Ang 412

ਜਾਦਵ ਸੈਨ ਹੂੰ ਤੇ ਨਿਕਸਿਯੋ ਰਨ ਸੁੰਦਰ ਨਾਮ ਸਰੂਪ ਅਪਾਰਾ ॥

jaadhav sain hoo(n) te nikasiyo ran su(n)dhar naam saroop apaaraa ||

The name of Krishna was hailed in the army of the Yadavas,

ਪ੍ਰੇਰਿ ਤੁਰੰਗ ਭਯੋ ਸਮੁਹੇ ਨ੍ਰਿਪ ਮੁੰਡ ਕਟਿਯੋ ਨ ਲਗੀ ਕਛੁ ਬਾਰਾ ॥

prer tura(n)g bhayo samuhe nirap mu(n)dd kaTiyo na lagee kachh baaraa ||

But Anag Singh, causing his horse to run came in front of the King of Yadava army

ਯੌ ਧਰ ਤੇ ਸਿਰ ਛੂਟ ਪਰਿਯੋ ਨਭਿ ਤੇ ਟੂਟ ਪਰੋ ਛਿਤ ਤਾਰਾ ॥੧੧੪੪॥

yau dhar te sir chhooT pariyo nabh te TooT paro chhit taaraa ||1144||

This king destroyed in an instant all the warriors of the army, the heads began to fall on the ground like the stars falling from the sky.1144.

ਪੁਨਿ ਦਉਰਿ ਪਰਿਯੋ ਜਦੁਵੀ ਪ੍ਰਿਤਨਾ ਪਰ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਅਤਿ ਕੀਨ ਰੁਸਾ ॥

pun dhaur pariyo jadhuvee piratanaa par sayaam kahai at keen rusaa ||

Getting very angry, he fell upon the Yadava army again

ਉਤ ਤੇ ਜਦੁਬੀਰ ਫਿਰੇ ਇਕਠੇ ਅਰਿਰਾਇ ਬਢਾਇ ਕੈ ਚਿਤ ਗੁਸਾ ॥

aut te jadhubeer fire ikaThe arirai baddai kai chit gusaa ||

On the other side Krishna also moved in his army, which increased the anger in the mind of the enemy

ਅਗਨਸਤ੍ਰ ਛੁਟਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਕਰ ਤੇ ਜਰਗੇ ਮਨੋ ਪਾਵਕ ਬੀਚ ਤੁਸਾ ॥

aganasatr chhuTiyo nirap ke kar te jarage mano paavak beech tusaa ||

The king Anag Singh shot his firearm, by which the soldiers burnt like the straw in fire

ਕਟਿ ਅੰਗ ਪਰੇ ਬਹੁ ਜੋਧਨ ਕੇ ਮਨੋ ਜਗ ਕੇ ਮੰਡਲ ਮਧਿ ਕੁਸਾ ॥੧੧੪੫॥

kaT a(n)g pare bahu jodhan ke mano jag ke ma(n)ddal madh kusaa ||1145||

The limbs of the warriors being chopped fell like the grass burning in the sacrificial altar.1145.

ਕਾਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ਲਉ ਖੈਚ ਕਮਾਨ ਸੁ ਬੀਰ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਬਾਨ ਚਲਾਵੈ ॥

kaan pramaan lau khaich kamaan su beer nihaar kai baan chalaavai ||

ਜੋ ਇਨਿ ਊਪਰਿ ਆਨ ਪਰੇ ਸਰ ਸੋ ਅਧ ਬੀਚ ਤੇ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਵੈ ॥

jo in uoopar aan pare sar so adh beech te kaaT giraavai ||

Pulling their bows upto the ears, the warriors are discharging the arrows and the arrow which collides with these arrows midway, it is chopped and thrown down

ਲੋਹ ਹਥੀ ਪਰਸੇ ਕਰਿ ਲੈ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕੀ ਦੇਹਿ ਪ੍ਰਹਾਰ ਲਗਾਵੈ ॥

loh hathee parase kar lai birajanaath kee dheh prahaar lagaavai ||

ਜੁਧ ਸਮੈ ਥਕਿ ਕੈ ਜਕਿ ਕੈ ਜਦੁਬੀਰ ਕਉ ਪਾਰ ਸੰਭਾਰ ਨ ਆਵੈ ॥੧੧੪੬॥

judh samai thak kai jak kai jadhubeer kau paar sa(n)bhaar na aavai ||1146||

Holding their swords, the enemies are striking the blows on the body of Krishna, but being tired, they could not obstruct the blows of Krishna.1146.

