Ang 425

ਸਕਤਿ ਸਿੰਘ ਪੁਨਿ ਹਨ੍ਯੋ ਰਨਿ ਸੈਨ ਸਿੰਘ ਹਤਿ ਦੀਨ ॥

sakat si(n)gh pun hanayo ran sain si(n)gh hat dheen ||

Then Shakti Singh and Sain Singh were killed

ਸਫਲ ਸਿੰਘ ਅਰਿ ਸਿੰਘ ਹਨਿ ਸਿੰਘ ਨਾਦ ਹਰਿ ਕੀਨ ॥੧੨੭੭॥

safal si(n)gh ar si(n)gh han si(n)gh naadh har keen ||1277||

Then kin killing Saphal Singh and Ark Singh, Krishna roared llike a lion.1277.

ਸਵਛ ਸਿੰਘ ਬਾਚ ॥

savachh si(n)gh baach ||

Speech of Svachh Singh:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਸਵਛ ਨਰੇਸ ਕਹਿਯੋ ਹਰਿ ਸਿਉ ਅਪੁਨੇ ਬਲ ਕੋਪਿ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ॥

savachh nares kahiyo har siau apune bal kop ayodhan mai ||

ਅਬ ਤੈ ਦਸ ਭੂਪ ਹਨੇ ਬਲਵੰਡ ਨ ਰੰਚਕ ਤ੍ਰਾਸ ਕੀਯੋ ਮਨ ਮੈ ॥

ab tai dhas bhoop hane balava(n)dd na ra(n)chak traas keeyo man mai ||

On getting furious, with great strength the king Svachh Singh said to Krishna, “You have already killed fearlessly the ten Kings"

ਜਦੁਬੀਰ ਕੀ ਓਰ ਤੇ ਤੀਰ ਚਲੈ ਬਰਖਾ ਜਿਮ ਸਾਵਨ ਕੇ ਘਨ ਮੈ ॥

jadhubeer kee or te teer chalai barakhaa jim saavan ke ghan mai ||

ਸਰ ਪਉਨ ਕੇ ਜੋਰ ਲਗੇ ਨ ਟਰਿਓ ਗਿਰਿ ਜਿਉ ਥਿਰੁ ਠਾਢੋ ਰਹਿਯੋ ਰਨ ਮੈ ॥੧੨੭੮॥

sar paun ke jor lage na Tario gir jiau thir Thaaddo rahiyo ran mai ||1278||

From the side of Krishna, the arrows were being showered like the raining clouds of the month of Sawan, but the king Svachh Singh did not even move slightly by the swiftness of arrows and resisted in the battlefield like a mountain.1278.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਜਦੁ ਬੰਸਨ ਸੋ ਅਤਿ ਲਰਿਯੋ ਜਿਉ ਬਾਸਵ ਸਿਉ ਜੰਭ ॥

jadh ba(n)san so at lariyo jiau baasav siau ja(n)bh ||

The king fought with the Yadavas like Indra with Jambhasura

ਅਚਲ ਰਹਿਯੋ ਤਿਹ ਠਉਰ ਨ੍ਰਿਪ ਜਿਉ ਰਨ ਮੈ ਰਨ ਖੰਭ ॥੧੨੭੯॥

achal rahiyo teh Thaur nirap jiau ran mai ran kha(n)bh ||1279||

The king stood stable in the battlefield like a column.1279.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਜਿਉ ਨ ਹਲੈ ਗਿਰਿ ਕੰਚਨ ਕੋ ਅਤਿ ਹਾਥਨ ਕੋ ਬਲ ਕੋਊ ਕਰੈ ॥

jiau na halai gir ka(n)chan ko at haathan ko bal kouoo karai ||

ਅਰੁ ਜਿਉ ਧ੍ਰੂ ਲੋਕ ਚਲੈ ਨ ਕਹੂੰ ਸਿਵ ਮੂਰਤਿ ਜਿਉ ਕਬਹੂੰ ਨ ਚਰੈ ॥

ar jiau dhraoo lok chalai na kahoo(n) siv moorat jiau kabahoo(n) na charai ||

Just as the Sumeru mountain is not moved with the strength of the elephants, just as the abode of Dhurva remains firm and the portrait of Shiva does not eat anything

ਬਰ ਜਿਉ ਨ ਸਤੀ ਸਤਿ ਛਾਡਿ ਪਤਿਬ੍ਰਤਿ ਜਿਉ ਸਿਧ ਜੋਗ ਮੈ ਧ੍ਯਾਨ ਧਰੈ ॥

bar jiau na satee sat chhaadd patibrat jiau sidh jog mai dhayaan dharai ||

ਤਿਮ ਸ੍ਯਾਮ ਚਮੂੰ ਮਧਿ ਸਵਛ ਨਰੇਸ ਹਠੀ ਰਨ ਤੇ ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਟਰੈ ॥੧੨੮੦॥

tim sayaam chamoo(n) madh savachh nares haThee ran te nahee naik Tarai ||1280||

Just as the faithful wife does not swerve from her chastity and the adepts ever remain absorbed in their meditation, in the same manner the persistent Svachh Singh is standing amidst the four divisions of the army of Krishna, standing quite steadily.1280.

ਕਬਿਤੁ ॥

kabit ||

KABIT

ਫੇਰਿ ਤਿਨ ਕੋਪਿ ਕੈ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹਿ ਬੀਰ ਬਹੁ ਮਾਰੇ ਸਵਛ ਸਿੰਘ ਮਹਾ ਬਲ ਸੈ ॥

fer tin kop kai ayodhan mai sayaam keh beer bahu maare savachh si(n)gh mahaa bal sai ||

Then the mighty Svachh Singh in great fury, killed many of the mighty warriors of the army of Krishna

ਅਤਿਰਥੀ ਸਤਿ ਮਹਾਰਥੀ ਜੁਗ ਸਤਿ ਤਹਾ ਸਿੰਧੁਰ ਹਜਾਰ ਹਨੇ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਕੇ ਦਲ ਸੈ ॥

atirathee sat mahaarathee jug sat tahaa si(n)dhur hajaar hane sayaam joo ke dhal sai ||

He killed seven great chariot-owners and fourteen supreme chariot-owners, he also killed thousands of elephants

ਘਨੇ ਬਾਜ ਮਾਰੇ ਰਨਿ ਪੈਦਲ ਸੰਘਾਰੇ ਭਈ ਰੁਧਰ ਰੰਗੀਨ ਭੂਮਿ ਲਹਰੈ ਉਛਲ ਸੈ ॥

ghane baaj maare ran paidhal sa(n)ghaare bhiee rudhar ra(n)geen bhoom laharai uchhal sai ||

He killed many horses and soldiers on foot, the ground was dyed with blood and the waves of blood surged there

ਘਾਇਲ ਗਿਰੇ ਸੁ ਮਾਨੋ ਮਹਾ ਮਤਵਾਰੇ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ਸੋਏ ਰੂਮੀ ਤਰੈ ਲਾਲ ਡਾਰ ਕੈ ਅਤਲਸੈ ॥੧੨੮੧॥

ghail gire su maano mahaa matavaare havai kai soe roomee tarai laal ddaar kai atalasai ||1281||

The wounded warriors fell down there, getting intoxicated and looked like those sleeping after sprinkling the pearls of blood.1281.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਬਹੁਤ ਸੈਨ ਹਨਿ ਜਾਦਵੀ ਬਢਿਯੋ ਗਰਬ ਅਪਾਰ ॥

bahut sain han jaadhavee baddiyo garab apaar ||

The pride of Svachh Singh was increased very much after killing a greater part of Yadava army

ਮਾਨੁ ਉਤਾਰਿਯੋ ਕ੍ਰਿਸਨ ਪ੍ਰਤਿ ਬੋਲਿਓ ਕੋਪ ਹਕਾਰਿ ॥੧੨੮੨॥

maan utaariyo kirasan prat bolio kop hakaar ||1282||

He spoke egoistically with Krishna.1282.

ਕਹਾ ਭਯੋ ਜੋ ਭੂਪ ਦਸ ਮਾਰੇ ਸ੍ਯਾਮ ਰਿਸਾਇ ॥

kahaa bhayo jo bhoop dhas maare sayaam risai ||

ਜਿਉ ਮ੍ਰਿਗ ਬਨ ਤਿਨ ਭਛ ਕਰ ਲਰੇ ਨ ਹਰਿ ਸਮੁਹਾਇ ॥੧੨੮੩॥

jiau mirag ban tin bhachh kar lare na har samuhai ||1283||

“O Krishna! what, then, even if you have killed ten of the kings, it is just like this that the deer can eat the straws of the forest, but can’t confront the lion.”1283.

ਰਿਪੁ ਕੇ ਬਚਨ ਸੁਨੰਤ ਹੀ ਬੋਲੇ ਹਰਿ ਮੁਸਕਾਇ ॥

rip ke bachan suna(n)t hee bole har musakai ||

ਸਵਛ ਸਿੰਘ ਤੁਅ ਮਾਰਿ ਹੋ ਸ੍ਰਯਾਰ ਸਿੰਘ ਕੀ ਨਯਾਇ ॥੧੨੮੪॥

savachh si(n)gh tua maar ho srayaar si(n)gh kee nayai ||1284||

Hearing the words of the enemy, Krishna smiled and said, ”O Svachh Singh! I shall kill you just as a lion kills a jackal.”1284.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਸਿੰਘ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਜਿਉ ਸਰਦੂਲ ਘਨੋ ਬਲ ਕੈ ਰਿਸ ਸਾਥਿ ਤਚਾਯੋ ॥

si(n)gh nihaar kai jiau saradhool ghano bal kai ris saath tachaayo ||

Just as a big lion, seeing a small lion, gets infuriated

ਜਿਉ ਗਜਰਾਜ ਲਖਿਯੋ ਬਨ ਮੈ ਮ੍ਰਿਗਰਾਜ ਮਨੋ ਅਤਿ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥

jiau gajaraaj lakhiyo ban mai miragaraaj mano at kop baddaayo ||

Just as seeing the king of elephants, the king of deer gets angry

ਜਿਉ ਚਿਤਵਾ ਮ੍ਰਿਗ ਪੇਖ ਕੈ ਦਉਰਤ ਸਵਛ ਨਰੇਸ ਪੈ ਤਿਉ ਹਰਿ ਧਾਯੋ ॥

jiau chitavaa mirag pekh kai dhaurat savachh nares pai tiau har dhaayo ||

Just as seeing the deer, the leopard falls upon them, in the same manner, Krishna fell upon Svachh Singh

ਪਉਨ ਕੇ ਗਉਨ ਤੇ ਆਗੇ ਚਲਿਯੋ ਹਰਿ ਕੋ ਰਥੁ ਦਾਰੁਕ ਐਸੇ ਧਵਾਯੋ ॥੧੨੮੫॥

paun ke gaun te aage chaliyo har ko rath dhaaruk aaise dhavaayo ||1285||

On this side, Daruk in order to leave behing the spped of the wind, drove away the chariot of Krishna.1285.

ਉਤ ਤੇ ਨ੍ਰਿਪ ਸਵਛ ਭਯੋ ਸਮੁਹੇ ਇਤ ਤੇ ਸੁ ਚਲਿਯੋ ਰਿਸ ਕੈ ਬਲ ਭਈਯਾ ॥

aut te nirap savachh bhayo samuhe it te su chaliyo ris kai bal bhieeyaa ||

From that side, Svachh Singh came forward and from this side, Krishna, the brother of Balram marched forward in anger

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਲਰੇ ਦੋਊ ਆਪਸਿ ਮੈ ਬਰ ਜੁਧੁ ਕਰਈਯਾ ॥

baan kamaan kirapaan lare dhouoo aapas mai bar judh karieeyaa ||

Both the warriors began to fight taking their bows, arrows and swords in their hands, both were enduring,

ਮਾਰ ਹੀ ਮਾਰ ਪੁਕਾਰਿ ਅਰੇ ਨ ਟਰੇ ਰਨ ਤੇ ਅਤਿ ਧੀਰ ਧਰਈਯਾ ॥

maar hee maar pukaar are na Tare ran te at dheer dharieeyaa ||

Both of them shouted “Kill, Kill” but they kept resisting in front of each other and did not swerve even slightly

