Ang 431

ਅਸਮ ਸਿੰਘ ਜਸ ਸਿੰਘ ਪੁਨਿ ਇੰਦ੍ਰ ਸਿੰਘ ਬਲਵਾਨ ॥

asam si(n)gh jas si(n)gh pun i(n)dhr si(n)gh balavaan ||

ਅਭੈ ਸਿੰਘ ਸੂਰੋ ਬਡੋ ਇਛ ਸਿੰਘ ਸੁਰ ਗਿਆਨ ॥੧੩੩੮॥

abhai si(n)gh sooro baddo ichh si(n)gh sur giaan ||1338||

There were powerful and learned warriors in the battlefield like Asam Singh, Jas Singh, Inder Singh, Abhai Singh and Ichh Singh.1338.

ਚਮੂੰ ਭਜੀ ਭੂਪਨ ਲਖੀ ਚਲੇ ਜੁਧ ਕੇ ਕਾਜ ॥

chamoo(n) bhajee bhoopan lakhee chale judh ke kaaj ||

When these kings saw the army running away, they marched forward to fight

ਅਹੰਕਾਰ ਪਾਚੋ ਕੀਓ ਅਜੁ ਹਨਿ ਹੈ ਜਦੁਰਾਜ ॥੧੩੩੯॥

aha(n)kaar paacho keeo aj han hai jadhuraaj ||1339||

All the five said proudly, “We shall definitely kill Krishna, the Lord of Yadavas.”1339.

ਉਤ ਤੇ ਆਯੁਧ ਲੈ ਸਬੈ ਆਏ ਕੋਪ ਬਢਾਇ ॥

aut te aayudh lai sabai aae kop baddai ||

ਇਤ ਤੇ ਹਰਿ ਸਮੁਹੇ ਭਏ ਸ੍ਯੰਦਨ ਸੀਘ੍ਰ ਧਵਾਇ ॥੧੩੪੦॥

eit te har samuhe bhe saya(n)dhan seeghr dhavai ||1340||

On the side, taking their weapons in their hands and in great rage, all of them came forward and from this side Krishna god his chariot driven and reached in front of them.1340.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਸੁਭਟੇਸ ਮਹਾ ਬਲਵੰਤ ਤਬੈ ਜਦੁਬੀਰ ਕੀ ਓਰ ਤੇ ਆਗੇ ਹੀ ਧਾਯੋ ॥

subhaTes mahaa balava(n)t tabai jadhubeer kee or te aage hee dhaayo ||

ਪਾਚ ਹੀ ਬਾਨ ਲਏ ਤਿਹ ਪਾਨਿ ਬਡੋ ਧਨੁ ਤਾਨ ਕੈ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥

paach hee baan le teh paan baddo dhan taan kai kop baddaayo ||

The mighty warrior Subhat Singh at the same time ran from the side of Krishna and taking five arrows in his hand, pulled his heavy bow in great rage

ਏਕ ਹੀ ਏਕ ਹਨਿਓ ਸਰ ਪਾਚਨ ਭੂਪਨਿ ਕੋ ਤਿਨਿ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥

ek hee ek hanio sar paachan bhoopan ko tin maar giraayo ||

He killed all the five kings, each with a single arrow

ਤੂਲਿ ਜਿਉ ਜਾਰਿ ਦਏ ਨ੍ਰਿਪ ਪਾਚ ਮਨੋ ਨ੍ਰਿਪ ਆਂਚ ਸੁ ਬੇਖ ਬਨਾਯੋ ॥੧੩੪੧॥

tool jiau jaar dhe nirap paach mano nirap aa(n)ch su bekh banaayo ||1341||

These five kings blazed like straw and it appeared that Subhat Singh was the flame of fire.1341.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਸੁਭਟ ਸਿੰਘ ਰੁਪਿ ਸਮਰ ਮੈ ਕੀਯੋ ਪ੍ਰਚੰਡ ਬਲੁ ਜਾਸੁ ॥

subhaT si(n)gh rup samar mai keeyo pracha(n)dd bal jaas ||

ਨਰਪਤਿ ਆਏ ਪਾਚ ਬਰ ਕੀਨੋ ਤਿਨ ਕੋ ਨਾਸ ॥੧੩੪੨॥

narapat aae paach bar keeno tin ko naas ||1342||

Subhat Singh standing firmly in the battlefield waged a violent war and he destroyed all the five kings who had come there.1342.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਜੁਧੁ ਪ੍ਰਬੰਧੇ ਪਾਚ ਭੂਪ ਬਧਹ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare judh praba(n)dhe paach bhoop badheh ||

End of the chapter entitled “Killing of Five Kings in Warfare” in Krishnavatara in Bachittar Natak.

