Ang 402

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਦੇਖਿ ਚਮੂੰ ਸਭ ਜਾਦਵੀ ਹਰਿ ਜੂ ਅਪੁਨੇ ਸਾਥ ॥

dhekh chamoo(n) sabh jaadhavee har joo apune saath ||

ਘਨ ਸੁਰ ਸਿਉ ਸੰਗ ਸਾਰਥੀ ਬੋਲਿਯੋ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ॥੧੦੪੬॥

ghan sur siau sa(n)g saarathee boliyo sree birajanaath ||1046||

Seeing the army of Yadavas with him, Krishna spoke loudly with his charioteer,1046

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ਦਾਰੁਕ ਸੋ ॥

kaanreh joo baach dhaaruk so ||

Speech of Krishna addressed to Daruk

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਹਮਰੋ ਰਥ ਦਾਰੁਕ ਤੈ ਕਰਿ ਸਾਜ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਸਿਉ ਅਬ ਤਾ ਰਨ ਕਉ ॥

hamaro rath dhaaruk tai kar saaj bhalee bidh siau ab taa ran kau ||

ਅਸਿ ਤਾ ਮਹਿ ਚਕ੍ਰ ਗਦਾ ਧਰੀਯੋ ਰਿਪੁ ਕੀ ਧੁਜਨੀ ਸੁ ਬਿਦਾਰਨ ਕਉ ॥

as taa meh chakr gadhaa dhareeyo rip kee dhujanee su bidhaaran kau ||

“O Daruk! decorate my chariot very nicely and place in it the disc and mace and all the weapons and arms which can destroy the banner of the enemy

ਸਬ ਜਾਦਵ ਲੈ ਅਪਨੇ ਸੰਗ ਹਉ ਸੁ ਪਧਾਰਤ ਦੈਤ ਸੰਘਾਰਨ ਕਉ ॥

sab jaadhav lai apane sa(n)g hau su padhaarat dhait sa(n)ghaaran kau ||

“I am going to destroy the demons taking all the Uadavas with me

ਕਿਹ ਹੇਤ ਚਲਿਯੋ ਸੁਨ ਲੈ ਹਮ ਪੈ ਅਪੁਨੇ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਦੁਖ ਟਾਰਨ ਕਉ ॥੧੦੪੭॥

keh het chaliyo sun lai ham pai apune nirap ke dhukh Taaran kau ||1047||

You should know this that I am going to remove the suffering of my kng.”1047.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਗੋਬਿੰਦ ਤਬਿ ਕਟ ਸਿਉ ਕਸਿਯੋ ਨਿਖੰਗ ॥

yau keh kai gobi(n)dh tab kaT siau kasiyo nikha(n)g ||

ਹਲ ਮੂਸਲ ਹਲਧਰਿ ਗਹਿਯੋ ਕਛੁ ਜਾਦਵ ਲੈ ਸੰਗਿ ॥੧੦੪੮॥

hal moosal haladhar gahiyo kachh jaadhav lai sa(n)g ||1048||

Saying this, Krishna tied his quiver around his waist and taking some Yadavas with him, Balram also carried the plough and pentle.1048.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਦੈਤਨ ਮਾਰਨ ਹੇਤ ਚਲੇ ਅਪੁਨੇ ਸੰਗ ਲੈ ਸਭ ਹੀ ਭਟ ਦਾਨੀ ॥

dhaitan maaran het chale apune sa(n)g lai sabh hee bhaT dhaanee ||

Krishna moved forward alongwith the warriors in order to kill the demons

ਸ੍ਰੀ ਬਲਿਭਦ੍ਰਹਿ ਸੰਗ ਲਏ ਜਿਹ ਕੇ ਬਲ ਕੀ ਗਤਿ ਸ੍ਰੀਪਤਿ ਜਾਨੀ ॥

sree balibhadhreh sa(n)g le jeh ke bal kee gat sreepat jaanee ||

He took also balram with him, the measure of whose power is known only to God Himself

ਕੋ ਸਮ ਭੀਖਮ ਹੈ ਇਨ ਕੇ ਅਰੁ ਕੋ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੰਦਨੁ ਰਾਵਨੁ ਬਾਨੀ ॥

ko sam bheekham hai in ke ar ko bhirag na(n)dhan raavan baanee ||

ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ਬਧ ਕਾਰਨ ਸ੍ਯਾਮ ਚਲੇ ਮੁਸਲੀ ਧਰਿ ਜੂ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥੧੦੪੯॥

satran ke badh kaaran sayaam chale musalee dhar joo abhimaanee ||1049||

Who is there so dreadful like them and the fulfiller of their pledge like Parashurama? Balram and Krishna moved forward proudly in order to kill the enemies.1049.

ਬਾਧਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਸਰਾਸਨ ਲੈ ਚੜਿ ਸਯੰਦਨ ਪੈ ਜਦੁਬੀਰ ਸਿਧਾਰੇ ॥

baadh kirapaan saraasan lai chaR saya(n)dhan pai jadhubeer sidhaare ||

ਭਾਖਤ ਬੈਨ ਸੁਧਾ ਮੁਖ ਤੇ ਸੁ ਕਹਾ ਹੈ ਸਭੈ ਸੁਤ ਬੰਧ ਹਮਾਰੇ ॥

bhaakhat bain sudhaa mukh te su kahaa hai sabhai sut ba(n)dh hamaare ||

Krishna moved forward taking his bow and arrows and the sword and mounting on his chariot, he spoke sweet, nectar-like words saying that all the companions were his brothers

ਸ੍ਰੀ ਪ੍ਰਭ ਪਾਇਨ ਕੇ ਸਬ ਸਾਥ ਸੁ ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਇਕ ਬੀਰ ਪੁਕਾਰੇ ॥

sree prabh pain ke sab saath su yau keh kai ik beer pukaare ||

ਧਾਇ ਪਰੇ ਅਰਿ ਕੇ ਦਲ ਮੈ ਬਲਿ ਸਿਉ ਬਲਿਦੇਵ ਹਲਾਯੁਧ ਧਾਰੇ ॥੧੦੫੦॥

dhai pare ar ke dhal mai bal siau balidhev halaayudh dhaare ||1050||

Taking the support of the feet of Krishna, all the warriors roared dreadfully like a lion and Balram etc. fell upon the army of the enemy with their weapons.1050.

ਦੇਖਤ ਹੀ ਅਰਿ ਕੀ ਪਤਨਾ ਹਰਿ ਜੂ ਮਨ ਮੋ ਅਤਿ ਕੋਪ ਭਰੇ ॥

dhekhat hee ar kee patanaa har joo man mo at kop bhare ||

Seeing the army of the enemy, Krishna was extremely infuriated

ਸੁ ਧਵਾਇ ਤਹਾ ਰਥੁ ਜਾਇ ਪਰੇ ਧੁਜਨੀ ਪਤ ਤੇ ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਡਰੇ ॥

s dhavai tahaa rath jai pare dhujanee pat te nahee naik ddare ||

He ordered his charioteer to move forward and thereby befell upon the general of the enemy’s army

ਸਿਤ ਬਾਨਨ ਸੋ ਗਜ ਬਾਜ ਹਨੇ ਜੋਊ ਸਾਜ ਜਰਾਇਨ ਸਾਥ ਜਰੇ ॥

sit baanan so gaj baaj hane jouoo saaj jarain saath jare ||