ਜੋ ਇਹ ਉਪਰ ਆਇ ਪਰੇ ਭਟ ਕੋਪ ਭਰੇ ਇਨ ਹੂੰ ਸੁ ਨਿਵਾਰੇ ॥

jo ieh upar aai pare bhaT kop bhare in hoo(n) su nivaare ||

The warriors who attacked Krishna, they were chopped into bits by him

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਦਾ ਗਹਿ ਮਾਰਿ ਰਥੀ ਬਿਰਥੀ ਕਰਿ ਡਾਰੇ ॥

baan kamaan kirapaan gadhaa geh maar rathee birathee kar ddaare ||

Taking his bow and arrows, sword and mace in his hands, he deprived the charioteers of their chariots

ਘਾਇਲ ਕੋਟਿ ਚਲੇ ਤਜਿ ਕੈ ਰਨ ਜੂਝਿ ਪਰੇ ਬਹੁ ਡੀਲ ਡਰਾਰੇ ॥

ghail koT chale taj kai ran joojh pare bahu ddeel ddaraare ||

Many warriors being wounded have started going away from the arena of war

ਯੌ ਉਪਜੀ ਉਪਮਾ ਸੁ ਮਨੋ ਅਹਿਰਾਜ ਪਰੇ ਖਗਰਾਜ ਕੇ ਮਾਰੇ ॥੧੧੪੭॥

yau upajee upamaa su mano ahiraaj pare khagaraaj ke maare ||1147||

And many others fighting heroically in the field, the dead warriors appear like the dead snake-kings lying down, having been killed by Garuda the king of birds.1147.

ਜੁਧ ਕੀਯੋ ਜਦੁਬੀਰਨ ਸੋ ਉਹ ਬੀਰ ਜਬੈ ਕਰ ਮੈ ਅਸਿ ਸਾਜਿਯੋ ॥

judh keeyo jadhubeeran so uh beer jabai kar mai as saajiyo ||

Taking his sword in his hand, that warrior engaged the Yadavas in battle

ਮਾਰਿ ਚਮੂੰ ਸੁ ਬਿਦਾਰ ਦਈ ਕਬਿ ਰਾਮ ਕਹੈ ਬਲੁ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਗਾਜਿਯੋ ॥

maar chamoo(n) su bidhaar dhiee kab raam kahai bal so nirap gaajiyo ||

After killing the four divisions of the army, the poet Ram says that the king began to thunder with strength

ਸੋ ਸੁਨਿ ਬੀਰ ਡਰੇ ਸਬਹੀ ਧੁਨਿ ਕਉ ਸੁਨ ਕੈ ਘਨ ਸਾਵਨ ਲਾਜਿਯੋ ॥

so sun beer ddare sabahee dhun kau sun kai ghan saavan laajiyo ||

Hearing him roaring, the clouds felt shy and frightened

ਛਾਜਤ ਯੌ ਅਰਿ ਕੇ ਗਨ ਮੈ ਮ੍ਰਿਗ ਕੇ ਬਨ ਮੈ ਮਨੋ ਸਿੰਘ ਬਿਰਾਜਿਯੋ ॥੧੧੪੮॥

chhaajat yau ar ke gan mai mirag ke ban mai mano si(n)gh biraajiyo ||1148||

He was looking splendid amongst the enemies like lion among the deer.1148.

ਬਹੁਰ ਕਰਵਾਰ ਸੰਭਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿ ਦਈ ਧੁਜਨੀ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋਟਿ ਮਰੇ ॥

bahur karavaar sa(n)bhaar bidhaar dhiee dhujanee nirap koT mare ||

Striking the blows again, the forces were killed and many kings were killed

ਅਸਵਾਰ ਹਜਾਰ ਪਚਾਸ ਹਨੇ ਰਥ ਕਾਟਿ ਰਥੀ ਬਿਰਥੀ ਸੁ ਕਰੇ ॥

asavaar hajaar pachaas hane rath kaaT rathee birathee su kare ||

Fifty thousand soldiers were killed and the Charioteers were deprived of their chariots and chopped

ਕਹੂੰ ਬਾਜ ਗਿਰੈ ਕਹੂੰ ਤਾਜ ਜਰੇ ਗਜਰਾਰ ਘਿਰੇ ਕਹੂੰ ਰਾਜ ਪਰੇ ॥

kahoo(n) baaj girai kahoo(n) taaj jare gajaraar ghire kahoo(n) raaj pare ||

Somewhere the horses, somewhere the elephants and somewhere the kings have fallen down

ਥਿਰੁ ਨਾਹਿ ਰਹੈ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਰਥ ਭੂਮਿ ਮਨੋ ਨਟੂਆ ਬਹੁ ਨ੍ਰਿਤ ਕਰੇ ॥੧੧੪੯॥

thir naeh rahai nirap ko rath bhoom mano naTooaa bahu nirat kare ||1149||

The chariot of the king Anag Singh is not stable in the battlefield and it is running like a dancing actor.1149.

ਏਕ ਅਜਾਇਬ ਖਾ ਹਰਿ ਕੋ ਭਟ ਤਾ ਸੰਗ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਆਨ ਅਰਿਯੋ ਹੈ ॥

ek ajaib khaa har ko bhaT taa sa(n)g so nirap aan ariyo hai ||