Ang 399

ਦੇਖਿਓ ਕਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਇਨੀ ਸੰਗ ਹੈ ਤਿਹ ਤੇ ਸਭ ਸੋਕ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥੧੦੧੮॥

dhekhio k preet inee sa(n)g hai teh te sabh sok bidhaa kar ddaariyo ||1018||

When he noticed that all the people loved Pandavas, the anxiety of his mind vanished.1018.

ਅਕ੍ਰੂਰ ਬਾਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸਟਰ ਸੋ ॥

akraoor baach dhirataraasaTar so ||

Speech of Akrur addressed to Dhritrashtra:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਪੁਰ ਦੇਖਿ ਸਭਾ ਨ੍ਰਿਪ ਬੀਚ ਗਯੋ ਸੰਗ ਜਾ ਨ੍ਰਿਪ ਕੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

pur dhekh sabhaa nirap beech gayo sa(n)g jaa nirap kai ieh bhaat uchaariyo ||

ਰਾਜਨ ਮੋਹ ਤੇ ਨੀਤਿ ਸੁਨੋ ਕਹੁ ਵਾਹ ਕਹਿਯੋ ਇਨ ਯਾ ਬਿਧਿ ਸਾਰਿਯੋ ॥

raajan moh te neet suno kahu vaeh kahiyo in yaa bidh saariyo ||

After seeing the city, Akrur reached again the royal court and said there, “O King! Listen to the words of wisdom from me and whatever I say, consider it as true

ਪ੍ਰੀਤਿ ਤੁਮੈ ਸੁਤ ਆਪਨ ਸੋ ਤੁਹਿ ਪੰਡੁ ਕੇ ਪੁਤ੍ਰਨ ਸੋ ਹਿਤ ਟਾਰਿਯੋ ॥

preet tumai sut aapan so tuh pa(n)dd ke putran so hit Taariyo ||

“You have the love of your sons only in your mind and you are overlooking the interest of the sons of Pandava

ਜਾਨਤ ਹੈ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸਟਰ ਤੈ ਸਭ ਆਪਨ ਰਾਜ ਕੋ ਪੈਡ ਬਿਗਾਰਿਯੋ ॥੧੦੧੯॥

jaanat hai dhirataraasaTar tai sabh aapan raaj ko paidd bigaariyo ||1019||

O Dhritrashtra! do you not know that you are spoiling the practice of your kingdom?”1019.

ਜੈਸੇ ਦ੍ਰੁਜੋਧਨ ਪੂਤ ਹ੍ਵੈ ਤ੍ਵੈ ਇਨ ਕੀ ਸਮ ਪੁਤ੍ਰਨ ਪੰਡੁ ਲਖਈਐ ॥

jaise dhrujodhan poot havai tavai in kee sam putran pa(n)dd lakhieeaai ||

“Just as Duryodhana is your son, in the same way you consider the sons Pandava

ਤਾ ਤੇ ਕਰੋ ਬਿਨਤੀ ਤੁਮ ਸੋਂ ਇਨ ਤੇ ਕਛੁ ਅੰਤਰ ਰਾਜ ਨ ਕਈਯੈ ॥

taa te karo binatee tum so(n) in te kachh a(n)tar raaj na kieeyai ||

Therefore, O king! I request you not to differentiate them in the matter of kingdom

ਰਾਖੁ ਖੁਸੀ ਇਨ ਕੋ ਉਨ ਕੋ ਜਿਹ ਤੇ ਤੁਮਰੋ ਜਗ ਮੈ ਜਸੁ ਗਈਯੈ ॥

raakh khusee in ko un ko jeh te tumaro jag mai jas gieeyai ||

ਯਾ ਬਿਧਿ ਸੋ ਅਕ੍ਰੂਰ ਕਹਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਜਿਹ ਤੇ ਅਤਿ ਹੀ ਸੁਖ ਪਈਯੈ ॥੧੦੨੦॥

yaa bidh so akraoor kahiyo nirap so jeh te at hee sukh pieeyai ||1020||

“Keep both the sides happy, so that the world sing your praises.” Akrur said all these things in such a way to the king, that everybody was pleased.1020.

