭੀਤਰ ਨੈਕੁ ਟਿਕੇ ਚਿਤ ਮੈ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

ek baddo gir tho teh bheetar naik Tike chit mai sukh paae ||

They pleased in hiding themselves on a big mountain

ਘੇਰਤ ਭਯੋ ਨਗ ਸੰਧਿ ਜਰਾ ਤਿਹ ਕੀ ਉਪਮਾ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਏ ॥

gherat bhayo nag sa(n)dh jaraa teh kee upamaa kab sayaam sunaae ||

ਪਾਤਨ ਕੇ ਜਨ ਭਛਨ ਕਉ ਭਟਵਾ ਨਹਿ ਬਾਦਰ ਹੀ ਮਿਲਿ ਆਏ ॥੧੯੩੧॥

paatan ke jan bhachhan kau bhaTavaa neh baadhar hee mil aae ||1931||

The king Jarasandh besieged the mountain and it appeared that in order to destroy the people waiting on the bank to cross the river, the warriors of clouds were rushing towards them from above.1931.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਜਰਾਸੰਧਿ ਤਬ ਮੰਤ੍ਰੀਅਨ ਸੰਗਿ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨਾਇ ॥

jaraasa(n)dh tab ma(n)treean sa(n)g yau kahiyo sunai ||

ਨਗ ਭਾਰੀ ਇਹ ਸੈਨ ਤੇ ਨੈਕੁ ਨ ਸੋਧਿਯੋ ਜਾਇ ॥੧੯੩੨॥

nag bhaaree ieh sain te naik na sodhiyo jai ||1932||

Then Jarasandh said to his ministers, “This is a very big mountain and the army will not be able to ascend it.1932.

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

SORTHA

ਦੀਜੈ ਆਗਿ ਲਗਾਇ ਦਸੋ ਦਿਸਾ ਤੇ ਘੇਰਿ ਗਿਰਿ ॥

dheejai aag lagai dhaso dhisaa te gher gir ||

“Besiege the mountain from all the ten directions and set it on fire

ਆਪਨ ਹੀ ਜਰਿ ਜਾਇ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਕੁਟੰਬ ਸਨਿ ॥੧੯੩੩॥

aapan hee jar jai sree jadhubeer kuTa(n)b san ||1933||

And with this fire all the families of the Yadavas will be burnt.”1933.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਘੇਰਿ ਦਸੋ ਦਿਸ ਤੇ ਗਿਰਿ ਕਉ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਦਈ ਆਗਿ ਲਗਾਈ ॥

gher dhaso dhis te gir kau kab sayaam kahai dhiee aag lagaiee ||

The poet Shyam says that surrounding the mountain from all the ten direction, it was set on fire

ਤੈਸੇ ਹੀ ਪਉਨ ਪ੍ਰਚੰਡ ਬਹਿਯੋ ਤਿਹ ਪਉਨ ਸੋ ਆਗਿ ਘਨੀ ਹਹਰਾਈ ॥

taise hee paun pracha(n)dd bahiyo teh paun so aag ghanee haharaiee ||

With the blowing of the powerful wind, the fire burst into flames

ਜੀਵ ਬਡੋ ਤ੍ਰਿਨ ਰੂਖ ਘਨੇ ਛਿਨ ਬੀਚ ਦਏ ਫੁਨਿ ਤਾਹਿ ਜਰਾਈ ॥

jeev baddo tiran rookh ghane chhin beech dhe fun taeh jaraiee ||

ਤਉਨ ਘਰੀ ਤਿਨ ਲੋਗਨ ਪੈ ਫੁਨਿ ਹੋਤ ਭਈ ਅਤਿ ਹੀ ਦੁਖਦਾਈ ॥੧੯੩੪॥

taun gharee tin logan pai fun hot bhiee at hee dhukhadhaiee ||1934||

When the straws, trees, beings etc. were all destroyed in an instant, those moments were very agonising for the yadavas.1934.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI