Ang 456

ਪਉਰਖ ਏਕ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਭੂਪ ਕੋ ਬੀਰ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਠਟਕਾਰੇ ॥੧੫੮੮॥

paurakh ek nihaar kai bhoop ko beer ayodhan mai ThaTakaare ||1588||

Several warriors taking up their swords and shields ran forward, but seeing the bravery of the king Kharag Singh, they hesitated.1588.

ਏਕ ਸਤਿਕ੍ਰਿਤ ਕੋ ਗਜ ਦੀਰਘ ਕ੍ਰੁਧਤ ਹੋਇ ਨ੍ਰਿਪੁ ਊਪਰਿ ਧਾਯੋ ॥

ek satikirat ko gaj dheeragh krudhat hoi nirap uoopar dhaayo ||

An elephant of Indra named Jagdiragh, fell upon the king in anger

ਆਵਤ ਹੀ ਘਨ ਜਿਉ ਗਰਜਿਓ ਅਪੁਨੋ ਰਨ ਨੈ ਅਤਿ ਓਜ ਜਨਾਯੋ ॥

aavat hee ghan jiau garajio apuno ran nai at oj janaayo ||

On coming, thundering like the cloud, exhibited his bravery

ਭੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ਲਯੋ ਅਸਿ ਹਾਥਿ ਕਟਿਓ ਕਰਿ ਤਾਹਿ ਤਬੈ ਸੁ ਪਰਾਯੋ ॥

bhoop nihaar layo as haath kaTio kar taeh tabai su paraayo ||

Seeing him, the king took his sword in his hand and chopped down the elephant

ਇਉ ਉਪਮਾ ਉਪਜੀ ਮਨ ਮੈ ਗਜ ਸੁੰਡ ਮਨੋ ਘਰਿ ਹੀ ਧਰਿ ਆਯੋ ॥੧੫੮੯॥

eiau upamaa upajee man mai gaj su(n)dd mano ghar hee dhar aayo ||1589||

He ran away and it seemed that he had forgotten his trunk at home and was going to bring it.1589.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਜੁਧ ਇਤੋ ਇਤ ਹੋਤ ਭਯੋ ਉਤ ਹਰਿ ਹੇਤ ਸਹਾਇ ॥

judh ito it hot bhayo ut har het sahai ||

ਪਾਚੋ ਪਾਡਵ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨਿ ਤਿਹ ਠਾ ਪਹੁਚੇ ਆਇ ॥੧੫੯੦॥

paacho paaddav sayaam bhan teh Thaa pahuche aai ||1590||

On this side the war is continuing and on that side, the five Pandavas reached for the help of Krishna.1590.

ਬਹੁਤ ਛੋਹਨੀ ਦਲੁ ਲੀਏ ਰਥ ਪੈਦਲ ਗਜ ਬਾਜ ॥

bahut chhohanee dhal le'ee rath paidhal gaj baaj ||

With them there were several extremely big military units alongwith chariots, soldiers on foot, elephants and horses

ਆਵਤ ਹੈ ਤਹ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹਿ ਜਦੁਪਤਿ ਹਿਤ ਕੇ ਕਾਜ ॥੧੫੯੧॥

aavat hai teh sayaam keh jadhupat hit ke kaaj ||1591||

They all came there for the support of Krishna.1591.

ਛੋਹਣ ਦੋਇ ਮਲੇਛ ਹੈ ਤਿਹ ਸੈਨਾ ਕੇ ਸੰਗਿ ॥

chhohan dhoi malechh hai teh sainaa ke sa(n)g ||

ਕਵਚੀ ਖੜਗੀ ਸਕਤਿ ਧਰਿ ਕਟਿ ਮਧਿ ਕਸੇ ਨਿਖੰਗਿ ॥੧੫੯੨॥

kavachee khaRagee sakat dhar kaT madh kase nikha(n)g ||1592||

There were with them two extremely large military units of malechhas which were bedecked with armours, daggers and shaktis (lances).1592.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਮੀਰ ਅਉ ਸਯਦ ਸੇਖ ਪਠਾਨ ਸਬੈ ਤਿਹ ਭੂਪ ਕੇ ਊਪਰਿ ਧਾਏ ॥

