Ang 401

ਸਾਜਿਯੋ ਕਵਚ ਨਿਖੰਗ ਧਨੁਖ ਬਾਨੁ ਲੈ ਰਥਿ ਚਢਿਯੋ ॥੧੦੩੪॥

saajiyo kavach nikha(n)g dhanukh baan lai rath chaddiyo ||1034||

All the four divisions of the army of Jarasandh were ready and the king himself mounted on the chariot taking his armour, quiver, bow and arrows etc.1034.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਜੋਰਿ ਚਮੂੰ ਸਬ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ ਤਬ ਯੌ ਰਨ ਸਾਜ ਸਮਾਜ ਬਨਾਯੋ ॥

jor chamoo(n) sab ma(n)tr lai tab yau ran saaj samaaj banaayo ||

Taking alongwith him all the four divisions of his army and his ministers, the king launched the vicious war

ਤੇਈਸ ਛੂਹਨ ਲੈ ਦਲ ਸੰਗਿ ਬਜਾਇ ਕੈ ਬੰਬ ਤਹਾ ਕਹੁ ਧਾਯੋ ॥

teiees chhoohan lai dhal sa(n)g bajai kai ba(n)b tahaa kahu dhaayo ||

He moved with dreadful tundering alongwith his twenty-three units of huge armies

ਬੀਰ ਬਡੇ ਸਮ ਰਾਵਨ ਕੇ ਤਿਨ ਕਉ ਸੰਗ ਲੈ ਮਰਿਬੇ ਕਹੁ ਆਯੋ ॥

beer badde sam raavan ke tin kau sa(n)g lai maribe kahu aayo ||

He reached alongwith powerful Ravana like heroes

ਮਾਨਹੁ ਕਾਲ ਪ੍ਰਲੈ ਦਿਨ ਬਾਰਿਧ ਫੈਲ ਪਰਿਯੋ ਜਲੁ ਯੌ ਦਲੁ ਛਾਯੋ ॥੧੦੩੫॥

maanahu kaal pralai dhin baaridh fail pariyo jal yau dhal chhaayo ||1035||

His forces were spread like the sea at the time of dissolution.1035.

ਨਗ ਮਾਨਹੁ ਨਾਗ ਬਡੇ ਤਿਹ ਮੈ ਮਛੁਰੀ ਪੁਨਿ ਪੈਦਲ ਕੀ ਬਲ ਜੇਤੀ ॥

nag maanahu naag badde teh mai machhuree pun paidhal kee bal jetee ||

Huge warriors are powerful like the mountains and Sheshanaga

ਚਕ੍ਰ ਮਨੋ ਰਥ ਚਕ੍ਰ ਬਨੇ ਉਪਜੀ ਕਵਿ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ਕਹੀ ਤੇਤੀ ॥

chakr mano rath chakr bane upajee kav kai man mai kahee tetee ||

The army of Jarasandh on foot is like the fish in the sea, the wheels of the chariots of the army are like sharp discs,

ਹੈ ਭਏ ਬੋਚਨ ਤੁਲਿ ਮਨੋ ਲਹਰੈ ਬਹਰੈ ਬਰਛੀ ਦੁਤਿ ਸੇਤੀ ॥

hai bhe bochan tul mano laharai baharai barachhee dhut setee ||

And the flash of the daggers of the soldiers and their movement is like thecrocodiles of the sea

ਸਿੰਧੁ ਕਿਧੌ ਦਲ ਸੰਧਿ ਜਰਾ ਰਹਿਗੀ ਮਥੁਰਾ ਜਾ ਤਿਹ ਮਧ ਬਰੇਤੀ ॥੧੦੩੬॥

si(n)dh kidhau dhal sa(n)dh jaraa rahigee mathuraa jaa teh madh baretee ||1036||

The army of Jarasandh is like the sea and before this vast army, Matura is like a small island.1036.

ਜੋ ਬਲ ਬੰਡ ਬਡੇ ਦਲ ਮੈ ਤਿਹ ਅਗ੍ਰ ਕਥਾ ਮਹਿ ਨਾਮ ਕਹੈ ਹਉ ॥

jo bal ba(n)dd badde dhal mai teh agr kathaa meh naam kahai hau ||

ਜੋ ਸੰਗਿ ਸ੍ਯਾਮ ਲਰੈ ਰਿਸ ਕੈ ਤਿਨ ਕੇ ਜਸ ਕੋ ਮੁਖ ਤੇ ਉਚਰੈ ਹਉ ॥

jo sa(n)g sayaam larai ris kai tin ke jas ko mukh te ucharai hau ||

In the forthcoming story, I have mentioned the names of those great heroes, who is anger fought with Krishna and eulogised them