ਯੌ ਸੁਨਿ ਉਤਰ ਦੇਤ ਭਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਪੈ ਹਰਿ ਕੈ ਸੰਗਿ ਦੂਤਹ ਕੇਰੇ ॥

yau sun utar dhet bhayo nirap pai har kai sa(n)g dhooteh kere ||

ਜੇਤਕ ਬਾਤ ਕਹੀ ਹਮ ਸੋਂ ਨਹੀ ਆਵਤ ਏਕ ਕਹਿਯੋ ਮਨ ਮੇਰੇ ॥

jetak baat kahee ham so(n) nahee aavat ek kahiyo man mere ||

Hearing these words, the king said to Akrur, the messenger of Krishna, “All the things that you have said, I do not agree with them

ਯੌਂ ਕਹਿ ਪੰਡੁ ਕੇ ਪੁਤ੍ਰਨ ਕੋ ਪਿਖੁ ਮਾਰਤ ਹੈ ਅਬ ਸਾਝ ਸਵੇਰੇ ॥

yaua(n) keh pa(n)dd ke putran ko pikh maarat hai ab saajh savere ||

“Now the sons of Pandava will be searched and put to death

ਆਇ ਹੈ ਜੋ ਜੀਯ ਸੋ ਕਰ ਹੈ ਕਛੂ ਬਚਨਾ ਨਹਿ ਮਾਨਤ ਤੇਰੇ ॥੧੦੨੧॥

aai hai jo jeey so kar hai kachhoo bachanaa neh maanat tere ||1021||

I shall do whatever I consider right and not accept your advice at all.”1021.

ਦੂਤ ਕਹਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਸੰਗ ਯੌ ਹਮਰੋ ਜੁ ਕਹਿਯੋ ਤੁਮ ਰੰਚ ਨ ਮਾਨੋ ॥

dhoot kahiyo nirap ke sa(n)g yau hamaro ju kahiyo tum ra(n)ch na maano ||

The messenger said to the king, “If you do not accept my saying, then Krishna will kill you in rage

ਤਉ ਕੁਪਿ ਹੈ ਜਦੁਬੀਰ ਮਨੈ ਤੁਮ ਕੋ ਮਰਿ ਹੈ ਤਿਹ ਤੇ ਹਿਤ ਠਾਨੋ ॥

tau kup hai jadhubeer manai tum ko mar hai teh te hit Thaano ||

You should not think of war,

ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਭਉਹ ਮਰੋਰਨਿ ਸੋ ਹਮ ਜਾਨਤ ਹੈ ਤੁਹਿ ਰਾਜ ਬਹਾਨੋ ॥

sayaam ke bhauh maroran so ham jaanat hai tuh raaj bahaano ||

“Keeping the fear of Krishna in your mind, consider my coming as an excuse

ਜੋ ਜੀਯ ਮੈ ਜੁ ਹੁਤੀ ਸੁ ਕਹੀ ਤੁਮਰੇ ਜੀਯ ਕੀ ਸੁ ਕਹਿਯੋ ਤੁਮ ਜਾਨੋ ॥੧੦੨੨॥

jo jeey mai ju hutee su kahee tumare jeey kee su kahiyo tum jaano ||1022||

Whatever there was in my mind, I said that and you only know, whatever is in your mind.”1022.

ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਤਜਿ ਕੈ ਇਹ ਠਉਰ ਤਹਾ ਕੋ ਗਯੋ ਹੈ ॥

yau keh kai bateeyaa nirap so taj kai ieh Thaur tahaa ko gayo hai ||

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜਹਾ ਬਲਭਦ੍ਰ ਬਲੀ ਸਭ ਜਾਦਵ ਬੰਸ ਤਹਾ ਸੁ ਅਯੋ ਹੈ ॥

kaanreh jahaa balabhadhr balee sabh jaadhav ba(n)s tahaa su ayo hai ||

Saying thus to the king, Akrur went back to the place, where Krishna, Balbhadra and other mighty heroes were seated

ਸ੍ਯਾਮ ਕੋ ਚੰਦ ਨਿਹਾਰਤ ਹੀ ਮੁਖ ਤਾ ਪਗ ਪੈ ਸਿਰ ਕੋ ਝੁਕਿਯੋ ਹੈ ॥

sayaam ko cha(n)dh nihaarat hee mukh taa pag pai sir ko jhukiyo hai ||

ਜੋ ਬਿਰਥਾ ਉਹ ਠਉਰ ਭਈ ਨਿਕਟੈ ਹਰਿ ਕੇ ਕਹਿ ਭੇਦ ਦਯੋ ਹੈ ॥੧੦੨੩॥

jo birathaa uh Thaur bhiee nikaTai har ke keh bhedh dhayo hai ||1023||

Seeing Krishna, Akrur bowed his head at his feet and he narrated all that had happened at Hastinapur, to Krishna.1023.

ਤੁਮ ਸੋ ਇਮ ਪਾਰਥ ਮਾਤ ਕਹਿਯੋ ਹਰਿ ਦੀਨਨ ਕੀ ਬਿਨਤੀ ਸੁਨਿ ਲੈ ॥

tum so im paarath maat kahiyo har dheenan kee binatee sun lai ||

“O Krishna! Kunti had addressed you to listen to the request of the helpless