ਸ੍ਯਾਮ ਤੇ ਰਾਮ ਤੇ ਜਾਦਵ ਤੇ ਨ ਡਰਿਯੋ ਸੁ ਲਰਿਯੋ ਬਰ ਬੀਰ ਲਰਈਯਾ ॥੧੨੮੬॥

sayaam te raam te jaadhav te na ddariyo su lariyo bar beer larieeyaa ||1286||

Svachh Singh was neither feared Krishna nor Balram nor from any of the Yadavas.1286.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਅਧਿਕ ਜੁਧੁ ਜਬ ਤਿਨ ਕੀਯੋ ਤਬ ਬ੍ਰਿਜਪਤਿ ਕਾ ਕੀਨ ॥

adhik judh jab tin keeyo tab birajapat kaa keen ||

ਖੜਗ ਧਾਰਿ ਸਿਰ ਸਤ੍ਰ ਕੋ ਮਾਰਿ ਜੁਦਾ ਕਰਿ ਦੀਨ ॥੧੨੮੭॥

khaRag dhaar sir satr ko maar judhaa kar dheen ||1287||

When he waged a dreadful war, Krishna severed his head from the trunk with the blow of his spear.1287.

ਸਵਛ ਸਿੰਘ ਜਬ ਮਾਰਿਯੋ ਸਮਰ ਸਿੰਘ ਕੀਓ ਕੋਪ ॥

savachh si(n)gh jab maariyo samar si(n)gh keeo kop ||

When Svachh Singh was killed, then Samar Singh was extremely enraged

ਨਹ ਭਾਜਿਯੋ ਲਖਿ ਸਮਰ ਕੋ ਰਹਿਯੋ ਸੁ ਦਿੜ ਪਗੁ ਰੋਪਿ ॥੧੨੮੮॥

neh bhaajiyo lakh samar ko rahiyo su dhiR pag rop ||1288||

Seeing the war, hes resisted Krishna with firm feet.1288.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਰੋਸ ਕੈ ਬੀਰ ਬਲੀ ਅਸਿ ਲੈ ਅਤਿ ਹੀ ਭਟ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਮਾਰੇ ॥

ros kai beer balee as lai at hee bhaT sree jadhubeer ke maare ||

Taking his sword in his hand, that mighty warrior killed many warriors of Krishna

ਅਉਰ ਕਿਤੇ ਗਿਰੇ ਘਾਇਲ ਹ੍ਵੈ ਕਿਤਨੇ ਰਨ ਭੂਮਿ ਨਿਹਾਰਿ ਪਧਾਰੇ ॥

aaur kite gire ghail havai kitane ran bhoom nihaar padhaare ||

Many warriors were wounded and many of them fled away suffering defeat in the battlefield

ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਪੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹਿਯੋ ਸਮਰੇਸ ਬਲੀ ਤਿਹ ਤੇ ਹਮ ਹਾਰੇ ॥

sayaam joo pai ieh bhaat kahiyo samares balee teh te ham haare ||

ਕਾਸੀ ਮੈ ਜਿਉ ਕਲਵਤ੍ਰ ਵਹੈ ਤਿਮ ਬੀਰਨ ਚੀਰ ਕੇ ਦ੍ਵੈ ਕਰਿ ਡਾਰੇ ॥੧੨੮੯॥

kaasee mai jiau kalavatr vahai tim beeran cheer ke dhavai kar ddaare ||1289||

The warriors shouted loudly, “We are being defeated by the mighty Samar Singh because he continues to shop into halves the warriors like the chopping saw of Kashi.1289.

ਬੋਲਿ ਕਹਿਯੋ ਹਰਿ ਜੂ ਦਲ ਮੈ ਭਟ ਹੈ ਕੋਊ ਜੋ ਅਰਿ ਸੰਗ ਲਰੈ ॥

bol kahiyo har joo dhal mai bhaT hai kouoo jo ar sa(n)g larai ||