Ang 489

ਰੋਜ ਮਯਾ ਦੁਨੀਆ ਅਫਤਾਬਮ ਸ੍ਯਾਮ ਸਬੇ ਅਦਲੀ ਸਬ ਸਾਹਮ ॥

roj mayaa dhuneeaa afataabam sayaam sabe adhalee sab saaham ||

“I am also the moon, the Lord of the night, O Krishna! now do not put off the war

ਕਾਨ੍ਰਹ ਗੁਰੇਜੀ ਮਕੁਨ ਤੁ ਬਿਆ ਖੁਸ ਮਾਤੁ ਕੁਨੇਮ ਜਿ ਜੰਗ ਗੁਆਹਮ ॥੧੯੧੭॥

kaanreh gurejee makun ta biaa khus maat kunem j ja(n)g guaaham ||1917||

Come with delight, so that we may be able to play the ball-game of war and win it.”1917.

ਯੌ ਸੁਨਿ ਕੈ ਤਿਹ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਤਾ ਹੀ ਕੀ ਓਰਿ ਸਿਧਾਰੇ ॥

yau sun kai teh kee bateeyaa biraj naik taa hee kee or sidhaare ||

Hearing his talk, Krishna moved towards him and

ਕ੍ਰੋਧ ਬਢਾਇ ਚਿਤੈ ਤਿਹ ਕੋ ਅਗਨਾਯੁਧ ਲੈ ਤਿਹ ਊਪਰਿ ਝਾਰੇ ॥

krodh baddai chitai teh ko aganaayudh lai teh uoopar jhaare ||

In fury discharged his fire-arm towards him

ਸੂਤ ਹਨਿਯੋ ਪ੍ਰਿਥਮੈ ਤਿਹ ਕੋ ਫਿਰ ਕੈ ਤਿਹ ਕੇ ਹਯ ਚਾਰ ਹੀ ਮਾਰੇ ॥

soot haniyo pirathamai teh ko fir kai teh ke hay chaar hee maare ||

He knocked down his charioteer at first and then killed all his four horses

ਅਉਰ ਜਿਤੇ ਬਿਬਿਧਾਸਤ੍ਰ ਹੁਤੇ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਸਭ ਹੀ ਕਟਿ ਡਾਰੇ ॥੧੯੧੮॥

aaur jite bibidhaasatr hute kab sayaam kahai sabh hee kaT ddaare ||1918||

All types of weapons that he used were intercepted by Krishna.1918.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਜੋ ਮਲੇਛ ਰਿਸ ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰੇ ॥

jo malechh ris sasatr sa(n)bhaare ||

ਸੋ ਕਟਿ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥਹਿ ਡਾਰੇ ॥

so kaT sree birajanaatheh ddaare ||

The malechha who held up his weapon, was chopped by Krishna

ਆਯੋ ਭਿਰਨ ਇਹੀ ਬਲੁ ਕਹਿਯੋ ॥

aayo bhiran ihee bal kahiyo ||

ਜਬ ਅਰਿ ਪਾਇ ਪਿਆਦਾ ਰਹਿਯੋ ॥੧੯੧੯॥

jab ar pai piaadhaa rahiyo ||1919||

When the enemy remained only on foot and he was deprived of his chariot, Krishna said, “Had you come to fight with me relying on such strength?”1919.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਿਚਾਰ ਕੀਯੋ ਚਿਤ ਮੈ ਭਈ ਸੋ ਨ ਮਲੇਛ ਜੋ ਮੁਸਟ ਲਰੈ ਹੈ ॥

kaanreh bichaar keeyo chit mai bhiee so na malechh jo musaT larai hai ||

ਤਉ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਹਮਰੇ ਸਭ ਹੀ ਤਨ ਕੋ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੈ ਹੈ ॥

tau kab sayaam kahai hamare sabh hee tan ko apavitr karai hai ||

Krishna thought in his mind that if this malechh Mustika fights with me, he will make my whole body impure

ਆਯੁਧ ਕਉਚ ਸਜੇ ਤਨ ਮੈ ਸਭ ਸੈਨ ਜੁਰੈ ਮੁਹਿ ਨਾਇ ਬਧੈ ਹੈ ॥

aayudh kauch saje tan mai sabh sain jurai muh nai badhai hai ||

ਜੋ ਇਹ ਕੋ ਸਿਰ ਕਾਟਤ ਹੋਂ ਤੁ ਨਿਰਸਤ੍ਰ ਭਯੋ ਹਮਰੋ ਬਲ ਜੈ ਹੈ ॥੧੯੨੦॥

jo ieh ko sir kaaTat ho(n) ta nirasatr bhayo hamaro bal jai hai ||1920||

If he comes after bedecking himself with his armour and weapons, even then he would not be able to kill him and if I kill him, when he is weaponless, then his strength would decline.1920.

