Ang 483

ਏਕ ਪਰੇ ਭਟ ਪ੍ਰਾਨ ਬਿਨਾ ਮਨੋ ਸੋਵਤ ਹੈ ਮਦਰਾ ਮਦ ਮਾਤੇ ॥੧੮੫੮॥

ek pare bhaT praan binaa mano sovat hai madharaa madh maate ||1858||

Some of them are absorbed in war, getting intoxicated, some warriors are lying lifeless like the ones highly intoxicated after drinking wine.1858.

ਜਾਦਵ ਜੇ ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਧ ਭਰੇ ਗਹਿ ਆਯੁਧਿ ਸੰਧ ਜਰਾ ਪਹਿ ਧਾਵਤ ॥

jaadhav je at krodh bhare geh aayudh sa(n)dh jaraa peh dhaavat ||

In extreme fury, the Yadavas, holding their weapons, have fallen on Jarasandh

ਅਉਰ ਜਿਤੇ ਸਿਰਦਾਰ ਬਲੀ ਕਰਵਾਰਿ ਸੰਭਾਰਿ ਹਕਾਰਿ ਬੁਲਾਵਤ ॥

aaur jite siradhaar balee karavaar sa(n)bhaar hakaar bulaavat ||

The mighty warriors, taking up their swords are challenging all

ਭੂਪਤਿ ਪਾਨਿ ਲੈ ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਗੁਮਾਨ ਭਰਿਯੋ ਰਿਪੁ ਓਰਿ ਚਲਾਵਤ ॥

bhoopat paan lai baan kamaan gumaan bhariyo rip or chalaavat ||

The king Jarasandh, taking his bow in his hand, is proudly discharging his arrows towards the enemies and

ਏਕ ਹੀ ਬਾਨ ਕੇ ਸਾਥ ਕੀਏ ਬਿਨੁ ਮਾਥ ਸੁ ਨਾਥ ਅਨਾਥ ਹੁਇ ਆਵਤ ॥੧੮੫੯॥

ek hee baan ke saath ke'ee bin maath su naath anaath hui aavat ||1859||

Even with a single arrow, he is routing many, making them headless.1859.

ਏਕਨ ਕੀ ਭੁਜ ਕਾਟਿ ਦਈ ਅਰੁ ਏਕਨ ਕੇ ਸਿਰ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਏ ॥

ekan kee bhuj kaaT dhiee ar ekan ke sir kaaT giraae ||

He cut down the arm of someone and caused the head of someone fall down after cutting it

ਜਾਦਵ ਏਕ ਕੀਏ ਬਿਰਥੀ ਪੁਨਿ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਤੀਰ ਲਗਾਏ ॥

jaadhav ek ke'ee birathee pun sree jadhubeer ke teer lagaae ||

Some Yadava was deprived of his chariot, then he shot an arrow towards Krishna

ਅਉਰ ਹਨੇ ਗਜਰਾਜ ਘਨੌ ਬਰ ਬਾਜ ਬਨੇ ਹਨਿ ਭੂਮਿ ਗਿਰਾਏ ॥

aaur hane gajaraaj ghanau bar baaj bane han bhoom giraae ||

He got many horses and elephants killed and fell on the ground

ਜੋਗਿਨ ਭੂਤ ਪਿਸਾਚ ਸਿੰਗਾਲਨ ਸ੍ਰਉਨਤ ਸਾਗਰ ਮਾਝ ਅਨਾਏ ॥੧੮੬੦॥

jogin bhoot pisaach si(n)gaalan sraunat saagar maajh anaae ||1860||

And the Yoginis, ghosts, fiends, jackals etc., began to bathe in the sea of blood in the battlefield.1860.

ਬੀਰ ਸੰਘਾਰ ਕੈ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਭੂਪ ਭਯੋ ਅਤਿ ਕੋਪਮਈ ਹੈ ॥

beer sa(n)ghaar kai sree jadhubeer ke bhoop bhayo at kopamiee hai ||

After killing the warriors of Krishna, the king became extremely angry and

ਜੁਧ ਬਿਖੈ ਮਨ ਦੇਤ ਭਯੋ ਤਨ ਕੀ ਸਿਗਰੀ ਸੁਧਿ ਭੂਲਿ ਗਈ ਹੈ ॥

judh bikhai man dhet bhayo tan kee sigaree sudh bhool giee hai ||

He was absorbed in fighting to such an extent that he forgot the consciousness of his body and mind

ਐਨ ਹੀ ਸੈਨ ਹਨੀ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸੁ ਪਰੀ ਛਿਤ ਮੈ ਬਿਨ ਪ੍ਰਾਨ ਭਈ ਹੈ ॥

aain hee sain hanee prabh kee su paree chhit mai bin praan bhiee hai ||

ਭੂਪਤਿ ਮਾਨਹੁ ਸੀਸਨ ਕੀ ਸਭ ਸੂਰਨ ਹੂੰ ਕੀ ਜਗਾਤਿ ਲਈ ਹੈ ॥੧੮੬੧॥

bhoopat maanahu seesan kee sabh sooran hoo(n) kee jagaat liee hai ||1861||

He destroyed the army of Krishna and scattered it on the earth, it appeared that the king had realized the tax of their heads from the warriors.1861.

