Ang 453

ਬ੍ਰਹਮ ਕਰੀਟ ਤਵੀਤ ਲਯੋ ਹਰਿ ਗਾਜਿ ਉਠੇ ਤਬ ਹੀ ਸਬ ਸੂਰੇ ॥

braham kareeT taveet layo har gaaj uThe tab hee sab soore ||

Brahma took away the crown and Krishna the amulet, then all the warriors roared and

ਧਾਇ ਪਰੇ ਨ੍ਰਿਪ ਪੈ ਮਿਲਿ ਕੈ ਚਿਤਿ ਮੈ ਚਪਿ ਰੋਸਿ ਕੈ ਮਾਰਿ ਮਰੂਰੈ ॥

dhai pare nirap pai mil kai chit mai chap ros kai maar maroorai ||

Getting extremely enraged in their mind they fell upon the king

ਭੂਪਿ ਹਨੇ ਬਰ ਬੀਰ ਘਨੇ ਸੁ ਪਰੇ ਧਰਿ ਊਪਰਿ ਲਾਗਤਿ ਰੂਰੇ ॥

bhoop hane bar beer ghane su pare dhar uoopar laagat roore ||

The king had destroyed many warriors and they were looking so elegant,

ਛਾਰ ਲਗਾਇ ਕੈ ਅੰਗ ਮਲੰਗ ਰਹੇ ਮਨੋ ਸੋਇ ਕੈ ਖਾਇ ਧਤੂਰੇ ॥੧੫੬੧॥

chhaar lagai kai a(n)g mala(n)g rahe mano soi kai khai dhatoore ||1561||

While lying on the earth as if the hermits were sleeping on the earth, after smearing their bodies with ashes and eating thorn-apples.1561.

ਹੇਰਿ ਸਬੈ ਮਿਲਿ ਘੇਰਿ ਲਯੋ ਸੁ ਭਯੋ ਮਨ ਭੂਪਤਿ ਕੋਪਮਈ ਹੈ ॥

her sabai mil gher layo su bhayo man bhoopat kopamiee hai ||

After searching for the king, all besieged him, who became extremely angry.

ਰਾਮ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਫਿਰ ਕੈ ਕਰਰੀ ਕਰ ਬੀਚ ਕਮਾਨ ਲਈ ਹੈ ॥

raam ayodhan mai fir kai kararee kar beech kamaan liee hai ||

He, moving in the battlefield, caught hold of a firm bow in his hand,

ਸੂਰਜ ਕੀ ਸਸਿ ਕੀ ਜਮ ਕੀ ਹਰਿ ਕੀ ਬਹੁ ਸੈਨ ਗਿਰਾਇ ਦਈ ਹੈ ॥

sooraj kee sas kee jam kee har kee bahu sain girai dhiee hai ||

And knocked down the forces of Surya, Chandra and

ਮਾਨਹੁ ਫਾਗੁਨ ਮਾਸ ਕੇ ਭੀਤਰ ਪਉਨ ਬਹਿਓ ਪਤ ਝਾਰ ਭਈ ਹੈ ॥੧੫੬੨॥

maanahu faagun maas ke bheetar paun bahio pat jhaar bhiee hai ||1562||

Yama like the leaves falling on the ground by the blowing wind in the season of Phagun.1562.

ਪਾਨਿ ਸੰਭਾਰਿ ਬਡੋ ਧਨੁ ਭੂਪਤਿ ਰੁਦ੍ਰ ਲਿਲਾਟ ਮੈ ਬਾਨੁ ਲਗਾਯੋ ॥

paan sa(n)bhaar baddo dhan bhoopat rudhr lilaaT mai baan lagaayo ||

Taking a large bow in his hand, the king inflicted an arrow in the forehead of Rudra

ਏਕ ਕੁਬੇਰ ਕੇ ਮਾਰਿਓ ਰਿਦੈ ਸਰ ਲਾਗਤਿ ਡਾਰਿ ਹਥਿਆਰ ਪਰਾਯੋ ॥

ek kuber ke maario ridhai sar laagat ddaar hathiaar paraayo ||

He shot one arrow in the heart of Kuber, who ran away from the field, throwing away his weapons