ਜੇ ਬਲਿਭਦ੍ਰ ਕੇ ਸੰਗਿ ਭਿਰੇ ਤਿਨ ਕਉ ਕਥ ਕੈ ਪ੍ਰਭ ਲੋਕ ਰਿਝੈ ਹਉ ॥

je balibhadhr ke sa(n)g bhire tin kau kath kai prabh lok rijhai hau ||

I have also mentioned the fighters with Balbhadra and pleased the people

ਤ੍ਯਾਗ ਸਭੈ ਗ੍ਰਿਹ ਲਾਲਚ ਕੋ ਹਰਿ ਕੇ ਹਰਿ ਕੇ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗੈ ਹਉ ॥੧੦੩੭॥

tayaag sabhai gireh laalach ko har ke har ke har ke gun gai hau ||1037||

Now I will eulogise the lion-like Krishna, forsaking all types of greed.1037.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਜਦੁਬੀਰਨ ਸਬ ਹੂੰ ਸੁਨੀ ਦੂਤ ਕਹੀ ਜਬ ਆਇ ॥

jadhubeeran sab hoo(n) sunee dhoot kahee jab aai ||

ਮਿਲਿ ਸਬ ਹੂੰ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਸਦਨ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ਜਾਇ ॥੧੦੩੮॥

mil sab hoo(n) nirap ke sadhan ma(n)tr bichaariyo jai ||1038||

When the messenger told about the attack, then all the people of the Yadava clan heard it and all of them gathering together went to the house of the king to ponder over the situation.1038.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਤੇਈਸ ਛੂਹਨ ਲੈ ਦਲ ਸੰਗਿ ਚਢਿਯੋ ਹਮ ਪੈ ਅਤਿ ਹੀ ਭਰਿ ਰੋਹੈ ॥

teiees chhoohan lai dhal sa(n)g chaddiyo ham pai at hee bhar rohai ||

The king told that taking alongwith him the twenty-three units of his immense army, Jarasandh in great fury has attacked us

ਜਾਇ ਲਰੈ ਅਰਿ ਕੇ ਸਮੁਹੇ ਇਹ ਲਾਇਕ ਯਾ ਪੁਰ ਮੈ ਅਬ ਕੋ ਹੈ ॥

jai larai ar ke samuhe ieh laik yaa pur mai ab ko hai ||

Who is there here in this city who can confront the enemy

ਜੋ ਭਜਿ ਹੈ ਡਰੁ ਮਾਨਿ ਘਨੋ ਰਿਸ ਕੈ ਸਬ ਕੋ ਤਬ ਮਾਰਤ ਸੋ ਹੈ ॥

jo bhaj hai ddar maan ghano ris kai sab ko tab maarat so hai ||

If we run away, we lose our honour and they will kill all of us in anger, therefore we have to fight with the army of Jarasandh without hesitation

ਤਾ ਤੇ ਨਿਸੰਕ ਭਿਰੋ ਇਨ ਸੋ ਜਿਤ ਹੈ ਤੁ ਭਲੋ ਮ੍ਰਿਤ ਏ ਜਸੁ ਹੋ ਹੈ ॥੧੦੩੯॥

taa te nisa(n)k bhiro in so jit hai ta bhalo mirat e jas ho hai ||1039||

Because if we win, it will be good for us and if we die, we shall gain honour.1039.

ਤਉ ਜਦੁਬੀਰ ਕਹਿਯੋ ਉਠਿ ਕੈ ਰਿਸਿ ਬੀਚ ਸਭਾ ਅਪੁਨੇ ਬਲ ਸੋ ॥

tau jadhubeer kahiyo uTh kai ris beech sabhaa apune bal so ||

ਅਬ ਕੋ ਬਲਵੰਡ ਬਡੋ ਹਮ ਮੈ ਚਲਿ ਆਗੇ ਹੀ ਜਾਇ ਲਰੈ ਦਲ ਸੋ ॥

ab ko balava(n)dd baddo ham mai chal aage hee jai larai dhal so ||

Then Krishna stood up in the court and said, “Who is so powerful amonst us who may fight with the enemy,

ਅਪਨੋ ਬਲ ਧਾਰਿ ਸੰਘਾਰ ਕੈ ਦਾਨਵ ਦੂਰ ਕਰੈ ਸਭ ਭੂ ਤਲ ਸੋ ॥

apano bal dhaar sa(n)ghaar kai dhaanav dhoor karai sabh bhoo tal so ||

“And assuming power, he may remove the demons fron this earth

ਬਹੁ ਭੂਤ ਪਿਸਾਚਨ ਕਾਕਨਿ ਡਾਕਨਿ ਤੋਖ ਕਰੈ ਪਲ ਮੈ ਪਲ ਸੋ ॥੧੦੪੦॥

bahu bhoot pisaachan kaakan ddaakan tokh karai pal mai pal so ||1040||

He may offer his flesh to the ghosts, fiends and vampires etc., and may satisfy the people becoming a martyr in the battlefield.”1040.