meer aau sayadh sekh paThaan sabai teh bhoop ke uoopar dhaae ||

Mirs, Sayyads, Sheikhs and Pathans all fell upon the king

ਕਉਚ ਨਿਖੰਗ ਕਸੇ ਕਟਿ ਮੈ ਸਬ ਆਯੁਧ ਲੈ ਕਰਿ ਕੋਪ ਬਢਾਏ ॥

kauch nikha(n)g kase kaT mai sab aayudh lai kar kop baddaae ||

They were greatly enraged and were wearing armours and quivers were tied around their waists,

ਨੈਨ ਨਚਾਇ ਦੋਊ ਰਦਨ ਛਦ ਪੀਸ ਕੈ ਭਉਹ ਸੋ ਭਉਹ ਚਢਾਏ ॥

nain nachai dhouoo radhan chhadh pees kai bhauh so bhauh chaddaae ||

They fell upon the king with dancing eyes, gnashing teeth and pulled eyebrows

ਆਇ ਹਕਾਰ ਪਰੇ ਚਹੂੰ ਓਰ ਤੇ ਵਾ ਨ੍ਰਿਪ ਕਉ ਬਹੁ ਘਾਇ ਲਗਾਏ ॥੧੫੯੩॥

aai hakaar pare chahoo(n) or te vaa nirap kau bahu ghai lagaae ||1593||

They were challenging him and (with their weapons) inflicted many wounds on him.1593.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਸਕਲ ਘਾਇ ਸਹਿ ਕੈ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਅਤਿ ਚਿਤ ਕੋਪ ਬਢਾਇ ॥

sakal ghai seh kai nirapat at chit kop baddai ||

ਧਨੁਖ ਬਾਨ ਗਹਿ ਜਮ ਸਦਨਿ ਬਹੁ ਅਰਿ ਦਏ ਪਠਾਇ ॥੧੫੯੪॥

dhanukh baan geh jam sadhan bahu ar dhe paThai ||1594||

Enduring the pain of all the wounds, in extreme anger, the king, holding his bow and arrows despatched many enemies to the abode of Yama.1594.

ਕਬਿਤੁ ॥

kabit ||

KABIT

ਸੇਰ ਖਾਨ ਮਾਰਿਓ ਸੀਸ ਸੈਦ ਖਾ ਕੋ ਕਾਟਿ ਡਾਰਿਯੋ ਐਸੋ ਰਨ ਪਾਰਿਓ ਪਰਿਓ ਸੈਦਨ ਮੈ ਧਾਇ ਕੈ ॥

ser khaan maario sees saidh khaa ko kaaT ddaariyo aaiso ran paario pario saidhan mai dhai kai ||

After killing Sher Khan, the king chopped the head of Said Khan and waging such a war, he jumped amongst the Sayyads

ਸੈਦ ਮੀਰੁ ਮਾਰਿਓ ਸੈਦ ਨਾਹਰਿ ਸੰਘਾਰ ਡਾਰਿਓ ਸੇਖਨ ਕੀ ਫਉਜਨ ਕਉ ਦੀਨੋ ਬਿਚਲਾਇ ਕੈ ॥

saidh meer maario saidh naahar sa(n)ghaar ddaario sekhan kee faujan kau dheeno bichalai kai ||

After killing Sayyad Mir and Sayyad Nahar, the king damaged the army of Sheikhs

ਸਾਦਿਕ ਫਰੀਦ ਸੇਖ ਭਲੇ ਬਿਧਿ ਜੁਝ ਕੀਨੋ ਭੂਪ ਤਨ ਘਾਇ ਗਿਰਿਓ ਆਪ ਘਾਇ ਖਾਇ ਕੈ ॥

saadhik fareedh sekh bhale bidh jujh keeno bhoop tan ghai girio aap ghai khai kai ||

Sheikh Sadi Farid fought nicely