ਅਥ ਦਸ ਭੂਪ ਜੁਧ ਕਥਨੰ ॥

ath dhas bhoop judh kathana(n) ||

Now begins the description of war with ten kings

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਅਉਰ ਭੂਪ ਦਸ ਕੋਪ ਕੈ ਧਾਏ ਸੰਗ ਲੈ ਬੀਰ ॥

aaur bhoop dhas kop kai dhaae sa(n)g lai beer ||

Other ten kings, in great fury, marched forward alongwith their warriors

ਜੁਧ ਬਿਖੈ ਦੁਰਮਦ ਬਡੇ ਮਹਾਰਥੀ ਰਨਧੀਰ ॥੧੩੪੩॥

judh bikhai dhuramadh badde mahaarathee ranadheer ||1343||

They were all great charioteers and were like intoxicated elephants in war.1343.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਆਵਤ ਹੀ ਮਿਲ ਕੈ ਦਸ ਹੂੰ ਨ੍ਰਿਪ ਸ੍ਰੀ ਸੁਭਟੇਸ ਕੋ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥

aavat hee mil kai dhas hoo(n) nirap sree subhaTes ko baan chalaae ||

ਨੈਨਨ ਹੇਰਿ ਸੋਊ ਹਰਿ ਬੀਰ ਲਯੋ ਧਨੁ ਬਾਨ ਸੋ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਏ ॥

nainan her souoo har beer layo dhan baan so kaaT giraae ||

On coming, all the ten kings discharged their arrow on Subhat Singh, who seeing them intercepted them with his own arrows

ਉਤਰ ਸਿੰਘ ਕੋ ਸੀਸ ਕਟਿਓ ਤਨਿ ਉਜਲ ਸਿੰਘ ਕੇ ਘਾਇ ਲਗਾਏ ॥

autar si(n)gh ko sees kaTio tan ujal si(n)gh ke ghai lagaae ||

The head of Uttar Singh was cut and Ujjal Singh was wounded

ਉਦਮ ਸਿੰਘ ਹਨਿਓ ਬਹੁਰੋ ਅਸਿ ਲੈ ਕਰਿ ਸੰਕਰ ਸਿੰਘ ਸੇ ਧਾਏ ॥੧੩੪੪॥

audham si(n)gh hanio bahuro as lai kar sa(n)kar si(n)gh se dhaae ||1344||

Uddam Singh was killed, then Shankar Singh came forward taking up his sword.1344.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਓਜ ਸਿੰਘ ਕੋ ਹਤ ਕੀਯੋ ਓਟ ਸਿੰਘ ਕੋ ਮਾਰਿ ॥

oj si(n)gh ko hat keeyo oT si(n)gh ko maar ||

After killing of Ot Singh, Oj Singh was killed

ਉਧ ਸਿੰਘ ਉਸਨੇਸ ਅਰੁ ਉਤਰ ਸਿੰਘ ਸੰਘਾਰਿ ॥੧੩੪੫॥

audh si(n)gh usanes ar utar si(n)gh sa(n)ghaar ||1345||

Uddh Singh, Ushnesh Singh and Uttar Singh were also killed.1345.

ਭੂਪ ਨਵੋ ਜਬ ਇਹ ਹਨੇ ਏਕੁ ਬਚਿਯੋ ਸੰਗ੍ਰਾਮਿ ॥

bhoop navo jab ieh hane ek bachiyo sa(n)graam ||

ਨਹੀ ਭਾਜਿਯੋ ਬਲਵੰਤ ਸੋ ਉਗ੍ਰ ਸਿੰਘ ਤਿਹ ਨਾਮੁ ॥੧੩੪੬॥

nahee bhaajiyo balava(n)t so ugr si(n)gh teh naam ||1346||

When the nine kings were killed, the king who did not run away from war, his name was Uggar Singh.1346.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਉਗ੍ਰ ਬਲੀ ਪੜਿ ਮੰਤ੍ਰ ਮਹਾ ਸਰ ਸ੍ਰੀ ਸੁਭਟੇਸ ਕੀ ਓਰਿ ਚਲਾਯੋ ॥

augr balee paR ma(n)tr mahaa sar sree subhaTes kee or chalaayo ||

ਲਾਗ ਗਯੋ ਤਿਹ ਕੇ ਉਰ ਮੈ ਬਰ ਕੈ ਤਨ ਭੇਦ ਕੈ ਪਾਰ ਪਰਾਯੋ ॥

laag gayo teh ke ur mai bar kai tan bhedh kai paar paraayo ||

The great warrior Uggar Singh, reciting his mantra, discharged one arrow towards Subhat Singh, which hit his heart and tearing his body, penetrated through it