ਛਾਡਿ ਦਏ ਜਿਤ ਸਾਚ ਕੈ ਮਾਨਹੁ ਮਾਰਿ ਦਏ ਮਨ ਝੂਠ ਨ ਭਾਯੋ ॥

chhaadd dhe jit saach kai maanahu maar dhe man jhooTh na bhaayo ||

Those who wanted to be on the side of truth, they were released and those who sided with falsehood, they were knocked down

ਜੋ ਭਟ ਘਾਇਲ ਭੂਮਿ ਪਰੇ ਮਨੋ ਦੋਸ ਕੀਯੋ ਕਛੁ ਦੰਡੁ ਦਿਵਾਯੋ ॥

jo bhaT ghail bhoom pare mano dhos keeyo kachh dha(n)dd dhivaayo ||

The wounded warriors were lying in the battlefield like the punished criminals

ਏਕ ਹਨੇ ਕਰ ਪਾਇਨ ਤੇ ਜਿਨ ਜੈਸੋ ਕੀਯੋ ਫਲ ਤੈਸੋ ਈ ਪਾਯੋ ॥

ek hane kar pain te jin jaiso keeyo fal taiso iee paayo ||

Many were killed by cutting their hands and feet, everyone received the reward of his actions

ਰਾਜ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸ੍ਯੰਦਨ ਬੈਠ ਕੈ ਸੂਰਨ ਕੇ ਨ੍ਰਿਪ ਨਿਆਉ ਚੁਕਾਯੋ ॥੧੮੬੨॥

raaj si(n)ghaasan saya(n)dhan baiTh kai sooran ke nirap niaau chukaayo ||1862||

It appeared that king sitting on chariot as throne was imparting justice regarding the sinner and sinless.1862.

ਜਬ ਭੂਪ ਇਤੋ ਰਨ ਪਾਵਤ ਭਯੋ ਤਬ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਕੋਪ ਭਰਿਯੋ ॥

jab bhoop ito ran paavat bhayo tab sree biraj naik kop bhariyo ||

Seeing such a dreadful war of the king, Krishna was filled with rage and

ਨ੍ਰਿਪ ਸਾਮੁਹੇ ਜਾਇ ਕੇ ਜੂਝ ਮਚਾਤ ਭਯੋ ਚਿਤ ਮੈ ਨ ਰਤੀ ਕੁ ਡਰਿਯੋ ॥

nirap saamuhe jai ke joojh machaat bhayo chit mai na ratee k ddariyo ||

Abandoning the fear began terrible fighting in front if the king

ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਸਾਇਕ ਏਕ ਹਨ੍ਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਉਰਿ ਲਾਗ ਕੈ ਭੂਮਿ ਪਰਿਯੋ ॥

biraj naik saik ek hanayo nirap ko ur laag kai bhoom pariyo ||

An arrow of Krishna struck the heart of the king and he fell down on the earth

ਇਮ ਮੇਦ ਸੋ ਬਾਨ ਚਖਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਮਨੋ ਪੰਨਗ ਦੂਧ ਕੋ ਪਾਨ ਕਰਿਯੋ ॥੧੮੬੩॥

eim medh so baan chakhiyo nirap ko mano pa(n)nag dhoodh ko paan kariyo ||1863||

The arrow of Krishna, penetrated in such a way in the white marrow of the king that it seemed like a snake drinking milk.1863.

ਸਹਿ ਕੈ ਸਰ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਕੋ ਉਰ ਮੈ ਨ੍ਰਿਪ ਸ੍ਯਾਮ ਹੀ ਕਉ ਇਕ ਬਾਨ ਲਗਾਯੋ ॥

seh kai sar sree har ko ur mai nirap sayaam hee kau ik baan lagaayo ||

ਸੂਤ ਕੇ ਏਕ ਲਗਾਵਤ ਭਯੋ ਸਰ ਦਾਰੁਕ ਲਾਗਤ ਹੀ ਦੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥

soot ke ek lagaavat bhayo sar dhaaruk laagat hee dhukh paayo ||

Enduring the arrow of Krishna, which struck his heart, the king shot an arrow towards Krishna, which hit Daruk, whom it caused great agony

ਹੁਇ ਬਿਸੰਭਾਰ ਗਿਰਿਯੋ ਈ ਚਹੈ ਤਿਹ ਕੋ ਰਥੁ ਆਸਨ ਨ ਠਹਰਾਯੋ ॥

hui bisa(n)bhaar giriyo iee chahai teh ko rath aasan na Thaharaayo ||