ਏਕ ਬਿਚਾਰ ਕੀਯੋ ਚਿਤ ਮੈ ਭਜ ਹੌ ਇਹ ਤੇ ਇਹ ਪਾਛੇ ਪਰੈ ਹੋ ॥

ek bichaar keeyo chit mai bhaj hau ieh te ieh paachhe parai ho ||

Krishna thought in his mind that if he would run, then the malechha would run after him

ਜੈਹੋ ਹਉ ਥੋਰੇਈ ਬੀਚ ਚਲਿਯੋ ਤਨ ਭੇਟਨ ਯਾਹਿ ਮਲੇਛ ਨ ਦੈ ਹੋ ॥

jaiho hau thoreiee beech chaliyo tan bheTan yaeh malechh na dhai ho ||

He would enter some cave, but he would not like that malechha to touch his body

ਸੋਵਤ ਹੈ ਮੁਚਕੁੰਦ ਜਹਾ ਧਸਿ ਵਾਹੀ ਗੁਫਾ ਮਹਿ ਜਾਇ ਜਗੈ ਹੋ ॥

sovat hai muchaku(n)dh jahaa dhas vaahee gufaa meh jai jagai ho ||

He would awaken the sleeping Muchukund (the son of Mandhata, who had been given the boon that anyone who awakens him from sleep, will be reduced to ashes)

ਜੈਹੋ ਬਚਾਇ ਮੈ ਆਪਨ ਕੈ ਤਿਹ ਡੀਠਹ ਸੋ ਇਹ ਕੋ ਜਰਵੈ ਹੋ ॥੧੯੨੧॥

jaiho bachai mai aapan kai teh ddeeTheh so ieh ko jaravai ho ||1921||

He would conceal himself, but get the malechha killed with the fire of the sight of Muchukund.1921.

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

SORTHA

ਤਉ ਇਹ ਸ੍ਵਰਗਹਿ ਜਾਇ ਜਉ ਇਹ ਰਨ ਭੀਤਰ ਹਨਿਓ ॥

tau ieh savairageh jai jau ieh ran bheetar hanio ||

If he kills him (Kalyavana) while fighting, he would go to heaven, therefore he would get him to be reduced to ashes by fire,

ਅਗਨ ਭਏ ਜਰਵਾਇ ਖ੍ਵੈ ਹੋ ਧਰਮ ਮਲੇਛ ਕੋ ॥੧੯੨੨॥

agan bhe jaravai khavai ho dharam malechh ko ||1922||

So that his dharma (characteristic) as malechha remains intact.1922.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਛੋਰ ਕੈ ਸ੍ਯੰਦਨ ਸਸਤ੍ਰਨ ਤ੍ਯਾਗ ਕੈ ਕਾਨ੍ਰਹ ਭਜਿਯੋ ਜਨੁ ਤ੍ਰਾਸ ਬਢਾਯੋ ॥

chhor kai saya(n)dhan sasatran tayaag kai kaanreh bhajiyo jan traas baddaayo ||

Leaving his chariot and forsaking his weapons, Krishna fled, frightening everyone

ਵਾਹਿ ਲਖਿਯੋ ਕਿ ਭਜਿਯੋ ਮੁਹਿ ਤੇ ਮਥੁਰਾ ਹੂ ਕੇ ਨਾਇਕ ਹ੍ਵੈ ਕਹਿ ਧਾਯੋ ॥

vaeh lakhiyo k bhajiyo muh te mathuraa hoo ke naik havai keh dhaayo ||

Kalyavana had thought that he had run away, being fearful of him, therefore he pursued Krishna, calling him

ਸੋਵਤ ਥੋ ਮੁਚਕੁੰਦ ਜਹਾ ਸੁ ਤਹਾ ਹੀ ਗਯੋ ਤਿਹ ਜਾਇ ਜਗਾਯੋ ॥

sovat tho muchaku(n)dh jahaa su tahaa hee gayo teh jai jagaayo ||

Krishna reached there where Muchukund was sleeping and

ਆਪੁ ਬਚਾਇ ਗਯੋ ਤਨ ਕੋ ਇਹ ਆਵਤ ਥੋ ਇਹ ਕੋ ਜਰਵਾਯੋ ॥੧੯੨੩॥

aap bachai gayo tan ko ieh aavat tho ieh ko jaravaayo ||1923||

He awakened by him by kicking him and then concealed himself, in this way, Krishna saved himself, but got Kalyavana reduced to ashes.1923.

