Ang 463

ਭੂਖ ਪਿਆਸ ਸੋ ਤਨ ਮੁਰਝਾਨੇ ॥

bhookh piaas so tan murajhaane ||

Both the armies were extremely agitated and with hunger and thirst, the bodies of the warriors withered

ਅਰ ਤੇ ਲਰਤੇ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ਸਾਝ ॥

ar te larate havai giee saajh ||

ਰਹਿ ਗਏ ਤਾ ਹੀ ਰਨ ਕੇ ਮਾਝ ॥੧੬੫੯॥

reh ge taa hee ran ke maajh ||1659||

The evening fell with continued fighting and all of them had to remain in the battlefield.1659.

ਭੋਰ ਭਯੋ ਸਭ ਸੁਭਟ ਸੁ ਜਾਗੇ ॥

bhor bhayo sabh subhaT su jaage ||

ਦੁਹ ਦਿਸ ਮਾਰੂ ਬਾਜਨ ਲਾਗੇ ॥

dhuh dhis maaroo baajan laage ||

In the morning, all the warriors awoke and the battle-drums were played from both the sides

ਸਾਜੇ ਕਵਚ ਸਸਤ੍ਰ ਕਰਿ ਧਾਰੇ ॥

saaje kavach sasatr kar dhaare ||

ਬਹੁਰ ਜੁਧ ਕੇ ਹੇਤ ਸਿਧਾਰੇ ॥੧੬੬੦॥

bahur judh ke het sidhaare ||1660||

The warriors wearing their armours and holding weapons marched for war.1660.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਸਿਵ ਕੌ ਜਮ ਕੌ ਰਵਿ ਕੌ ਸੰਗਿ ਲੈ ਬਸੁਦੇਵ ਕੋ ਨੰਦ ਚਲਿਯੋ ਰਨ ਧਾਨੀ ॥

siv kau jam kau rav kau sa(n)g lai basudhev ko na(n)dh chaliyo ran dhaanee ||

ਮਾਰਤ ਹੋ ਅਰਿ ਕੈ ਅਰਿ ਕੋ ਹਰ ਕੋ ਹਰਿ ਭਾਖਤ ਯੌ ਮੁਖ ਬਾਨੀ ॥

maarat ho ar kai ar ko har ko har bhaakhat yau mukh baanee ||

Vasudev, the son of Vasudev accompanied by Shiva, Yama and Surya went towards the battlefield and Krishna said to Brahma, “We have to kill the enemy definitely, stabilising ourselves”

ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਸੰਗਿ ਘਨੇ ਉਮਡੇ ਭਟ ਪਾਨਨ ਬਾਨ ਕਮਾਨਨਿ ਤਾਨੀ ॥

sayaam ke sa(n)g ghane umadde bhaT paanan baan kamaanan taanee ||

ਆਇ ਭਿਰੇ ਖੜਗੇਸ ਕੇ ਸੰਗਿ ਅਸੰਕ ਭਏ ਕਛੁ ਸੰਕ ਨ ਮਾਨੀ ॥੧੬੬੧॥

aai bhire khaRages ke sa(n)g asa(n)k bhe kachh sa(n)k na maanee ||1661||

Many warriors rushed forward in the company of Krishna and holding their bows and arrows, came to fight with Kharag Singh fearlessly.1661.

ਗਿਆਰਹ ਘਾਇਲ ਕੈ ਸਿਵ ਕੇ ਗਨ ਦ੍ਵਾਦਸ ਸੂਰਨਿ ਕੇ ਰਥ ਕਾਟੇ ॥

giaareh ghail kai siv ke gan dhavaiaadhas sooran ke rath kaaTe ||

The eleven ganas of Shiva were wounded and the chariots of the twelve Suryas were shattered

ਘਾਇ ਕੀਯੋ ਜਮ ਕੋ ਬਿਰਥੀ ਬਸੁ ਆਠਨ ਕਉ ਲਲਕਾਰ ਕੇ ਡਾਟੈ ॥

ghai keeyo jam ko birathee bas aaThan kau lalakaar ke ddaaTai ||

Yama was wounded and all the eight Vasus were challenged and frightened

ਸਤ੍ਰ ਬਿਮੁੰਡਤ ਕੀਨੇ ਘਨੇ ਜੁ ਰਹੇ ਰਨ ਤੇ ਤਿਨ ਕੇ ਪਗ ਹਾਟੇ ॥

satr bimu(n)ddat keene ghane ju rahe ran te tin ke pag haaTe ||

Many enemies were made headless and those who survived, ran away from the battlefield

ਪਉਣ ਸਮਾਨ ਛੁਟੇ ਨ੍ਰਿਪ ਬਾਨ ਸਬੈ ਦਲ ਬਾਦਲ ਜਿਉ ਚਲਿ ਫਾਟੇ ॥੧੬੬੨॥

paun samaan chhuTe nirap baan sabai dhal baadhal jiau chal faaTe ||1662||

The arrows of the king were discharged with the speed of wind and all the forces were torn like clouds.1662.

ਭਾਜ ਗਏ ਰਨ ਤੇ ਡਰ ਕੈ ਭਟ ਤਉ ਸਿਵ ਏਕ ਉਪਾਇ ਬਿਚਾਰਿਓ ॥

bhaaj ge ran te ddar kai bhaT tau siv ek upai bichaario ||

When all ran away from the battlefield, Shiva thought of a remedy

ਮਾਟੀ ਕੋ ਮਾਨਸ ਏਕ ਕੀਯੋ ਤਿਹ ਪ੍ਰਾਨ ਪਰੇ ਜਬ ਸ੍ਯਾਮ ਨਿਹਾਰਿਓ ॥

maaTee ko maanas ek keeyo teh praan pare jab sayaam nihaario ||

He created a human being of clay, in which the life-force was put by Krishna on seeing it

ਸਿੰਘ ਅਜੀਤ ਧਰਿਓ ਤਿਹ ਨਾਮੁ ਦੀਓ ਬਰ ਰੁਦ੍ਰ ਮਰੈ ਨਹੀ ਮਾਰਿਓ ॥

si(n)gh ajeet dhario teh naam dheeo bar rudhr marai nahee maario ||

He was named Ajit Singh, who was also unconquerable before Shiva

ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਸੋਊ ਕਰ ਮੈ ਖੜਗੇਸ ਕੇ ਮਾਰਨ ਹੇਤ ਸਿਧਾਰਓ ॥੧੬੬੩॥

sasatr sa(n)bhaar souoo kar mai khaRages ke maaran het sidhaaro ||1663||

He held the weapons and started away in order to kill Kharag Singh.1663.

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

ARIL

ਅਤਿ ਪ੍ਰਚੰਡ ਬਲਵੰਡ ਬਹੁਰ ਮਿਲ ਕੈ ਭਟ ਧਾਏ ॥

at pracha(n)dd balava(n)dd bahur mil kai bhaT dhaae ||

Many powerful warriors went forward for fighting

ਅਪਨੇ ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਲੀਏ ਕਰਿ ਸੰਖ ਬਜਾਏ ॥

apane sasatr sa(n)bhaar le'ee kar sa(n)kh bajaae ||

Holding their weapons they blew their conches

ਦ੍ਵਾਦਸ ਭਾਨਨ ਤਾਨਿ ਕਮਾਨਨਿ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥

dhavaiaadhas bhaanan taan kamaanan baan chalaae ||