ਜਬ ਯਾ ਬਿਧਿ ਸੋ ਜਦੁਬੀਰ ਕਹਿਯੋ ਕਿਨਹੂੰ ਮਨ ਮੈ ਨਹੀ ਧੀਰ ਧਰਿਯੋ ॥

jab yaa bidh so jadhubeer kahiyo kinahoo(n) man mai nahee dheer dhariyo ||

When Krishna said like this, then the endurance of everyone gave way

ਹਰਿ ਦੇਖਿ ਤਬੈ ਮੁਖਿ ਬਾਇ ਰਹੇ ਸਭ ਹੂੰ ਭਜਬੇ ਕਹੁ ਚਿਤ ਕਰਿਯੋ ॥

har dhekh tabai mukh bai rahe sabh hoo(n) bhajabe kahu chit kariyo ||

Seeing Krishna, their mouths remined wide open and they all began to think of running away

ਜੋਊ ਮਾਨ ਹੁਤੋ ਮਨਿ ਛਤ੍ਰਿਨ ਕੇ ਸੋਊ ਓਰਨਿ ਕੀ ਸਮ ਤੁਲ ਗਰਿਯੋ ॥

jouoo maan huto man chhatiran ke souoo oran kee sam tul gariyo ||

The honour of all the Kshatriyas melted away like the hails in rain

ਕੋਊ ਜਾਇ ਨ ਸਾਮੁਹੈ ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ਨ੍ਰਿਪ ਨੇ ਮੁਖ ਤੇ ਬਿਧਿ ਯਾ ਉਚਰਿਯੋ ॥੧੦੪੧॥

kouoo jai na saamuhai satran ke nirap ne mukh te bidh yaa uchariyo ||1041||

None could make himself so bold as to fight with the enemy and boldly come forward to fulfil the desire of the king.1041.

ਕਿਨਹੂੰ ਨਹਿ ਧੀਰਜੁ ਬਾਧਿ ਸਕਿਯੋ ਲਰਬੇ ਤੇ ਡਰੇ ਸਭ ਕੋ ਮਨੁ ਭਾਜਿਯੋ ॥

kinahoo(n) neh dheeraj baadh sakiyo larabe te ddare sabh ko man bhaajiyo ||

None could preserve his endurance and everyone’s mind sped away from the idea of war

ਭਾਜਨ ਕੀ ਸਬ ਹੂੰ ਬਿਧ ਕੀ ਕਿਨਹੂੰ ਨਹੀ ਕੋਪਿ ਸਰਾਸਨੁ ਸਾਜਿਯੋ ॥

bhaajan kee sab hoo(n) bidh kee kinahoo(n) nahee kop saraasan saajiyo ||

None could hold his bow and arrows in anger and thus dropped the idea of fighting, all of them planned to run away

ਯੌ ਹਰਿ ਜੂ ਪੁਨਿ ਬੋਲਿ ਉਠਿਓ ਗਜ ਕੋ ਬਧਿ ਕੈ ਜਿਮ ਕੇਹਰਿ ਗਾਜਿਯੋ ॥

yau har joo pun bol uThio gaj ko badh kai jim kehar gaajiyo ||

Seeing this, Krishna thundered like a lion after killing the elephant

ਅਉਰ ਭਲੀ ਉਪਮਾ ਉਪਜੀ ਧੁਨਿ ਕੋ ਸੁਨ ਕੈ ਘਨ ਸਾਵਨ ਲਾਜਿਯੋ ॥੧੦੪੨॥

aaur bhalee upamaa upajee dhun ko sun kai ghan saavan laajiyo ||1042||

Even the clouds of the month of Sawan felt shy on seeing him thundering.1042.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ॥

kaanreh joo baach ||

Speech of Krishna:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਰਾਜ ਨ ਚਿੰਤ ਕਰੋ ਮਨ ਮੈ ਹਮਹੂੰ ਦੋਊ ਭ੍ਰਾਤ ਸੁ ਜਾਇ ਲਰੈਗੇ ॥

raaj na chi(n)t karo man mai hamahoo(n) dhouoo bhraat su jai laraige ||

“O King! rule without anxiety

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਦਾ ਗਹਿ ਕੈ ਰਨ ਭੀਤਰ ਜੁਧ ਕਰੈਗੇ ॥

baan kamaan kirapaan gadhaa geh kai ran bheetar judh karaige ||

We, both the brothers will go to fight and wage a dreadful war carrying bow, arrows, sword, mace etc.