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

SORTHA

ਆਪਨ ਕੋ ਬਚਵਾਇ ਗਯੋ ਕਾਨ੍ਰਹ ਮੁਚਕੁੰਦ ਤੇ ॥

aapan ko bachavai gayo kaanreh muchaku(n)dh te ||

Krishna saved himself from Muchukund, but when Muchukund awoke from sleep and

ਤਜੀ ਨੀਦ ਤਿਹ ਰਾਇ ਹੇਰਤ ਭਸਮ ਮਲੇਛ ਭਯੋ ॥੧੯੨੪॥

tajee needh teh rai herat bhasam malechh bhayo ||1924||

Saw towards Kalyavana, he was reduced to ashes.1924.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਜਰਿ ਛਾਰ ਮਲੇਛ ਭਯੋ ਜਬ ਹੀ ਮੁਚਕੁੰਦ ਪੈ ਤਉ ਬ੍ਰਿਜਭੂਖਨ ਆਯੋ ॥

jar chhaar malechh bhayo jab hee muchaku(n)dh pai tau birajabhookhan aayo ||

When Kalyavana was burnt and reduced to ashes, then Krishna came to Muchukund

ਆਵਤ ਹੀ ਤਿਹ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਹੇਰ ਕੈ ਪਾਇਨ ਊਪਰਿ ਸੀਸ ਝੁਕਾਯੋ ॥

aavat hee teh kaanreh ko her kai pain uoopar sees jhukaayo ||

On seeing Krishna, Muchukund bowed his head at his feet

ਅਉਰ ਜਿਤੌ ਦੁਖੁ ਥੋ ਤਿਹ ਕੋ ਹਰਿ ਬਾਤਨ ਸੋ ਤਿਹ ਤਾਪ ਬੁਝਾਯੋ ॥

aaur jitau dhukh tho teh ko har baatan so teh taap bujhaayo ||

The Lord Krishna consoled him with his words and instructing Muchukund and

ਐਸੇ ਸਮੋਧਿ ਕੈ ਤਾ ਤਿਹ ਜਾਰਿ ਕੈ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਡੇਰਨ ਆਯੋ ॥੧੯੨੫॥

aaise samodh kai taa teh jaar kai sree biraj naik dderan aayo ||1925||

Getting Kalyavana reduced to ashes, he went to his home.1925.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਕਾਲ ਜਮਨ ਬਧਹਿ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare kaal jaman badheh dhiaai samaapata(n) ||

End of the chapter entitled “Killing of Kalyavana” in Krishnavatara in Bachittar Natak.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਜਉ ਲਗਿ ਡੇਰਨ ਆਵਤ ਥੋ ਤਬ ਲਉ ਇਕਿ ਆਇ ਸੰਦੇਸ ਸੁਨਾਯੋ ॥

jau lag dderan aavat tho tab lau ik aai sa(n)dhes sunaayo ||

As soon as Krishna arrived in his tent, someone come to deliver the message,

ਧਾਮ ਚਲੋ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕਹਾ ਤੁਮ ਪੈ ਸਜਿ ਸੈਨ ਜਰਾਸੰਧਿ ਆਯੋ ॥

dhaam chalo birajanaath kahaa tum pai saj sain jaraasa(n)dh aayo ||

“O Krishna! why are going to your home? On that side Jarasandh is coming, bedecked with his army,”

ਅਉ ਸੁਨਿ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਤਿਹ ਕੀ ਮਨ ਮੈ ਭਟ ਅਉਰਨ ਤ੍ਰਾਸ ਬਢਾਯੋ ॥

aau sun kai bateeyaa teh kee man mai bhaT aauran traas baddaayo ||

Hearing these words, the minds of the warriors became fearful

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਜਦੁਬੀਰ ਹਲੀ ਅਤਿ ਹੀ ਮਨ ਆਪਨ ਮੈ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥੧੯੨੬॥

sayaam bhanai jadhubeer halee at hee man aapan mai sukh paayo ||1926||

But Krishna and Balram were pleased at this.1926.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਏਈ ਬਾਤੈ ਕਰਤ ਭਟ ਨਿਜ ਪੁਰ ਪਹੁੰਚੇ ਆਇ ॥

eiee baatai karat bhaT nij pur pahu(n)che aai ||

Absorbed in this talk, all the warriors reached in the city

ਭੂਪ ਬੈਠਿ ਬੁਧਿਵੰਤ ਸਭ ਅਪੁਨੇ ਲੀਏ ਬੁਲਾਇ ॥੧੯੨੭॥

bhoop baiTh budhiva(n)t sabh apune le'ee bulai ||1927||

The king Uggarsain then called tall his wise confidents.1927.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਜੋਰਿ ਘਨੋ ਦਲੁ ਸੰਧਿ ਜਰਾ ਨ੍ਰਿਪ ਆਯੋ ਹੈ ਕੋਪਿ ਅਬੈ ਕਹਿ ਕਈਯੈ ॥

jor ghano dhal sa(n)dh jaraa nirap aayo hai kop abai keh kieeyai ||

The king said, ”Jarasandh is coming in fury with his huge army and

ਸੈਨ ਘਨੋ ਇਹ ਕੈ ਸੰਗਿ ਹੈ ਜੋ ਪੈ ਜੁਧੁ ਕਰੈ ਨਹੀ ਜਾਤਿ ਬਚਈਯੈ ॥

sain ghano ieh kai sa(n)g hai jo pai judh karai nahee jaat bachieeyai ||

We cannot save ourselves with fighting