ਭੂਮਿ ਪਰਿਯੋ ਮਰਿ ਬਾਨ ਲਗੇ ਇਹ ਕੋ ਜਸੁ ਯੌ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਯੋ ॥

bhoom pariyo mar baan lage ieh ko jas yau kab sayaam sunaayo ||

ਭੂਪ ਹਨੇ ਕੀਏ ਪਾਪ ਘਨੇ ਜਮ ਨੇ ਉਡਿਯਾ ਮਨੋ ਨਾਗ ਡਸਾਯੋ ॥੧੩੪੭॥

bhoop hane ke'ee paap ghane jam ne uddiyaa mano naag ddasaayo ||1347||

He died and fell down on the ground and according to the poet Shyam he might have committed the sin of killing many kings, then this arrows of Yama like a Cobra had stung him.1347.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਜਾਦਵ ਏਕ ਮਨੋਜ ਸਿੰਘ ਤਬ ਨਿਕਸਿਯੋ ਬਰ ਬੀਰ ॥

jaadhav ek manoj si(n)gh tab nikasiyo bar beer ||

ਉਗ੍ਰ ਸਿੰਘ ਪਰ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਿ ਚਲਿਯੋ ਮਹਾ ਰਨ ਧੀਰ ॥੧੩੪੮॥

augr si(n)gh par krodh kar chaliyo mahaa ran dheer ||1348||

Then a Yadava named Manoj Singh came forward and fell upon Uggar Singh in great rage.1348.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਜਾਦਵ ਆਵਤ ਪੇਖਿ ਬਲੀ ਅਰਿ ਬੀਰ ਮਹਾ ਰਨ ਧੀਰ ਸੰਭਾਰਿਓ ॥

jaadhav aavat pekh balee ar beer mahaa ran dheer sa(n)bhaario ||

Seeing the mighty Yadava warrior coming, the great war-hero Uggar Singh became alert and

ਲੋਹ ਮਈ ਗਰੂਓ ਬਰਛਾ ਗਹਿ ਕੈ ਬਲਿ ਸੋ ਕਰਿ ਕੋਪ ਪ੍ਰਹਾਰਿਓ ॥

loh miee garooo barachhaa geh kai bal so kar kop prahaario ||

Catching in ire his lance of steel, he struck a blow with great strength

ਲਾਗਤ ਸਿੰਘ ਮਨੋਜ ਹਨਿਓ ਤਿਹ ਪ੍ਰਾਨਨ ਲੈ ਜਮ ਧਾਮਿ ਪਧਾਰਿਓ ॥

laagat si(n)gh manoj hanio teh praanan lai jam dhaam padhaario ||

On receiving the blow of the lance Manoj Singh died and proceeded to the abode of Yama

ਮਾਰ ਕੈ ਤਾਹਿ ਲੀਯੋ ਧਨੁ ਬਾਨ ਬਲੀ ਬਲੁ ਕੈ ਬਲਿ ਕੋ ਲਲਕਾਰਿਓ ॥੧੩੪੯॥

maar kai taeh leeyo dhan baan balee bal kai bal ko lalakaario ||1349||

After killing him, Uggar Singh challenged the mighty warrior Balram.1349.

ਆਵਤ ਸਤ੍ਰਹਿ ਪੇਖਿ ਹਲਾਯੁਧ ਕੋਪ ਕੀਯੋ ਗਹਿ ਮੂਸਰ ਧਾਯੋ ॥

aavat satreh pekh halaayudh kop keeyo geh moosar dhaayo ||

Seeing the enemy coming, Balram caught hold of his mace and fell upon him

ਆਪਸਿ ਮੈ ਬਲਵੰਤ ਅਰੈ ਦੋਊ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਅਤਿ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥

aapas mai balava(n)t arai dhouoo sayaam kahai at judh machaayo ||

Both these warriors fought a dreadful war between them

ਉਗ੍ਰ ਨਰੇਸ ਕੇ ਲਾਗਿ ਗਯੋ ਸਿਰਿ ਮੂਸਲ ਦਾਇ ਬਚਾਇ ਨ ਆਯੋ ॥

augr nares ke laag gayo sir moosal dhai bachai na aayo ||

Uggar Singh could not save himself from trick and the mace hit his head

ਭੂਮਿ ਗਿਰਿਯੋ ਮਰ ਕੈ ਜਬ ਹੀ ਮੁਸਲੀ ਅਪਨਾ ਤਬ ਸੰਖ ਬਜਾਯੋ ॥੧੩੫੦॥

bhoom giriyo mar kai jab hee musalee apanaa tab sa(n)kh bajaayo ||1350||

He died and fell down on the ground, then Balram blew his conch.1350.

ਇਤਿ ਦਸ ਭੂਪ ਸੈਨਾ ਸਹਿਤ ਬਧਹਿ ਧਯਾਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥

eit dhas bhoop sainaa sahit badheh dhayai samaapata(n) ||

End of the chapter entitled “Killing of Ten Kings alongwith the Army.”

ਦਸ ਭੂਪ ਸਹਿਤ ਅਨੂਪ ਸਿੰਘ ਜੁਧ ਕਥਨੰ ॥

dhas bhoop sahit anoop si(n)gh judh kathana(n) ||

Description of the war with Ten Kings including Anup Singh