Ang 464

ਯੌ ਬਰਖੈ ਸਰ ਜਾਲ ਮਨੋ ਪਰਲੇ ਘਨ ਆਏ ॥੧੬੬੪॥

yau barakhai sar jaal mano parale ghan aae ||1664||

The twelve Suryas pulled their bows and discharged their arrows like the raining clouds of doomsday.1664.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਬਾਨਨ ਸੋ ਬਾਨਨ ਕਟੇ ਕੋਪ ਤਚੇ ਜੁਗ ਨੈਨ ॥

baanan so baanan kaTe kop tache jug nain ||

ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਸੋ ਖੜਗੇਸ ਤਬ ਰਿਸ ਕਰਿ ਬੋਲਿਯੋ ਬੈਨ ॥੧੬੬੫॥

sree har so khaRages tab ris kar boliyo bain ||1665||

The king intercepted the arrows with arrows and looking furiously he said to Krihsna,1665

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਕਿਉ ਰੇ ਗੁਮਾਨ ਕਰੈ ਘਨ ਸ੍ਯਾਮ ਅਬੈ ਰਨ ਤੇ ਪੁਨਿ ਤੋਹਿ ਭਜੈਹੋ ॥

kiau re gumaan karai ghan sayaam abai ran te pun toh bhajaiho ||

“O Krishna! why are you egoistic? I shall cause you to run away from the battlefield just jow

ਕਾਹੇ ਕੌ ਆਨਿ ਅਰਿਯੋ ਸੁਨ ਰੇ ਸਿਰ ਕੇਸਨਿ ਤੇ ਬਹੁਰੋ ਗਹਿ ਲੈਹੋ ॥

kaahe kau aan ariyo sun re sir kesan te bahuro geh laiho ||

Why are you resisting me? I shall again catch you by your hair

ਐ ਰੇ ਅਹੀਰ ਅਧੀਰ ਡਰੇ ਨਹਿ ਤੋ ਕਹਿ ਜੀਵਤ ਜਾਨ ਨ ਦੈਹੋ ॥

aai re aheer adheer ddare neh to keh jeevat jaan na dhaiho ||

“O Gujjar! are you not feeling afraid? I shall not let you go alive and

ਇੰਦ੍ਰ ਬਿਰੰਚ ਕੁਬੇਰ ਜਲਾਧਿਪ ਕੋ ਸਸਿ ਕੋ ਸਿਵ ਕੋ ਹਤ ਕੈ ਹੋ ॥੧੬੬੬॥

ei(n)dhr bira(n)ch kuber jalaadhip ko sas ko siv ko hat kai ho ||1666||

Kill all including Indra, Brahma, Kuber, Varuna, Chandra, Shiva etc.”1666.

ਤਉ ਹੀ ਲਉ ਬੀਰ ਮਹੋਤ ਕਟ ਸਿੰਘ ਹੁਤੋ ਰਨ ਮੈ ਮਨਿ ਕੋਪ ਭਰਿਓ ॥

tau hee lau beer mahot kaT si(n)gh huto ran mai man kop bhario ||

At that time, the mighty warrior Kata Singh, getting enraged in his mind and

ਕਰ ਮੈ ਕਰਵਾਰਿ ਲੈ ਧਾਇ ਚਲਿਓ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਡਰਿਓ ॥

kar mai karavaar lai dhai chalio kab sayaam kahai nahee naik ddario ||

Fearlessly taking his sword in his hand, fell upon the king, both of them waged a dreadful war,

ਅਸਿ ਜੁਧ ਦੁਹੂੰ ਨ੍ਰਿਪ ਕੀਨ ਬਡੋ ਨ ਕੋਊ ਰਨ ਤੇ ਪਗ ਏਕ ਟਰਿਓ ॥

as judh dhuhoo(n) nirap keen baddo na kouoo ran te pag ek Tario ||

None of them retraced even one step

ਖੜਗੇਸ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕੀ ਤਾਨਿ ਦਈ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਕਰਿਓ ਗਿਰ ਭੂਮਿ ਪਰਿਓ ॥੧੬੬੭॥

khaRages kirapaan kee taan dhiee bin praan kario gir bhoom pario ||1667||

Ultimately Kharag Singh struck a blow with his sword and making him lifeless caused him to fall on the earth.1667.