ਜੋ ਹਮ ਊਪਰਿ ਕੋਪ ਕੈ ਆਇ ਹੈ ਤਾਹਿ ਕੇ ਅਸਤ੍ਰ ਸਿਉ ਪ੍ਰਾਨ ਹਰੈਗੇ ॥

jo ham uoopar kop kai aai hai taeh ke asatr siau praan haraige ||

“Anyone who confronts us, we shall destroy him with our arms

ਪੈ ਉਨ ਕੋ ਮਰਿ ਹੈ ਡਰ ਹੈ ਨਹੀ ਆਹਵ ਤੇ ਪਗ ਦੁਇ ਨ ਟਰੈਗੇ ॥੧੦੪੩॥

pai un ko mar hai ddar hai nahee aahav te pag dhui na Taraige ||1043||

We shall vanquish him and will not even go two steps backward.”1043.

ਇਉ ਕਹਿ ਕੈ ਯੌ ਦੋਊ ਠਾਢ ਭਏ ਚਲ ਕੈ ਨਿਜੁ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਪਹਿ ਆਏ ॥

eiau keh kai yau dhouoo Thaadd bhe chal kai nij maat pitaa peh aae ||

ਆਵਤ ਹੀ ਦੁਹੂੰ ਹਾਥਨ ਜੋਰਿ ਕੈ ਪਾਇਨ ਊਪਰ ਮਾਥ ਲੁਡਾਏ ॥

aavat hee dhuhoo(n) haathan jor kai pain uoopar maath luddaae ||

Saying this, both the brothers stood up and came to their parents, before whom they bowed reverently

ਮੋਹੁ ਬਢਿਯੋ ਬਸੁਦੇਵ ਅਉ ਦੇਵਕੀ ਲੈ ਅਪੁਨੇ ਸੁਤ ਕੰਠਿ ਲਗਾਏ ॥

moh baddiyo basudhev aau dhevakee lai apune sut ka(n)Th lagaae ||

Seeing them, the attackment of Vasudev and Devki increased and they hugged both the sons to their bosoms

ਜੀਤਹੁਗੇ ਤੁਮ ਦੈਤਨ ਸਿਉ ਭਜਿ ਹੈ ਅਰਿ ਜ੍ਯੋ ਘਨ ਬਾਤ ਉਡਾਏ ॥੧੦੪੪॥

jeetahuge tum dhaitan siau bhaj hai ar jayo ghan baat uddaae ||1044||

They said, “You will conquer the demons and they will run away just as the clouds run away before the wind.”1044.

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕਉ ਪ੍ਰਨਾਮ ਦੋਊ ਕਰਿ ਕੈ ਤਜਿ ਧਾਮ ਸੁ ਬਾਹਰਿ ਆਏ ॥

maat pitaa kau pranaam dhouoo kar kai taj dhaam su baahar aae ||

Bowing before their parents, both the heroes left their home and came out

ਆਵਤ ਹੀ ਸਭ ਆਯੁਧ ਲੈ ਪੁਰ ਬੀਰ ਜਿਤੇ ਸਭ ਹੀ ਸੁ ਬੁਲਾਏ ॥

aavat hee sabh aayudh lai pur beer jite sabh hee su bulaae ||

On coming out they took all the weapons and called all the warriors

ਦਾਨ ਘਨੇ ਦਿਜ ਕਉ ਦਏ ਸ੍ਯਾਮ ਦੁਹੂੰ ਮਿਲਿ ਆਨੰਦ ਚਿਤ ਬਢਾਏ ॥

dhaan ghane dhij kau dhe sayaam dhuhoo(n) mil aana(n)dh chit baddaae ||

The Brahmins were given great number of gifts in charity and they were greatly pleased in mind

ਆਸਿਖ ਦੇਤ ਭਏ ਦਿਜ ਇਉ ਗ੍ਰਿਹ ਆਇ ਹੋ ਜੀਤਿ ਘਨੇ ਅਰਿ ਘਾਏ ॥੧੦੪੫॥

aasikh dhet bhe dhij iau gireh aai ho jeet ghane ar ghaae ||1045||

They blessed both the brothers and said, “You will kill the enemies and return safely to your home.”1045.