ਦੇਖਿ ਜਲਾਧਿਪ ਤਾਹਿ ਦਸਾ ਰਨ ਛਾਡਿ ਭਜਿਯੋ ਮਨ ਮੈ ਡਰ ਪਾਯੋ ॥

dhekh jalaadhip taeh dhasaa ran chhaadd bhajiyo man mai ddar paayo ||

ਧਾਇ ਪਰਿਯੋ ਰਿਸ ਕੈ ਜਮੁ ਯਾ ਪਰ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਬਾਨ ਸੋ ਭੂਮਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥੧੫੬੩॥

dhai pariyo ris kai jam yaa par so nirap baan so bhoom giraayo ||1563||

Varuna, seeing their plight, became fearful and fled away, on this, Yama in fury fell upon the king, who knocked him down on the ground with this arrow.1563.

ਯੌ ਜਮਰਾਜ ਗਿਰਾਇ ਦਯੋ ਤਬ ਹੀ ਰਿਸ ਕੈ ਹਰਿ ਕੋ ਦਲ ਧਾਯੋ ॥

yau jamaraaj girai dhayo tab hee ris kai har ko dhal dhaayo ||

ਆਏ ਹੈ ਕੋਪ ਭਰੈ ਪਟ ਦੁਇ ਬਿਬਿਧਾਯੁਧ ਲੈ ਤਿਨ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥

aae hai kop bharai paT dhui bibidhaayudh lai tin judh machaayo ||

When Yama was knocked down, then the army of Krishna ran forward, in ire, and two of its warriors began a dreadful war, taking up various types of arms

ਸਿੰਘ ਹੁਤੋ ਬਲਵੰਡ ਸੋ ਜਾਦਵ ਸੋ ਰਿਸ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥

si(n)gh huto balava(n)dd so jaadhav so ris so nirap maar giraayo ||

The Yadava warriors were very brave, the king, in his anger, killed them

ਬਾਹੁ ਬਲੀ ਬਰਮਾਕ੍ਰਿਤ ਬੰਧੁ ਸੋਊ ਰਨ ਤੇ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠਾਯੋ ॥੧੫੬੪॥

baahu balee baramaakirat ba(n)dh souoo ran te jamalok paThaayo ||1564||

And in this way, both the brothers, Bahubali and Vikramakrat were despatched to the abode of Yama.1564.

ਅਉਰ ਮਹਾਬਲੀ ਸਿੰਘ ਹੁਤੋ ਸੰਗ ਤੇ ਜਸ ਸਿੰਘ ਕੋ ਮਾਰਿ ਲਯੋ ॥

aaur mahaabalee si(n)gh huto sa(n)g te jas si(n)gh ko maar layo ||

Mahabali Singh and Tej Singh, who were with them, they were also killed by the kinhg

ਪੁਨਿ ਬੀਰ ਮਹਾ ਜਸ ਸਿੰਘ ਹੁਤੋ ਰਿਸ ਕੈ ਇਹ ਸਾਮੁਹੇ ਆਇ ਗਯੋ ॥

pun beer mahaa jas si(n)gh huto ris kai ieh saamuhe aai gayo ||

Then Mahajas Singh, another warrior, getting enraged, came in front of the king,

ਸੋਊ ਖਗ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ਕੋਪ ਭਰੇ ਤਿਹ ਕੌ ਨ੍ਰਿਪ ਨੈ ਲਲਕਾਰ ਲਯੋ ॥

souoo khag sa(n)bhaar kai kop bhare teh kau nirap nai lalakaar layo ||

Who challenged him, holding out his dagger

ਕੀਯੋ ਏਕ ਹੀ ਬਾਰ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕੋ ਅੰਤ ਕੇ ਧਾਮਿ ਪਠਾਇ ਦਯੋ ॥੧੫੬੫॥

keeyo ek hee baar prahaar kirapaan ko a(n)t ke dhaam paThai dhayo ||1565||

With only one stroke of the dagger, he went to the abode of Yama.1565.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਉਤਮ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਲੈ ਸਿੰਘ ਧਾਏ ॥

autam si(n)gh pralai si(n)gh dhaae ||

ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਅਸਿ ਲੈ ਕਰਿ ਆਏ ॥

param si(n)gh as lai kar aae ||

Then Uttam Singh and Pralay Singh ran forward and Param Singh also reached up his sword

ਅਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਸ੍ਰੀ ਸਿੰਘ ਗਏ ॥

at pavitr si(n)gh sree si(n)gh ge ||