ਦੇਖਿ ਦਸਾ ਤਿਹ ਸਿੰਘ ਬਚਿਤ੍ਰ ਸੁ ਠਾਢੋ ਹੁਤੋ ਰਿਸ ਕੈ ਵਹ ਧਾਯੋ ॥

dhekh dhasaa teh si(n)gh bachitr su Thaaddo huto ris kai veh dhaayo ||

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਧਨੁ ਬਾਨਨ ਲੈ ਤਿਹ ਭੂਪਤਿ ਸਿਉ ਅਤਿ ਜੁਧ ਮਚਾਯੋ ॥

sayaam bhanai dhan baanan lai teh bhoopat siau at judh machaayo ||

Seeing him in this plight, Vichitra Singh who was standing there, came forward and waged a dreadful war with the king with his bow and arrows

ਸ੍ਰੀ ਖੜਗੇਸ ਬਲੀ ਧਨ ਤਾਨਿ ਮਹਾ ਬਰ ਬਾਨ ਪ੍ਰਕੋਪ ਚਲਾਯੋ ॥

sree khaRages balee dhan taan mahaa bar baan prakop chalaayo ||

ਲਾਗਿ ਗਯੋ ਤਿਹ ਕੇ ਉਰ ਮੈ ਸਰ ਘੂਮਿ ਗਿਰਿਓ ਧਰਿ ਇਉ ਅਰਿ ਘਾਯੋ ॥੧੬੬੮॥

laag gayo teh ke ur mai sar ghoom girio dhar iau ar ghaayo ||1668||

The mighty warrior Kharag Singh, pulled his bow in anger and discharged his arrow in such a way that it hit his heart and his head was chopped and fell down.1668.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਤਬ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਆਪ ਹੀ ਧਾਯੋ ॥

tab ajeet si(n)gh aap hee dhaayo ||

ਧਨੁਖ ਬਾਨ ਲੈ ਰਨ ਮਧਿ ਆਯੋ ॥

dhanukh baan lai ran madh aayo ||

Then Ajit Singh himself took his bow and arrows and reached the war-arena

ਭੂਪਤਿ ਕੋ ਤਿਨ ਬਚਨ ਸੁਨਾਯੋ ॥

bhoopat ko tin bachan sunaayo ||

ਤੋ ਬਧ ਹਿਤ ਸਿਵ ਮੁਹਿ ਉਪਜਾਯੋ ॥੧੬੬੯॥

to badh hit siv muh upajaayo ||1669||

He said to the king, “Shiva has created me only for the purpose of killing you.”1669.

ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਯੌ ਬਚਨ ਉਚਾਰਿਓ ॥

ajeet si(n)gh yau bachan uchaario ||

ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਰਨ ਮਾਹਿ ਹਕਾਰਿਓ ॥

khaRag si(n)gh ran maeh hakaario ||

Ajit Singh saying like this, challenged Kharag Singh for fighting

ਨ੍ਰਿਪ ਏ ਬੈਨ ਸੁਨਤ ਨਹੀ ਡਰਿਓ ॥

nirap e bain sunat nahee ddario ||

ਮਹਾਬੀਰ ਪਗੁ ਆਗੈ ਧਰਿਓ ॥੧੬੭੦॥

mahaabeer pag aagai dhario ||1670||

The king was not frightened on listening this and that mighty one came forward.1670.

ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਰਛਾ ਹਿਤ ਧਾਏ ॥

ajeet si(n)gh rachhaa hit dhaae ||

ਗ੍ਯਾਰਹ ਰੁਦ੍ਰ ਭਾਨ ਸਭ ਆਏ ॥

gayaareh rudhr bhaan sabh aae ||

The eleven Rudras and Surya reached there fore the protection of Ajit Singh

ਇੰਦ੍ਰ ਕ੍ਰਿਸਨ ਜਮ ਬਸੁ ਰਿਸ ਭਰੇ ॥

ei(n)dhr kirasan jam bas ris bhare ||

ਬਰੁਨ ਕੁਬੇਰ ਘੇਰਿ ਸਭ ਖਰੇ ॥੧੬੭੧॥

barun kuber gher sabh khare ||1671||

Indra, Krishna, Yama, Varuna, Kuber etc., all had surrounded him.1671.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਸਿੰਘ ਅਜੀਤ ਜਬੈ ਖੜਗੇਸ ਸੋ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਅਤਿ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥

si(n)gh ajeet jabai khaRages so sayaam kahai at judh machaayo ||

ਸੰਗਿ ਸਿਵਾਦਿਕ ਸੂਰਜਿ ਤੇ ਅਰਿ ਮਾਰਨ ਕੋ ਤਿਹ ਹਾਥ ਉਚਾਯੋ ॥

sa(n)g sivaadhik sooraj te ar maaran ko teh haath uchaayo ||

When Ajit Singh waged a dreadful war with Kharag Singh, then all his accompanying mighty warriors like Shiva etc., held out their weapons in order to kill the enemy

ਬਾਨ ਚਲੇ ਅਤਿ ਹੀ ਰਨ ਮੈ ਨ੍ਰਿਪ ਕਾਟਿ ਸਬੈ ਮਨਿ ਰੋਸਿ ਤਚਾਯੋ ॥

baan chale at hee ran mai nirap kaaT sabai man ros tachaayo ||

The arrows were showered in the battlefield, but the king, in his fury, intercepted all the arrows

ਲੈ ਧਨੁ ਬਾਨ ਮਹਾ ਬਲਵਾਨ ਹਨ੍ਯੋ ਭਟ ਕੋ ਕਿਨਹੂੰ ਨ ਬਚਾਯੋ ॥੧੬੭੨॥

lai dhan baan mahaa balavaan hanayo bhaT ko kinahoo(n) na bachaayo ||1672||

That mighty warrior, taking his bow and arrows did not leave anyone and killed all the warriors.1672.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਜਬ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥

jab ajeet si(n)gh maar giraayo ||

ਸੁ ਭਟਨ ਮਨ ਭਟਕਿਓ ਡਰ ਪਾਯੋ ॥

s bhaTan man bhaTakio ddar paayo ||

ਬਹੁਰੋ ਭੂਪਤਿ ਖੜਗ ਸੰਭਾਰਿਓ ॥

bahuro bhoopat khaRag sa(n)bhaario ||

ਚਕ੍ਰਤ ਤੇ ਸਬਹੂੰ ਬਲੁ ਹਾਰਿਓ ॥੧੬੭੩॥

chakrat te sabahoo(n) bal haario ||1673||

When Ajit Singh killed the warriors, then the other warriors became fearful in their minds, the king again held out his sword, all the people were wonder-struck by his warfare and lost their valour.1673.

ਤਬ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬਿਧਿ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਚਾਰਿਓ ॥

tab har har bidh ma(n)tr bichaario ||

ਮਰੈ ਨ ਜਰੈ ਅਗਨ ਤੇ ਜਾਰਿਓ ॥

marai na jarai agan te jaario ||

ਤਾ ਤੇ ਜਤਨ ਕਛੂ ਅਬ ਕੀਜੈ ॥

taa te jatan kachhoo ab keejai ||

ਯਾ ਤੇ ਮਾਰਿ ਭੂਪ ਇਹ ਲੀਜੈ ॥੧੬੭੪॥

yaa te maar bhoop ieh leejai ||1674||

Then Krishna and Brahma consulted each other and said, “This king will not even be killed by the blazing fire, therefore making some effort, he should be killed.”1674.

ਬ੍ਰਹਮੇ ਕਹਿਓ ਸੁ ਇਹ ਬਿਧਿ ਕੀਜੈ ॥

brahame kahio su ieh bidh keejai ||

ਮੋਹਿਤ ਹ੍ਵੈ ਮਨ ਤਬ ਬਲੁ ਛੀਜੈ ॥

mohit havai man tab bal chheejai ||

ਜਬ ਇਹ ਭੂਪ ਗਿਰਿਓ ਲਖਿ ਲਈਯੈ ॥

jab ieh bhoop girio lakh lieeyai ||

ਤਬ ਇਹ ਜਮ ਕੋ ਧਾਮ ਪਠਈਯੈ ॥੧੬੭੫॥

tab ieh jam ko dhaam paThieeyai ||1675||

Brahma said, “When he will lose his power by being allured by the heavenly damsels and in this way, when we will see him declining, then he will be despatched to the abode of Yama.1675.